ผมหันเข้าไปต่อสู้กับ บอสราชินีมดแดง ด้วยความว่องไวอย่างที่ไม่เคยใช้มาก่อน หรือนี่คือ พลังที่ได้มาจากการชาบู เทพโปซาปุ แต่การรับมือมันไม่ใช่เื่ง่าย ปากที่ใหญ่กว้าง เขี้ยวที่แข็งแกร่ง บวกกับขาที่ทนทาน ทำให้มันเป็เครื่องจักรสังหารที่มีชีวิต
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ ผมจู่โจมมันโดยเล็งจุดตายเอาไว้หลายจุด แต่ก็ทำดาเมจให้มันไม่ได้มาก ในขณะที่กำลังต่อสู้กันอยู่ เทพโปซาปุ ก็พูดกวนสมาธิ
...เอ็งมีดาบคาตานะทองอยู่ในกระเป๋ามิติ ทำไมไม่ใช้ ไอ้โง่ และนี่คือสิ่งที่ผมลืมไป ผมรีบเรียกดาบ มุรามาสะ มาในทันที ตัวดาบยาวเรียวประมาณ1เมตรตัวดาบสลักอักษรมังกรอยู่ 4คำแถมคมมาก ทำให้ผมเริ่มได้เปรียบ บอสราชินีมดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่การแลกกระบวนท่ากัน ก็ทำให้ผมได้แผลมาสองสามแผล ในขณะที่ ราชินีมดได้ไปสิบกว่าแผล
" แกตาย ไอ้ ราชินีมด " ผมกล่าว ก่อนหวดดาบคาตานะในมือ ฟาดฟันมัน ในขณะที่ลดเลือดมันจนเกือบหมดแล้ว และบอสกำลังจะกลายเป็นฝุ่น ฮิโรชิ ก็วิ่งวนกลับมาเพราะเส้นทางเป็นทางวนทางเดียว ทำให้บอสราชินีมดหันไปจู่โจมฮิโรชิ ด้วยความตกใจฮิโรชิ เลยหลับตาชักดาบออกมาในขณะที่บอสราชินีมดพุ่งเข้าใส่ ทำให้ร่างของมันแยกเป็นสองท่อน และกลายเป็นฝุ่น
ติ้ง!!!นักผจญภัย ฮิโรชิ ท่านคือผู้สังหาร ราชินีมด เสียงจากดันเจี้ยนดังออกมาไม่ขาดสาย และมีขวดยาดรอปออกมา มันคือ ลาสอีเล้กเซอร์ ยาที่สามารถชุบชีวิตคนตายไปแล้วให้ฟื้นคืนกลับมาได้ 1คน
' เฮัย มาแย่งเหยื่อตรู จังหวะสุดท้าย ไอ้หน้าอ่อนเอ๊ย ' ผมสบถในใจ แต่ก็ยังสำรวมเดินไปที่หน้าของฮิโรชิ
" ยานี่ผมให้พี่ครับ " ฮิโรชิ กล่าวออกมาด้วยความหวังดีทั้งๆที่ ยานี่จะเป็นของผมอยู่แล้ว อีกแค่วินาทีเดียวผมก็จะสามารถสังหารบอสราชินีมดได้ แต่ด้วยความที่ผมเป็นคนดี จึงกล่าวขอบคุณ
" ขอบคุณครับ " เมื่อผมขอบคุณเสร็จ หน้าต่างสกิลใหม่ก็เด้งออกมา เพราะผมได้ค่าประสบการณ์ในการต่อสู้กับบอส มันคือ สกิล รีเกนวินาทีละ 1พัน(สกิลฟื้นเลือดอัตโนมัติต่อวินาที)
ในขณะที่พวกเรากำลังเก็บแกนเวทย์และแบ่งของกัน จู่ๆ ดันก็หายไป และพวกเราก็มาอยู่บนรางรถไฟที่กำลังมีรถไฟวิ่งมาด้วยความเร็วสูงแบบขี้หดตดหาย
ปรู๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ฉึกฉัก ฉึกฉัก ปรู๊น ปรู๊น
' ตายแกตาย ไอ้ดันบัดซบ นึกจะหายก็หาย ' ผมสบถอีกครั้ง แต่ร่างกายไปไวกว่าความคิด ก่อนที่พวกเราจะถูกรถไฟทับ ผมก็พุ่งกระแทกฮิโรชิ ให้กระเด็นออกจากรางรถไฟพร้อมกับผม
ปรู๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน ฉึกฉัก ฉึกฉัก ปรู๊น ปรู๊น
รถไฟวิ่งผ่านไปพร้อมเสียงหัวเราะดังของนัตสึกิ กับพวกอีก 7คน
" ฮะ ฮะ ฮ่า อุตส่าห์ย้ายทางออกมาไว้บนรางรถไฟให้พี่ชายถูกรถไฟทับแล้วเชียวนะ " นัตสึกิกล่าว
" เธอมีสกิลย้ายทางออกด้วยรึ? " ผมถาม
" ใช่แล้ว " นัตสึกิตอบก่อนจะออกคำสั่งให้ลิ่วล้อเตรียม โจมตีผมกับฮิโรชิ
" ฮิโรชิ นายมีผลึกคริสตัลเคลื่อนย้ายป่าว "
" มี แล้วไงพี่ "
" พอชั้นให้สัญญาณ นายก็ใช้มันหนีไปเลยนะ "
" โอเค " ฮิโรชิตอบตกลง
แล้วนัตสึกิก็ดีดนิ้ว ให้ลิ่วล้อเข้ามารุมผม แต่สิ่งที่ผมทำคือยืนเฉยๆให้ฟัน
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ 7 ลิ่วล้อรุมฟันผมอยู่เกือบนาที แต่ทำอะไรผมไม่ได้ จนพวกมันตกใจ
" เป็นไปได้ยังไง ทำไมพวกเราฆ่ามันไม่ได้ทั้งๆที่รุมแล้วนะ " นัตสึกิ อุทาน
" ก็เพราะชั้นมีสกิลฟื้นเลือด ที่เพิ่งได้จากการสู้กับบอสมาน่ะ มันทำให้ชั้นฟื้นเลือดได้วินาทีละ 1พัน ในขณะที่พวกแกทั้งหมด โจมตีได้วินาทีละ 7 ร้อย มันจะไปตายได้ยังไง "
" ไม่นะ ทำไมนายเก่งอย่างงี้ " นัตสึกิกล่าวพร้อมกับสีหน้าซีดเผือด และลิ่วล้อทั้ง 7คนก็เริ่มหันหลังเตรียมวิ่งหนี แต่ไม่ทันความเร็วของผม ผมวิ่งเหมือนกับวาร์ป เข้าไปต่อยพวกมันคนละหมัด จนพวกมันล้มลงไปนอนตัวงอ ถ้าผมเอาจริงพวกมันกลายเป็นฝุ่นไปแล้ว ไม่ได้โม้
" นายจะฆ่าพวกเราทั้งหมดเหรอ " นัตสึกิ กล่าวทั้งน้ำตา เมื่อเห็นว่าผมเก่งมากเกินกว่าที่พวกเธอจะจัดการได้
" ก็ไม่ฆ่าหรอก เพียงแต่ชั้นอยากให้พวกเธอ เดินไปมอบตัวกับตำรวจ ด้วยตัวเอง " ผมกล่าว แล้วนัตสึกิ ก็พยักหน้า ยอมตกลงเดินไปมอบตัวกับตำรวจเอง พร้อมกับลิ่วล้อทั้ง 7 เพราะพวกเธอยังไม่อยากตาย
ในขณะที่คิดว่าจบเรื่องแล้ว
" พวกนายมาทำอะไรตรงนี้น่ะ มันอันตรายนะ ไม่ได้ยินคำสั่งอพยพเหรอไง มีดันเจี้ยนแตกแล้วมอนก็บุกออกมาจากในดัน ตอนนี้ในเมืองกำลังอันตราย รีบไปได้แล้ว " ทหารคนหนึ่งกล่าว ผมจึงได้วิ่งแยกทางกับ ฮิโรชิ ไปดูเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ที่นั่น มีบอสคริสตัลกำลังอาละวาดอยู่ แม้ว่ามันจะเป็นบอสระดับD แต่มันก็กำลังได้เปรียบ เหล่านักผจญภัยที่กำลังช่วยกันจัดการมันอยู่ แต่ปาร์ตี้นี้มีฮีลเลอร์ ถึง 7 คน กับแทงค์ 1คน ไม่มีตัวทำดาเมจ และไม่มีนักเวทย์สายโจมตี
' ช่างเป็นปาร์ตี้ ที่สมดุลจริงๆ ' ผมสบถเป็นครั้งที่สาม ถ้าไม่ติดว่าบ้านผมอยู่ใกล้ๆย่านนี้ ผมคงหนีไปแล้วเพราะไม่อยากเผือกเรื่องชาวบ้าน
ในตอนที่บอสคริสตัล คิดว่าตนกำลังจะชนะนั้น บอสคริสตัลก็ทำในสิ่งที่ตัวมันไม่น่าจะทำ มันใช้ตีนเหยียบเข้าไปในร้านของนีโอที่เป็นแหล่งรวมเกมส์โป๊จีบน้องสาว ไปโดนแผ่นซีดีโป๊ ที่ผมซื้อมาชาบู เทพโปซาปุ จนหักพังหมด
...-*- ม่ายยยยยยยยยยยยนะ สิ่งบูชาข้า เทพโปซาปุคำรามด้วยความโกรธ แล้วบังคับตัวผมให้คว้างดาบมุรามาสะ แบบท่าพุ่งหอกไปใส่หัวของบอสคริสตัล ทีเดียวกระจุย
ตูมมมมมมมมมมมมมมมม เพล้ง
เสียงหัวของบอสคริสตัลแตกกระจายแล้วล้มลงไป นอนตาย สร้างเสียงเฮ ให้กับทีมนักผจญภัยที่กำลังรับมืออยู่ยิ่งนัก
" เราทำได้ ยัตตา ยัตตา (สำเร็จแล้ว ) " เสียงของฮีลเลอร์ ดังระงมด้วยความดีใจที่ล้มบอสได้ มีเพียงแทงค์เพียงคนเดียวที่ยืนนิ่ง มองดาวตก ที่กำลังพุ่งกลับมาที่ผม ( ดาบมุรามาสะ บินกลับมา)
.
.
" ท่านนัตสึกิ เราจะไปมอบตัวกับตำรวจจริงรึ " หนึ่งในลิ่วล้อกล่าว
" จะบ้าเหรอ แกโง่หรือบ้ากันที่จะไปมอบตัวกับตำรวจด้วยตัวเอง ชั้นแค่รับปากเจ้าคุโรโนะ อะไรนั่นเพื่อเอาตัวรอดเท่านั้น จะเรียกว่าโกหกพกลมก็ได้ " นัตสึกิ
" แล้วเราจะทำยังไงต่อไป " ลิ่วล้อ
" ชั้นจะให้พี่มากระทืบมัน พี่ชั้นเป็นนักผจญภัยระดับ S จะต้องไม่ปล่อยให้ชั้นถูกแกล้ง ชั้นจะเอาเรื่องนี้ไปฟ้องพี่ " นัตสึกิ
" แต่พี่ของท่านนัตสึกิ อยู่ที่ประเทศจีนเชียวนะ " ลิ่วล้อ
" ก็แค่ต้องรอเวลา " นัตสึกิกล่าว แล้วเริ่มแผนชั่วร้ายต่อไป
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
977
