ประโยคที่บอสพูดเมื่อสักครู่ เหมือนเขาจงใจจะบอกว่าวินกับเฉินเป็นคนที่ทำให้สองแฝดนั้นหายตัวไป ซึ่งดูเหมือนว่าเฉินจะไม่ได้มีความรู้สึกอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่บอสกำลังพูด แต่ตัววินเองกลับหันมามองหน้าบอสและลุกเดินเข้ามาหาบอสใกล้ๆ
"ที่นายพูดเมื่อกี้ นายคิดว่าฉันกับเฉินเป็นคนที่ทำให้พวกเขาหายไปใช่ไหม?"
"ฉันก็พูดลอยๆ ใครอยากรับก็รับไปสิ ถ้านายไม่ใช่คนทำจริงๆ นายจะร้อนตัวทำไม?"
"แต่สิ่งที่นายพูดนายจงใจที่จะปักปัมเราสองคนไม่ใช่เหรอบอส เมื่อไหร่นายจะเลิกอคติกับพวกเราสักที ฉันกับเฉินก็เป็นคนธรรมดาแบบนายนั่นแหละ พวกฉันจะทำให้สองคนนั้นหายไปได้ยังไง!"
"ที่นายร้อนตัวขนาดนี้ เพราะนายเป็นคนทำจริงๆใช่ไหมวิน!!"
"ฉันพูดขนาดนี้แล้ว นายจะปักปัมพวกฉันอีกหรอบอส!!" วินทนไม่ไหวกับการกระทำอันธพาลของบอสเขาตะโกนใส่หน้าบอสเสียงแข็งและตอนนี้วินก็ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่อีกต่อไป มือบางๆที่ไม่เคยทำร้ายใครมาก่อนของวินนั้น บัดนี้กำลังจะฟาดลงที่หน้าของบอสแล้ว แต่โชคดีที่เฉินเข้ามาห้ามไว้ได้ทัน เฉินดึงมือวินไว้และส่ายหน้าเพื่อบอกว่าไม่ให้วินทำแบบนี้
"เปล่าประโยชน์น่ะวิน ในเมื่อคนเขามีคำตอบของเขาอยู่แล้ว เราพูดอะไรไปก็เปลืองน้ำลายเปล่าๆ รีบกลับบ้านเถอะมีการบ้านเราให้ทำอีกเยอะ อย่ามามัวเสียเวลากับเรื่องไร้สาระพวกนี้เลย อีกอย่างนายไม่ควรเอามือสะอาดสะอาดไปเปื้อนสิ่งสกปรกนะ ไปเถอะ" พลั้ว!!! หมัดตรงลอยเข้าไปปะทะที่หน้าของเฉินจนหน้าขมำ เลือดซึมขอบปาก เฉินไม่ทันได้ตั้งตัวอะไร บอสก็ซัดหมัดตรงเข้าที่หน้าของเฉินอีกครั้ง เฉินล้มฟุ่บลงที่พื้นทันที บอสเริ่มได้ใจและกำลังจะก้มลงไปต่อยเฉินอีกหมัดสองหมัดแต่ทว่า วินกับแก้วชาก็ได้ผลักตัวของบอสออกจากเฉินเสียก่อน
"คนอย่างแกมันปากดีได้ไม่นานหรอกไอ้เฉิน สักวันหนึ่งฉันจะกระชากหน้ากากของแกออกมาให้ทุกคนรู้ ว่าภายในของแกมันก็คือคนชั่ว!!" แทนที่เฉินจะโมโหแล้วลุกขึ้นมาต่อยบอสคืน เเต่เขากับลุกขึ้นยืนจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ พร้อมกับใช้มือเช็ดเลือดที่มุมปาก ก่อนจะเดินเข้ามาหาบอยใกล้ๆและกระซิบที่ข้างหูบอสเบาๆ เพื่อไม่ให้แก้วชาและวินได้ยิน
"ฉันจะรอให้ถึงวันนั้นเนาะ อ่อ! แล้วนายก็อย่าเพิ่งชิงตายตามไอ้สองตัวนั้นไปก่อนล่ะ!!" สิ้นเสียงของเฉิน บอสน้ำตาซึมเต็มเบ้าด้วยความโกรธ เขาผลักเฉินให้ออกห่างและกำลังจะยิงหมัดตรงใส่อีกครั้งเเต่รอบนี้แก้วชาได้เข้ามาห้ามไว้ จึงทำให้บอสสงบลง เฉินยิ้มมุมปากก่อนจะหยิบเอากระเป๋าที่ตกอยู่ที่พื้นพร้อมกับดึงมือวินเดินออกจากห้องเรียนไป ในระหว่างที่เดินออกจากห้องไปนั้นเฉินก็ได้หันหน้ากลับมายิ้มเยาะเย้ยให้กับบอสอีกครั้ง ซึ่งรอยยิ้มนั้นมันทำให้บอสมั่นใจมากว่า เฉินนี่แหละคือคนที่ทำให้เพื่อนสนิททั้งสองคนของเขาหายไป เพียงแต่บอสยังไม่มีหลักฐานในการเอาผิดก็เท่านั้นเอง
"มันไม่จบแค่นี้หรอกไอ้เฉิน ฉันจะกระชากหน้ากากของแกออกมาให้ได้ ฉันจะหาหลักฐานมามัดตัวแกให้ได้เพราะฉันมั่นใจว่าแกนี่แหละที่ทำให้เพื่อนฉันต้องหายไปอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้!! ตอนนี้แกกับฉันได้เป็นศัตรูกันอย่างร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว!!" บอสทำได้เพียงแค่คิดในใจถึงความเกรี้ยวกราดที่เขามีต่อเฉิน ซึ่งการหายไปของโอและเอนั้นมันยิ่งทำให้บอสสงสัยในตัวของเฉินมากยิ่งขึ้นและนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาจับตามองดูเฉินกับวินอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นเวลาเรียน พักเที่ยงเวลาว่าง หรือแม้กระทั่งเวลาที่สองคนนั้นเดินกลับหอพัก บอสก็ตามไปดูโดยไม่ห่าง
"วิน..นายกลับห้องไปก่อนเลยนะ พอดีว่าฉันลืมของไว้ที่ห้องเรียนน่ะ ฉันขอตัวกลับไปเอาก่อนละกัน"
"ลืมอะไรไว้หรอ ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม?"
"ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวฉันรีบไปรีบกลับ ไว้เจอกันที่ห้องแล้วกัน" เฉินแยกตัวออกไปจากวินและเดินย้อนกลับไปที่โรงเรียน ซึ่งตอนนั้นวินเองก็ไม่ได้สงสัยอะไรและเดินกลับห้องไปอย่างปกติ ตอนนี้มันทำให้บอสลังเลว่าจะตามเฉินไปหรือจะตามวินไปดี บอสลังเลอยู่นานเขาจึงคิดได้ว่าวินไม่ใช่เป้าหมายที่เขากำลังสงสัยอยู่ บอสจึงตัดสินใจเดินตามเฉินไปโดยที่ไม่ให้เฉินรู้ตัว เขาเดินตามเฉินมาจนถึงหน้าประตูโรงเรียน แล้วก็เห็นว่าเฉินไม่ได้ตรงไปเอาของที่ห้องเรียนตามที่บอกวินไว้ แต่เฉิน กลับตรงไปที่ห้องพยาบาลของโรงเรียนแทน
"มันกลับมาทำอะไรที่ห้องพยาบาลวะ?" บอสรู้สึกสงสัยเล็กน้อยแต่ก็ไม่วายที่จะเดินตามหลังของฉันไป โดยเขาจะทิ้งระยะห่างมากพอสมควร เพื่อไม่ให้เฉินผิดสังเกต
"มาแล้วหรอครับนาย รู้สึกว่าเรื่องมันจะไปกันใหญ่แล้วนะครับ เราจะเอายังไงกันต่อดีล่ะครับ"
"ตอนนี้บอสมันเริ่มสงสัยในตัวของฉันแล้ว"
"ให้กระผมไปจัดการกับมันเลยไหมครับ จะได้หมดเสี้ยนหนามสักที"
"ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เพราะถ้ามันหายตัวไปอีกคน ต้องเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่"
"แล้วนายต้องการให้ผมทำอะไรครับ?"
"ปล่อยให้มันได้ใจไปก่อน เพราะคนที่ฉันจะจัดการคนต่อไป ไม่ใช่มัน!!"
"นายท่านหมายถึง….!!"
"นายคอยดูไปละกัน ฉันจะทำให้มันรู้สึก..เหมือนกับตอนที่มันทำให้ฉันรู้สึก!!คราวนี้มาดูกันซิว่าใครมันจะทรมานกว่ากัน!!"
"นายครับ ตอนนี้มีคนแอบฟังเราอยู่ครับ"
"ฉันรู้แล้ว และฉันก็ตั้งใจให้มันได้ยินสิ่งที่ฉันพูดด้วย ฉันจะเลี้ยงมันไว้ในความแค้นของฉันแบบนี้แหละ ฉันจะให้มันทรมานไปเรื่อยๆจนกว่าฉันจะพอใจ คนอย่างมันจะไม่มีสิทธิ์ได้ตายจนกว่าชั้นจะสั่งให้มันตาย!!" เฉินกับอันวามองออกไปนอกหน้าต่างก็เห็นว่าบอสกำลังแอบฟังพวกเขาคุยกันอยู่ แต่ด้วยระยะทางที่ไกลมาก จึงทำให้บอสได้ยินไม่ถนัดว่าพวกเขาสองคนกำลังคุยอะไรกันอยู่
"ทำไมท่าทางของไอ้เฉินกับอาจารย์หน้าใหม่นั่นถึงดูสนิทกันจังเลยวะ หรือว่าพวกมัน 2 คนจะเป็นพวกเดียวกัน!!" บอสยังคงแอบฟังเฉินกับอันวาคุยกันอยู่ ในส่วนของเฉินและอันวาก็ทำเป็นไม่เห็นว่ามีใครแอบฟังอยู่พวกเขาก็แกล้งคุยกันไปเรื่อยๆจนกระทั่งเฉินเดินออกมาจากห้องพยาบาลเพื่อตรงกลับไปหาวินที่ห้อง บอสก็วิ่งเข้ามาขวางเฉินไว้ พร้อมกับยิ้มมุมปากเหมือนว่าเขาได้ถือไพ่เหนือกว่าเฉินแล้ว
"ฮ้า!!ตกใจล่ะสิ ฉันแอบตามแกมาตั้งนานแล้วและฉันก็ได้ยินสิ่งที่แกพูดกับอาจารย์หน้าใหม่นั่นหมดแล้ว คราวนี้แกไม่รอดแน่!!"
"ความจริงฉันรู้อยู่แล้วแหละว่านายตามฉันมา แล้วที่บอกว่าฉันจะไม่รอดอ่ะ พูดผิดหรือเปล่า..บางทีอาจจะเป็นนายก็ได้นะ..ที่ไม่รอดน่ะ!!"
"แกไม่ต้องมาขู่ฉันหรอกไอ้เฉิน คนอย่างฉันไม่เคยกลัวคนอย่างแกคอยดูเถอะ!!ฉันจะป่าวประกาศให้เพื่อนๆในห้องรู้ให้หมดเลย ว่าแกมันเป็นคนยังไงกันแน่!!และฉันก็เชื่อว่าที่ไอ้โอกับไอ้เอหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยแบบนี้มันเป็นฝีมือของแก!!"
"ไหนล่ะหลักฐาน!!กล่าวหาคนไปมั่วซั่วขนาดนี้ ไม่สมกับที่ได้ชื่อว่าเป็นคนที่มีการศึกษาเลยนะ มันเหมือนกับ….ไม่พูดดีกว่า.!เพราะฉันคิดว่านายก็น่าจะรู้จักระดับที่นายเป็นอยู่ละมั้งนะ..เฮ้อ!!แกล้งโง่นี่มันก็สนุกดีเหมือนกันนะ ว่าไหมบอส แต่ฉันว่าแกคงไม่ได้แกล้งหรอก..ฉันว่าแกน่าจะโง่จริงๆมากกว่า!!"
"ปากของแกเนี่ย ถ้ามันไม่โดนฉันต่อยมันคงจะไม่หยุดพูดสินะ เป็นไงล่ะโดนฉันต่อยไว้ 2 หมัด ปากแตกเลยไหมละ!!" เฉินหัวเราะออกมาอย่างหนัก พร้อมกับใช้มือชี้ไปที่ปากของเขา ซึ่งในตอนนี้มันไม่มีแม้แต่ร่องรอยของการโดนต่อยหรือเคยมีแผลมาก่อนเลย ทำเอาบอสอ้าปากค้าง ช็อกจนตากรอกเพราะเขาพึ่งจะต่อยเฉินมาไม่ถึงชั่วโมงเอง ไม่มีทางเป็นไปได้ที่แผลเลือดกลบปากขนาดนั้นจะหายเร็วอย่างกับปลิดทิ้งขนาดนี้ บอสมองหน้าเฉินที่กำลังหัวเราะอย่างสะใจและคิดอยู่ในใจว่าเฉินเป็นตัวอะไรกันแน่ บอสจะกระชากหน้ากากของเฉินออกมาได้ ก่อนที่เขาจะหมดลมหายใจก่อนรึป่าวนั้น มาติดตามกันต่อได้ใน Ep หน้านะคะ