หลายวันที่เฝิงหวงอี้ไม่ไปร้านบะหมี่และหมกตัวอยู่แต่ในบ้าน เฝิงเออร์ เ้านะเ้าไม่ออกไปไหนเลยอยู่แต่ในบ้าน ร้านเ้าก็ไม่ไปเ้าเป็อะไรบอกแม่สิ เฝิงหวงอี้ จึงพูดขึ้นและยื่นเสื้อที่ถักออกมาให้ท่านแม่ดู ท่านแม่ข้าไม่ได้เป็อะไรซะหน่อย อีก 2 เดือน จะเข้าหน้าหนาวแล้ว ลูกแค่ไม่มีเวลา หลาบวันนี้ลูกมีเวลาเลยรีบทำให้เสร็จ กำลังจะชวนท่านแม่ออกไปเลือกผ้าตัดเสื้อตัวใหม่ให้เพคะ
เ้านะเ้า หลังจากที่ทั้งสองพูดคุยกันก็ชวนบ่าวรับใช้ออกไปด้วย พอถึงตลาด ทุกคนที่กำลังเลือกซื้อของ ก็มีทหารกลุ่มหนึ่งซึ่งไล่ฆ่าชาวบ้านมาใกล้จะถึง ซึ่งทุกคนต่างซื้อสินค้าก็ไม่รู้ว่ามีฏ เฝิงหวงอี้จึงพูดกับแม่ว่า ท่านแม่ท่านเลือกอยู่ตรงนี้ เดี๋ยวลูกเข้าไปดูเครื่องประดับสักครู่นะคะ หลังจากที่เฝิงหวงอี้เข้าร้านได้สักพัก ก็มีฏเข้ามาทั้งฟันดาบ ทั้งยิงธนู เสียงร้องะโ ทำให้ทุกคนต่างกลัวและวิ่งหนี ซึ่งแม่ของเฝิงหวงอี้ไม่ทันวิ่งก็โดนธนูยิงเข้าใส่ บ่าวรับใช้คนหนึ่งจึงเรียก เถ้าแก่เฝิ่งหวง ช่วยด้วย
เฝิงหวงอี้ได้ยินดังนั้นจึงรีบออกจากร้านเครื่องประดับ แต่ไม่ทัน ท่านแม่ได่เสียชีวิตแล้ว เฝิงหวงอี้ ร้องไห้และถามว่าใครทำ
บ่าวรับใช้จึงชี้ไป เห็นเหล่าฏ ทั้งทหารและปลอมตัวเข้ามา เฝิงหวงอี้โกรธมาก จึงมองด้วยสายตา น่ากลัว สักพักก็มีธนูยิงมาใส่
เฝิงหวงอี้ หลายดอก เฝิงหวงอี้ล้มลง บ่าวรับใช้คนหนึ่งที่ยังรอดชีวิต เถ้าแก่ เถ้าแก่ท่านฟื้นสิ ทุกคนที่อยู่ตรงนั้น ต่างวิ่งหนีและตายเป็จำนวนมาก สักพักร่างเฝิงหวงอี้ที่
ถูกธนูยิงค่อยๆลอยขึ้น ท้องฟ้ามืดครื้ม
เสียงฟ้าร้อง ฟ้าผ่าดังขึ้น สักพักก็มีแสงสีแดงและหงส์แดงไฟขึ้นรอบๆตัวเฝิงหวงอี้
และค่อยๆแผดเผาเหล่าทหารและฏ ในขณะนั้น หมอดูดาว ก็กำลังจะเข้าวังไปตรวจชะตาให้คนที่เข้าคัดเลือกสนม ก็ได้ผ่านมา จึงเห็นเหตุการณ์และพูดขึ้นมาว่า
พญาหงส์คืนชีพ ศิษย์คนหนึ่งจึงพูดขึ้นว่า
ท่านอาจารย์ พญาหงส์ มีภัยต่อบ้านเมืองไหมครับ อาจารย์จึงตอบกลับไปว่า
หากนางเป็คนดี จะเป็โอกาสที่ดีต่อบ้านเมือง หากนางไม่ใช่คนดี บ้านเมืองจะพินาศ
ว่าแต่นางเป็ใครท่านอาจารย์พอรู้ไหม
บ่าวรับใช้ที่มาด้วยจึงพูดขึ้นมาว่า ดูเหมือนนางจะเป็เถ้าแก่ร้านบะหมี่เฝิงหวงนะ
พอพูดจบ หมอดูดาวก็บอกลูกศิษย์รีบเข้าวังด่วนไปคุยเื่พญาหงส์คืนชีพก่อน
ข้างนอกที่มีทหารและฏ ที่ใช้โอกาสเลือกสนม เป็ทางเดียวที่จะชิงบังลังก์ยึดครองเมืองได้ เนื่องจาก ไม่มีเวลามาสนใจบ้านเมืองมากนักต่างยุ่งอยู่กับการเลือกสนมฏจึงใช้โอกาสนี้เข้ามาบุก หลังจากที่พญาหงส์คืนชีพ เหล่าทหารของฏ ตายไปมากมาย คนที่อยู่นอกเมืองก็ไม่กล้าเข้าไป บางคนก็ว่าปีศาจ ชาวบ้านต่างตื่นตระหนก
ร้องะโ หนีเร็ว เถ้าแก่เฝิ่งหวงนางเป็ปีศาจ ชาวบ้านที่เห็นต่างก็หนีเข้าบ้านมีแต่คนรับใช้ที่กำลังนั่งร้องไห้ สักพักร่างเฝิงหวงอี้ก็เริ่มร่วงลงมา สลบไป บางคนก็วิ่งเข้าบ้าน บางคนก็มามุมดู บ่าวรับใช้จึงพูดขึ้นว่า เถ้าแก่ของข้านางไม่ใช่ปีศาจนางไม่ได้ทำร้ายพวกเ้า นางทำร้ายทหารเ่าั้
เถ้าแก่ข้ามีบุญคุณต่อพวกเ้าพวกเ้ายังมาว่านางอีก สักพักก็มีชาวบ้านคนหนึ่งพูดขึ้นว่า รีบพยุงนางกลับไปก่อน ดูเหมือนแผลนางหายแล้ว ช่างวิเศษมาก แต่ทำไมนางสลบไป มีหลายคนช่วยกันพยุงร่างศพแม่และเฝิงหวงอี้กลับไป
หลายวันต่อมาเฝิงหวงอี้ฟื้นขึ้น จำได้ว่าเกิดอะำรขึ้นจึงรีบะโเรียกแม่ บ่าวรับใช้บางคนก็กลัว มีอยู่แค่คนเดียว ที่คอยช่วยเหลืองานทุกอย่างจึงกล้าเข้าไป เฝิงหวงอี้จึงถามว่า แม่ข้าละ บ่าวรับใช้จึงพูดขึ้นมาว่า ศพแม่ท่านอยู่เรือนหลังเ้าค่ะ
ทั้งสองคนจึงไปเรือนหลัง พอเห็นโลงศพ
เท่านั้นแหละ เฝิงหวงอี้ก็ร้องไห้ เสียใจ ตาแดงบุกเป็ไฟ บ่าวรับใช้ที่เห็น มองหน้าแล้วนิ่ง เฝิงหวงอี้จึงพูดขึ้นมาว่า หากพวกเ้ากลัวข้าก็ออกไปได้เลยนะ ข้าจะอยู่กับแม่ ท่านแม่ ลูกเหลือท่านอยู่คนเดียวท่านมาจากลูกไปเช่นนี้ได้ยังไงลูกยังไม่ได้เอาเสื้อที่ทำให้ท่านใส่เลย ท่านแม่ วันนั้นทั้งวัน เฝิงหวงอี้ก็ นั่งร้องไห้ข้างโลงศพ อาหารก็ไม่กิน เริ่มค่ำแล้ว บ่าวรับใช้ บางคนก็ออกไปหมดแล้ว เหลือแค่ 2-3 คนที่ยังอยู่
บ่าวรับใช้คนหนึ่งจึงพูดขึ้นว่า เถ้าแก่ท่านกินข้าวเถอะ เดี๋ยวท่านจะไม่สบายนะ
เ้าไม่กลัวข้าหรอ บ่าวรับใช้จึงพูดขึ้นมาว่า
เถ้าแก่มีพระคุณต่อข้า ข้าจะไม่ไปไหนข้าจะอยู่กับท่าน แม้ตายเป็ผีก็จะอยู่กับท่าน
ขอบใจเ้ามากนะ เ้าวางอาหารไว้เถอะ เ้ามีอะไรทำก็ไปทำ ข้าอยู่กับท่านแม่ที่นี่ ข้าหิวเดี๋ยวไปทำกินเอง หลายวันต่อมา ก็ฝังศพ
แม่เฝิงหวงอี้เสร็จ เฝิงหวงอี้ก็ใช้ชีวิตปกติ เปิดร้านบะหมี่ แต่คนเช้าน้อย เนื่องจากกลัวว่าเฝิงหวงอี้จะเป็ปีศาจ หลังจากที่เกิดเหตุการณ์พญาหงส์คืนชีพ ทั้งเมืองต่างก็รู้เื่กันหมด ในวังเองก็ทรงรู้
ไทเฮาจึงรับสั่งให้เฝิงหวงอี้เข้าเฝ้า
ร้านบะหมี่ที่เคยคึกคักวันนี้เงียบเหงามากลูกค้าแทบไม่มีเลย สักพักก็มีคนนำ
ราชโอการมา แม่นางเฝิงหวงอี้รับราชโองการ เฝิงหวงอี้จึงรับราชโองการ
กงกงจึงอ่านราชโองการ ว่า แม่นางเฝิงหวงอี้ ทรงมีน้ำใจ เมตตา และทรงปกป้องบ้านเมือง ได้รับยศแต่งตั้งเป็ ผู้คุ้มเมืองมีหน้าที่ช่วยเหลือแม่ทัพ และ มีทองคำ เงิน ผ้าแพร และ เครื่องประดับมาตอบแทน หลังจากนี้เข้าวังเข้าออกได้ จบราชโองการ ชาวบ้านบ้างคน ต่างก็ยินดีบางคนก็พูดไม่ดี หลังจากรับราชโองการ บ่าวรับใช้จึงพูดขึ้นมาว่า ยินดีด้วยเพคะเถ้าแก่
เฝิงหวงอี้จึงพูดขึ้นว่า จะดีใจยังไงท่านแม่ไม่อยู่แล้ว จากนั้น ก็บอกข้ายกร้านบะหมี่ให้เ้านะ ข้าคงไม่มีเวลาดูแลแล้ว จากนั้นเฝิงหวงอี้จึงไปเก็บของ เพื่อเข้าวัง
1K
