ใต้ต้นไม้ใหญ่มีสายลมพัดผ่านไปมา จุนเสี่ยวเหยาที่กำลังนั่งทำสาธิจู่ๆก็ััได้ถึงการมายืนของใครบางคนที่กำลังใกล้เขามา “ระดับรวบรวมปราณขั้นที่2งั้นหรอ ใครกันที่มาหาฉันถึงที่ขนาดนี้!?”
ฟึบ! ชายร่างกายสูงใหญ่ปรากฎบริเวณด้านหน้าของจุนเสียวเหยาเด็กหนุ่มลืมตาขึ้นมองไปที่ชายหนุ่มด้านหน้าเผยให้เห็นหน้าตาอันหล่อเหลาที่แม้แต่หญิงได้มองก็ต้องตกหลุมรัก
จุนเสี่ยวเหยาเอ่ยถามขึ้นในทันที “นายเป็ใคร”
ชายหนุ่มที่ได้ยินจุนเสี่ยวเหยาเอ่ยถามเขาก็ได้ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่แอ็คน่าตบ
“ฉันแค่มาดูคู่แข่งของฉันในกลุ่มFหนะ แต่ไม่นึกเลยว่าคู่แข่งของฉันจะเป็ขยะไร้ค่าขนาดนี้ เสียเวลาฉันจริงๆ”
“นายเป็คู่แข่งของฉันงั้นหรอ ว่าแต่นายชื่ออะไรฉันจะได้ขยี้นายให้แหลกคึ!” จุนเสี่ยวเหยากล่าว
ชายหนุ่มมีสีหน้าบิดเบี้ยวในทันทีเมื่อได้ยิน
“ขยะอย่างนายเนี่ยนะจะขยี้ฉันให้แหลกคึ นายฝันกลางวันอยู่รึไงเป็แค่มดปลวกริอาจเทียบกับไก่ฟ้านายนี่ไม่เจียมตัวเลยนะ ฉันชื่อถังอิ๋นคนที่จะขยี้นายในรอบแบ่งกลุ่มยังไงละ ฮ่าฮ่าฮ่า!!!”
จุนเสี่ยวเหยา“โอ้วชื่อถังอิ๋นงั้นหรอฉันจะจำชื่อนายไว้อย่างดีเลยหละ”
ถังอิ๋น “ฉันไม่อยากอยู่ใกล้ขยะอย่างนายแล้วไว้เจอกันที่สนามแข่งนะไอ้ขะยะจุน”
วูบ! ร่างกายของถังอิ๋นหายไปอย่างรวดเร็ว จุนเสี่ยวเหยาที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อย
“นั่นคือทักษะเคลื่อนที่งั้นสินะการแข่งขันปีนี้ชักเริ่มจะสนุกขึ้นแล้วสิ”
6 ชั่วโมงต่อมา
เวลาได้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ตอนนี้จุนเสี่ยวเหยาได้กลับมาจากโรงเรียนและเขานั้นก็กำลังเตรียมอาหารสำหรับมื้ออาหารเย็นในวันนี้
“หือออ อาหารหอมจังเลยทำไมฉันถึงได้ทำอาหารเก่งขนาดนี้นะ ถ้าฉันไม่ได้เ้าระบบนี้มาฉันคงไปเปิดร้านอาหารแล้วแน่ๆ”
“โฮตส์หลงตัวเองเกินไปแล้ว”
“ไอ้ระบบบ้าเงียบไปเลยนะอย่ามาขัดความสุขของฉัน”
10นาทีผ่านไป
จุนเสี่ยวเหยากำลังนั่งเล่นบนห้องนอนจู่ๆเขาพรันนึกขึ้นได้ว่าเงินของเขากำลังจะหมดลงในตอนนี้เขากำลังคิดหาวิธีหาเงินมาปะทังชีวิต
“ฉันจะหาเงินจากที่ไหนดีระบบ?”
“ทำไมโฮสต์ไม่ลองไปล่าสัตว์อสูรแล้วเอามาขายละ”
“เป็ความคิดที่ดีเลยระบบทำไมฉันคิดไม่ได้นะ”
“ระบบเข้าใจว่าสมองโฮตส์ยังไม่พัฒนา”
“นี่ระบบหลอกด่าฉันหรอ!”
“ระบบพูดความจริงโฮตส์”
จุนเสี่ยวเหยาทำหน้าบึ้งใส่ระบบในทันทีเขาอยากจะขยี้เ้าระบบให้แหลกคามือของเขา
ต้องบอกก่อนว่าการล่าสัตว์อสูรนั้นเป็อาชีพหนึ่งที่ผู้ฝึกพลังนิยมทำกัน ค่าตอบแทนของการล่าอสูรนั้นสูงมากเลยทีเดี๋ยวผู้ฝึกฝนพลังที่ล่าสัตว์อสูรได้ก็จะนำชิ้นส่วนต่างๆไปขายที่สมาคมรับซื้อยิ่งถ้าเป็สัตว์ระดับสูงก็ยิ่งได้ค่าตอบแทนเยอะอีกด้วย
“เอางี้แล้วกันพรุ่งนี้เราจะไปที่เขตป่านอกเมืองเพื่อขยี้พวกสัตว์อสูร!”
หลังจากที่เด็กหนุ่มพูดจบก็ล้มตัวลงนอนนในทันที
ั้แ่ตอน14เป็ต้นไปของเรียกจุนเสี่ยเหยา สั้นๆว่าเสี่ยวจุนนะครับ