--- ฝนค่ำฤดูใบไม้ร่วงและแสงโคมไฟสลัว ---
เสียงฝนฤดูใบไม้ร่วงที่เปียกปอนตกลงมากระทบหลังคากระเบื้องดินเผาดังซู่ ๆ ผสานเสียงพิณชามิเซ็งแ่เบาที่ดังแว่วมาจากโรงน้ำชาฝั่งตรงข้าม ย่านโยชิวาระยามค่ำคืนคึกคักไปด้วยผู้คน ทว่าภายในห้องพักส่วนตัวบนชั้นสองของโรงน้ำชาชั้นสูง กลับเงียบสงบและอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของกำยานกฤษณาและดอกกิ๊กกิ๊ว
หลังฉากกั้นกระดาษโชจิลวดลายพู่กันจีน **'ชิโยฮาระ'** ยอดโออิรันตัวท็อปแห่งย่านโคมแดงวัยยี่สิบหกปี นั่งอยู่หน้ากระจกเงาสำริดโบราณ ใบหน้าสะสวยงดงามราวภาพวาดที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีขาวและสีแดงชาดเข้มจ้องมองเงาสะท้อนของตนเองด้วยแววตาหมองเศร้าและเหนื่อยล้า เธอสวมกิโมโนผ้าไหมสีแดงปักลายดิ้นทองหรูหราอวดท่วงท่าอวบสะพรั่งตึงแน่นเต้าอกกลมกลึงคู่โตชูชันและสะโพกผายแน่นตึงงอนงาม
แม้เธอจะเป็ดาวเด่นที่มีบุรุษทุกระดับมาแย่งชิงเพื่อพบหน้า ทว่าชิโยฮาระกลับเผชิญความโดดเดี่ยวอ้างว้างและหวาดกลัวภัยร้ายรอบตัว ทั้งโรคภัยไข้เจ็บร้ายแรงที่มักระบาดในย่านนางโลม และความร่วงโรยของวัยสาวที่จะทำลายคุณค่าของเธอลง ลึก ๆ ในหัวใจเธอโหยหาเพียง "ความงามที่เป็ะพ้นโรคภัย" และ "อิสรภาพจากสัญญาผูกมัดของหอนางโลม" ที่กักขังเธอไว้ปานนกในกรงทอง และในคืนฝนตกเปียกหนาวเช่นนี้ ความกลัวและความอ้างว้างก็กรีดแทงหัวใจจนเธอปรารถนาััรักจากใครสักคนมาโอบอุ้มร่างกายอุ่น ๆ แนบเนื้อ
"ความสวยงามนี้จะคงอยู่ได้นานเท่าใด... หรือข้าจะต้องแก่ตายอยู่ในกรงทองแห่งนี้ชั่วนิรันดร์" ชิโยฮาระทอดถอนหายใจยาวพรางลูบแก้มที่ขาวนวลไร้ที่ติ
--- หญิงสาวผู้หลงทางกลางพายุฝนใบไม้ร่วง ---
*ครืด... ครืด...*
เสียงเลื่อนประตูชิ้นไม้ไผ่โชจิดังแ่เบาสู้เสียงสายฝน ชิโยฮาระขมวดคิ้วแน่น ในค่ำคืนวิกาลเช่นนี้ไม่ควรมีผู้ใดได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาบนห้องพักส่วนตัวของเธอ เธอจัดแจงหยิบพัดขนนกและก้าวเท้าเงียบเชียบไปเลื่อนเปิดประตูกระดาษออกดู
เมื่อเลื่อนเปิดออกช้า ๆ แสงสีโคมสลัวสาดส่องกระทบร่างที่นั่งพับเข่าสั่นเทาอยู่ตรงระเบียงไม้
ร่างของหญิงสาวชาวบ้านรูปงามคนหนึ่งนั่งกอดอกสั่นสะท้านเทาปานลูกนกตกน้ำ ผิวกายขาวละเอียดอวบแน่นไปด้วยสัดส่วนยั่วยวนเปียกน้ำฝนจนกิโมโนผ้าฝ้ายบางเบาสีครามแนบชิดเนื้อตัวจนเผยเนินเนื้อเต้าอกอวบอัดเต่งตึงคู่โตชูยอดถันสั่นริกล้นทะลักงดงามชวนฝันชวนกำหนัดสะพรั่ง สะโพกผายกลมกลึงงอนงามคอดกิ่วรับกับ่เอวอวบแน่น ต้นขาเนียนสวยสั่นพะเยิบ ั์ตากลมโตคู่สวยหวานหยาดเยิ้มสะกดจิตสะกดใจสบตามองมาอย่างเว้าวอนขอความอบอุ่น
เธอคือ 'มารตี' แปลงกายในโฉมสตรีสาวต่างถิ่นนามว่า **'ซากุระ'**
กลิ่นกายเย้ายวนใจคล้ายดอกซากุระป่าผสมกลิ่นน้ำหอมกฤษณาอ่อน ๆ โชยรินออกมาจากกายเปียกชื้นของซากุระ กลิ่นนั้นหอมสะกดจิตใจเพียงสูดดมครั้งเดียว เืในกายของชิโยฮาระก็พลันเดือดพล่านลุ่มหลงกิเลสราคะร้อนรุ่มอย่างรวดเร็ว ความคิดระแวงสงสัยสลายหายไปสิ้น มาดามโออิรันรีบดึงร่างอวบหยุ่นนุ่มนิ่มเข้ามาในห้องกอดประคองไว้แน่นแล้วเลื่อนประตูปิดสนิทปิดล็อกลงกลอนไม้ทันที
ห้องพักส่วนตัวแคบ ๆ บัดนี้เมื่อมีร่างอวบอัดยั่วยวนตัณหาของซากุระเบียดชิด ความอบอุ่นและไอความร้อนรัญจวนใจก็เริ่มอบอวลจนชิโยฮาระรู้สึกร้อนรุ่มสั่นสะท้านไปทั้งสรรพางค์กาย
--- ััอุ่นร้อนสลัดกรงทอง ---
"หนาวเหลือเกินเ้าค่ะคุณโออิรัน... ช่วยซากุระด้วยนะคะ..." ซากุระเอ่ยเสียงกระเส่าเบาหวิว พลางก้าวเท้าเข้ามาชิดหน้าอกกว้างอวบอิ่มของชิโยฮาระ สองเต้าอกอวบหยุ่นแน่นเบียดบดหน้าอกโตของชิโยฮาระจนต่างฝ่ายต่างสะดุ้งรู้สึกได้ถึงความนุ่มนิ่มตึงแน่นสู้ผิวเนื้อกายผ่านผ้าเปียก
"เดี๋ยวก่อน... เช็ดเนื้อเช็ดตัวเสียก่อนเถิดเด็กน้อย ประเดี๋ยวไข้หนาวจะจับเอา" ชิโยฮาระเอ่ยเสียงแหบแห้งพร่ามัวสะกดราคะเร่าร้อนที่สั่นสะท้านในใจ เธอหยิบผ้าไหมขนหนูหนานุ่มเช็ดซับหยาดน้ำบนลาดไหล่บางและคอระหงส์ของซากุระอย่างแ่เบา ััผิวนุ่มเนียนปานเนื้อดินปั้นละเอียดชั้นดีทำเอาโออิรันสาวใหญ่สะคราญมือสั่นระรัวจนแทบคุมท่วงท่าไม่ได้
ซากุระสบตากับชิโยฮาระด้วยแววตาหยาดเยิ้มฉ่ำปรือ ั์ตาเปล่งแสงมนตราสีม่วงอ่อนลื่นไหลสะกดใจ มือเรียวนุ่มเอื้อมไปจับมือหนาของชิโยฮาระ ค่อย ๆ เลื่อนมือนั้นมาแนบบนหน้าอกอวบเต่งตึงบดบี้บีบเค้นจนชิโยฮาระสะดุ้งเสียววาบไปทั่วท้องน้อย ก่อนที่ซากุระจะยื่นมือไปแตะลูบไล้แก้มและเรือนร่างของชิโยฮาระอย่างแ่เบา ัันั้นทำให้ร่างกายของโออิรันพลันร้อนวาบและเปล่งปลั่งอ่อนเยาว์ราวกลับมาเป็วัยสิบแปดปีทันที
"คุณพี่ชิโยฮาระจ๋า... ซากุระหนาวไปทั้งตัวแล้ว... ช่วยทำให้ร่างกายซากุระอบอุ่นและปลอดภัยด้วยเนื้อตัวร้อน ๆ ของท่านเถิดครับ..." ซากุระอ้อนเสียงสั่นพลางกระซิบชิดใบหูเลียเม้มเบา ๆ จนชิโยฮาระสะท้านกรามแน่น
ชิโยฮาระลมหายใจสะดุด ราคะและกามารมณ์ครอบงำจิติญญาโออิรันแกร่งจนพังทลาย ซากุระเอื้อมมือดึงเสื้อผ้าบางชื้นของตนและเสื้อกิโมโนผ้าไหมสีแดงของชิโยฮาระสลัดทิ้งลงสู่เสื่อทาทามิ เผยร่างกายเปลือยเปล่าอวบสะพรั่งนุ่มนวลชวนสอดใส่ชวนฟัด อกอวบตึงชูยอดชมพูสั่นระริก สะโพกผายงอนงามงดงามขาวผุดผ่องบดเบียดเข้าหากันกระตุ้นความดิบเถื่อนของกิเลสรักสตรี
"ซากุระ... เ้าช่างงดงามราวกับนางจิ้งจอกเก้าหางแปลงกายลงมาป้อนรักให้ข้า" ชิโยฮาระพึมพำอย่างลุ่มหลงหลงใหลไซ้จูบไปทั่วซอกคอ
"หากท่านช่วยรักซากุระ มอบััรักร้อนแรงด้วยลิ้นและนิ้วสวาทบนฟูกผ้าไหมแดงหนานุ่มนี้... ความงามะพ้นโรคภัย และสัญญาไถ่ตัวเป็อิสระจะร่วงหล่นสู่มือท่าน ซากุระจะมอบให้ท่านเองเ้าค่ะผัวขา..." ซากุระเผยยิ้มยั่วยวน ลากตัวเธอและชิโยฮาระลงไปนอนราบบนฟูกผ้าไหมสีแดงหนานุ่มหน้าเตาผิงไฟร้อนแรง
--- กามรสหวานล้ำย่านเริงรมย์ ---
แสงไฟโคมแดงสะท้อนเรือนร่างเปลือยเปล่าสองร่างกอดก่ายััเสียดสีเต้าอกเนื้ออวบอิ่มชื้นน้ำ ชิโยฮาระคร่อมทับร่างอวบอิ่มของซากุระ ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงดูดเม้มผิวเนียนเนื้อนุ่มจนเกิดรอยรักสีแดงสวาท ปากสตรีบดจูบกันอย่างรุนแรงกระหายอยาก ลิ้นสองเรียวแทรกลึกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกวาดกลืนน้ำลายเยิ้มกันอย่างเชี่ยวชาญรบกวนความเงียบ มะลิครางอื้ออึงในลำคอ อกอวบใหญ่สองคู่เบียดบดกันจนแบนตึงบี้แบนส่ายไปมาตามแรงขยับสะโพกพริ้ว
มือเรียวของชิโยฮาระขยำหน้าอกใหญ่ของซากุระ บีบเค้นเนื้อนมนุ่มมือจนปลิ้นตามซอกนิ้ว ปลายนิ้วสะกิดขยี้ปุ่มปทุมถันสีชมพูหวานชูชันจนซากุระแอ่นกายรับครางเสียงสั่น "อ๊า... คุณพี่ชิโยฮาระขา... เสียว... ดูดนมซากุระแรง ๆ เลยค่ะ บีบอีกชวนฝัน..."
ชิโยฮาระโน้มตัวลงก้มใช้เรียวปากยอดอกคู่งามดูดกลืนเม้มดึงจนเกิดเสียงดังจ๊วบ ๆ สลับซ้ายขวาอย่างหื่นกระหาย ในขณะที่มือเรียวสวยลากต่ำลงผ่านหน้าท้องแบนราบสู่เนิน์อวบอูมสีหวานชื้นแฉะของซากุระที่มีน้ำกามหล่อลื่นหลั่งไหลชุ่มกลีบเนื้อเนียนละเอียดใสชวนสั่นเปียกนอง
"ซากุระ... เ้าฉ่ำแฉะดีเหลือเกิน น้ำรักชุ่มมือข้าไปหมดแล้ว..." ชิโยฮาระครางซี้ดสบตากับดวงตาฉ่ำปรือของซากุระ
"อูย... เสียวร่องรักเหลือเกินคุณพี่... สอดนิ้วเรียวสวยของท่านเข้ามาในรูรักของซากุระเถิดค่ะ... สอดเข้ามาลึก ๆ แล้วขยับแทงสวาทบดขยี้รูรักของฉันเลยค่ะผัวขา! เอาให้เสียวสะท้านกระตุกรูหีเลยจ้ะเมียจ๋า!" ซากุระร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนเร่งอารมณ์ปลุกความกระหายกามารมณ์ในตัวชิโยฮาระให้พลุ่งพล่านหนักขึ้น
สวบ... อึก!
"โอ๊ยย! อ๊า! อูย... เสียว..."
นิ้วเรียวยาวสองนิ้วของชิโยฮาระสอดทะลวงผ่านร่องกามคับแน่นชุ่มแฉะของซากุระรวดเดียวจนสุดโคนนิ้ว สะโพกแกร่งบดเบียดเนื้อต่อเนื้อแน่นปึ้ก รูรักบีบรัดรัดรึงนิ้วหนาแ่าถี่ระรัว ชิโยฮาระครางซี้ดซาดสะท้านทรวงอก ก้มลงไซ้ซอกคอพลางเริ่มขยับสอดนิ้วเข้าออกเน้น ๆ เป็จังหวะรวดเร็วหนักหน่วงดุดันและร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ สะโพกอวบของซากุระลอยโยกคลอนขยับตอบรับจังหวะนิ้วอย่างกระสันเสียวลั่นเสื่อทาทามิ
พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!
"ซี้ด... รูสวาทของเ้าช่างบีบรัดนิ้วข้าแน่นตึงดีแท้ซากุระ... ซี้ด... ขยับตอดรัดดีเหลือเกินแม่คุณ!" ชิโยฮาระเสียวท้องน้อยจนครางเสียงหลงสะท้านเต้าอก
"อ๊า อ๊ะ คุณพี่ชิโยฮาระขา... ซอยนิ้วกระแทกกามเข้ามาลึก ๆ เลยค่ะ... เอาให้รูหีซากุระพังกระเจิงไปเลยผัวขา! อูย... นิ้วของท่านครูดชนจุดเสียวข้างในใจจะขาดแล้วจ้ะผัวรัก! ซอยนิ้วเข้ามาถี่ ๆ อีกกระชั้นระรัวเลยค่ะ!" ซากุระร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนส่ายสะโพกร่อนรั้นรับแรงนิ้วกระแทกกระทั้นแฉะเยิ้มปนน้ำหวานกระฉอกกระจายเปียกเปรอะเปื้อนฟูกไหมแดงสะท้อนแสงโคมไฟย่านนางโลม
ชิโยฮาระจิกเล็บลงบนสะโพกอวบตึงผายของซากุระ ยกร่างสตรีให้ลอยขึ้นสู้แรงขยับกระแทกกระทั้นซอยนิ้วพุ่งสวนถี่ระรัวประดุจสายฝนที่สาดสัด ทรวงอกอวบโตโยนคลอนส่ายไปมา ชิโยฮาระโหมกระหน่ำแรงขยับนิ้วซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็วป่าเถื่อนไร้ความปราณี บดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดแดงเด่นของซากุระสลับใช้ลิ้นร้อนเลียเม้มจุดเสียวจนน้ำกามสาดไหลเปียกนอง
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ปั่ก!
"กรี๊ด! เสียว... เสียวรูจะทนไม่ไหวแล้วคุณพี่... ซากุระเสร็จสมแล้วค่ะ... อ๊า ๆ ๆ! แตกแล้ว รูรักน้ำแตกสวาทแล่นแล้วค่ะ!"
"ข้าก็จะเสร็จแล้วซากุระ! กอดรัดข้าแน่น ๆ นะเ้าคะ! ซี้ด... อูย... ซี้ดดด!"
ชิโยฮาระโถมสะโพกบดเบียดแคมเนื้อชนกันแ่า ซอยนิ้วรัวถี่ยิบกระชั้นชุดสุดท้ายอย่างพายุบ้าโหมซัด กระทุ้งนิ้วจมลึกแนบชิดคาไว้แน่นเกร็งคาโคนช่องทางรัก ก่อนจะเกร็งสะโพกบดเบียดเสียวซ่านกระตุ้นจุดเสียวส่งให้น้ำรักของทั้งสองพุ่งฉีดสาดไหลหลอมรวมกันจนแฉะเปียกทั่วหว่างขา ซากุระตัวเกร็งกระตุกกรีดร้องครางลั่นเสร็จสมพร้อม ๆ กันชวนฝัน ร่างสองสตรีเกาะเกี่ยวสะท้านอารมณ์รักลึกซึ้งหอมกรุ่นเสื่อทาทามิสีชาด
--- ดอกไม้ไร้มลทินปลดปล่อยสู่อิสระ ---
สายฝนค่ำฤดูใบไม้ร่วงภายนอกเริ่มซาลง เหลือเพียงความเย็นสบายของอากาศราตรีที่พัดพาความสงบกลับคืนมา สองร่างสตรีนอนกอดก่ายหายใจโรยรินแ่เบาบนฟูกไหมแดง ชิโยฮาระซบใบหน้าลงบนเต้าอกอวบนิ่มนุ่มของซากุระ รอยยิ้มปิติอิ่มเอมใจฉายบนแก้มขาวนวลผ่องใสประหนึ่งกลับไปอายุสิบแปดปี ความหวาดกลัวต่ออายุขัยและโรคระบาดในย่านนางโลมสูญสลายไปสิ้นอย่างหมดจด
ซากุระ (มารตี) ลูบไล้เส้นผมยาวสลวยและลาดไหล่ขาวของชิโยฮาระเบา ๆ ดวงตาคู่สวยเปล่งแสงสีม่วงลึกลับเจิดจ้า ยามราตรีเปลือยสลัดร่างมนุษย์ เธอซับสูดกลืนไอพลังราคะสีชมพูสุกสว่างที่แผ่ออกจากกายชิโยฮาระเข้าสู่จิติญญาอย่างหิวกระหายกอบโกย แต้มสะสมพลังราคะสะสมเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้มกลายเป็ 800 แต้มเต็มบริบูรณ์ตามเป้าหมาย
ในยามหลับลึก ชิโยฮาระรู้สึกถึงความอุ่นระอุแล่นพล่านในกาย ความงามะและผิวพรรณไร้มลทินโรคภัยสถิตมั่นคง อีกทั้งสัญญาผูกมัดทางกฎหมายของหอนางโลมที่เธอเซ็นไว้พลันสูญหายเป็เถ้าถ่านอย่างอภินิหาร มอบสิทธิ์แห่งความซื่อสัตย์อิสรภาพแก่ชีวิตเธอทันที
มารตีขยับตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย ร่างกายผุดผ่องเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ จากการดูดรับพลังแต้มที่แปด เธอยิ้มให้สตรีสาวสวยเบา ๆ ก่อนก้าวเดินออกจากห้องพักส่วนตัว หายลับไปกับสายหมอกยามเช้าหลังฝนซาของโยชิวาระ ทิ้งไว้เพียงอิสรภาพชั่วนิรันดร์...