“ฮ่าๆ!”
ในป่าพวกหลี่หมิงเฮ่าทั้งสี่คนได้ยินคำพูดของหวังเฉินก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ใบหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงความเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง
“หวังเฉิน!”
“นายไม่คิดว่าแค่บังเอิญกำจัดคู่แข่งที่อ่อนแอได้สองสามคนแล้วโชคดีขึ้นมาอยู่อันดับหนึ่ง ก็จะดูถูกพวกเราได้ขนาดนี้หรอกนะ?”
หลี่หมิงเฮ่ามองหวังเฉินอย่างดูถูกแล้วกล่าวว่า
“นายควรจะรู้จักประมาณตนเองเสียบ้าง เลเวล 65 กระจอกๆแบบนาย ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเราได้หรอก!”
“ฉันเตือนนายด้วยความหวังดี ให้ใช้สมองเสียบ้าง ยอมให้พวกเรากำจัดไปซะดีๆไม่อย่างนั้นนายได้เจ็บตัวแน่!”
ขณะพูดเขาบีบกำปั้นขนาดใหญ่ของตัวเองเข้าหากัน เสียงกระดูกลั่นดัง‘กรอบแกรบ’ แสดงเจตนาข่มขู่โดยไม่ปิดบัง
ซูจิงที่อยู่ข้างๆเผยรอยยิ้มอันอำมหิต “จะเสียเวลาพูดกับมันไปทำไม?”
“รีบจัดการมันให้จบๆ ไป กำจัดคู่แข่งจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลงได้ยังไงซะกลับไปก็ต้องได้รับรางวัลจากมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว!”
สายตาของซูจิงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเธอกวัดแกว่งไม้เท้าเวทมนตร์ในมือ พลังเวทสีเขียวอ่อนพุ่งเข้าสู่ต้นไม้ใหญ่ข้างๆอย่างรวดเร็ว
ปังปัง ปัง!
ในวินาทีถัดมาพื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รากไม้จำนวนมากทะลุขึ้นมาจากใต้ดินสั่นไหวราวกับหนวดปลาหมึก
จากนั้นรากไม้เหล่านั้นก็ปักลงบนพื้นและยึดแน่น
แคร่ก!
ต้นไม้สูงกว่า20เมตรถูกถอนขึ้นมาจากพื้นดินรากไม้เหล่านั้นพันกันเป็นเกลียวเพื่อรองรับลำต้นที่หนาใหญ่ทำให้ต้นไม้เคลื่อนไหวได้ราวกับมนุษย์
ทักษะเฉพาะของดรูอิดอัญเชิญมนุษย์ต้นไม้!
หลังจากมนุษย์ต้นไม้ปรากฏตัวขึ้นใบหน้าแข็งทื่อก็ปรากฏขึ้นบนลำต้นดวงตาที่ว่างเปล่าจ้องมองหวังเฉินอย่างไม่ละสายตา
ข้างๆหลังจากซูจิงเริ่มเคลื่อนไหวพวกหลี่หมิงเฮ่าทั้งสามคนก็แยกย้ายกันออกไปจากสามทิศทาง และล้อมหวังเฉินไว้ตรงกลาง
“ฮ่าๆๆ!”
“หวังเฉิน คราวนี้แกหนีไม่พ้นแน่!”
เมื่อวงล้อมถูกสร้างขึ้นใบหน้าของหลี่หมิงเฮ่าที่เต็มไปด้วยเนื้อส่วนเกินก็เผยรอยยิ้มอันดุร้ายและบ้าคลั่งดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย
ในอีกสองทิศทางนักแม่นธนูและผู้ใช้มนต์ดำต่างก็กำอาวุธของตัวเองแน่นและเตรียมพร้อมที่จะโจมตีเงียบๆ
ในตอนนี้
หวังเฉินมองคนทั้งสี่รอบตัวดวงตาของเขาเรียบนิ่งไม่มีความรู้สึกใดๆ
สำหรับคนทั้งสี่โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำพูดของหลี่หมิงเฮ่า เขาก็ไม่สนใจที่จะตอบโต้เลยแม้แต่น้อย
เพราะจากคนทั้งสี่คนเขาไม่รู้สึกถึงอันตรายใดๆ เลย
เพราะพวกเขา…อ่อนแอเกินไปยังไงเล่า!
อาจกล่าวได้ว่าแรงกดดันของพวกหลี่หมิงเฮ่าทั้งสี่คนที่มีต่อเขายังสู้มนุษย์ต้นไม้ที่ซูจิงอัญเชิญออกมาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
“อาชีพดรูอิดนี่มันสะดวกจริงๆในป่าแบบนี้ยังอัญเชิญเจ้าตัวใหญ่ขนาดนี้ออกมาได้อีกการเดินทางคงจะรวดเร็วขึ้นมากทีเดียว!”
“แต่ว่า… ฉันจำได้ว่าอาชีพดรูอิดน่าจะมีทักษะแปลงร่างด้วยนะตอนเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกและครั้งที่สอง มีร่างหมีป่าและหมาป่าสีเทาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้แปลงร่างแล้ว จะกลายเป็นสัตว์ป่าสองชนิดนี้โดยสมบูรณ์หรือว่าจะกลายเป็นมนุษย์ครึ่งสัตว์กันนะ?”
สายตาของหวังเฉินจับจ้องไปที่มนุษย์ต้นไม้ร่างยักษ์ความคิดของเขาล่องลอยไปเล็กน้อย
ถ้าทักษะแปลงร่างของดรูอิดเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ครึ่งสัตว์ฉันก็อยากจะเห็นกับตาจริงๆ
“ฮ่าๆๆ!”
“กลัวจนตัวสั่นไปแล้วใช่ไหม?”
หลี่หมิงเฮ่าเห็นหวังเฉินเงียบไปก็คิดว่าอีกฝ่ายตกตะลึงจนอึ้งงัน จึงอดหัวเราะอย่างบ้าคลั่งไม่ได้
“ยืนอยู่เฉยๆ ให้มนุษย์ต้นไม้กำจัดไปซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะจัดการเองหมัดฉันต่อยคนเจ็บมากนะ!”
หลี่หมิงเฮ่ามองหวังเฉินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอันบ้าคลั่ง
“หืม?”
เมื่อได้ยินดังนั้นหวังเฉินก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วหันไปมองหลี่หมิงเฮ่าด้วยสายตาแปลกๆ
“ฉันไม่รู้ว่าหมัดของนายจะทำให้ใครเจ็บหรือไม่ แต่ที่รู้แน่ๆ คือหมัดของฉันมิได้มีไว้แค่ทำให้เจ็บ แต่มีไว้ฆ่าคน!”
พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันท่าทางของหวังเฉินดูสบายอารมณ์อย่างยิ่ง และในชั่วขณะนั้นเองดาบยาวฟันเลื่อยในมือก็อันตรธานหายเข้าไปในแหวนมิติ
“หึ!”
“บ้าเอ้ย!”
ได้ยินคำพูดของหวังเฉินหลี่หมิงเฮ่ายังไม่ทันตอบ ผู้ใช้มนต์ดำที่อยู่ข้างๆ ก็อดแค่นเสียงเย็นไม่ได้
ขณะพูดไม้เท้าเวทมนตร์ปลายหัวกะโหลกในมือของเขาก็ถูกกวัดแกว่งอย่างรวดเร็วลำแสงพลังเวทสีเขียวอ่อนพุ่งออกมาจากปากหัวกะโหลก พุ่งเข้าใส่หวังเฉินอย่างรวดเร็ว
ทักษะระดับBลำแสงคำสาป!
เป็นท่าไม้ตายของผู้ใช้มนต์ดำในฐานะที่เป็นทักษะโจมตีก่อนลำแสงคำสาปไม่เพียงแต่มีพลังทำลายล้างที่ดีและรวดเร็วเท่านั้นแต่เมื่อโจมตีโดนเป้าหมายแล้วจะทำให้ศัตรูตกอยู่ในสถานะติดคำสาปที่ลดคุณสมบัติทั้งหมดลง 20%
หลังจากผู้ใช้มนต์ดำโจมตีซูจิงก็ควบคุมมนุษย์ต้นไม้ร่างยักษ์ให้ตามไปติดๆ
ฟิ้ว!
กิ่งก้านหนาใหญ่ของมนุษย์ต้นไม้ร่างยักษ์สะบัดไปมาอย่างรวดเร็วราวกับแส้อากาศโดยรอบถูกกระแทกจนเกิดเป็นริ้วคลื่น
ในชั่วพริบตาหวังเฉินก็ตกอยู่ในสถานการณ์ถูกโจมตีสองด้าน
แต่…
สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย
ตุบ!
เขาเหยียบเท้าลงบนพื้นอย่างแรงร่างกายก็หลบหลีกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีทั้งสองได้อย่างง่ายดาย
หลังจากลงพื้นเขาก็ย่อขาลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อที่เกร็งแน่นจนกางเกงรัดตึง
ฟุ่บ!
ในวินาทีถัดมาร่างกายของเขาก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมีเป้าหมายที่หลี่หมิงเฮ่า
“ย้าก!”
“หาที่ตายเองนะ!”
เมื่อเห็นหวังเฉินเลือกตัวเองเป็นเป้าหมายหลี่หมิงเฮ่าก็เผยรอยยิ้มอันชั่วร้าย
“ซูจิง ถ้าฉันบังเอิญฆ่าเขาตาย ก็อย่าโทษฉันที่แย่งแต้มของเธอไปนะ!”
หลี่หมิงเฮ่าหัวเราะอย่างโหดเหี้ยมแล้วเผชิญหน้ากับหวังเฉินอย่างไม่เกรงกลัว
ในขณะก้าวเดินร่างกายของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกสามส่วน ผิวหนังเปล่งแสงสีเขียวอ่อนร่างกายของเขาแผ่ออร่าอันป่าเถื่อนและดุดัน
“หวังเฉิน!”
“จงลิ้มรสพลังอันไร้เทียมทานของฉันเสียเถอะ!”
สายตาของหลี่หมิงเฮ่าเปล่งประกายเยือกเย็นกำปั้นของเขาปกคลุมด้วยพลังเวทมนตร์สีเขียว แล้วเหวี่ยงหมัดใส่หวังเฉินโดยตรง
ทักษะระดับBหมัดทลายกระดูก!
ทักษะนี้เป็นทักษะเฉพาะของสายอาชีพ‘บาร์บาเรียน’ ไม่เพียงแต่มีพลังโจมตีที่แข็งแกร่งเท่านั้นแต่เมื่อโจมตีโดนคู่ต่อสู้แล้ว ยังจะเพิ่มสถานะ ‘กระดูกหัก’เข้าไปด้วย
เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่มีคุณสมบัติ‘พลัง’ ต่ำกว่าตนเอง สถานะ ‘กระดูกหัก’ ก็จะถูกกระตุ้นทำให้เกิดความเสียหายรุนแรงต่อกระดูกของส่วนที่ถูกโจมตี
ครืนครืนนนน!
เมื่อหมัดถูกเหวี่ยงออกไปก็เกิดเสียงลมกระแทกหูอย่างรุนแรง
หมัดนี้แม้แต่ตีเหล็กก็ยังแหลกเป็นผุยผง
แต่…
เมื่อเผชิญหน้ากับหมัดของหลี่หมิงเฮ่าหวังเฉินที่พุ่งเข้ามาก็ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยกำปั้นที่กำแน่นข้างเอวก็ชกออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่
โจมตีสะสมพลัง!
ในตอนนี้เมื่อทักษะระดับ A นี้เปิดใช้งานพลังของหวังเฉินก็เพิ่มขึ้นถึง 50%
ตูม!
ทันทีที่หมัดถูกเหวี่ยงออกไปอากาศโดยรอบก็ถูกบีบอัดจนเกิดเป็นคลื่นพลัง
ปัง!
หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงอากาศตรงจุดปะทะบิดเบี้ยว คลื่นกระแทกรุนแรงซัดสาดไปทั่วทุกทิศทาง
แกร่ก!
วินาทีต่อมาเสียงกระดูกหักก็ดังขึ้น ใบหน้าของหลี่หมิงเฮ่าถึงกับเปลี่ยนสีเขารู้สึกถึงพลังที่บ้าคลั่งพุ่งตรงมาจากด้านหน้า แขนของเขาหักลงทันที
จากนั้นหมัดของหวังเฉินก็ยังคงพุ่งทะลุไปที่หน้าอกของเขาอย่างแรง
ทำให้ร่างของเขาลอยกระเด็นออกไปกลางอากาศพ่นเลือดออกมาไม่หยุด
เมื่อลงพื้นร่างของเขาก็กลิ้งไปหลายตลบกว่าจะหยุดนิ่ง