ตอนที่ 78เอาปืนพกหรือปืนกลดี?
“แล้วตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน!?”ทนายรักถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เขามีท่าทีร้อนรนเป็นอย่างมาก
“อ…อยู่ที่ห้องแต่งตัวฉันกำลังเก็บกระเป๋าอยู่!” เธอพยายามหยุดสะอื้น แต่ก็ทำไม่ได้
น้ำตายังไหลนองลงมาเป็นสายน้ำ“หญิงโฉดชายชั่ว ยังอยู่ในห้องนอน ยังมีของบางอย่างที่ฉันไม่ได้ไปเก็บ”
“คุณ…เก็บหลักฐานไว้แล้วใช่มั้ย!”แน่นอนว่าเมื่อทนายรักได้ฟัง และเธอโทรมาหาเขาก็รู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายจะฟ้องหย่าหรือไม่ก็ยื่นเรื่องเจรจาหย่าจากกันด้วยดี!
“เก็บไว้แล้วอยู่ในกล้องถ่ายรูปมีทั้งภาพเคลื่อนไหวและก็ภาพนิ่ง” เธอกัดฟันกรอด ตอบตามสัตย์จริง
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไม่ต้องเก็บของต่อไปแล้วกลับออกมาพร้อมหลักฐานก่อน อย่าได้อยู่กับที่จนกลายเป็นเป้านิ่งเพราะอีกฝ่ายอาจจะทำอะไรบ้า ๆ นอกเหนือไปจากที่คุณคาดหมายเอาไว้ก็ได้ ในตอนนี้เอาแค่กล้องออกมาตัวเดียวก็พอส่วนของจะกลับเข้าไปเอาเมื่อไหร่ก็ได้!”
ทนายรักพูดกล่อมอยู่หลายคำจนเธอยอมฟัง
สมรเดินลงบันไดมาทำหูทวนลมแสร้งไม่ได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องนอน
ในระหว่างนี้ทนายรักก็ขับรถไปหาเธอที่บ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวเขามากนัก มือข้างหนึ่งก็ถือโทรศัพท์ติดต่อนายน้อยของตน
เสือน้อยที่กำลังอ่านการ์ตูนอยู่เพลินๆ โทรศัพท์ก็สั่นถี่ ๆ เขาหยิบขึ้นมาดูก่อนกดรับสาย “ว่าไงครับ ทนายรักมีอะไรหรือ?”
“พอดีว่าผมต้องการยืมปืนมาไว้ป้องกันตัวน่ะครับ นายน้อยช่วยให้คนเอามาให้หน่อยได้หรือเปล่า?” ทนายรักพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน
“ได้สิ…เอากี่กระบอกและเอาปืนพกหรือปืนกลดี?” เสือน้อยฟังเสียงของฝ่ายตรงข้ามก็ตอบตกลงทันที
“เอาปืนพก…พร้อมแม็กปืนสามสี่อันก็พอครับแค่เอามาป้องกันตัวไม่ได้เอาไปรบกับใคร!” ทนายรักคิ้วกระตุกนับวันนายน้อยของเขายิ่งจะเหมือนเจ้าพ่อขึ้นไปทุกที!
“ได้เดี๋ยวส่งคนรีบเอาไปให้ด่วนเลยว่าแต่ถ้ามีเรื่องที่มันเหลือบ่ากว่าแรงก็โทรมาเรียกนะ ประเดี๋ยวให้พวกกลุ่มเขี้ยวเสือไปจัดการหรือถ้าต้องการให้ตำรวจช่วยก็โทรไปหาพี่มอส อ้างชื่อผมไปเลยเออแล้วจะให้เอาปืนไปให้ที่ไหน?” เสือน้อยพูดรัว ๆ มาเป็นชุด
“เดี๋ยวนายน้อยให้ลูกน้องโทรติดต่อผมมาดีกว่า…ขอด่วนเลยนะนายน้อยขอบคุณครับ” ทนายรักวางสายไป
ในขณะเดียวกันเสือน้อยก็ต่อสายหาลูกน้อง“พี่อยู่เอาปืนพกไปให้ทนายรักพร้อมแม็กกาซีนสำรองไปให้เขาโดยด่วน!และอยู่ช่วยทนายรักด้วย เผื่อเหลือเผื่อขาดอะไรก็บอกมาได้…”
เมื่อเสือน้อยสั่งกำชับเสร็จอีกฝ่ายก็ขานรับขึ้นมาทันที…
……
ทนายรักพอถึงที่หมายปรากฏว่าอยู่ลูกน้องของเสือน้อย คนคุ้นหน้าคุ้นตามาดักรอเขาอยู่สักพักหนึ่งแล้ว
พอทนายรักมาถึงก็นึกขึ้นในใจ“ทำงานรวดเร็วฉับไว สมกับเป็นนายน้อยจริง ๆ”
“พี่รัก สวัสดีครับนายน้อยเอาของมาให้!” อยู่ก็หยิบกระเป๋าพกพาขึ้นมา
แล้วยื่นส่งให้ทนายรักและบอกกล่าวว่า “มีอะไรให้เรียกใช้ได้เต็มที่” อยู่พูดขึ้น
จากนั้นทนายรักก็พยักหน้ารับพร้อมกล่าว“ประจำอยู่แถวนี้ก่อน เผื่อว่ามีอะไรประเดี๋ยวจะได้โทรเรียกนะ”
เขาสั่งให้อยู่นั่งรอในรถของตนเองเปิดแอร์เย็น ๆ เตรียมไว้ เพราะอีกฝ่ายขี่มอเตอร์ไซค์เร่งรีบเอาของมาให้ทั้งที่แดดร้อนอากาศร้อนขนาดนี้!
ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและโทรไปหาสมร
……
ทางด้านสมรเมื่อเธอเดินออกจากบ้าน
ตามคำแนะนำของทนายรักพร้อมกับกล้องวิดีโอ
เมื่อเดินออกมาได้ไม่นานก็เห็นทนายรักยืนคุ้มเชิงอยู่ตรงรถของเธอในใจก็อดซาบซึ้งใจไม่ได้ สมรคิดในใจ เมื่อเห็นรักเขาพยักหน้าให้ ซึ่งเธอไม่คิดว่าเขาจะมาหาเธอเร็วขนาดนี้…
ทนายรักเดินเข้าไปปลอบ“ใจเย็น ๆ นะ คุณสมร เข้าไปนั่งในรถกันเถอะ แล้วค่อย ๆ วางแผนกันไป”
สมรพยักหน้ารับไม่มีคำพูดใด ก่อนจะปลดล็อกรถให้ทนายรักเข้าไปนั่งข้าง ๆ
เมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบงันทนายรักนั่งนิ่งอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากพูดขึ้นว่า“ผมขอดูหลักฐานหน่อยจะได้หรือเปล่าครับ?”
เจ้าตัวก็ยื่นกล้องวิดีโอให้เขาตัวเธอไม่มีอะไรจะเสียมากไปกว่านี้อีกแล้ว
เธอรู้ว่าสายตาของทนายรักสื่อความกังวลใจอยู่เพราะเรื่องน่าอายแบบนี้คงไม่อยากให้มีใครรู้ จึงพูดว่า “ดูไปเถอะไม่ต้องกังวล”
ทนายรักเมื่อเปิดกล้องดูทั้งภาพนิ่งและวิดีโอที่บันทึกไว้พอเขาดูจบเขาก็ปิดกล้องลง
ก่อนพยายามสรรหาถ้อยคำมาปลอบใจ“คุณสมร…ผ…ผมเสียใจด้วยจริง ๆ นะ”
ชายหนุ่มยื่นมือไปตบบนบ่าอีกฝ่ายเบาๆ ขณะที่น้ำตาของเจ้าหล่อนก็ร่วงลงเบาะดัง “แหมะ ๆ” มันไหลรินออกมาเป็นสาย
ทนายรักนั่งอยู่ในรถพักใหญ่เขารอจนเธอดีขึ้น ค่อย ๆ หายสะอื้น
จึงพูดต่อไปว่า“คุณมีสองทางเลือกอย่างที่คุณรู้ หนึ่งฟ้องหย่า หรือสองบอกเลิกจบกันด้วยดีผมขอแนะนำถ้าทำได้ก็ให้บอกเลิกจบกันด้วยดี แน่นอนว่าจะฟ้องเรียกค่าเสียหายก็ได้เพราะอีกฝ่ายยังไงก็แพ้ที่หลักฐาน”
แล้วก็อีกอย่าง“เอ่อ…ผมขออนุญาตเอารูปถ่ายไปอัดนะ” ทนายรักทำท่าทางลำบากใจ
“ได้สิ!” สมรพยักหน้าเพราะมันไม่ใช่รูปเธอเสียหน่อย!
ทนายรักจึงกดโทรไปหาอยู่ซึ่งนั่งรออยู่ภายในรถเขา
ชายหนุ่มรูปร่างกำยำรีบรับสายและตอบกลับทันที “เออ…ว่าไงพี่รัก!”
“เอ่อ…เอ็งเดินมาเอากล้องถ่ายรูปหน่อยที่รถสีขาวที่จอดอยู่ในซอย…” ทนายรักอธิบายรายละเอียดไปนิดหน่อย
ไม่นานอยู่ก็เดินมาเคาะกระจกรถคันที่พี่รักบอกเขาทนายรักที่พูดปลอบใจเธอนิดหน่อย
แล้วก็ลงจากรถไปสั่งกำชับนายอยู่ “เอ็งเอารถพี่ขับไปร้านถ่ายรูปเอาร้านที่ไว้ใจได้นะ อัดรูปล่าสุดให้หน่อยต้องการด่วน”
ทนายรักย่อมอธิบายว่าเป็นรูปอะไรถึงไม่บอกอีกฝ่ายเปิดดูก็รู้ “หาร้านที่ไว้ใจได้และขอด่วนนะ!” เขาไม่ลืมย้ำเรื่องร้านถ่ายรูป
“ได้พี่ไม่น่าจะรอไม่นานเดี๋ยวกลับมา!” จากนั้นเขาก็เดินกลับไปที่รถและขับรถทนายรักออกไป
“ผมให้คนไปจัดการอัดรูปแล้วเอ่อ…คุณไม่ต้องกังวลไปนะว่าเขาจะทำความลับรั่วไหล” ทนายรักกล่าวเป็นมั่นเป็นเหมาะ
“รั่วก็รั่วไปสิไม่ใช่รูปฉันเสียหน่อย…” เธอบ่นกระปอดกระแปด
“เรื่องทรัพย์สมบัติจะเอาอย่างไรดีจะแบ่งกันอย่างไง และลูกชายของคุณด้วย คุณคิดไว้แล้วหรือยัง?” เพราะว่าสิ่งที่กำลังจะทำ มันจะกระทบกันเป็นทอด ๆ
“ทรัพย์สินของฉันมี…”สมรเริ่มบรรยายให้ทนายรักฟังอีกครั้งซึ่งทั้งทรัพย์สินที่อยู่ในครอบครองของเธอทั้งหมดเพื่อให้ทนายช่วยหาทางออกให้ดีที่สุด!
“ควรจะรีดไถฝั่งสามีคุณเพิ่มดีมั้ย…ของเขามีธุรกิจอะไรบ้าง?”ทนายรักถาม
เธอทำเสียงขึ้นจมูกไม่พอใจ“ส่วนใหญ่ก็เป็นธุรกิจสีเทา ๆ เช่นบ่อนการพนัน การทุจริตเชิงนโยบาย…”
ธุรกิจที่สามีของเธอทำจริงๆ มีกว่านี้มาก แต่เธอไม่เคยคิดอยากขุดคุ้ยออกมาแต่บอกทนายรักไปตามที่รู้มาก็เท่านั้น!
“เช่นนั้นก็เรียกเป็นเงินสดดีมั้ยครับ?”ทนายรักเสนอแนะ จากนั้นก็บรรยายสถานการณ์และความเป็นไปคล้ายกุนซือกำลังวางแผนการรบให้เธออยู่
หลังจากนั้นครึ่งชั่วโมงอยู่ก็เดินเอารูปที่พึ่งอัด…มาให้เขาอย่างรวดเร็วทันใจ
……
สมรเมื่อฟังแผนการจากทนายรักเธอก็ดูมีกำลังใจมากขึ้น เพราะเมื่อมีแผนการก็จะเป็นการสู้อย่างมีสติต่อสู้เพื่อสิ่งที่เป็นของเธอ และลูกชาย!
หลังจากวางแผนกันเสร็จกับทนายรัก
สมรก็ขับรถเข้าบ้าน โดยปกติเธอจะกลับบ้านประมาณเกือบค่ำๆ เป็นอย่างนี้เป็นประจำทุกวัน เธอคิดว่าการขับรถกลับบ้านก่อนกำหนดแบบนี้จะทำให้สามีของเธอร้อนรน ทำอะไรไม่ถูก!
ประตูรั้วหน้าบ้านเลื่อนเปิดเองโดยอัตโนมัติเธอขับไปเข้าจอดในบ้าน ก่อนจะก้าวเดินออกไปอย่างมาดมั่น
ทำเอาแม่บ้านทั้งสามตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่าคุณนายกลับมาก่อนเวลาอันควร ทั้งสามจึงหันมาปรึกษากันว่า “จะทำอย่างไงดี?”
“คุณผู้ชายอยู่หรือเปล่า?”เธอกวาดสายตาไปมองแม่บ้านทั้งสาม ที่ใบหน้าซีดเซียวและกำลังทำท่าทางประหม่ากันอยู่
แม่บ้านคนหนึ่งรวบรวมความกล้าตอบแบบเลิ่กลั่ก“อ…อยู่ค่ะ” เธอก้มหน้าก้มตาตอบ
ก่อนสมรจะถามคำถามที่ทำเอาทั้งสามเหงื่อแตกพลั่ก“รู้เรื่องคุณผู้ชายเล่นชู้ มานานกันแค่ไหนแล้ว?” ทั้งสามเงียบงันไม่มีคำตอบออกมาได้แค่ก้มหน้าก้มตา
สมรจึงเค้นเสียงถามอีกครั้งว่า“นานเท่าไหร่แล้ว!”
ก่อนหันไปพูดกับแม่บ้านคนหนึ่ง“ป้าตุ้ย! ฉันทั้งช่วยเหลือ ทั้งจุนเจือเกื้อหนุนครอบครัวป้ามาโดยตลอด”
เธอมองด้วยสายตาคมกริบไปยังแม่บ้านสูงวัยคนหนึ่งเธอลำเลิกบุญคุณ ออกมาอย่างหาได้ยาก เพราะปกตินี่ไม่ใช่นิสัยของเธอเลยแต่วันนี้จำต้องพูดออกมา!
“ล…ล…หลายปีแล้วค่ะ!”เธอก้มหน้าก้มตาตอบ มืออยู่ไม่สุขทั้งยังพยายามบีบมือเพื่อลดความประหม่า
เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมาดมั่นของสมรก็ค่อยๆ จางหายไป
ถ้าหากเป็นเมื่อเร็วๆ นี้เธอยังพอทำใจได้แต่นี่อะไรกัน! ตัวเธอถูกสวมเขามาหลายปีใช้ผู้ชายร่วมกับคนอื่น ใช้เตียงร่วมกับคนอื่นเตียงที่เธอนอนอยู่ทุกวัน เมื่อคิดขึ้นได้ก็รู้สึกขยะแขยงสามีตัวเองอย่างถึงที่สุด!
“แล้วทำไมถึงไม่คิดจะบอกฉันเลยหรือ!ฉันเป็นคนจ่ายเงินเดือนให้ทุกคนนะ!”
สมรพูดด้วยความเกรี้ยวกราดผลสุดท้ายเมื่อเค้นความจริงออกมาจากปาก ก็ปรากฏว่าทั้งสามถูกข่มขู่และใช้เงินปิดปากไว้ จึงไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาเพราะกลายเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดไปแล้ว!
สมรก้าวเดินขึ้นไปบนห้องนอนของเธอก่อนเปิดประตูเข้าไป เธอเห็นคนทั้งสองนอนกอดกันในชุดวันเกิดเสื้อผ้าปลิวกระจายไปทั่วห้อง