เสียงสัญญาณเตือนภัยดังไปทั่วเมืองอาร์คาเนีย ระฆังาถูกตีต่อเนื่องไม่หยุด ผู้คนจำนวนมากเริ่มวิ่งหนีกันอย่างตื่นตระหนก ร้านค้าปิดทันที กองอัศวินเริ่มรวมพล นักเวทประจำเมืองรีบขึ้นกำแพงป้องกัน บนท้องฟ้าอันมืดครึ้ม เปลวไฟสีแดงขนาดมหึมากำลังลุกไหม้ราวกับวันสิ้นโลก กองทัพแห่งเนเธอร์กาห์กำลังเคลื่อนทัพเข้ามา และสิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุด… คืออสูรัเพลิงขนาดั์ที่บินอยู่เหนือกองทัพ ทุกครั้งที่มันกระพือปีก เปลวไฟจะตกลงสู่พื้นเหมือนฝนดาวตก ผู้คนเริ่มหวาดกลัว
“จอมมารเพลิง…”
“เขามาด้วยตัวเอง…”
“หรืออาร์คาเนียจะจบสิ้นแล้ว…”
ภายในห้องโถงราชัน บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด แม่ทัพระดับสูงกำลังถกเถียงกันอย่างหนัก
“กำลังพลเราไม่พอ!”
“หากโดนอสูรัเพลิงโจมตี เมืองชั้นนอกแตกแน่!”
“เราควรถอยเข้าปราสาทหลวง!”
แต่ทันใดนั้น อาร์คาเดียสก็ลุกขึ้น เพียงก้าวเดียว แรงกดดันมหาศาลก็ทำให้ทั้งห้องเงียบสนิท ราชันแห่งแสงมองทุกคนช้า ๆ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“ครั้งนี้…”
“ผู้บัญชาการแนวหน้า จะไม่ใช่ข้า”
ทุกคนชะงักทันที ก่อนหันมามองกันเองด้วยความใ อาร์คาเดียสหันไปทางภาคิน
“ภาคิน”
“นับจากวินาทีนี้”
“ข้าแต่งตั้งเ้า…”
“เป็แม่ทัพแห่งฮีโร่”
ตูม!
ทั้งห้องะเิเสียงฮือฮาทันที
“อะไรนะ!?”
“เด็กใหม่เนี่ยนะ!?”
“ฝ่าา!”
แม่ทัพหลายคนถึงกับลุกขึ้นค้าน
“เขาเพิ่งมาที่นี่ไม่กี่วัน!”
“ให้บัญชาการาระดับเมืองไม่ได้!”
แต่เอเธเรียสกลับพูดขึ้นช้า ๆ
“ถ้าเป็คนอื่น ข้าก็คงค้าน”
“แต่ถ้าเป็เขา…”
เวลครอซพยักหน้า
“ข้าเห็นด้วย”
เซเลสเทียยิ้มบาง
“พวกเราทุกคนก็เห็นแล้ว ว่าเขาเป็ใคร”
กราเซียสหัวเราะเสียงต่ำ
“อย่างน้อย ข้าอยากลองฝากหลังไว้กับหมอนั่นดูสักครั้ง”
ทั้งห้องเริ่มเงียบลง อาร์คาเดียสมองภาคินตรง ๆ
“เ้าจะรับตำแหน่งนี้หรือไม่”
ภาคินนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาไม่เคยคิดว่า ตัวเองจะต้องมานำทัพจริง ๆ แต่เมื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นผู้คนที่กำลังหวาดกลัว เห็นทหารที่กำลังเตรียมสู้จนตัวตาย เขาก็ตอบออกไปช้า ๆ
“ผมรับครับ”
ทันทีที่สิ้นเสียง ดาบแสงสีทองก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ อาร์คาเดียสยื่นมันให้ภาคิน
“นี่คือดาบแห่งผู้บัญชาการ”
“ั้แ่วินาทีนี้ คำสั่งของเ้าคือคำสั่งของข้า”
━━━━━━━━━━
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
แนวป้องกันหลักของอาร์คาเนียถูกสร้างเสร็จ สนามรบเบื้องหน้า คือสะพานหินั์ขนาดมหึมา มันทอดยาวข้ามเหวลึกสีดำ ด้านล่างเต็มไปด้วยลาวาและหมอกแห่งความตาย รูปแบบสนามรบคล้าย Abyssal Clash อย่างสมบูรณ์ หากสะพานแตก ศัตรูจะทะลวงเข้าเมืองทันที
ดังนั้น…
ที่นี่คือแนวป้องกันสุดท้าย ภาคินยืนอยู่บนหอคอยบัญชาการกลางสะพาน สายตาของเขากวาดมองทั่วสนามรบ
“วางแนวโล่ด้านหน้า!”
“พลธนูขึ้นชั้นสอง!”
“นักเวทอยู่แนวหลังสุด!”
เสียงของเขาดังชัดเจนไปทั่วสนาม ทหารจำนวนมากรีบเคลื่อนกำลังทันที แม้หลายคนจะยังสงสัยในตัวเขา แต่เมื่อเห็นอาร์คาเดียสยืนอยู่ข้างหลัง ทุกคนก็จำเป็ต้องเชื่อฟัง ภาคินมองแผนที่เวทตรงหน้า ก่อนเริ่มออกคำสั่งต่อเนื่อง
“หน่วยซุ่มโจมตี เข้าไปในป่าด้านซ้าย!”
“ห้ามเปิดเผยตำแหน่งจนกว่าศัตรูจะเข้าระยะ!”
“หน่วยคุ้มกันบัฟ เตรียมป้องกันแท่นพลัง!”
บริเวณด้านข้างสะพาน มีแท่นคริสตัลพลังงานตั้งอยู่หลายจุด แท่นเหล่านี้คือ “บัฟสนามรบ” หากฝ่ายไหนยึดได้ จะเพิ่มพลังให้ทั้งกองทัพ
ดังนั้นจึงเป็จุดสำคัญที่สุด ทหารอัศวินรีบเข้าไปตั้งแนวป้องกันทันที ในขณะเดียวกัน กองทัพหลักก็เริ่มจัดรูปแบบการรบ
แนวหน้า
คือทหารโล่เกราะหนัก แต่ละคนถือโล่เหล็กขนาดใหญ่ ตั้งกำแพงโล่เรียงติดกัน
ด้านหลัง
คือพลธนู สายธนูนับพันถูกขึ้นพร้อมกัน
ส่วนแนวหลังสุด
คือเหล่านักเวท วงเวทจำนวนมากเริ่มส่องแสงทั่วสนาม
ภาคินมองภาพทั้งหมด ก่อนพยักหน้าเบา ๆ
“สมบูรณ์…”
เอเธเรียสที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหรี่ตา
เพราะรูปแบบการจัดทัพนี้… แทบไม่มีช่องโหว่ แม้แต่แม่ทัพระดับสูงบางคนยังเริ่มมองภาคินเปลี่ยนไป ในขณะนั้นเอง เสียงคำรามมหาศาลก็ดังขึ้นจากอีกฝั่งสะพาน
กรรรรรรรรรร!!!
พื้นทั้งสนามสั่นะเื กองทัพปีศาจเริ่มปรากฏตัว อสูรเกราะดำ นักรบปีศาจ สัตว์เวทขนาดั์ จำนวนมหาศาลจนมองแทบไม่เห็นจุดสิ้นสุด
และเหนือกองทัพนั้น… อสูรัเพลิงกำลังบินวนอยู่บนฟ้า เปลวไฟจากร่างมันทำให้ท้องฟ้ากลายเป็สีแดง ทหารอาร์คาเนียหลายคนเริ่มหน้าซีด
“ตัวใหญ่เกินไป…”
“เราจะชนะได้จริงเหรอ…”
แต่ภาคินยังคงนิ่ง เขายกมือขึ้นช้า ๆ
“ทุกหน่วย!”
เสียงของเขาดังไปทั่วสนาม
“ตั้งสติ!”
“ถ้าพวกมันผ่านสะพานนี้ไปได้ เมืองของเราจะจบสิ้น!”
“ดังนั้น…”
ดวงตาของภาคินเริ่มเปลี่ยนเป็สีทอง แรงกดดันมหาศาลแผ่ออกมาจากร่าง
“เราจะหยุดพวกมันที่นี่”
ตูม!
เสียงโห่ร้องจากทหารมนุษย์ดังขึ้นทันที ขวัญกำลังใจเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างชัดเจน แม้แต่กราเซียสยังหัวเราะ
“ฮ่า ๆ ๆ!”
“สมแล้วที่เป็แม่ทัพ!”
แต่ในขณะนั้นเอง อสูรัเพลิงก็อ้าปากกว้าง เปลวไฟสีแดงเข้มเริ่มรวมตัว เอเธเรียสเบิกตากว้างทันที
“ทุกคนหลบ!”
“นั่นคือมหาเวทระดับทำลายล้าง!”
วูมมมมม!!!
ลูกบอลเพลิงขนาดมหึมาเริ่มก่อตัวบนท้องฟ้า ขนาดของมันใหญ่เท่าปราสาททั้งหลัง แรงกดดันมหาศาลทำให้ทหารจำนวนมากเริ่มตัวสั่น
“จบแล้ว…”
“ถ้าโดนเข้าไป…”
แต่ภาคินกลับก้าวออกมาด้านหน้า เขาเงยหน้ามองมหาเวทนั้นนิ่ง ๆ ก่อนยกมือขึ้น
“Absolute Sanctuary”
ทันใดนั้น
วงเวทสีทองขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นเหนือสนามรบ โล่พลังงานขนาดั์ครอบคลุมทั้งสะพาน ใหญ่จนปิดท้องฟ้าไปครึ่งหนึ่ง ทุกคนเบิกตากว้าง แม้แต่เอเธเรียสยังพูดไม่ออก
“โล่ระดับนี้…”
“เป็ไปไม่ได้…”
วินาทีต่อมา
มหาเพลิงของอสูรัก็พุ่งลงมา
ตูมมมมมมมมมมมม!!!
แรงะเิมหาศาลสั่นะเืทั้งสนามรบ เปลวไฟปะทะโล่สีทองอย่างรุนแรง คลื่นพลังทำให้พื้นสะพานแตกกระจายบางส่วน
แต่โล่… ยังคงอยู่ ไม่แตกแม้แต่นิดเดียว ทั้งสนามเงียบสนิท ฝ่ายมนุษย์อ้าปากค้าง ส่วนฝั่งปีศาจเองก็ช็อกไม่ต่างกัน บนหลังอสูรัเพลิง ชายในชุดเกราะแดงเข้มขมวดคิ้วทันที เขาคือแม่ทัพแห่งเนเธอร์กาห์
“ไม่น่าเป็ไปได้…”
“ในอาร์คาเนีย ไม่มีใครใช้โล่ระดับนี้ได้…”
ดวงตาของเขาหรี่ลง ก่อนมองไปยังชายหนุ่มที่ยืนอยู่กลางสนาม ภาคินค่อย ๆ เดินออกมาด้านหน้าแนวทัพ ลมาพัดเสื้อคลุมสีดำแดงของเขาปลิวไหว ทหารมนุษย์ทุกคนต่างมองตาม ก่อนที่ภาคินจะชักปืนพลังงานออกมา แสงสีทองเริ่มไหลเวียนทั่วร่าง และในที่สุด…
เขาก็พูดออกมาช้า ๆ
“ข้าชื่อ ภาคิน”
“ฮีโร่แห่งอาร์คาเนีย”
“และเป็ผู้ปกป้องเมืองนี้”
24K
![สนมรักของเจิ้นวันวันคิดแต่จะหาตังค์ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733197497_67414684.webp)
![[ตอนพิเศษ] ตรรกะร่วมรบ: หุ้นส่วน (หัวใจ) ข้ามสายงาน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1780304692_90969846.webp)
