ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้พิมฐาที่หลับสบายบนเตียงนั้น ได้สะดุ้งตื่นจากฝันหวานเธอลุกขึ้นไปเปิดประตูอย่างคนที่พึ่งตื่นไม่เต็มตา
“อรุณสวัสดี…ภรรยาคนสวยของผม” ศุกลวัฒน์ยืนหน้าเข้ามาใกล้กับพิมฐา เมื่อเธอเปิดประตูออกมาทำให้พิมฐาไม่ได้ตั้งตัว แต่เธอััได้ถึงปลายจมูกของอีกฝ่ายทำให้พิมฐาหายจากอาการงัวเงีย
“คุณ…”
“อาบน้ำได้แล้วครับบบเดี๋ยวไปทำงานสายนะ” ศุกลวัฒน์ไม่ได้สนใจคำพูดของเธอสักเท่าไรแต่กับเอามือขยี้ผมเธอ พิมฐาได้แต่ยืมให้เขากระทำอยู่ฝ่ายเดียว
“ไม่ต้องขยี้แล้ว…ผมฉันฟูหมดแล้วเนี่ย” แล้วเธอก็เดินงอกไปอาบน้ำ ด้วยใบหน้าที่แดง
“เอาหอม ๆ นะ”ศักลวัฒน์ได้ะโตามหลังเธอไป นั้นยิ่งทำให้พิมฐารู้สึกอายมาก
“ตาบ้า” พิมฐาอุทานเบาๆ กับตัวเอง
……
อาหารหน้าตาบ้าน ๆ แต่แสนวิเศษสำหรับพวกเขาแล้ว ทำให้อาหารมื้อนี้เป็อาหารเช้าที่แสดงอบอุ่น
“เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่ทำงานนะครับ”ศุกลวัฒน์พูดในขนาดที่กำลังเช็ดโต๊ะอาหาร
“ไม่เป็ไรค่ะฉันไปเองได้” พิมฐาบอกปฏิเสธอย่างเกรงใจ
ศักลวัฒน์ได้เดินไปยืมด้านหลังพิมฐาที่กำลังยืมล้างจานอยู่ เขาได้สอดกอดเธอจากด้านหลัง ทำให้พิมฐาสะดุ้งเล็กน้อย
“ก็วันนี้เป็วันแรก…ที่ผมจะทำหน้าที่สามีขับรถไปส่งภรรยาไปทำงาน”
เมื่อพิมฐาได้ฟังดังนั้นเธอก็ได้แต่อมยิ้มกับคำพูดของศักลวัฒน์ ทำไมนะ ทั้งที่เราเคยเจอกันแค่วันเดียวพวกเรากับสนิทกันเหมือนคนที่เคยผูกพันกันมานาน พูดคุยกันอย่างไม่ถือตัวการแสดงออกไม่ต่อกันไม่มีขัดเขิน และที่สำคัญเหมือนเราเคยรู้จักกันมาก่อนแต่พิมฐาเธอแน่ใจว่าไม่เคยรู้จักศักลวัฒน์มาก่อน นั่นยิ่งทำให้เธอไม่เข้าใจตัวเองที่วางใจและเชื่อใจเขามากมายขนาดนี้นั้นทำให้เธอนึกถึงเื่สัญญา ถ้าคบ 3 ปี เราจะหย่าร้างกัน แค่คิดเื่นี้แล้ว ใจเธอก็รู้สึกเจ็บแปลก ๆ
“พิม… พิมครับ”
เมื่อเธอออกจากความคิดของตัวเองทำให้เธอรู้ว่า นี้เธอคิดเื่ของเขาจนมาถึงบริษัทแล้วหรือนี่
“คุณโอเคไหม …หรือจะพักอีกวัน นั้นเดี๋ยวผมขับรถไปส่งบ้าน”ศักลวัฒน์เห็นว่าภรรยาสาวของเขาเหม่อลอย นั้นทำให้เขาเป็ห่วงกลัวว่าเธอคงเหนื่อยจากการย้ายบ้าน
“ฉันไม่เป็ไรคะ …แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย” พิมฐายังพูดไม่จบศักลวัฒน์ได้เอาหลังมือมาแตะหน้าผาเธอและมืออีกข้างก็แตะที่หน้าผากตัวเองเป็การวัดไข้ของอีกฝ่าย อย่างน่ารักทำให้พิมฐาเห็นแล้วแอบขำและอมยิ้มกับการกระทำของคนตัวโต
“โอเค ไม่มีไข้”ศักลวัฒน์พรึมพรำกับตัวเอง
“นั้น …ฉันไปทำงานก่อนนะคะ … คุณสามี”
“ครับคุณภรรยา”
ทั้งคู่ยิ้มให้อย่างมีความสุข
พิมฐาได้ยืมมองที่ตึกที่หล่อนได้ทำงานด้านสถาปนิกั้แ่เรียนจบมา เธอยืมมองและสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เธอต้องโดยรัชวินยิมคำถามอย่างบ้าคลั่งแน่นอน
และเป็อย่างที่พิมฐาคิดไว้ไม่มีผิดั้แ่เดินเข้าในบริษัท ยังไม่ทันได้พร้อมใจ รัชวินก็ได้ลากเธอมาในห้องน้ำ ….
พิมฐาได้เล่าเื่เมื่อคืนให้รัชวินอย่างละเอียดแต่เื่ที่เธอเล่าให้รัชวินฟังนั้น เธอได้โกหกรัชวินทั้งหมด
“เธอบ้าหรือเปล่ายายพิม… ไปแต่งงานกับคนแปลกหน้า เพราะเขาช่วยเธอจากคนเมาเหล้านี้นะ”รัชวินไม่อยากจะเชื่อว่า พิมฐาจะตกลงแต่งงานกับคนในผับ เพียงเพราะเขาช่วยเธอจากคนเมาเหล้าที่จะมาลวนลามเธอ มันต้องมีอะไรมากกว่านั้น เซ้นส์ของรัชวินมันบอกว่าพิมฐามีอะไรบางอย่างปิดบังเธออยู่
พิมฐาไม่ได้ตอบอะไรวัชวินเพราะเธอรู้ดีว่า รัชวินต้องไม่เชื่อเื่ที่เธอเล่ามาแน่นอนแต่จะให้เธอเื่ที่เกิดเมื่อวานให้รัชวินฟัง โดยที่เธอไม่รู้สึกอะไรเธอก็ทำไม่ได้ จะให้บอกรัชวินว่า เธอไปนอนกับผู้ชายแปลกหน้าแล้วฉันเป็คนเริ่มก่อนด้วยอย่างนั้นเหรอ
รัชวินได้สงสัยพิมฐาเพื่อนรักของเธอเป็คนโกหกไม่เก่ง เธอรู้ว่าเื่ที่พิมฐาเล่านั้นเป็เื่ที่เธอต้องโกหกเพื่อปกปิดอะไรเธออย่างแน่นอน
“แล้วเธอ…กับสามีมีอะไรกันยัง” รัชวินถามพิมฐาด้วยท่าทางที่ล้อเล่น นั้นทำให้พิมฐาอายหน้าแดง
“จะบ้าเหรอพึ่งแต่งงานก็วันเดียว… ยังไม่รู้จักกันดีเลย จะให้ฉันไปนอนกับเขา ฉันยังไม่พร้อม”พิมฐาปฏิเสธทันควัน
“นั้นก็ดีแล้ว…เธอรู้ไหมว่า ยายบีตึกโน่นอ่ะเขาเมาส์กันว่าไปมีัักับคนแปลกหน้าโดยไม่ได้ป้องกัน… แต่พลาดท้องแล้วไปตรวจเธอรู้ไหมว่าเจออะไร…”
รัชวินทำมือให้พิมฐาเดิมมาใกล้ ๆและพูดข้างพูดพิมฐาว่า
“HIV” พิมฐาทำตาโตอย่างคนตื่นใกับสิ่งที่ได้ยินมา
“และเธอรู้ไหมว่า …“ไม่ทันที่รัชวินจะพูดต่อ พิมฐาได้โวยวายว่า
“ทำไงงง ดีฉันก็พลาดมีอะไรกับเขาแล้วด้วย และไม่ได้ป้องกันด้วย”ด้วยความกลัวพิมฐาได้พูดเื่ที่เธอกับศุกลวัฒน์มีอะไรกันออกมาจนหมด
“ว่าแล้วววทำไมเธอถึงยอมแต่งงานกับคนแปลกหน้าง่าย ๆ แบบนี้” รัชวินได้กุเื่ทั้งหมดที่เล่าให้พิมฐาฟังเพราะเธอรู้ดีว่า คนหัวโบราณแบบพิมฐาไม่มีทางจะแต่งงานกับคนแปลกหน้าได้ง่าย ๆขนาดแฟนที่คบกันมานานถึง 7 ปีพิมฐายังไม่ให้ััเธอเลยสักครั้ง
“เล่าความจริงออกมาให้หมดเดี๋ยวนี้!!!”
พิมฐาได้แต่ทำหน้าเจื่อน ๆ และหัวเราะเบาๆ
“แง จับได้แล้วว”
“เล่า… มา… เดี๋ยว…นี้” รัชวินดุพิมฐาเหมือนผู้ปกครองดุเด็ก
“ฉัน…ไม่บริสุทธิ์แล้ว”
242
