ั้แ่ต้าเหนิงและท่านป้าลู่หลินแอบลักลอบได้เสียกันเขาและนางก็แอบมีอะไรกันบ่อยและถี่ขึ้นราวกับว่าร่างกายของคนทั้งสองนั้นเป็หนึ่งเดียวกันนางสอนลีลาท่ารักต่างๆมากมายให้กับหนุ่มน้อยจากประสบการณ์ผ่านมือชายมานับร้อยคนของนาง ท่าไหนที่นางว่าเสียวนางล้วนแล้วแต่ถ่ายทอดให้เขาจนหมดสิ้นอย่างไม่มีปิดบัง่เช้าเขาทำหน้าที่เป็คนเลี้ยงม้าส่วน่ค่ำเขาทำหน้าที่เป็นักเรียน โดยมีสาวแก่คราวแม่เช่นนางเป็อาจารย์สอนศิลปะแห่งการร่วมรัก ต้าเหนิงตอบแทนคุณนาง ทุกวันด้วยน้ำกามของเขา
“อ่า...หนุ่มน้อยดุ้นของเ้ามันช่างสุดยอดจริงๆ ข้าเสียวจนข้าแทบที่จะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว” นางส่งเสียงร้องครวญครางออกมาด้วยความพึงพอใจเมื่อตัวของนางกำลังถูกหนุ่มน้อยรุ่นลูกผู้หื่นกระหายกำลังกระทำย่ำยีร่างกายของนางด้วยความดิบเถื่อนภายในเพิงพักของนางกึกก้องไปด้วยเสียงกระทบของเนื้อหนังที่หนุ่มน้อยกำลังกระแทกเรือนร่างของนางสลับกับเสียงของน้ำที่เปียกชุ่มอยู่บริเวณตรงขาของนาง นางเสียวจนนางเปียกแฉะหมดแล้ว
“ท่านป้า ท่านชอบให้ข้าทำแบบไหนขอเพียงท่านเอ่ยปากออกมา ข้ายินดีที่จะทำให้ท่าน” ต้าเหนิงจับนางกระแทกเรือนร่างไปพร้อมกล่าวถามความ้าของนางด้วย
“อ่า...ที่รักของข้า ที่เ้าทำให้ข้าอยู่ตอนนี้ข้าก็เสียวแทบแย่ เ้าจะให้ข้าเสียวจนขาดใจตายอย่างงั้นหรือ” นางส่งเสียงร้องครวญครางออกมาอย่างน่าสงสารนางติดอกติดใจในรสสวาทของหนุ่มน้อยจนลืมรสชาติของผู้เป็สามีไปนานแล้ว
ทางด้านตัวของต้าเหนิงค่อยๆดึงท่อนเนื้อของตนออกจากภายในรูสวาทของนางอย่างช้าๆ หลังจากนั้นเขาก็จับนางถ่างขาจนกว้างแล้วค่อยๆลงลิ้นเลียให้นางอย่างบนจง นางถึงกับเนื้อตัวสั่นอย่างเ้าเข้าด้วยความเสียว
อ๊า....ในที่สุดนางก็เสร็จคาปากของเขาจนได้แต่ดูเหมือนว่าลิ้นและริมฝีปากของเขานั้นจะยังไม่ยอมหยุดเขาจับนางเลียแล้วเลียอีกนี่จะไม่ทำให้นางติดใจในรสชาติของเขาได้อย่างไร
หลายวันต่อมา
ท่านป้าลู่หลินนางรีบเดินมาหาต้าเหนิงด้วยสีหน้าที่ดูเหมือนจะไม่ค่อยสู้ดีนัก สีหน้าและแววตาของนางนั้นแสดงถึงความทุกข์ใจอย่างชัดเจน ราวกับว่าตัวของนางกำลังมีข่าวร้ายอะไรบางอย่างที่้าที่จะบอกกับเขา
“ท่านป้าท่านมีอะไรอย่างงั้นเหรอสีหน้าของท่านนั้นดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยสู้ดีเลย” ต้าเหนิงกล่าวถามกับนางด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเป็ห่วงนางเป็อย่างมากเพราะตัวของนางในยามนี้นั้นแทบที่จะเป็ส่วนหนึ่งของชีวิตเขาไปแล้ว
"ต้าเหนิง เขากำลังจะกลับมาแล้วข้าพึ่งได้รับจดหมายของเขาเมื่อสักครู่นี้” นางกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความทุกข์ใจเป็อย่างมากเมื่อตาเฒ่าผู้เป็สามีของนางเขากำลังที่จะกลับมานั่นก็หมายความว่าโอกาสที่นางและหนุ่มน้อยจะได้ร่วมรักกันอีกก็เป็เื่ที่ยากเป็อย่างมาก
“ท่านลุงจะกลับมาแล้วอย่างงั้นเหรอ” ชายหนุ่มเองก็กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความตื่นใเช่นกัน เพราะเดิมทีทั้งตัวเขาและชายวัยกลางคนมีความสนิทสนมกันเป็อย่างมาก เขาไม่รู้ว่าจะไปสู่หน้าชายผู้นี้อย่างไรดีที่ตัวของเขาเองแอบฟันท่านป้าผู้เป็เมียของท่านลุงไปแล้วหลายครั้งแถมเขายังแตกในใส่นางไปแทบทุกครั้งอีกด้วยมันจึงทำให้ต้าเหนิงเริ่มที่จะเกิดความรู้สึกผิดภายในใจเล็กน้อย แต่รูสวาทของท่านป้านั้นมันให้ความรู้สึกที่เสียวสะท้านมากจริงๆ ดังนั้นแล้วก่อนที่ชายผู้ที่จะเป็สามีของนางจะมานั้นเขาจำเป็อย่างยิ่งที่จะต้องร่วมรักกับนางให้มากที่สุดก่อนที่ตัวของเขาเองจะไม่มีโอกาส
“ลู่หลิน พี่กลับมาแล้ว พี่กลับมาแล้ว” และแล้ววันนั้นก็มาถึงั้แ่เช้าตรู่มีเสียงของชายวัยกลางคนร้องะโดังลั่นเพื่อกล่าวทักทายเมียของตนมาผัวผู้อันเป็ที่รักคนนี้นั้นเขากลับมาแล้ว
“ลู่จาง เ้าหายไปซะนานเลยนะ เ้าพึ่งรู้เหรอว่ายังมีเมียคนนี้อยู่” นางกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความน้อยใจไม่น้อยที่สามีของหายหัวไปนานนับเดือนจนทำให้ตัวของนางนั้นอยากแทบแย่ ถึงแม้ว่าตัวของนางนั้นจะนอกกายเขาแต่นางเองก็ไม่คิดที่จะนอกใจเขาสำหรับนางแล้วลู่จางคือสามีเพียงคนเดียวของนาง ส่วนต้าเหนิงคือคู่ผสมพันธุ์ที่มีไว้ใช้ในยามที่นางอยาก
“ไม่เอาน่า เ้าก็อย่าได้โกรธข้านักเลยข้าเป็เพียงแค่ทาสรับใช้ที่ต้อยต่ำเท่านั้นนายท่านไปไหนข้าก็ต้องไปด้วย แล้วเ้าหนุ่มเลี้ยงม้านั่นไปไหน” หลังจากที่ชายวัยกลางคนเดินทางกลับมาถึงเขาก็รีบที่จะถามหาต้าเหนิงในทันที
“เขายังเลี้ยงม้าให้นายท่านยังไม่เสร็จ เ้ามีอะไรกับหนุ่มน้อยงั้นเหรอ” ท่านป้าลู่หลินนางตอบรับคำของผู้เป็สามีอย่างเป็ธรรมชาติแต่ในยามที่พูดถึงหนุ่มน้อยคนนี้ทีไรที่บริเวณของสงวนของนางก็เริ่มที่จะเกิดอาการเปียกชุ่มขึ้นมาทันทีราวกับว่าตัวของนางนั้นกำลังแอบคิดถึงดุ้นของเขาอยู่
“ข้าจะชวนทำหม้อไฟกินกันนานมากแล้วจริงๆที่พวกเรา 3 คนไม่ได้กินอะไรร่วมกัน ข้าได้สุราชั้นดีมาจากเมืองหลวงไม่น้อยเลย” ชายวัยกลางคนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความตื่นเต้นยินดี สุราที่ตนได้มานั้นเป็ของนายท่านที่แจกจ่ายให้กับบ่าวรับใช้ที่ติดตามทุกคนวันนี้เขาตั้งใจที่จะดื่มสุรากับหนุ่มน้อยที่เขาเอ็นดูไม่ต่างอะไรไปจากหลานรักของตนทั้งที่ไม่ได้มีความเกี่ยวพันอะไรกันทางสายเื
“ลู่จาง เ้าอย่าพาต้าเหนิงเสียคนนักจะได้ไหมตัวของเขานั้นไม่ดื่มสุราเ้าจะให้เขานั่งดื่มเป็เพื่อนเ้าได้อย่างไร” สาวใหญ่วัยกลางคนทำทีแกล้งดุด่าสามีของนางเล็กน้อยทั้งที่เมื่อก่อนหน้านี้นางยังบังคับให้เขาดื่มสุราอยู่เลย
“ไม่เอาน่า...เ้าอย่าได้ขัดความสุขข้านักเลยเ้าก็รู้ว่าตัวข้าไม่มีเพื่อนที่ไหน” ชายวัยกลางคนกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความออดอ้อนเพื่อที่จะให้เมียรักของตนนั้นตามใจ
“อืม..ก็ได้ เ้าก็รู้ว่าตัวข้านั้นไม่ชอบความวุ่นวายคืนนี้ชวนแค่ต้าเหนิงมาที่บ้านของเราแค่คนเดียวเท่านั้นนะห้ามเ้าพาเพื่อนคนอื่นมาร่วมด้วยอย่างเด็ดขาด” นางกล่าวน้ำเสียงที่แสดงถึงความเด็ดขาดต่อผู้เป็สามี
“แน่นอน แน่นอน” ลู่จางรู้สึกดีใจเป็อย่างมากที่เมียรักของเขาตามใจเขาเช่นนี้แต่เขาหารู้ไม่เลยว่าตัวของนางนั้นก็แอบมีความยินดีเช่นกัน
เวลาผ่านไปจนถึง่เย็นจนใกล้หัวค่ำในที่สุดตัวของต้าเหนิงนั้นก็กลับมาเพราะดูเหมือนว่าภายในวันนี้เขามีม้าที่จะต้องดูแลอยู่ไม่น้อยเลยเพราะตัวของท่านแม่ทัพเองก็เดินทางกลับมาถึงแล้ว
“ต้าเหนิง ทำไมวันนี้เ้าถึงได้กลับมาช้านักข้ารอเ้าอยู่ตั้งนาน” ชายวัยกลางคนดักรอต้าเหนิงอยู่ที่บริเวณด้านหน้าเพิงพัก
“ท่านลุง โชคดีเหลือเกินที่ท่านรอดปลอดภัยจากศึกาในครั้งนี้ พอดีข้าดูแลม้าของท่านแม่ทัพอยู่ถึงได้กลับมาช้า” ถึงแม้ว่าตัวของต้าเหนิงจะแอบได้เสียกับเมียของหนุ่มใหญ่วัยกลางคนรายนี้แต่ตัวเขานั้นก็รู้สึกคิดถึงชายผู้นี้มากจริงๆเพราะพวกเขาทั้งสองนั้นมีความสนิทสนมกันเป็อย่างมาก
“วันนี้ข้าได้สุราดีมา พวกเรามาดื่มกินร่วมกันเถอะ”
“แต่วันนี้ท่านพึ่งกลับมา ท่านใช้เวลาอยู่กับท่านป้าไม่ดีกว่าเหรอ” ต้าเหนิงรู้เป็อย่างดีว่าคนทั้งสองนั้นรักกันเป็อย่างมากเขาก็เป็เพียงส่วนที่ช่วยเติมเต็มในสิ่งที่ขาดหายไปเท่านั้น
“เ้าไม่ต้องคิดมากข้าขอนางแล้ว และนางก็ยินดีมาเถอะมาที่บ้านพักของข้านางกำลังทำหม้อไฟรอเ้าอยู่ส่วนข้าเองก็มีสุราดีไว้พวกเราจะได้มาดื่มกินกันให้ลืมวันลืมคืน”