กัวจิ้งหยวน ขอทวงแค้นแทนร่างเดิม (มี e-book นะคะ)

        “แกว่ายังไงนะ! แกปล่อยให้สามคนนั้นมันหนีไปได้ยังไง” เหวินหรงจุนตบลูกน้องคนสนิทอย่างไม่ยั้งมือ “ฉันเคยบอกแกแล้วว่าคนอย่างจูหวั่นน่ะมันยังมีของดีอยู่ในมือ มันเป็นมาเฟียมาตั้งหลายปี ลูกน้องที่จงรักภักดีกับมันยังมีอยู่อีกตั้งเท่าไหร่”

        “คราวนี้เราจะทำยังไงกันดีครับลูกพี่”

        “ติดต่อเรือประมงด่วนเลย เราจะต้องหนีไปประเทศเพื่อนบ้านก่อน แกไปพาเมียกับลูกๆ ของฉันไปที่ท่าเรือด้วย ฉันจะไปรออยู่ที่นั่นก่อน”

        “ลูกพี่ครับ แย่แล้วครับ!” ลูกน้องอีกคนวิ่งเข้ามาหน้าตาตื่น

        “มีเรื่องอะไร” เหวินหรงจุนถามเสียงดัง

        “คุณผู้หญิง คุณหนู แล้วก็นายน้อย ตอนนี้พวกเขารักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลกันทุกคนเลยครับ”

        “พวกเขาเป็นอะไร!” เหวินหรงจุนตะโกนถาม

        “คุณผู้หญิงกับนายน้อยป่วยเป็นอะไรผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ แต่เข้ารับการรักษาหลายวันแล้ว ส่วนคุณหนูหรงหรง เธอถูกคนรักทำร้ายร่างกายจนบาดเจ็บ และตอนนี้เธอถูกควบคุมตัวอยู่ด้วย เพราะเธอถูกตั้งข้อหาลักพาตัวและกักขังหน่วงเหนี่ยวลูกสาวผู้อำนวยการโรงพยาบาลน่ะครับ” ลูกน้องร่ายยาวเพราะกลัวเจ้านายจะลงมือกับตัวเองเหมือนคนก่อนหน้า

        “มันเป็นอย่างงี้ได้ยังไง! พวกแกไปสืบมาให้แน่ว่าตอนนี้พวกเขาอาการเป็นยังไง ถ้าไม่หนักมาก็ให้พาตัวออกมาจากโรงพยาบาลให้ได้ แต่ถ้าคิดว่าใครป่วยหนักจนเป็นภาระ...” เหวินหรงจุนถอนหายใจ “ก็ปล่อยทิ้งไว้ที่นั่นล่ะ เราไม่ควรเอาคนป่วยหนีไปกับเราด้วย เพราะไม่งั้นพวกเราจะไม่รอดกันหมดทุกคน”

        “เหวินหรงจุนกำลังจะหนีออกนอกประเทศทางเรือ ตอนนี้เจ้าหน้าที่กำลังวางแผนจับกุมเขากับพรรคพวกอยู่ แผนการนี้ต้องเป็นไปอย่างรัดกุมและรวดเร็ว ไม่อย่างนั้น ถ้าหากพวกเขาเข้าสู่เขตแดนของประเทศเพื่อนบ้านแล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่เราจะจับตัวเขากลับมาดำเนินคดี” กัวหยางจิ่นบอกกับหลานชาย

        “ลุงใหญ่คิดว่าถ้าเราจับเหวินหรงจุนมาได้แล้ว เขาจะมีโอกาสรอดจากคดีไหมครับ” เกาจิ้งหยวนถาม

        “ทางตำรวจรวบรวมคดีความผิดของเขามาได้มากมาย ทั้งคดีจ้างวานฆ่า ยักยอกทรัพย์ ลักทรัพย์ ค้ามนุษย์ ขนของหนีภาษี และเปิดบ่อนการพนัน อีกทั้งล่าสุดยังมีเรื่องของเว็บพนันออนไลน์เข้ามาอีก ต้องขอบคุณในความโลภของตัวเขาเอง ทีแรกลุงก็นึกว่าเขาจะใจเย็นยังไม่เปิดให้บริการเว็บพนัน แต่คนอย่างเขาจะทนเห็นเงินลอยไปต่อหน้าต่อตาแล้วไม่คว้าไว้ได้ยังไง ทดสอบระบบได้ไม่กี่วัน เขาก็เริ่มเปิดให้บริการเลย และก็มีคนเข้าไปใช้บริการเว็บของเขาแล้วด้วย ความผิดชัดเจนขนาดนี้ ถึงเขาอยากจะดิ้นก็ดิ้นไม่หลุดแล้วล่ะ” กัวหยางจิ่นพูดอย่างกลุ้มใจ “แต่ปัญหาเรื่องเรือประมงนี่สิที่ลุงยังแก้ไม่ได้”

        “เรื่องอะไรหรือครับ”

        “ธุรกิจนี้เป็นของประธานหลี่กับภรรยา ทั้งคู่ก็มีธุรกิจผิดกฎหมายอยู่ในมืออีกมากมายเหมือนกัน จากข้อมูลที่เราได้มา หลี่ลี่หวั่นลูกชายคนรองของเขากำลังคบหาอยู่กับเหวินหรง ลุงกลัวว่าประธานหลี่อาจจะไม่ให้ความร่วมมือในการจับกุมเหวินหรงจุนในครั้งนี้ก็ได้ เพราะประธานหลี่อาจจะได้รับประโยชน์จากการช่วยเหลือเหวินหรงจุนในครั้งนี้ด้วย”

        “เรื่องนั้นปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเถอะครับ ผมกับคุณชายใหญ่หลี่เคยติดต่อธุรกิจกันอยู่ เท่าที่รู้จักกัน คุณชายใหญ่หลี่ก็ดูเป็นคนใช้ได้คนหนึ่ง ผมจะลองหาทางไปพบเขาดูสักครั้งก็แล้วกันครับ” เกาจิ้งหยวนรีบอาสา “แล้วคดีของคุณแม่...”

        “คดีของเยว่จินก็รวบอยู่ในนั้นด้วย”

        “ผมรอวันนี้มาตลอด วันที่ผมจะคืนความบริสุทธิ์ให้แม่ และผมก็อยากจะแก้แค้นแทนพ่อด้วย” เกาจิ้งหยวนพูดอย่างโกรธแค้น

        “อีกไม่นานหรอก หลานรอดูจุดจบของเขาได้เลย กฎหมายไม่มีทางปล่อยให้คนชั่วลอยนวลไปได้หรอก” 

        “ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะครับคุณชายหลี่”

        “เรียกผมลี่ถังก็ได้ครับ มันดูเป็นกันเองมากกว่า และผมก็ต้องขอขอบคุณประธานเกาด้วยที่ช่วยผมกำจัดคู่แข่งออกไปได้คนหนึ่ง” หลี่ลี่ถัง ลูกชายคนโตของหลี่โมเดลลิ่งยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มอย่างอารมณ์ดี

        “อย่างนั้นคุณก็เรียกผมจิ้งหยวนก็ได้ครับ แต่ผมยังสงสัย ทำไมคุณถึงช่วยผมบอกที่ซ่อนของหลี่ลี่หวั่นล่ะครับ” เกาจิ้งหยวนถามอย่างสงสัย

        “มันเป็นเรื่องความแค้นในตระกูลน่ะครับ และผมก็ไม่เคยคิดที่จะนับญาติกับลูกของนังคนใช้นั่นด้วย ผมช่วยคุณ ผมก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร” หลี่ลี่ถังพูดด้วยใบหน้านิ่งเฉย

        หลี่ลี่ถังคิดถึงอดีตของภรรยาคนปัจจุบันของพ่อ หรือก็คือแม่ของหลี่ลี่หวั่นและหลี่ลี่จิงนั่นเอง ตอนนั้นคุณนายหลี่เป็นแค่แม่บ้านคนสนิทของคุณแม่เขาเท่านั้น แต่ใครจะไปคิดว่าวันหนึ่งความทะเยอทะยานของแม่บ้านคนนั้นจะสูงเสียจนเธอกล้าที่จะผลักแม่ของเขาตกบันไดเพื่อที่ตัวเองจะได้เข้ามาเป็นคุณผู้หญิงหลี่แทนที่แม่ของเขา

        หลี่ลี่ถังจำได้ว่าวันนั้นเขาเห็นภาพนั้นกับตา ขณะที่กำลังจะวิ่งลงไปดูอาการของแม่ เขาก็เห็นผู้หญิงคนนั้นวิ่งไปกอดเอวพ่อของเขาไว้และพูดอย่างดีใจว่าได้ช่วยพ่อของเขากำจัดผู้หญิงไร้ประโยชน์ออกไปจากชีวิตได้แล้ว

        หลี่ลี่ถังตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน เขาจึงซ่อนตัวไว้ไม่ให้พ่อรู้ว่าเหตุการณ์ทุกอย่างเขาเห็นและได้ยินอย่างชัดเจน เขาเก็บความแค้นเอาไว้ในใจเพื่อรอวันแก้แค้นให้แม่

        “คดีนี้ผมจะทำให้หลี่ลี่หวั่นเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในคุกยาวๆ ผมก็เลยไม่ลากเหวินหรงเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย อีกอย่างหนึ่ง ผมก็พอจะรู้ว่าคุณคงมีวิธีแก้แค้นผู้หญิงคนนั้นเป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว การที่จะส่งเหวินหรงเข้าไปอยู่ในคุกคงจะสบายไปสำหรับเธอ” หลี่ลี่ถังยกไวน์ขึ้นจิบ “ผมยกเธอให้คุณไปจัดการต่อเอง”

        “ผมยังมีอีกเรื่องที่อยากจะรบกวนคุณ”

        “เรื่องเรือประมงที่เหวินหรงจุนมาว่าจ้างผมให้พาเขาหนีออกนอกประเทศน่ะหรือครับ” หลี่ลี่ถังพูดขึ้นอย่างรู้ทัน

        “ผมอยากรบกวนเรื่องนี้จริงๆ” เกาจิ้งหยวนยอมรับ

        “จริงๆ แล้วธุรกิจเรือประมงนี่ผมก็สร้างขึ้นมาบังหน้าเท่านั้น แต่หน้าที่ของมันจริงๆ ก็คือการลักลอบขนของผิดกฎหมาย” หลี่ลี่ถังยังพูดอย่างใจเย็น เขามองเห็นเกาจิ้งหยวนเริ่มขมวดคิ้ว “แต่ธุรกิจนี้ไม่ได้จดทะเบียนภายใต้ชื่อของผมหรอกครับ เป็นชื่อของประธานหลี่กับภรรยาใหม่ของเขา”

        เกาจิ้งหยวนเข้าใจได้ในทันที เพื่อต้องการแก้แค้นให้แม่ หลี่ลี่ถังใช้เวลาเตรียมการมาเป็นเวลาหลายปี และธุรกิจประมงนี้เขาก็แอบเอาชื่อของพ่อกับแม่เลี้ยงมาใช้ในการจดทะเบียน ถ้ามีความผิดใดเกิดขึ้น คนที่ต้องรับผิดชอบก็คือประธานหลี่กับภรรยา ซึ่งมันจะไม่สาวมาถึงตัวของหลี่ลี่ถังเลย

        “คุณอยากให้เก็บใครบนเรือไว้หรือเปล่าครับ” เกาจิ้งหยวนถาม

        “ลูกน้องบนเรือทั้งหมดเป็นคนที่ซื่อสัตย์กับผมที่สุด ผมรบกวนคุณจิ้งหยวนกันเขาไว้เป็นพยานก็พอ”

        “ผมจะบอกเรื่องนี้กับทางตำรวจให้นะครับ ดูเหมือนว่าตอนนี้คุณจะแก้แค้นได้เกือบครบทุกคนแล้ว เพื่อเป็นการตอบแทนที่คุณได้ช่วยเหลือผม” เกาจิ้งหยวนพูดช้าๆ “ไหนๆ ผมก็จะจัดการกับเหวินหรงอยู่แล้ว ผมจะช่วยคุณจัดการกับหลี่ลี่จิงไปพร้อมกันเลย”

        “หวังว่าในอนาคตเราจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันอีกนะครับ” หลี่ลี่ถังยกแก้วไวน์ของตัวเองไปชนกับแก้วไวน์ของเกาจิ้งหยวนอย่างอารมณ์ดี