ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงบภายในห้องสี่เหลี่ยม ที่เล็กเพิ่งจะย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ เล็กใช้เวลาทั้งวันในการเก็บของเข้าตู้เสื้อผ้าและจัดห้องให้เป็ระเบียบเรียบร้อย ซึ่งในตอนนั้นเองเธอก็รู้สึกว่าห้องมันเงียบมากเธอจึงเดินไปเปิดเพลงในมือถือ เป็จังหวะเดียวกันกับ pop-up การแจ้งเตือน facebook มันเด้งขึ้นมาว่าเธอยังไม่ได้กดรับใครบางคนเป็เพื่อน เล็กเดินมานั่งเพื่อกดเข้าไปดูในรูปโปรไฟล์เ้าของ facebook ที่มีชื่อว่า *ที่เหลือ คือรักแท้* เื่ราวของเค้าถ่ายทอดผ่านมาทางรูปภาพไม่ได้มีความหวือหวาอะไร เเต่สิ่งที่มันสะดุดสายตาของเล็กก็คือรอยยิ้มที่เขาถ่ายทอดออกมานั้น มันช่างดูมีอิสระเอามากๆ
"ที่เหลือ คือรักแท้ งั้นหรอ..จะรับดีไหมนะ?..อ่า!!รับละกัน ดี..จะได้มีเพื่อนคุยด้วย อ่ะกดรับ!" เล็บกดรับเ้าของเฟซนั้นเป็เพื่อนก่อนจะเปิดเพลงและเดินกลับมาจัดของเข้าตู้ตามเดิม เวลาผ่านไปไม่ถึง 2 นาทีเสียงแจ้งเตือน facebook ก็ดังขึ้นอีกครั้ง ตึ๊ง!! รอบแรกเล็กไม่ได้สนใจก็คิดว่าคงเป็การแจ้งเตือนทั่วไป เเต่ทว่าเสียงแจ้งเตือนจาก facebook ก็ดังมาอีก 2 ครั้ง ตึ๊งๆ!!คราวนี้เล็กเริ่มคิดว่ามันเป็การแจ้งเตือนที่ถี่มาก เธอจึงตัดสินใจเดินไปดูและข้อความแจ้งเตือนนั้นก็ถูกส่งมาจากเ้าของ facebook ที่เธอเพิ่งจะรับเป็เพื่อนไปเมื่อครู่นี้นี่เอง
"(สวัสดีครับ เราชื่อพิมพ์นะ เธอชื่ออะไรน่ารักจัง…)" ข้อความที่ถูกส่งมาทั้ง 3 ครั้งนั้น ทำให้เล็กแปลกใจอยู่บ้างเพราะเธอไม่เคยถูกรุกหนักขนาดนี้มาก่อน เเต่เธอก็ยังไม่ได้คิดอะไรและตอบกลับเขาไปตามปกติ
"ชื่อเล็กค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"
"(ยินดีเช่นกันครับ ทำอะไรอยู่หรอ?)"
"จัดของเข้าตู้ค่ะ"
"(อ่อครับ รูปโปรไฟล์น่ารักจัง อยากรู้จักมากกว่านี้อ่ะครับ)" คำพูดของพิมพ์ที่แชทมานั้นทำให้เล็ก อดเขินไม่ได้เวลาที่เขาชมเธอบ่อยๆ ซึ่งตอนนั้นเล็กก็ได้คุยกับเขาอยู่นาน จนกระทั่งมีสายเรียกซ้อนเข้ามา ซึ่งเบอร์นั้นเล็กไม่ได้บันทึกไว้ แต่เธอรู้ดีว่ามันเป็เบอร์ของกอล์ฟ เล็กกดรับสายและคุยกับเขาปกติ
"(ฮัลโหล..เป็ไงบ้างทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม)"
"มีอะไร?"
"(อะไรกันเพิ่งจะแยกกันเมื่อครู่เอง ทำไมใช้น้ำเสียงเ็าขนาดนั้นล่ะ พูดกับกอล์ฟดีๆหน่อยสิ)"
"เล็กต้องจัดของต่อ ถ้ากอล์ฟไม่มีธุระอะไร แค่นี้นะ!"
"(เดี๋ยวสิ..ก็ไม่มีอะไรมากหรอก กอล์ฟแค่จะโทรมาบอกว่า กอล์ฟโอนเงินใส่บัญชีให้เลยอีกแล้ว 20,000 บาท เอาไว้ใช้ยามจำเป็นะ เพราะพรุ่งนี้กอล์ฟจะต้องไปดูงานที่ลาวอีกหนึ่งอาทิตย์ หวังว่าทุกอย่างจะไม่มีปัญหานะ อ่อ...ส่วนเงิน 30,000 นั่นน่ะ แม่บัวคงเอาไปแล้วสินะ..ถ้าขาดเหลืออะไรก็โทรหากอล์ฟนะ)"
"อืม.." เล็กพูดสั้นๆแล้วกดวางสายทันที เธอทิ้งมือถือลงที่เตียงและเดินไปเก็บของเข้าชั้นต่อด้วยอารมณ์ที่ค่อนข้างจะไม่ดีเล็กน้อย ซึ่งในตอนนั้นเสียงแจ้งเตือนจาก facebook ก็ดังขึ้นอีก 2 ถึง 3 ครั้งด้วยกัน เล็กเดินกลับมาที่มือถืออีกครั้งพร้อมกับเปิด facebook ดู
"(อ้าว!..หายไปไหนแล้วอ่ะ คนสวย ยุ่งอยู่หรอครับเตง)"
"ไอ้หมอนี่ตามไม่เลิกเลยแฮ๊ะ เเต่ก็เอาเถอะอย่างน้อยก็มีเพื่อนคุยแก้เหงา ขอโทษนะตอนนี้คงจะตอบแชทไม่ได้เพราะฉันยังเก็บของไม่เสร็จน่ะ รอไปก่อนละกันนะ" เล็กเลี่ยงที่จะไม่ตอบแชท แต่กดอ่านไปแล้ว ถ้าเดินกลับมาเก็บของเข้าชั้นและจัดการทำความสะอาดห้องจนเสร็จก็ปาไปเกือบ 3 ทุ่มกว่าๆ เล็กจัดการอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายเสร็จเรียบร้อยและโยนตัวเองลงบนเตียงพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ค สิ่งแรกที่เธอเห็นก็คือการแจ้งเตือนของพิมพ์ที่ขึ้นมาเกือบ 20 ข้อความและเมื่อเธอเปิดอ่านก็รู้ว่า พิมพ์ทักมาทุกๆหนึ่งนาทีด้วยกันซึ่งเมื่อเธอเห็นข้อความนั้นมันก็ทำให้เธอนึกถึงตอนที่ตัวเองเริ่มจีบเกมใหม่ๆ เพราะเธอเองก็เคยโดนเกมทักมาเกือบสิบข้อความแบบนี้เหมือนกัน จู่ๆก็หัวเราะออกมาอย่างอัตโนมัติ โดยที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองหัวเราะให้กับอะไร เล็กตอบข้อความกับใบสั้นๆว่า ดึกแล้วนอนล่ะ..ภายในเวลาไม่ถึง 1 นาที พิมพ์ก็ตอบกลับมาทันที
"(หายไปตั้งนานเลย นึกว่าจะไม่คุยกันแล้วครับ)"
"ฮ้ะแน่!!มีลูกอ้อนซะด้วย ท่าทางจะไม่เบานะเนี้ย ตอบหน่อยละกัน..พอดีว่า่นี้เราย้ายมาอยู่หอก็เลยเก็บของจัดระเบียบห้องนิดหน่อย แล้วนี่ทำไรอยู่ล่ะ?"
"(เรากำลังคิดถึงคนชื่อเล็กอยู่ แต่ก็ไม่รู้ว่าคนชื่อเล็กจะคิดถึงเราไหม)"
"โอ้โห!! ปากหวานขนาดนี้ เ้าชู้แน่ๆเลย!" เล็กพิมพ์แชทพูดคุยกับพิมพ์จนเวลาล่วงเลยมาถึงตีหนึ่งและเธอเริ่มมีอาการง่วง เธอจึงบอกกับพิมพ์ว่าถ้าง่วงนอนแล้วและขอตัวไปนอนก่อน ซึ่งพิมพ์ก็พิมพ์ถามเธอกลับมาว่า….
"(หลังจากวันนี้ เรามีโอกาสที่จะได้คุยกันอีกไหมครับเตง?)"
"................"เล็กไม่ตอบอะไรและส่งสติ๊กเกอร์ฝันดีกลับไป ถ้าวางโทรศัพท์ไว้บนหัวเตียงและอดยิ้มกับตัวเองไม่ได้ เวลาที่เธอคุยกับพิมพ์นั้นมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนว่าเธอกำลังคุยกับเกมอยู่และเธอก็ไม่ได้ตอบอะไรเขากลับมาอีก เสียงแจ้งเตือน facebook ดังขึ้นอีกครั้งและรีบหยิบโทรศัพท์มาดู
"(เราไม่รู้ว่าเราจะได้คุยกับเธออีกไหม แต่ถ้าเราได้คุยกับเธออีกแล้วสัญญาว่าจะไม่ทำให้เธอเสียใจ ฝันดีนะครับ)" เพียงไม่กี่ประโยคนั้นทำให้เล็กยิ้มหวานและรู้สึกเขินจนหน้าแดงออกมา ซึ่งเมื่อเล็กตั้งสติให้ดีๆ เธอก็เห็นว่าตัวเองกำลังยิ้มให้กับกระจกอยู่ ซึ่งอาการแบบนี้นั้นเธอไม่เคยเป็มานานแล้ว ตั้งเเต่เริ่มคบกับเกมใหม่ๆนั่นก็นานมากแล้ว เล็กจ้องมองหน้าตัวเองในกระจกพร้อมกับยิ้มให้ตัวเองเล็กน้อย
"หรือว่านายจะเป็คนที่เข้ามาเปลี่ยนแปลงชีวิตของฉันนะ เฮ้อ!!ปล่อยให้เป็เื่ของอนาคตกำหนดแล้วกันนะ เที่ยงคืนแล้วหรอเนี้ย คุยซะเพลินเชียว ฮึฮึ" เล็กดึงหมอนข้างมากอดและนอนหลับไปท่ามกลางความเงียบสงัดและความมืดมิด วันนี้เป็วันแรกที่เธอดูมีความสุขจริงๆโดยที่ไม่ต้องมีใครมาบอกให้เธอมีความสุข เธอหวังว่าคืนนี้เธอจะต้องนอนหลับฝันดีแน่ๆและมันก็เป็เช่นนั้นจริงๆ เธอหลับลึกและฝันดีจนกระทั่งถึงเช้าวันถัดมา เวลา 7 โมงเช้าปกติเธอลุกขึ้นจากเตียงและออกไปสูดอากาศที่ระเบียง
"สวัสดี เช้าวันสดใสของฉัน หวังว่าวันนี้จะเป็วันที่ดีสำหรับฉันนะ" ตึ๊ง!! ตึ๊ง!! เล็กยังไม่ทันได้หยิบมือถือเสียง facebook ก็แจ้งเตือนขึ้นอีก 2 ครั้ง ปกติแล้วเล็กจะไม่ให้ความสำคัญกับโทรศัพท์มากเท่าไหร่ เเต่ทันทีที่มีพิมพ์เข้ามา เธอก็มักจะเช็คโทรศัพท์อยู่ตลอดเวลาซึ่งครั้งนี้เองก็เช่นกัน เล็กรีบเดินตรงเข้ามาเปิดอ่านข้อความนั้น...และเ้าของข้อความนั้นก็ไม่ใช่ใคร...การพูดคุยที่ทำให้เธอดูมีอิสระนี้จะใช่ทางออกที่ทำให้เธอหลุดจากกรอบอันเลวร้ายนี้ไปได้หรือไม่ ติดตามต่อได้ใน Ep. หน้านะคะ
1K
