เมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์!

    เล่มที่ 5 บทที่ 137 ต่างคนต่างแสดงฝีมือ

            “ฮ่าๆ!”

           ในป่าพวกหลี่หมิงเฮ่าทั้งสี่คนได้ยินคำพูดของหวังเฉินก็อดหัวเราะเยาะไม่ได้ใบหน้าของพวกเขาแสดงออกถึงความเหยียดหยามอย่างไม่ปิดบัง

            “หวังเฉิน!”

            “นายไม่คิดว่าแค่บังเอิญกำจัดคู่แข่งที่อ่อนแอได้สองสามคนแล้วโชคดีขึ้นมาอยู่อันดับหนึ่ง ก็จะดูถูกพวกเราได้ขนาดนี้หรอกนะ?”

            หลี่หมิงเฮ่ามองหวังเฉินอย่างดูถูกแล้วกล่าวว่า

            “นายควรจะรู้จักประมาณตนเองเสียบ้าง เลเวล 65 กระจอกๆแบบนาย ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเราได้หรอก!”

            “ฉันเตือนนายด้วยความหวังดี ให้ใช้สมองเสียบ้าง ยอมให้พวกเรากำจัดไปซะดีๆไม่อย่างนั้นนายได้เจ็บตัวแน่!”

           ขณะพูดเขาบีบกำปั้นขนาดใหญ่ของตัวเองเข้าหากัน เสียงกระดูกลั่นดัง‘กรอบแกรบ’ แสดงเจตนาข่มขู่โดยไม่ปิดบัง

            ซูจิงที่อยู่ข้างๆเผยรอยยิ้มอันอำมหิต “จะเสียเวลาพูดกับมันไปทำไม?”

            “รีบจัดการมันให้จบๆ ไป กำจัดคู่แข่งจากมหาวิทยาลัยเหยียนหลงได้ยังไงซะกลับไปก็ต้องได้รับรางวัลจากมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว!”

            สายตาของซูจิงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้นเธอกวัดแกว่งไม้เท้าเวทมนตร์ในมือ พลังเวทสีเขียวอ่อนพุ่งเข้าสู่ต้นไม้ใหญ่ข้างๆอย่างรวดเร็ว

            ปังปัง ปัง!

            ในวินาทีถัดมาพื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รากไม้จำนวนมากทะลุขึ้นมาจากใต้ดินสั่นไหวราวกับหนวดปลาหมึก

            จากนั้นรากไม้เหล่านั้นก็ปักลงบนพื้นและยึดแน่น

            แคร่ก!

            ต้นไม้สูงกว่า20เมตรถูกถอนขึ้นมาจากพื้นดินรากไม้เหล่านั้นพันกันเป็นเกลียวเพื่อรองรับลำต้นที่หนาใหญ่ทำให้ต้นไม้เคลื่อนไหวได้ราวกับมนุษย์

            ทักษะเฉพาะของดรูอิดอัญเชิญมนุษย์ต้นไม้!

            หลังจากมนุษย์ต้นไม้ปรากฏตัวขึ้นใบหน้าแข็งทื่อก็ปรากฏขึ้นบนลำต้นดวงตาที่ว่างเปล่าจ้องมองหวังเฉินอย่างไม่ละสายตา

            ข้างๆหลังจากซูจิงเริ่มเคลื่อนไหวพวกหลี่หมิงเฮ่าทั้งสามคนก็แยกย้ายกันออกไปจากสามทิศทาง และล้อมหวังเฉินไว้ตรงกลาง

            “ฮ่าๆๆ!”

            “หวังเฉิน คราวนี้แกหนีไม่พ้นแน่!”

            เมื่อวงล้อมถูกสร้างขึ้นใบหน้าของหลี่หมิงเฮ่าที่เต็มไปด้วยเนื้อส่วนเกินก็เผยรอยยิ้มอันดุร้ายและบ้าคลั่งดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งร้าย

            ในอีกสองทิศทางนักแม่นธนูและผู้ใช้มนต์ดำต่างก็กำอาวุธของตัวเองแน่นและเตรียมพร้อมที่จะโจมตีเงียบๆ

            ในตอนนี้

            หวังเฉินมองคนทั้งสี่รอบตัวดวงตาของเขาเรียบนิ่งไม่มีความรู้สึกใดๆ

            สำหรับคนทั้งสี่โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำพูดของหลี่หมิงเฮ่า เขาก็ไม่สนใจที่จะตอบโต้เลยแม้แต่น้อย

            เพราะจากคนทั้งสี่คนเขาไม่รู้สึกถึงอันตรายใดๆ เลย

            เพราะพวกเขา…อ่อนแอเกินไปยังไงเล่า!

            อาจกล่าวได้ว่าแรงกดดันของพวกหลี่หมิงเฮ่าทั้งสี่คนที่มีต่อเขายังสู้มนุษย์ต้นไม้ที่ซูจิงอัญเชิญออกมาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

            “อาชีพดรูอิดนี่มันสะดวกจริงๆในป่าแบบนี้ยังอัญเชิญเจ้าตัวใหญ่ขนาดนี้ออกมาได้อีกการเดินทางคงจะรวดเร็วขึ้นมากทีเดียว!”

            “แต่ว่า… ฉันจำได้ว่าอาชีพดรูอิดน่าจะมีทักษะแปลงร่างด้วยนะตอนเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกและครั้งที่สอง มีร่างหมีป่าและหมาป่าสีเทาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้แปลงร่างแล้ว จะกลายเป็นสัตว์ป่าสองชนิดนี้โดยสมบูรณ์หรือว่าจะกลายเป็นมนุษย์ครึ่งสัตว์กันนะ?”

            สายตาของหวังเฉินจับจ้องไปที่มนุษย์ต้นไม้ร่างยักษ์ความคิดของเขาล่องลอยไปเล็กน้อย

            ถ้าทักษะแปลงร่างของดรูอิดเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ครึ่งสัตว์ฉันก็อยากจะเห็นกับตาจริงๆ

            “ฮ่าๆๆ!”

            “กลัวจนตัวสั่นไปแล้วใช่ไหม?”

            หลี่หมิงเฮ่าเห็นหวังเฉินเงียบไปก็คิดว่าอีกฝ่ายตกตะลึงจนอึ้งงัน จึงอดหัวเราะอย่างบ้าคลั่งไม่ได้

            “ยืนอยู่เฉยๆ ให้มนุษย์ต้นไม้กำจัดไปซะ ไม่อย่างนั้นฉันจะจัดการเองหมัดฉันต่อยคนเจ็บมากนะ!”

            หลี่หมิงเฮ่ามองหวังเฉินแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอันบ้าคลั่ง

            “หืม?”

            เมื่อได้ยินดังนั้นหวังเฉินก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แล้วหันไปมองหลี่หมิงเฮ่าด้วยสายตาแปลกๆ

            “ฉันไม่รู้ว่าหมัดของนายจะทำให้ใครเจ็บหรือไม่ แต่ที่รู้แน่ๆ คือหมัดของฉันมิได้มีไว้แค่ทำให้เจ็บ แต่มีไว้ฆ่าคน!”

            พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันท่าทางของหวังเฉินดูสบายอารมณ์อย่างยิ่ง และในชั่วขณะนั้นเองดาบยาวฟันเลื่อยในมือก็อันตรธานหายเข้าไปในแหวนมิติ

            “หึ!”

            “บ้าเอ้ย!”

            ได้ยินคำพูดของหวังเฉินหลี่หมิงเฮ่ายังไม่ทันตอบ ผู้ใช้มนต์ดำที่อยู่ข้างๆ ก็อดแค่นเสียงเย็นไม่ได้

            ขณะพูดไม้เท้าเวทมนตร์ปลายหัวกะโหลกในมือของเขาก็ถูกกวัดแกว่งอย่างรวดเร็วลำแสงพลังเวทสีเขียวอ่อนพุ่งออกมาจากปากหัวกะโหลก พุ่งเข้าใส่หวังเฉินอย่างรวดเร็ว

            ทักษะระดับBลำแสงคำสาป!

            เป็นท่าไม้ตายของผู้ใช้มนต์ดำในฐานะที่เป็นทักษะโจมตีก่อนลำแสงคำสาปไม่เพียงแต่มีพลังทำลายล้างที่ดีและรวดเร็วเท่านั้นแต่เมื่อโจมตีโดนเป้าหมายแล้วจะทำให้ศัตรูตกอยู่ในสถานะติดคำสาปที่ลดคุณสมบัติทั้งหมดลง 20%

            หลังจากผู้ใช้มนต์ดำโจมตีซูจิงก็ควบคุมมนุษย์ต้นไม้ร่างยักษ์ให้ตามไปติดๆ

            ฟิ้ว!

            กิ่งก้านหนาใหญ่ของมนุษย์ต้นไม้ร่างยักษ์สะบัดไปมาอย่างรวดเร็วราวกับแส้อากาศโดยรอบถูกกระแทกจนเกิดเป็นริ้วคลื่น

            ในชั่วพริบตาหวังเฉินก็ตกอยู่ในสถานการณ์ถูกโจมตีสองด้าน

            แต่…

            สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย

            ตุบ!

            เขาเหยียบเท้าลงบนพื้นอย่างแรงร่างกายก็หลบหลีกไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว หลบการโจมตีทั้งสองได้อย่างง่ายดาย

            หลังจากลงพื้นเขาก็ย่อขาลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อที่เกร็งแน่นจนกางเกงรัดตึง

            ฟุ่บ!

            ในวินาทีถัดมาร่างกายของเขาก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว โดยมีเป้าหมายที่หลี่หมิงเฮ่า

            “ย้าก!”

            “หาที่ตายเองนะ!”

            เมื่อเห็นหวังเฉินเลือกตัวเองเป็นเป้าหมายหลี่หมิงเฮ่าก็เผยรอยยิ้มอันชั่วร้าย

            “ซูจิง ถ้าฉันบังเอิญฆ่าเขาตาย ก็อย่าโทษฉันที่แย่งแต้มของเธอไปนะ!”

            หลี่หมิงเฮ่าหัวเราะอย่างโหดเหี้ยมแล้วเผชิญหน้ากับหวังเฉินอย่างไม่เกรงกลัว

            ในขณะก้าวเดินร่างกายของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นอีกสามส่วน ผิวหนังเปล่งแสงสีเขียวอ่อนร่างกายของเขาแผ่ออร่าอันป่าเถื่อนและดุดัน

            “หวังเฉิน!”

            “จงลิ้มรสพลังอันไร้เทียมทานของฉันเสียเถอะ!”

            สายตาของหลี่หมิงเฮ่าเปล่งประกายเยือกเย็นกำปั้นของเขาปกคลุมด้วยพลังเวทมนตร์สีเขียว แล้วเหวี่ยงหมัดใส่หวังเฉินโดยตรง

            ทักษะระดับBหมัดทลายกระดูก!

            ทักษะนี้เป็นทักษะเฉพาะของสายอาชีพ‘บาร์บาเรียน’ ไม่เพียงแต่มีพลังโจมตีที่แข็งแกร่งเท่านั้นแต่เมื่อโจมตีโดนคู่ต่อสู้แล้ว ยังจะเพิ่มสถานะ ‘กระดูกหัก’เข้าไปด้วย

            เมื่อเจอคู่ต่อสู้ที่มีคุณสมบัติ‘พลัง’ ต่ำกว่าตนเอง สถานะ ‘กระดูกหัก’ ก็จะถูกกระตุ้นทำให้เกิดความเสียหายรุนแรงต่อกระดูกของส่วนที่ถูกโจมตี

            ครืนครืนนนน!

            เมื่อหมัดถูกเหวี่ยงออกไปก็เกิดเสียงลมกระแทกหูอย่างรุนแรง

            หมัดนี้แม้แต่ตีเหล็กก็ยังแหลกเป็นผุยผง

            แต่…

            เมื่อเผชิญหน้ากับหมัดของหลี่หมิงเฮ่าหวังเฉินที่พุ่งเข้ามาก็ยังคงมีสีหน้าเรียบเฉยกำปั้นที่กำแน่นข้างเอวก็ชกออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่

            โจมตีสะสมพลัง!

            ในตอนนี้เมื่อทักษะระดับ A นี้เปิดใช้งานพลังของหวังเฉินก็เพิ่มขึ้นถึง 50%

            ตูม!

            ทันทีที่หมัดถูกเหวี่ยงออกไปอากาศโดยรอบก็ถูกบีบอัดจนเกิดเป็นคลื่นพลัง

            ปัง!

            หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรงอากาศตรงจุดปะทะบิดเบี้ยว คลื่นกระแทกรุนแรงซัดสาดไปทั่วทุกทิศทาง

            แกร่ก!

            วินาทีต่อมาเสียงกระดูกหักก็ดังขึ้น ใบหน้าของหลี่หมิงเฮ่าถึงกับเปลี่ยนสีเขารู้สึกถึงพลังที่บ้าคลั่งพุ่งตรงมาจากด้านหน้า แขนของเขาหักลงทันที

            จากนั้นหมัดของหวังเฉินก็ยังคงพุ่งทะลุไปที่หน้าอกของเขาอย่างแรง

            ทำให้ร่างของเขาลอยกระเด็นออกไปกลางอากาศพ่นเลือดออกมาไม่หยุด

            เมื่อลงพื้นร่างของเขาก็กลิ้งไปหลายตลบกว่าจะหยุดนิ่ง

             

    คล้ายกับเรื่องเมื่อทุกคนเปลี่ยนอาชีพ: สัตว์อัญเชิญของข้าล้วนเป็นขนาดยักษ์! ที่คุณอ่าน