ราชาไร้บัลลังก์

ทางฝั่งคนของค่ายฝึกมังกรที่มาตรวจสอบที่นี่เองก็เดินเข้าไปลึกเรื่อยๆเหมือนกันพวกมันเดินทางด้วยความระมัดระวัง
''หัวหน้า ข้าว่าเราเดินไปอีกหน่อยก็น่าจะรู้แล้วว่าเพราะอะไรที่นี่ถึงมีพลังธรรมชาติที่หนาแน่ขนาดนี้''
''ใช่ คงอีกไม่ไกลแล้วแต่จะว่าไปเราไม่ได้เห็นเจ้าของค่ายฝึกมานานเท่าไหร่แล้วนะ''หัวหน้าของกลุ่มสงสัยมานานแล้วเพราะตั้งแต่เข้ามาฝึกในค่ายพวกมันไม่เคยเห็นมิคาเอลเลยซักครั้ง
''อย่างต่ำครึ่งปี ข้าคิดว่าท่านคงฝึกฝนอยู่แน่นอน ไม่แน่อาจจะไปถึงระดับนิวเคลียร์แล้วก็ได้''
''นั่นสินะ ตัวตนของเจ้าของค่ายถึงเป็นสิ่งที่หยั่งไม่ถึงจริงๆ...ด้านหน้ามีการต่อสู้ระวังตัวด้วย''หัวหน้ากลุ่มสัมผัสได้ว่าด้านหน้ามีการต่อสู่จึงบอกคนอื่นๆทันที คนอื่นๆเองหลังได้ยินก็ตื่นตัวและแยกกันออกไปเพื่อรอดูสถานการณ์คนของค่ายมังกรปิดกลิ่นอายและพลังจากนั้นจึงค่อยๆเดินล้อมกรอบเข้าไปเรื่อยๆจนเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เจนน่าถูกเจอตัวและนางเองก็นำเอาเคียวออกมาสู้เพื่อหาทางรอดนางสามารถจัดการไปได้1คนและก็แลกมาด้วยอาการบาดเจ็บที่เป็นอยู่
''องค์ชายข้าขอฆ่านางได้หรือไม่มันฆ่าพี่น้องของเราไป''1ใน3คนที่เหลือตะโกนออกมาขณะเส้นเลือดปูดโปนขึ้นมาเป็นเส้นตามร่างกายของมัน มันแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่แล้ว
''ยังก่อน พวกเจ้าจะได้ฆ่านางก็ต่อเมื่อข้าสนุกกับนางเสร็จแล้ว จากนั้นเจ้าจะทำอะไรกับนางต่อมันก็เรื่องของพวกเจ้า''องค์ชาย2พูดจบก็บรรจงถอดเสื้อของมันออกแล้วโยนทิ้งไปขณะที่แววตาของมันเองก็แสดงความหื่นกระหายออกมาอย่างไม่ปิดบัง

''เจ้าไม่มีวันนั้นหรอก ถึงข้าจะถูกจับได้ก็ตาม แต่...เจ้าก็จะได้ไปเพียงแค่ศพข้าเท่านั้น''เจนน่าตัดสินใจหากนางโดนจับได้นางจะฆ่าตัวตายซะ
''ยืนเฉยอยู่ทำไม? เข้าไปจัดการและทำให้นางไม่สามารถขัดขืนได้ซะ''องค์ชายตะหวาดใส่คนของตัวเองทั้ง3หลังได้ยินเสียงตะหวาดมันก็ทำท่าจะพุ่งออกไปจัดการเจนน่าทันทีแต่ก็ต้องหยุดลงก่อนเพราะมีชายคนหนึ่งปรากฎตัวออกมา
''นี่เจ้าเป็นองค์ชายจริงๆรึปล่าว ทำไมข้าเห็นว่าเจ้าไม่ต่างไปจากโจรชั่วสันดานเลวเลยแม้แต่น้อย''หัวหน้ากลุ่มของค่ายฝึกมังกรปรากฎตัวออกมาแล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางโมโหขณะจิตสังหารแผ่ออกมารอบๆตัว ฉับพลันคนของค่ายฝึกมังกรที่เหลือก็เดินออกมารวมกลุ่มกัน
''นี่พวกเจ้าออกมาจากไหนกัน ทำไมก่อนหน้านั้นพวกข้าถึงจับสัมผัสพวกเจ้าไม่ได้''คนขององค์ชายถามออกมาด้วยความไม่อยากเชื่อเพราะพวกมันใช้พลังตรวจสอบโดยรอบอยู่ตลอดเวลาเป็นไปไม่ได้เลยที่คนเหล่านี้อยู่ๆจะปรากฎตัวออกมาเฉยๆ
''เรื่องนั้นพวกเจ้าไม่จำเป็นต้องรู้หรอก แต่ที่แน่ๆวันนี้จะไม่มีใครเอาตัวผู้หญิงคนนี้ไปไหนได้''คนของค่ายฝึกมังกรทั้งหมดค่อยๆเดินมาบังเจนน่าเอาไว้ จากนั้นจึงตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้แต่คาดไม่ถึงอีกฝ่ายกลับไม่กล้าเข้ามาลงมือ โดยพวกมันได้แต่ยืนรอเพื่อดูสถานการณ์
''ขอบคุณพวกเจ้ามากที่เข้ามาช่วยข้า แต่ข้าขอถามพวกเจ้าหน่อยเจ้าของค่ายฝึกชื่อมิคาเอลใช่หรือไม่''คนของค่ายฝึกมังกรขมวดคิ้วอยู่ซักพักเพราะชื่อของเจ้าของค่ายฝึกมีแต่พวกระดับสูงของค่ายที่จะรู้ได้แต่หลังจากหัวหน้ากลุ่มจ้องมองไปที่เจนน่าซักพักมันจึงตัดสินใจบอกไป
''ใช่แล้ว เจ้ารู้จัก?''หัวหน้ากลุ่มค่อนข้างไม่อยากเชื่อว่าจะมาเจอคนรู้จักของเจ้าของค่ายฝึกที่นี่มันก็ไม่ได้มั่นใจมากนักแต่ก็ยังนำเอายารักษาออกมาให้เจนน่ากิน
''ข้าชื่อเจนน่าเป็นคนรักของท่านพี่ หากเจ้าเคยเห็นท่านพี่ของข้าเจ้าจะเห็นว่าที่หน้าผากของเค้าจะมีสัญลักษณ์ที่เหมือนกับของข้า''หลังจากทั้งหมดคิดดูดีๆแล้วมันก็เคยเห็นจริงหากเป็นแบบนี้...
''ขออภัยนายหญิงที่พวกข้าไม่รู้ตัวตั้งแต่แรก''ทั้งหมดก้มหัวลงเพื่อขอโทษเจนน่า
''ไม่เป็นไร ที่สำคัญตอนนี้เรามีเรื่องต้องจัดการพวกมันทั้ง3คนไม่ธรรมดาเลย ยังดีที่ข้าฆ่าไปได้1คนถึงจะเป็นตอนที่มันประมาทก็เถอะ''เจนน่าพูดออกมาขณะจ้องไปที่อีกฝ่ายด้วยความอาฆาตแค้น
''ค่ายฝึกมังกร? ค่ายที่เพิ่งมีชื่อเสียงขึ้นมา? ใครสนหากใครคิดจะขวางข้ามันต้องตาย''หลังองค์ชายตะโกนออกมา คนที่ติดตามมาเหมือนจะรู้งานว่าต้องทำอะไรพวกมันกลืนเม็ดยาที่ช่วยเพิ่มระดับพลังลงไปทันที จากนั้นพลังของมันก็ทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว
''บัดซบ ยาต้องห้าม''คนของค่ายฝึกกระจายตัวกันออกไปและมุ่งเข้าไปโจมตีคนทั้ง3ทันทีตูม! ตูม! ตูม! การปะทะกันแบบแลกหมัดเกิดขึ้นโดยฝั่งของค่ายฝึกมังกรไม่ได้เสียเปรียบมากนักถึงอีกฝ่ายจะมีพลังมากกว่าหลายระดับเพราะพวกมันได้เรียนรู้เทคนิคพื้นฐานต่างๆที่มิคาเอลทิ้งเอาไว้แล้วเจนน่าเองที่ทำได้แค่ยืนมองนางกำมือแน่น ถึงนางจะพัฒนาได้รวดเร็วแต่มันก็ยังไม่พอเมื่อมาเจอกับคนที่มีระดับมากกว่ากลับทำอะไรไม่ได้ แต่ไม่นานนางก็เหมือนจะคิดอะไรออกนางใช้ความสามารถของประตูพรสวรรค์ได้หลากหลายรูปแบบแล้วทำไมนางถึงไม่ใช้มันเพื่อสนับสนุนล่ะฟู่! ฟู่! ฟู่! คิดได้แบบนั้นเจนน่าจึงใช้อาณาเขตที่สามารถลดพลังของฝ่ายศัตรูได้ออกมาฉัวะ! ฉับพลันที่พลังของทั้ง3ลดลงไปพวกมันก็พลาดท่าทันที
''อั่ก องค์ชายหนีกันเถอะพวกเราสู้ไม่ได้''ทั้ง3ต่างบาดเจ็บหนักตอนนี้พวกมันต้องการที่จะหนีแต่องค์ชายผู้เย่อหยิ่งจะยอม? ไม่มีทาง
''พวกไร้ค่า ถอยไปให้หมด''องค์ชาย2หยิบแผ่นหยกออกมาก่อนจะบีบมันจนแตกระเอียด
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ที่จริงข้าไม่ควรจะเอามาใช้แบบนี้เพราะมันมีเพียง3ชิ้นเท่านั้น''มันหัวเราะออกมาขณะที่ระดับพลังของมันทะยานไปอยู่ที่ระดับ1นิวเคลียร์ เพราะแผ่นหยกแผ่นนั้นอัดพลังของบรรพชนของพวกมันเอาไว้เมื่อบีบให้แตกเมื่อไหร่พลังในนั้นจะออกมาเป็นของคนที่บีบชั่วคราว
''แย่แน่ พานายหญิงหนีไปซะที่เหลืออยู่ที่นี่เพื่อต้านมันไว้''หัวหน้ากลุ่มตะโกนออกมาแต่ในเสี้ยววินั้นองค์ชาย2ก็ได้หายตัวไปแล้ว โผล๊ะ! คนในกุล่มค่ายฝึกมังกรระเบิดตายไป1คนโผล๊ะ! ศพที่2ล้มลงกับพื้น
''ไปซะเร็วเข้า''หัวหน้ากลุ่มพูดออกมาอีกครั้งจากนั้นจึงใช้ความพยายามทั้งหมดในการหาตัวองค์ชาย2
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า หาข้าไปก็เปล่าประโยชน์ในเมื่อพวกเจ้าตามความเร็วข้าไม่ทัน''องค์ชาย2เปลี่ยนจากการฆ่าทันทีมันเป็นการทรมานอีกฝ่ายแทน มันต่อยหมัดเข้าไปที่หน้าอกของทุกคนยกเว้นเจนน่าส่วนคนที่โดนต่อย หน้าอกถึงกับยุบลงไปเป็นรูปหมัดและกระดูกก็แตกระเอียดจนลุกไม่ขึ้น
''พวกเจ้านอนดูนายหญิงของพวกเจ้ามีความสุขไปเถอะ''องค์ชาย2เดินเข้าหาเจนน่าอย่างช้าๆเพราะยังไงเจนน่าก็ไม่สามารถหนีรอดเงื้อมมือของมันไปได้อยู่แล้วเจนน่าเองก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเพราะนางทำใจเอาไว้แล้ว ตอนนี้นางเตรียมตัวจะฆ่าตัวตายทิ้งแต่ก่อนที่ทุกๆคนจะได้ทำอะไรตามที่คิดเอาไว้ พื้นที่ที่ห่างออกไปไม่ไกลเกิดการสั่นไหวอย่างรุนแรงก้อนแสงสีทองขนาดใหญ่ได้ลอยขึ้นมาจากได้พื้นดิน พลังธรรมชาติที่เคยหนาแน่นนับ20เท่ากลับลดลงอย่างรวดเร็วจนพื้นที่นี้ไม่มีพลังธรรมชาติเหลืออยู่ สมุนไพร ต้นไม้ ที่เคยงอกงามกลับเหี่ยวเฉาจนแห้งลงไปทั้งหมดซี่! ก้อนแสงลอยขึ้นไปบนอากาศจนได้ความสูงพอประมาณจากนั้นจึงหยุดลง จากนั้นแสงบางส่วนรอบนอกของก้อนแสงค่อยๆหลุดลอกออกมาทีละน้อย ทีละน้อย จนเริ่มเห็นสิ่งด้านในเป็นมิคาเอลที่อยู่ด้านใน ตัวของมิคาเอลในตอนนี้ปล่อยออร่าที่ใครก็ตามที่มาเห็นจะต้องหวาดกลัว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่75:จุดเริ่มต้นของจุดจบ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่75:จุดเริ่มต้นของจุดจบ

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้