ั้แ่นั้นเป็ต้นมา แอนนาก็เอาแต่ขึ้นเวรดึกแทบทุกวัน เธอแทบจะไม่ได้กลับคฤหาสน์เลย
เอริครู้สึกแปลกใจมาก เพราะรู้สึกเหมือนภรรยาเอาแต่หลบหน้าตน ดังนั้นวันนี้เขาจึงแอบไปดูที่โรงพยาบาล
ระหว่างพัก่ก่อนขึ้นเวรดึก แอนนากับลียาส หมอสุดหล่อประจำโรงพยาบาล ไปทานข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร ทั้งสองพูดคุยสนิทสนมกันมากเพราะเป็เพื่อนกันั้แ่อยู่มหาวิทยาลัยแล้ว แอนนาพูดไปหัวเราะไป เพราะลียาสชอบเล่าเื่ตลกให้เธอฟัง
เอริคทนดูไม่ได้จริงๆ เขาเลยเดินไปฉุดภรรยาออกมาจากโต๊ะอาหาร
“นี่คุณทำบ้าอะไรคะเอริค มันเสียมารยาทมากเลยนะคะ” แอนนาต่อว่า
“นี่คุณกล้ารังแกผู้หญิงหรอครับ” ลียาสกำลังเข้าไปห้าม
“ผมเป็สามีของแอนนาจะกล้ารังแกเธอได้ยังไง” เอริครีบแสดงความเป็เ้าของ
“แต่ตอนนี้คุณกำลังบีบแขนแอนนาอยู่นะ และตอนนี้เธอก็เจ็บมากด้วย” ลียาสเป็ห่วงเพื่อน
เอริคปล่อยแขนแอนนา แล้วรีบคว้าคอเสื้อของหมอหนุ่มทันที
“เลิกบ้าได้แล้ว เอริค คุณอย่าทำอะไรเพื่อนฉันนะ” แอนนาพยายามดึงตัวเอริคออกมาไม่ให้ทำร้ายเพื่อน
“เลิกยุ่งกับภรรยาฉันซะ” เอริคพูดขู่
“ทำไมผมต้องฟังคุณด้วย” ลียาสก็ไม่ยอมแพ้
แอนนาจึงรีบดึงตัวเอริคออกมา เพราะเขากำลังจะต่อยเพื่อนเธอ แต่ทว่าเอริคเผลอผลักเธอล้ม จนหน้าผากไปชนกับขอบโต๊ะ
ลียาสเห็นเพื่อนเจ็บเลยรีบผลักเอริคออก แล้วรีบไปประคองตัวแอนนาลุกขึ้น ตอนนี้ หน้าผากเธอมีเืออก
เอริคมองตามก็เห็นแอนนาาเ็ เขาเลยผลักลียาสออกแล้วประคองตัวแอนนาเอง “ผมขอโทษนะแอนนา ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณ”
แอนนาอยากจะผลักเอริคออก แต่เธอกลัวเขาทำร้ายเพื่อน เลยปล่อยให้เขาประคองเธอไปห้องฉุกเฉิน
ลียาสช่วยรักษาาแให้ และสั่งให้พยาบาลพาเอริคออกไป
“ฉันขอโทษแทนเอริคนะลียาส” แอนนารู้สึกผิด
“คุณคงงอนเอริคอยู่ล่ะสิ ดูเขารักคุณมากนะ เลิกงอนได้แล้ว เขาอุตส่าห์มาง้อแล้วไง” ลียาสแซวเพื่อน
“คุณเข้าใจผิดแล้ว เขาทำตามหน้าที่น่ะ” แอนนาน้อยใจ
“ยังขี้น้อยใจไม่เปลี่ยนเลยนะ เห็นๆ อยู่ ว่าเขากำลังหึงหวง” ลียาสกล่าว
“เลิกพูดเถอะ นี่จะได้เวลาขึ้นเวรแล้วด้วย” แอนนามองนาฬิกา
“ผมโทรแลกเวรแทนคุณ วันนี้คุณกลับไปพักผ่อนเถอะนะ” ลียาสอยากให้เพื่อนพัก
“แต่ว่า….” แอนนาแย้ง
“ถ้าคุณอยู่ที่นี่ มีหวังผมได้รับาเ็ชัวร์” ลียาสแกล้งพูด
แอนนาเห็นด้วยกับลียาส เพราะกลัวเอริคทำร้ายลียาส เลยว่า “ก็ได้ ขอบคุณมากนะลียาส”
แอนนาเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน เอริคก็รีบมาประคองแอนนาทันที แต่เธอรีบผลักเขาออก แล้วว่า “ฉันต้องไปเอาของที่ห้องพัก คุณรออยู่ที่นี่แหละ”
แอนนาเดินไปทันทีโดยไม่สบตาชายหนุ่ม
เมื่อถึงห้องพัก แอนนาเก็บกระเป๋าอย่างเหม่อลอย จนกระทั่งเอริคกอดเธอจากด้านหลัง
“ปล่อยฉันนะเอริค นี่คุณกำลังจะทำอะไรน่ะ” แอนนาขัดขืน
“ที่คุณไม่ยอมกลับบ้าน เพราะคุณกำลังมีชู้ล่ะสิ” เอริคพูดเสียงแข็ง
“เลิกพูดบ้าๆ ได้แล้ว ลียาสเป็เพื่อนฉัน เลิกกล่าวหาคนอื่นแบบนั้นได้แล้ว” แอนนาโกรธที่เขาปรักปรำเธอ
เอริคจับไหล่หญิงสาวให้หันไปหาเขา เพื่อให้เธอสบตาเขา
“แล้วทำไมคุณต้องหลบหน้าผมด้วย” เอริคพยายามเค้น
“ฉันรู้ความจริงหมดแล้ว ที่คุณทำดีกับฉันก็เพื่อไข่มุกเท่านั้น” แอนนายอมพูด
“เื่นั้นมัน” เอริคไม่มีอะไรแก้ตัว
“เลิกพูดเถอะค่ะ ฉันไม่อยากฟังอะไรอีกแล้ว” แอนนาตัดบท
“เพราะเื่นี้คุณเลยน้อยใจผมเลยออกห่างจากผม ทั้งๆ ที่ตอนนี้คุณมีใจให้ผมแล้ว” เอริคกล่าวอย่างรู้ทัน
“ค่ะ ฉันเคยมีใจให้คุณแล้ว แต่ตอนนี้ฉันก็ตัดใจจากคุณได้แล้วเช่นกัน” แอนนากล่าวอย่างเ็า
“ผมไม่เชื่อหรอก แอนนา” เอริคล็อคหน้าหญิงสาวให้จูบกับเขาไม่ยอมปล่อย
แอนนาทั้งดิ้นทั้งตีเอริค จนกระทั่งทั้งคู่นิ่งแล้วเริ่มปล่อยไปตามอารมณ์ และทั้งสองเกือบมีอะไรกันในห้องนั้น แต่ทว่าแอนนาตั้งสติทัน เธอจึงรีบผลักเอริคแล้วตบหน้าเขา เธอพูดทั้งน้ำตาว่า “ฉันไม่ใช่ของเล่นของคุณ อย่ามาล้อเล่นกับความรู้สึกฉันแบบนี้”
แอนนารีบจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้ว แล้วรีบวิ่งออกไปทันทีโดยไม่ฟังอะไรทั้งสิ้น
เอริคมองตามไปเพราะเพิ่งเคยเห็นแอนนาโกรธเขามากขนาดนี้
**********************************
แอนนาขับรถมาถึงคฤหาสน์ เธอก็รีบวิ่งขึ้นไปบนห้อง พร้อมกับไล่คริสตี้ออกมาเพราะอยากอยู่คนเดียว
คริสตี้เป็ห่วง แต่ต้องจำใจเดินออกมาแต่โดยดี
เอริคขับรถตามมาเช่นกัน และกำลังจะเดินไปที่ห้องของแอนนา แค่คริสตี้รีบดักหน้าไว้
“หลีกไปคริสตี้ ฉันมีเื่จะคุยกับแอนนา” เอริคกล่าว
“ฉันรู้ค่ะ แต่ตอนนี้ยังไม่เหมาะ รอให้เธออารมณ์เย็นกว่านี้ก่อนนะคะ” คริสตี้เตือน
เอริคมองไปที่ประตูห้องของแอนนา แล้วหันกลับมาพยักหน้าให้กับคริสตี้ เขาก็รู้สึกเห็นด้วยว่ายังไม่เหมาะที่จะคุยกับแอนนาตอนนี้ เลยเดินกลับไปที่ห้องของตัวเอง
สักพักเอริคก็สั่งคนให้ไปตามฟีน่ามาพบเขาที่ห้อง
เมื่อฟีน่าเข้ามา ก็รีบถามทันที “มีอะไรงั้นหรอคะ”
“ทำยังไงแอนนาถึงจะยอมคุยด้วยดีๆ” เอริคถาม
“แล้วคุณมาถามฉันเนี่ยนะ มันจะดีหรอคะ” ฟีน่ากล่าวอย่างแปลกใจ
“ฉันรู้สึกว่าเธอเหมือนกับแอนนาและเข้าใจเธอดี บอกมาเถอะ ฉันอยากคุยกับแอนนาจริงๆ” เอริคแสดงสีหน้าจริงจัง
ฟีน่าถอนหายใจ “คุณเอาไอศกรีมรสมะนาวให้เธอทานสิคะ”
“ทำไมล่ะ” เอริคสงสัย
“ห้ามถามค่ะ ไม่เชื่อก็แล้วไป งั้นฉันขอตัวนะคะ” ฟีน่าเดินออกไปทันทีโดยไม่รอให้เ้านายอนุญาต
ถึงกระนั้นเอริคก็เชื่อฟีน่า เขาจึงสั่งให้ลูกน้องไปซื้อไอศกรีมรสมะนาวมาจริงๆ
**********************************
เสียงเคาะประตูห้องแอนนาดังไม่หยุด จนกระทั่งแอนนาทนไม่ไหว เลยยอมเปิด
“มีอะไรอีกล่ะคะ ฉันอยากอยู่คนเดียว” แอนนามีสภาพตาบวมเพราะร้องไห้ไม่หยุด แม้เธอจะพยายามล้างหน้าแล้วก็ตาม
“ผมเอาไอศกรีมมาให้” เอริคยื่นถ้วยไอศกรีมให้
แอนนาจ้องเขาอย่างแปลกใจ และกำลังทำท่าเหมือนจะปัดมันทิ้ง
เอริคคิดในใจว่า “ฉันไม่น่าเชื่อเธอเลยฟีน่า นี่เสื้อผ้าฉันต้องเลอะไอศกรีมอย่างนั้นหรือเนี่ย”
แต่แล้วเอริคก็ยิ่งแปลกใจหนักเพราะแอนนาคว้าไอศกรีมแล้วไปนั่งบนเตียงของเธอโดยไม่ปริปากใดๆ
เอริคจึงปิดประตูห้องนอนแอนนา แล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตรงโต๊ะเครื่องแป้ง
แอนนาทานอย่างเอร็ดอร่อย และตอนนี้เธอก็อารมณ์เย็นลงจริงๆ
“มีอะไรก็ว่ามาค่ะ” แอนนากล่าว
“ผมขอโทษแอนนา แต่ผมจำเป็ต้องใช้ไข่มุกจริงๆ ผมไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณ” เอริคกล่าวอย่างรู้สึกผิด
“ฉันเคยบอกคุณั้แ่แรกแล้วว่าฉันจะมอบให้คุณจริงๆ แค่คุณรอวันพรุ่งนี้เท่านั้นเอง คุณไม่เห็นต้องมาล้อเล่นกับความรู้สึกของฉันแบบนี้” แอนนากล่าว
“แต่ผมไม่ได้ล้อเล่นนะ ผมจริงใจกับคุณจริงๆ” เอริครีบแย้ง
แอนนาถอนหายใจอีก “อย่าพูดเื่นี้อีกเลยนะคะ ฉันไม่อยากทะเลาะกับคุณอีกแล้ว รอวันพรุ่งนี้เท่านั้น ฉันสัญญาค่ะ ฉันจะมอบไข่มุกให้คุณ”
“คุณชอบไอศกรีมรสมะนาวหรอครับ” เอริคยอมเปลี่ยนเื่
“ใช่ค่ะ คุณรู้ได้ยังไง เื่นี้ฉันไม่เคยบอกใครเลยนะคะ” แอนนาสงสัย
“เอาเถอะครับ ผมจะสั่งลูกน้องซื้อมาเก็บไว้ให้คุณ” เอริคพูดยิ้มๆ
“ในเมื่อคุณจะประลองชิงตำแหน่งพระาา งั้นฉันขออวยพรให้คุณปลอดภัยนะคะ” แอนนากล่าว
“คุณไม่อยากให้ผมชนะงั้นหรอ” เอริคสงสัย
“ใครชนะมันก็ไม่เกี่ยวกับฉันนี่คะ” แอนนาพูดอย่างเ็า
“ทำไมไม่เกี่ยว ถ้าผมชนะ คุณก็จะได้เป็ราชินี” เอริคกล่าวสีหน้าจริงจัง
“ถึงตอนนั้น พวกเราจากกันด้วยดีเถอะนะคะ หลังจากคุณได้ตำแหน่งแล้ว พวกเราจะไม่ได้พบกันอีก” แอนนาพูดน้ำเสียงเด็ดขาด
“หมายความว่ายังไง” เอริคสงสัย
“ฉันไม่อธิบายเพิ่มค่ะ พวกเราเป็เพื่อนที่ดีต่อกันเถอะนะคะ” แอนนากล่าวเสียงเศร้า
“ผมรักคุณนะแอนนา” เอริคยอมเผยความรู้สึก
“อย่าหลอกฉันอีกเลย และอีกอย่าง ฉันเป็มนุษย์ คุณเป็แวมไพร์ พวกเราอยู่ร่วมกันไม่ได้หรอก” แอนนาแกล้งพูด
เอริคเริ่มเข้าใจความหมายแล้ว เลยว่า “ผมเข้าใจแล้ว งั้นคุณพักผ่อนเถอะ เจอกันพรุ่งนี้” เอริคเดินคอตกออกไปจากห้อง ในใจคิดว่า “ใช่ ผมมันเป็แวมไพร์ ผมไม่คู่ควรกับคุณ”
2K
