บทที่29 เทพาแผลงฤทธิ์
ระหว่างการเดินทางนั้นกุนไท่ไม่ได้บ่มเพาะหรือฝึกฝนเลยแม้แต่น้อยเพราะเขา้าให้ร่างกายและจิตใจได้รับการพักผ่อน การฝึกฝนที่มากเกินไปนั้นจะทำให้ก้าวหน้าได้ช้ากว่าการที่ทำให้สภาพร่างกายและจิตใจอยู่ใน่ที่พร้อมที่สุดแล้วค่อยฝึกฝนต่อนั้นจะมีผลดีในระยะยาว
ตอนนี้จุดแสงดาวทั้งสองจุดในแหล่งกำเนิดลมปราณของกุนไท่นั้นมีขนาดใหญ่กว่าปกติถึง3 ใน 10 ส่วนจากเดิม! ทั้งคุณภาพและปริมาณนั้นมากเสียกว่าระดับเดียวกันจนเทียบไม่ติด!
กึก!
ระหว่างที่กุนไท่กำลังอ่านตำราเกี่ยวกับทวีปศักดิ์สิทธินั้นรถลากก็สั่นะเือย่างรุนแรง กุนไท่รีบออกจากห้องพักพร้อมกับไปหาบิดาของตน
“ท่านพ่อ เกิดอะไรขึ้น?” กุนไท่ถามขึ้นด้วยความสงสัย
“ตอนนี้แย่แล้ว! มีคนมาโจมตีใส่รถลากสัตว์อสูรของเรา!”กุนจวินตอบกลับด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม
“ใครกันที่กล้าทำเื่อุกอาจเช่นนี้!” กุนไท่สงสัยมากกว่าเดิม
“คาดว่าคงจะเป็นักฆ่าจากทวีปทรายทมิฬที่แอบติดตามมาเป็แน่! เ้าไปหาที่ซ่อนก่อน ข้าจะไปจัดการพวกมันเอง” กุนจวินพูดจบก็หายตัวไปทันที
กุนไท่รีบไปที่มุมๆหนึ่งของรถลากและใช้ค่ายกลปกกั้นเอาไว้พร้อมกับใช้พลังมายาลวงตาไว้อีกชั้นหนึ่งทำให้เขาสามารถมองเห็นข้างนอกเพื่อดูการต่อสู้ได้อย่างปลอดภัยเขาจะได้เรียนรู้และได้เห็นการต่อสู้ของผู้แข็งแกร่งครั้งแรกในชีวิตของเขา!
“ฮ่าๆ ในที่สุดก็ยอมโผล่หัวมากุนจวิน วันนี้เ้าออกจากทวีปอรุณเบิกฟ้ามาโดยไม่มีผู้คุ้มกัน! ช่างสะเพร่ายิ่งนัก!” ชายร่างเตี้ยที่สวมใส่อาภรณ์สีดำที่ปกปิดหน้าตากล่าวขึ้น
กุนจวินยังคงสงบนิ่งไม่ไหวติ่งเขากวาดตามองอีกฝ่ายคร่าวๆเพื่อนับจำนวนศัตรูว่ามีถึงหมื่นกว่าคน! แต่ละคนอยู่ในระดับผู้เชี่ยวชาญเป็อย่างต่ำ!
ระดับผู้เชี่ยวชาญนั้นแบ่งออกเป็ 3 ขอบเขตใหญ่ผู้เยี่ยมยุทธ ปรมาจารย์ยุทธ และยอดฝีมือ แต่ละขอบเขตยังแบ่งเป็ขั้นย่อย ต่ำ กลางสูง สูงสุด!
“พวกเ้าคิดว่าแค่ปรมาจารย์ยุทธ และยอดฝีมือแค่นี้จะเอาชนะข้าได้หรือ!” กุนจวินตอบกลับไปด้วยความเ็าพลางปลดปล่อยแรงกดดันของยอดฝีมือที่สูงส่งออกมา
“หึ เ้าเป็เพียงแค่ยอดฝีมือเพียงคนเดียวคิดจะต่อกรกับพวกข้าถึงหมื่นคนได้เชียว? ระดับพลังของพวกข้าบางส่วนเทียบเท่ากับเ้าด้วยซ้ำ!” หญิงสาวที่อยู่ข้างหลังชายร่างเตี้ยก้าวออกมาพร้อมกับกล่าวออกมาด้วยความโกธรนางโมโหที่เ้าผู้นี้ยังทำตัวสูงส่งได้แม้จะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มันทำให้นางโมโหนัก!
“เดี๋ยวพวกเ้าก็รู้! ว่าฉายาเทพาของข้าใช่ว่าจะได้มาโดยง่าย!”กุนจวินกล่าวจบก็พุ่งทะยานขึ้น
นักฆ่าทั้งหมื่นคนนั้นก็ทะยานร่างตามกุนจวินอย่างรวดเร็วการที่คนเราจะเหาะได้นั้นอย่างต่ำต้องอยู่ในระดับผู้เชี่ยวชาญ!
ปัง!
กุนจวินชกหมัดออกไปพลันทำให้อากาศเกิดเสียงะเิดังลั่นออกมาเพียงแค่ลมจากหมัดก็ทำให้คนตรงหน้าเป็สิบคนต้องตกตายไปทันที!
ตูม!
กุนจวินไม่หยุดแค่นั้น ก่อนจะปล่อยฝ่ามือสีม่วงขนาดเท่าใหญ่พุ่งเข้าใส่กลุ่มนักฆ่าทำให้ตายมากขึ้นไปอีก
นักฆ่าเ่าั้ก็ไม่ยอมแพ้เช่นกันพวกมันตั้งค่ายกลและช่วยกันระดมวิชาต่อสู้ออกมาโจมตีอย่างไม่ขาดสาย
วิชาระดับชนชั้นสูงขั้นสูง! น้ำป่าไหลหลาก!
ทันใดนั้นปรากฏกระแสน้ำเชี่ยวกรากถาโถมเข้าใส่ค่ายกลจนทำให้มันแตกสลายไปทันทีและผู้ที่ใช้ค่ายกลนั้นก็ตกตายไปตามๆกัน
“์! เหตุใดมันถึงได้แข็งแกร่งเพียงนี้! นี่หรือกุนจวิน! เราจะทำเช่นไรกันดี” นักฆ่าคนหนึ่งกล่าวออกมาอย่างหวาดหวั่น เขาไม่มีกระจิตกระใจที่จะต่อสู้อีกแล้วใครจะไปเอาชนะสัตว์ประหลาดนี่ได้กันใครบ้างเหล่าจะสามารถเอาชนะคนหมื่นคนที่มีพลังเทียบเท่าหรืออ่อนแอกว่าแค่ขั้นเดียวด้วยตัวคนเดียวได้!
“ไม่ต้องตื่นตระหนกไป เรายังเหลือไพ่ตายอยู่ข้าไม่แปลกใจว่าทำไมมันถึงได้ฉายาว่าเทพา!เพราะมันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!” ชายที่ดูเป็หัวหน้ากลุ่มกล่าวด้วยเสียงอันดังร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อนั้น เพียงมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าผ่านการฝึกฝนร่างกายมาอย่างโชกโชน
หยกเพลิง์!จงแผลงฤทธิ์!
หยกสีขาวบริสุทธิ์ส่องประกายแห่งความยิ่งใหญ่ปรากฏออกมาเพียงแค่ััก็ล่วงรู้แล้วว่าเป็สมบัติที่หาได้ยาก และใช้ได้เพียงครั้งเดียว
เปลวเพลิงสีขาวส่องสว่างล้อมรอบกุนจวินไว้ ความร้อนสูงถึงกับทำให้กุนไท่ที่อยู่ในที่ปลอดภัยยังต้องหลั่งเหงื่อออกมาั์ตาของกุนจวินหดลงด้วยความใ เขารู้สึกได้ถึงวิกฤตหากเขาประมาทเขาอาจจะพลาดพลั้งได้!
ย่าห์!
ในมือของกุนจวินปรากฎดาบรูปร่างแปลกประหลาดตรงส่วนคมดาบเป็รูปฟันปลาฉลาม มันให้ความรู้สึกราวกับว่านี่ไม่ใช่ดาบแต่เป็สัตว์ร้ายที่มีชีวิตสิงสู่ในวัตถุนี่คืออาวุธคู่กายของกุนจวิน!
พลังต่อสู้ของกุนจวินไต่สูงขึ้นจนไปถึงระดับที่น่ากลัวเขารวบรวมพลังจนถึงขีดสุดก่อนจะใช้วิชาระดับชนชั้นสูงอีกวิชาหนึ่งออกมา ผ่า...นภาทะลวง์!
บังเกิดปราณสีทองที่แผ่พลังอำนาจแห่งการทำลายล้างออกมมันปะทะเข้ากับเปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์พลันสร้างเกิดแรงกดดันโดยรอบ เสียงอากาศที่แทบจะะเิออกมาทำให้หูของคนที่อยู่ณ บริเวณนั้นอื้ออึง
ตูมมม! ครืนนน!
กุนจวินกระอักเืออกมาคำหนึ่งแต่กลับไม่ได้าเ็ร้ายแรงมากส่วนนักฆ่าที่เหลือต่างกระอักเืออกมามิต่างกัน พวกมันสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้วรวมถึงความกล้าอีกด้วยก่อนที่พวกมันจะทะยานร่างหนีไป
กุนจวินแค่นเสียงอย่างไม่สบอารมณ์เขาไล่ตามไปฆ่าจนไม่เหลือรอดแม้แต่คนเดียวคนหมื่นคนกลับตกตายด้วยคนเพียงคนเดียว! นี่บิดาของเขาเป็เทพาจริงหรือ! ต่อให้เป็เขาก็ไม่สามารถทำเช่นนี้ได้นี่ต้องฝึกฝนจนแข็งแกร่งขนาดไหนกันแน่!
ั้แ่ต้นจนจบนั้นกุนไท่ที่ได้เฝ้าดูการต่อสู้ของบิดานั้นรู้สึกภาคภูมิใจที่มีบิดาที่แข็งแกร่งขนาดนี้การต่อสู้นี้ทำให้เขาเืเดือดพล่านแล้วเต็มไปด้วยความ้าที่จะแข็งแกร่งมากขึ้นและในครั้งนี้เขาได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล หากเขาได้ใคร่ครวญการต่อสู้เมื่อตะกี้นี้จะทำให้ความแข็งแกร่งก้าวหน้าขึ้นอย่างมากรวมถึงระดับบ่มเพาะด้วยที่ทำให้เข้าใจในพลังที่อยู่ในระดับที่สูงกว่าตนเอง!
กุนจวินกลับมาหากุนไท่พร้อมกับออกเดินทางต่อเขาพักฟื้นอาการาเ็อยู่ทำให้กุนไท่ไม่กล้าที่จะรบกวนบิดาของตน และกุนไท่นั้นก็ใช้โอกาสนี้ทบทวนเื่การต่อสู้!
วิชาระดับสูงที่ใช้พลังต่อสู้ที่แข็งแกร่งและความลึกลับของพลังบ่มเพาะที่สูงที่เขาต้องเรียนรู้เพื่อทำความเข้าใจเมื่อระดับบ่มเพาะเขาสูงมากขึ้น
และแล้วในที่สุดรถลากก็มาถึงเมืองหนึ่งที่อยู่ภายในทวีปศักดิ์สิทธิ์มีทั้งกลุ่มพ่อค้า กลุ่มสมาคม พวกเขาต่างมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน! นั่นก็คือ้าเข้าสู่ทวีปศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งกว่าทวีปขนาดใหญ่หลายร้อยเท่า!