ผู้ใหญ่หลิวยอดเกษตร (นิยายแปล)

ตอนที่ 1  : แต่งงาน

        “มีแฟนหรือยัง ? ”

        “ยัง”  

        “ร่างกายของนาย...มีโรคร้ายไหม ? ”

        “ฉัน...แข็งแรงดี !”

        “ดีมาก ! บรรพบุรุษตระกูลหลิวเป็๞พยาน ฉะนั้นพิธีกราบไหว้ฟ้าดินอะไรนั่นตัดไปได้เลย เอาล่ะ เข้าหอ !” 

        ..

        หลังออกจากบ้านไป 7 ปี หลิวเฟยที่เพิ่งกลับมาก็ถูกมัดเป็๞บ๊ะจ่างและถูกสอบสวนด้วยคำถามไร้สาระ ซึ่งผู้ที่สอบสวนเขาคือผู้ใหญ่บ้าน หลิวเทียนป้า 

        ตอนแรกเขาคิดจะกลับมาขุดคุ้ยเ๹ื่๪๫เก่าและโอ้อวดบารมีของคนรวย แต่ใครเล่าจะคาดคิดว่าเขาจะโดนจับแต่งงาน แถมยังถูกส่งตัวเข้าหออีก

        หลิวเฟยอดร้องออกมาไม่ได้ ผ่านมาตั้งเจ็ดปีแล้ว ความคิดก็ควรเปิดกว้างไม่ใช่หรือ สุดท้ายเขาต้องมาติดแหง็กอยู่ในหมู่บ้านต้าหลิวเหมือนเมื่อเจ็ดปีก่อนหรือไง ?

        ตอนนี้สังคมเปิดกว้างขึ้นแล้ว ยังมีการคลุมถุงชนได้อย่างไร ?  นี่มันเท่ากับบีบบังคับกันชัด ๆ

        ยิ่งคิดหลิวเฟยยิ่งไม่พอใจจึงเปิดปากเพื่อพูดบางสิ่ง หลิวอวี้เหลียนที่ก้มหน้ากำชายกระโปรงอยู่ตลอดเวลาก็เงยหน้าอันแดงก่ำขึ้นมาจ้องมองจนเขาอายจนพูดอะไรไม่ออก

        ตามที่หลิวเทียนป้าเอ่ยมา ตอนนี้เธอเป็๞ภรรยาของเขาแล้ว

        ดวงตากลมโต ท่อนขาเรียวยาวและเอวคอดกิ่ว แม้ผอมทว่าดูสมส่วน จุดที่ควรจะมีก็เต่งตึง เรียกได้ว่าเธอคือสาวงามของหมู่บ้านต้าหลิวเลยทีเดียว

        พูดกันตามตรงคือเขาโชคดีที่ได้เธอเป็๞ภรรยา เนื่องจากครอบครัวของเธอร่ำรวยที่สุดในหมู่บ้านต้าหลิว ตนคงหัวเราะแม้แต่ในความฝัน แต่หลิวเฟยไม่ได้โง่ พวกชาวบ้านที่อยู่นอกห้องโถงบรรพบุรุษล้วนมองเขาด้วยความรู้สึกยินดีปรีดาต่อความโชคร้ายของผู้อื่น ท่าทางเช่นนั้นเรียกการอวยพรตรงไหน หากไม่เสียสติจนเกินไปย่อมมองออกว่าเ๹ื่๪๫นี้มีปัญหาแน่ ๆ...

        “พวกแกพึมพำอะไร ? ฉันได้ลูกเขยดี ๆ มาแล้วจะพึมพำทำไม ?  เลิกบ่นแล้วไปให้พ้น !”

        พูดจบ หลิวเทียนป้าก็ถลึงตาอย่างเดือดดาล แล้วกำหมัดทุบลงบนโต๊ะจนเกิดเสียงดังโครมก่อนที่โต๊ะนั้นจะพังลงไปกองบนพื้น ส่งผลให้ชาวบ้านที่อยู่นอกห้องโถงพากันหนีออกไปจนหมด

        หลิวเทียนป้ารีบหันกลับไปหาหลิวเฟยแล้วอธิบายว่า  “ของนี่มันเก่าจนพังไปเอง เราค่อยซื้อใหม่แล้วกัน เอาล่ะ ทุกอย่างลงตัวแล้ว ส่งเ๯้าบ่าวเข้าเรือนหอได้ !”

        ผู้ใหญ่บ้านยกมือส่งสัญญาณ จากนั้นจึงปรากฏชายร่างใหญ่หลายคนเดินเข้ามาจับหลิวเฟยโดยไม่สนว่าอีกฝ่ายเต็มใจหรือไม่ พวกเขาพาหลิวเฟยไปส่งยังห้องของหลิวอวี้เหลียน 

        สถานการณ์นี้ทำให้หลิวเฟยนึกถึงการโดนฉุด เพียงแต่บริบทนั้นกลับกันเพราะคนที่โดนฉุดคือบุรุษเช่นตน ส่วนฝ่ายที่ลงมือฉุดกลับเป็๞สตรี

        “เข้ามาได้ ”

        เพียงไม่นาน หลิวอวี้เหลียนก็เดินออกมาเปิดประตูให้แล้วปิดประตูตามหลังอย่างช้า ๆ

        เมื่อเห็นร่างกายอันงดงามและท่อนขาที่เรียวยาว หลิวเฟยพลันกลืนน้ำลายอึกใหญ่  “ไม่ได้เจอกันนาน 7 ปี น้องเหลียนสวยกว่าเดิมมาก แต่นี่มันดีแล้วหรือ ? ”

        หลิวอวี้เหลียนเม้มปากแล้วเดินเข้าหาอีกฝ่าย จากนั้นจึงยกมือลูบแผงอกที่กำยำช้า ๆ “  พี่เฟย พี่ก็ดูดีเช่นกัน”

        หลิวเฟยแข้งขาอ่อนยวบ ทำได้เพียงฉีกยิ้มแห้งออกมา  “น้องเหลียน พูดล้อเล่นเกินไปแล้ว ”

        “ฉันไม่ได้ล้อเล่น ฉันพูดจริง...”

        หลิวอวี้เหลียนประกบจูบเข้าที่ปากของชายหนุ่ม ก่อนจะผลักอีกฝ่ายลงบนเตียง เธอถึงกับเปิดฉากเอง

        หลิวเฟยรีบดีดตัวออกจากเตียงและพูดว่า “น้องเหลียน เราไม่ได้เจอกันตั้งเจ็ดปี ควรพูดคุยกันก่อนดีกว่า นี่ยังกลางวันแสก ๆ อยู่เลย เราจะทำเ๹ื่๪๫แบบนั้นได้ยังไง อ๊า !”

        หลิวอวี้เหลียนผลักเขาลงไปอีกรอบ  “เลิกโยกโย้เสียที นายเองก็เสแสร้ง บอกมาว่านาย๻้๪๫๷า๹อะไร ? ”

        หลิวเฟยเหงื่อตก  “ฉันไม่ได้เสแสร้งแค่คิดว่ามันไม่เหมาะสม”

        “ไม่เหมาะสมงั้นหรือ ? ”  หลิวอวี้เหลียนแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา  “งั้นก็บอกมาว่านาย๻้๪๫๷า๹อะไร ? ตอนฉันยังเด็กก็เป็๞นายไม่ใช่หรือที่บอกว่าจะแต่งงานกับฉัน ? ”

        “เอ่อ...”

        “ไม่ใช่นายหรือที่แอบดูฉันตอนอาบน้ำ ? ”

        “นี่...”

        “ไม่ใช่นายที่ขโมยจูบแรกของฉันไปเมื่อเจ็ดปีก่อนหรือไง ? ”

        “แค่ก แค่ก...”

        หลิวเฟยได้แต่เงียบ เธอจำได้ทุกอย่างเลยหรือ นานขนาดนี้แล้วแต่ผู้หญิงตรงหน้ายังไม่ลืมเ๹ื่๪๫เก่า

        ทว่าเ๹ื่๪๫แบบนี้ตอนยังเด็กมีใครบ้างไม่เคยทำ ผ่านมาตั้งหลายปี เธอยังใช้เหตุผลนี้มาอ้างเพื่อการแต่งงาน ไม่ไร้สาระไปหน่อยหรือ ?

        หลิวเฟยยิ้มออกมาและพูดว่า “เธอกับฉันไม่ใช่เด็ก นั่นมันเ๹ื่๪๫ในอดีต และเท่าที่ฉันจำได้คือเธอไม่ใช่คนแบบนี้ เธอไปเจอปัญหาอะไรมาหรือเปล่า ? บอกฉันมาเถิด เพื่อมิตรภาพของพวกเรา ฉันจะช่วยเธอเอง”

        “ฮ่าฮ่าฮ่า !”

        ได้ยินคำว่ามิตรภาพ หลิวอวี้เหลียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ใครจะคาดคิดว่าเมื่อ 7 ปีก่อน บิดาของเธอทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ทั้งสองอยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้บิดากลับส่งตัวเขามาถึงในห้องเสียเอง 

        ภายในอกของหลิวอวี้เหลียนสั่นไหว บนใบหน้าฉายยิ้มออกมา  “หากเอ่ยถึงปัญหา เช่นนั้นปัญหาก็คือฉัน๻้๪๫๷า๹นายเป็๞สามี ดังนั้น..”ก่อนจะพูดจบ หญิงสาวก็กดตัวหลิวเฟยเอาไว้

        ชายหนุ่มทำได้เพียงดิ้นไปมา “เธอเป็๞คนสวยถึงเพียงนี้จะขาดแคลนสามีได้ยังไง นี่มันเ๹ื่๪๫ตลกอะไรกัน บอกฉันมา !”

        หลิวอวี้เหลียนชะงักงัน “ปู่ของฉันป่วยหนักจึงต้องจัดงานมงคลเพื่อล้างซวย เหตุผลนี้เพียงพอไหม ? ”

        “จัดงานมงคลเพื่อล้างซวย ? ถ้าจัดงานมงคลไล่ซวยจะไม่ตีฆ้องร้องป่าว สร้างบรรยากาศคึกคักหน่อยหรือ แต่นี่ไม่ต่างอะไรกับโจรฉุดเมีย ถุย! ไม่สิ ฉุดเขยต่างหาก  น้องเหลียนโกหกใครอยู่กันแน่ ? เธอน่ะเป็๞คนดี อย่าทำแบบนี้เลย..”

        “นาย..”

        สีหน้าของหลิวอวี้เหลียนเปลี่ยนไป เธอชี้ไปที่หลิวเฟยแล้วพูดขึ้น  “ฉันทำตัวสุภาพอ่อนโยนด้วยแล้วนายยังไม่พอใจอีกหรือ ? คงเกลียดฉันมากสินะ ได้! นายบังคับฉันเองนะ ”

        ไม่อาจรู้ว่าหลิวอวี้เหลียนมีนิสัยแบบนี้ได้อย่างไร เธอเปลี่ยนเป็๞เสือร้ายแล้วพุ่งเข้ามากดหลิวเฟยลงไปที่เตียงก่อนลงมือฉีกเสื้อผ้าของเขาขาด