ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ณัชชานิ่งสักครู่และเธอไม่แน่ใจว่าควรจะเข้าไปทักทายก่อนหรือไม่ สุดท้ายแล้วณัชชาเดินตรงเข้าไปหาพวกเขา "สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณมะตูม" ณัชชาทักทายผู้จัดการก่อน แล้วกำลังจะหันไปเพื่อทักทายจักรินที่นั่งอยู่อีกด้าน"อ้าว วันนี้มาแต่เช้านะจ๊ะ พอดีเลย นี่คุณจักรินท่านประธานของบริษัทลิลลี่" มะตูมไม่รอช้ารีบแนะนำทันทีณัชชายืนงงด้วยความประหลาดใจ เพื่อนใหม่ของเธอจู่ๆกลายเป็นเจ้าของบริษัทไปได้อย่างไร จักรินอมยิ้มที่มุมปาก แล้วเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็น "ผมกับคุณณัชชารู้จักกันแล้ว"มะตูมขมวดคิ้ว แล้วหันหน้ามามองที่ณัชชาอย่างสงสัย "อ่อๆ ครับงั้นก็นั่งทานอาหารเช้าด้วยกันเลย จะได้ขึ้นไปทำงานพร้อมๆกัน"ณัชชาพยักหน้า และแสยะยิ้มอย่างเขินอายกับจักริน แล้วลากเก้าอี้ออกมาเพื่อนั่งร่วมโต๊ะทานอาหารเช้าอย่างเรียบง่ายวันนี้มีถ่ายงานของคุณรินลณีเป็นวันแรก คุณจักรินจะขึ้นไปดูด้วยไหมครับ มะตูมเอ่ยขึ้น"อืม ดูก่อนนะ ถ้าผมว่างเดี๋ยวผมจะแวะไปดูครับ" สายตาของเขาไม่ได้มองไปที่มะตูมขณะตอบคำถาม แต่กลับจ้องมองไปหาณัชชาที่กำลังตักข้าวใส่ปากสายตาเจ้าเล่ห์ของจักรินไม่ได้สื่อความหมายที่ชัดเจน และคำพูดของเขาดูอ่อนโยน มะตูมแนะนำว่าเขาเป็นพี่ชายของรินลณี ณัชชาไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับจักรินในอดีต เธอไม่แน่ใจกับบุคคลคนนี้ เขาดูซับซ้อนแต่ไม่เยือกเย็นแบบน้องสาวของเขา ท้ายที่สุดแล้วเขาเป็นพี่ชายของว่าที่ภรรยาของมาวิน ณัชชามีความคิดว่าไม่อยากเกี่ยวข้องกับจักรินเช่นเดียวกัน สังคมของคนรวยค่อนข้างซับซ้อนในความคิดของณัชชา พวกเขาพูดในสิ่งที่ไม่ได้คิดและคิดในสิ่งที่ไม่ได้พูดในห้องโถงขนาดใหญ่สำหรับถ่ายแบบพรีเซนเตอร์สินค้าของบริษัท ณัชชาคุ้นเคยกับห้องนี้ในตอนที่เธอถ่ายแบบเสื้อผ้าให้กับบริษัท ด้านในมีทีมงานสี่ห้าคนกำลังจัดเรียงกล่องสี่เหลี่ยมสีขาวขนาดเล็กให้สวยงาม อีกด้านกำลังแกะกล่องสินค้าเพื่อหยิบซองขนาดเล็กออกมาเรียงบนโต๊ะที่มีโคมไฟสีสว่างจ้าเนื่องจากสินค้าใหม่นี้เป็นผลิตภัณฑ์เสริมความงามด้านผิวพรรณ ณัชชามีผิวพรรณที่มีออร่า การถ่ายแบบสินค้าใหม่นี้ จะมีการสาธิตการดื่มจากแก้วด้วย ทีมงานหญิงคนหนึ่งกำลังหยิบซองอาหารเสริมออกมาเทใส่แก้วน้ำทรงยาวใสแล้วค่อยๆคนให้เข้ากัน น้ำในแก้วเปลี่ยนเป็นสีชมพูอ่อนๆทันทีขณะที่พวกเขาเตรียมความพร้อมนั้น จักรินเดินเข้ามาในห้อง ระหว่างนี้ณัชชานั่งหลับตาอยู่บนเก้าอี้ มีชายหนุ่มอีกคนกำลังบรรจงแต่งแต้มเครื่องสำอางลงบนใบหน้าที่ขาวสดใสของเธออย่างเบามือ"อ้าว คุณจักริน เชิญครับ" มะตูมที่นั่งอยู่อีกด้าน กล่าวทักขึ้น"พอดีผมกำลังจะเข้าประชุมอีกสักครู่เลยแวะเข้ามาดูก่อน" จักรินพูดขึ้นด้วยทาทีที่นุ่มนวล"อ่อครับ ได้ครับ" จักรินมองไปโดยรอบพบกว่าณัชชากังลังอยู่ในระหว่างการเตรียมตัว เขาพูดขึ้นลอยๆในอากาศ และดังพอที่ณัชชาจะได้ยิน "อ่อเดี๋ยวผมต้องไปแล้ว รอชมผลงานนะครับ"การระหว่างถ่ายภาพนี้ใช้เวลาไม่นาน ในช่วงเวลานี้รินลณีได้ยินอยู่อีกด้านเธอเข้ามาหลังจากการจากไปของจักรินสักพัก เพื่อสำรวจการทำงานโดยรอบ สายตาของเธอจ้องมองไปที่ณัชชาอย่างสนใจ หน้าตาที่งดงามและผิวพรรณที่ดูสุขภาพดีของณัชชาทีให้รินลณีแอบชื่นชมอยู่ในใจ การถ่ายแบบเสร็จสิ้นรินลณีก็เดินออกไปด้านนอกด้านหน้าของอาคารมีรถหรูของพ่อเลี้ยงมาวินมาจอดอยู่ วันนี้เขาไม่มีธุระสำคัญที่ต้องทำในบริษัท จู่ๆเขาก็นึกถึงการรับประทานอาหารค่ำเมื่อวาน เขาต้องการตรวจสอบข้อมูลของรินลณี มาวินจำได้ว่าเธอชวนเขามาดูการถ่ายแบบ แต่เขาขี้เกียจเกินไปที่จะขึ้นไปดู เขาหยิบโทรศัพท์เพื่อกดเบอร์หารินลณีทันที"ผมมารับน้องรินไปทานอาหารกลางวัน สะดวกไหมครับ" มาวินเปลี่ยนเป้าหมาย"อ่อพี่วิน สะดวกค่ะรินเพิ่งเสร็จงาน" รินลณีไม่ได้มีท่าทีปฏิเสธไม่นานรินลณีก็เดินออกมาจากอาคาร เธอสวมชุดเดรสสีครีม สวมรองเท้าสีแดง ดูโดดเด่นออกมาด้านนอก แต่สายตาของมาวินกลับไปสะดุดที่สาวน้อยที่สวมเสื้อยืด กางเกงยืนส์ที่กำลังเดินก้มหน้าออกมา ตามหลังของรินลณี อยู่ห่างๆมาวินรู้สึกประหลาดใจ ทำไมจู่ๆณัชชาก็ปรากฏตัวที่นี่? หรือว่าเธอจะมาทำงานที่นี่? แต่มาวินไม่กล้าเอ่ยถามเมื่อรินลณีเดินมาถึงที่รถ รถคันหรูก็แล่นออกไปทันทีณัชชาที่เดินออกมาจากอาคารด้วยท่าทีที่อ่อนล้า ใบหน้าของเธอปะทะกับแสงแดดที่จ้าในช่วงกลางวัน การถ่ายแบบแม้จะไม่ใช่งานที่หนักแต่การที่เธอต้องปะทะกับแสงแฟลชหลายชั่วโมง ก็ทำลายพลังงานของเธอได้เช่นกัน เธอเดินออกมาเพื่อเรียกแท็กซี่ ระหว่างทางกลับหอพักในหัวของเธอคำนวณรายได้ทั้งหมดที่มีอยู่ ซึ่งเป็นเพียงการรับงานถ่ายแบบเป็นครั้งคราวเท่านั้น ค่าใช้จ่ายส่วนตัวแม้จะไม่มากมายนักแต่รายได้ของเธอก็ยังอยู่ไกลความฝันในการซื้อบ้านของเธอชีวิตในอดีตณัชชาไม่จบการศึกษา การเกิดใหม่อีกครั้งเธอตั้งใจว่าเธอจะต้องเป็นผู้หญิงที่มีทุกอย่างด้วยตัวเอง ความผิดพลาดในการตัดสินใจในอดีตเป็นสิ่งที่เตือนว่าเธอควรจะต้องแก้ไขอย่างไรในชีวิตใหม่ การมีรูปร่างหน้าตาที่ดี เป็นสิ่งที่ดี ผู้คนนิยมในช่วงแรก เหมือนดอกไม้สดที่ทุกคนอยากอยู่ใกล้ แต่เมื่อความสดใหม่ค่อยๆจางหายไป ผู้คนก็จะหายไปเช่นเดียวกัน อาชีพนางแบบเมื่อความสวยเริ่มหมดไปทีละน้อย การจ้างงานก็น้อยลงไปเรื่อยๆเช่นเดียวกันณัชชาเริ่มมีความคิดเกี่ยวกับรายได้ที่มั่นคง การเป็นนางแบบอิสระณัชชาเพียงรับงานพาร์ทไทม์ แม้ว่าตอนนี้จะเป็นรายได้ที่ดี สามารถเลี้ยงดูค่าใช้จ่ายส่วนตัวได้ในช่วงนี้เท่านั้น แต่ถ้าจะไปถึงความฝันสูงสุดของการมีบ้าน ณัชชาต้องทำงานหนักมากขึ้นหลายเท่า ชีวิตในตอนนี้ณัชชาเข้าใกล้คนกลุ่มคนรวย เธอสังเกตว่าส่วนใหญ่แล้วพวกเขาไม่ใช่ลูกจ้าง บางคนเริ่มต้นสร้างกิจการของตนเองจากเงินจำนวนที่ไม่มาก แล้วในที่สุดพวกเขาก็ร่ำรวย ซื้อบ้าน ซื้อรถ จากนั้นพวกเขามีอำนาจและร่ำรวยเพราะการเป็นเจ้าของกิจการมากกว่าการเป็นลูกจ้าง ณัชชาบันทึกเป้าหมายใหม่ขึ้นมาในหัวของเธออีกหนึ่งข้อทันที "เจ้าของกิจการ"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 เป้าหมายใหม่

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 19 เป้าหมายใหม่

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้