บทที่ 1 มลทิน
เผียะ
ฝ่ามือหนาตวัดลงใบหน้านวลอย่างแรงหัวใจเหมือนโดนกระชากออกจากอกถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดี
“เธอทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง”น้ำเสียงเ็ปของเมฆาถามเสียงดัง เขาอยากกระชากคนตรงหน้ามาถามว่าเขาทำผิดอะไรถึงได้ทำกับเขาเช่นนี้
ความรักที่บ่มเพาะมานานหลายปีจับมือก้าวผ่านอุปสรรคทุก ๆ อย่างมาด้วยกันก็มากและได้แต่งงานเป็สามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายได้เพียงแค่สามเดือนสุดท้ายต้องพังทลายลงไป
“ฮือๆ หนูจ๋าไม่ได้ทำ พี่เมฆต้องเชื่อหนูจ๋านะ” เสียงหวานสะอึกสะอื้นพลางสวมกอดเอวสอบไว้แน่นราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป
“ทำไมเธอทำแบบนี้กับฉันถ้าไม่อยากอยู่ด้วยกันทำไมไม่บอกกันตรงๆ เสียแรงที่ฉันรักและไว้ใจแต่เธอกับตอบแทนความรักของฉันด้วยการคบชู้!! แบบนี้น่ะเหรอ!!!”มือหนาพยายามแกะมือของคนตัวเล็กออกจากตัว ก่อนหันหน้ามาบีบต้นแขนเรียวแน่นแววตาที่ใช้มองเธอเต็มไปด้วยความเ็ป
“หนูจ๋าไม่ได้ทำไม่รู้เื่จริง ๆ ว่าทำไมมันถึงเป็แบบนี้ ฮือ ๆ” หญิงสาวนามว่า “หนูจ๋า”ส่ายหน้าปฏิเสธ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองนั้นมานอนกับผู้ชายแปลกหน้าได้ยังไงจำอะไรไม่ได้จริง ๆ ว่าทำเช่นนี้ตอนไหน
“หลักฐานขนาดนี้แล้วเธอยังปฏิเสธอีกเหรอฉันน่าจะเชื่อคำพูดคุณแม่ั้แ่แรกว่าผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบเธอ เลี้ยงไม่เชื่อง!เสียใจจริง ๆ ที่มองเธอผิดไปภาพลักษณ์แสนหวานดูไร้เดียงสาคงเป็แค่การแสดงละครสินะ”
“พี่เมฆ...หนูจ๋าไม่ได้คบชู้นะขอร้องล่ะเชื่อกันบ้าง” อีกคนก็พยายามปฏิเสธสิ่งที่เขากล่าวหาทั้งหมด
“ขนาดนี้แล้วยังจะโกหกอีกเหรอพรุ่งนี้เธอกับฉันเราไปหย่ากัน!!” สิ้นคำนั้นเหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจทุกอย่างหยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่มีแม้แต่เสียงสะอื้น
“ไม่!!!ไม่หย่า หนูจ๋าไม่ทำอะไรผิด ทำไมไม่ให้พิสูจน์ความจริงบ้าง”
“ปล่อย!!!ฉันเชื่อสิ่งที่เห็น เราสองคนขาดกันั้แ่ตอนนี้”มือหนาแกะมือที่โอบรัดเอวออกสำเร็จ หลังเยื้อยุดกันอยู่นานหากเป็หญิงคนอื่นป่านนี้ถูกจับโยนออกไปในสภาพทุเรศแบบนี้แล้วแต่นี้เขายังใจดีที่ไม่ทำแบบนั้นเพราะยังไงผู้หญิงคนนี้ก็ยังได้ชื่อว่าเป็ภรรยาของเขา
“ไม่!!!พี่เมฆอย่าทิ้งหนูจ๋าไป” เสียงหวานะโดังลั่น เธออยากลุกตามเขาไปซะตอนนี้แต่สภาพไม่เอื้ออำนวย
**********
ครึ่งชั่วโมงก่อน
ปัง! ปัง! ปัง!
แอด
เสียงทุบประตูดังลั่นไปทั่วเรือนพร้อมกับร่างหนาที่พังประตูเข้ามาในห้องอย่างใจร้อนเมื่อมารดาโทรไปบอกว่าภรรยาพาชู้มาสมสู่เรือนหลังเล็ก
“หนูจ๋า!!!!”
มือหนากำแน่นจนเห็นเส้นเืนูนั์ตาเต็มไปด้วยเพลิงไฟผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าภรรยานอนกับผู้ชายแปลกหน้าในสภาพเปลือยเปล่าไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้
“โอ้ย!!!!”ก่อนตรงเข้าไปกระชากร่างบางที่นอนอยู่อย่างแรงแล้วตวัดฝ่ามือเข้าใบหน้าจนขึ้นเป็รอยแดง
เผียะ!
“เธอทำแบบนี้กับพี่ได้ยังไงห๊ะ!!หนูจ๋า” ตะคอกถามอย่างโมโห พลาง เขย่าร่างบางในสภาพที่เปลือยเปล่าให้ตื่นขึ้นมาเขาอยากบีบคอคนตรงหน้าเหลือเกิน
“หนูจ๋าทำอะไร”เสียงหวานว่าอย่างสะลึมสะลือ เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่อยู่ดี ๆตัวเองถึงมาอยู่ในสภาพนี้ แล้วไหนจะคนรักของเธออีก ที่อยู่ ๆ ก็มาตบหน้ากันแบบนี้
“ดูสารรูปของตัวเองบ้างเธอกล้าดียังไงเอาชู้มานอนกกที่บ้านฉัน” น้ำเสียงที่ใช้เต็มไปด้วยความเ็ปหัวใจดวงน้อยเหมือนถูกกระชากออกจากตัว ดวงตากลมโตสีดำสนิทคลอไปด้วยน้ำตาเขาอยากจะร้องออกมาเหลือเกิน แต่ต้องกลั้นเอาไว้เพื่อไม่ให้ตัวเองน่าสมเพชไปมากกว่านี้
“หนูจ๋าไม่...”หนูจ๋าพยายามจะปฏิเสธ ทว่าต้องใเมื่อรู้ว่าตัวเองไม่มีเสื้อผ้าอยู่บนร่างกายมือบางรีบดึงผ้าห่มปิดร่างตัวเองไว้ แล้วหันไปมองเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าที่นอนข้าง ๆและยังไม่ทันได้พูดจบมือหนาก็กระแทกเข้าหน้าเธออีกครั้ง
“เธอมันผู้หญิงมักมาก!!!ฉันปรนเปรอให้ไม่ถึงใจหรือไง!!! ถึงได้แอบคบชู้แบบนี้!!”คำด่าที่พ่นออกจากปากช่างเสียดแทงใจคนโดนกระทำเป็อย่างมาก
“หนูจ๋าไม่รู้เื่พี่เมฆต้องเชื่อหนูจ๋านะ” หญิงสาวส่ายหน้าปฏิเสธแต่คำซ้ำ ๆเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วผู้ชายคนนี้เป็ใคร
“เชื่อเหรอ...หลักฐานคาตาขนาดนี้จะให้เชื่ออะไรอีกวันนี้คงเป็บุญที่ฉันได้รู้ถึงความสารเลวของเธอ...” ร่างสูงในชุดทำงานที่เมื่อเช้าเธอเป็คนจัดเตรียมให้ชี้หน้าด่าอย่างไม่ไว้หน้า
“ใครที่อยู่ข้างนอกเข้ามาในห้องเดี๋ยวนี้”ชายหนุ่มะโเรียกคนใช้ดังลั่นบ้าน
“มีอะไรครับ”คนใช้หนุ่มเดินเข้ามาในห้อง
“พาผู้ชายคนนี้ไปจัดการ!!!!”
คนใช้หนุ่มสองคนลากชายแปลกหน้าออกจากห้องตามคำสั่งเ้านายแม้จะสงสารหญิงสาวตรงหน้ามากแค่ไหน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี หากพูดอะไรไปตัวเองนั่นแหละที่อาจจะโดนไล่ออก หรือไม่ก็โดนฆ่าเพราะนายหญิงสั่งไม่ให้พูดอะไรทั้งนั้นพวกเขาจึงต้องเอาชีวิตตัวเองให้รอดก่อนถึงแม้ว่าจะสงสารผู้หญิงตรงหน้ามากแค่ไหนก็ตาม
“หนูจ๋าไม่ได้คบชู้หนูจ๋าไม่เคยทำอะไรเสื่อมเสียเกียรติแบบนี้” เสียงหวานปฏิเสธพลางเอื้อมมือไปจับมือชายคนรัก กลับถูกสะบัดออกใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างอดสู
“เธอ...ทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้วหนูจ๋า!!!เธอสวมเขาให้ฉันมากี่ครั้งแล้ว!!! ฉันถามก็ตอบ!!” มือหนาบีบต้นแขนแน่นแล้วเขย่าร่างบางเพื่อจะเอาคำตอบ
“ปล่อยนะหนูจ๋าไม่ได้ทำ หนูจ๋าถูกใส่ร้าย”
“คิดว่าฉันจะเชื่อคำพูดเธออีกเหรอ...ความเชื่อใจของฉันมันหมดไปั้แ่เห็นเธอนอนกกชู้แล้ว!!!”
ปัง!!!
พูดจบเมฆาก็ปิดประตูเสียงดังด้วยความโมโหสักพักมีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา ั์ตาฉายแววเยาะเย้ยเมียลูกชายอย่างไม่ปิดบัง
“ฉันเคยเตือนแกแล้วนะว่าอย่าได้แต่งงานกับตาเมฆในเมื่อไม่ยอมฟังแล้วยังกล้ามาท้าทายอีก ฉันก็ต้องทำแบบนี้ช่วยไม่ได้คนที่ฉัน้าไม่ใช่แก แต่เป็หนูอิงอรต่างหากล่ะ นังขยะ!”
มือบางบีบปลายคางเรียวอย่างแรงรอยยิ้มแห่งชัยชนะส่งไปยังลูกสะใภ้ที่นางไม่้ากว่าจะคิดแผนการนี้ได้เล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน ในที่สุดก็ทำสำเร็จจนได้
“คุณใจร้ายมากเลยนะคะคุณหญิง”หญิงสาวตัดพ้อตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอพยายามทำดีทุกอย่างเพื่อให้ผู้หญิงตรงหน้ายอมรับแต่แล้วยังไงล่ะ ความดีของไม่เคยซึมเข้าสู่จิตใจของนางสักนิดสุดท้ายแล้วสิ่งที่ทำมา ตอบแทนเธออย่างเ็ปทรมาน
“ก็ไม่ได้บอกว่าเป็คนใจดีนิ!ฉันเตือนเธอหลายครั้งแล้ว แต่เธอยังกล้าลองดีกับอำนาจของฉันเสียใจด้วยนะคนอย่างฉันไม่้าสะใภ้ไร้หัวนอนปลายเท้าแบบเธอมาแปดเปื้อนวงศ์ตระกูล!!!”นางสะบัดมือออกอย่างแรง แล้วเดินออกไปอย่างสะใจ
ไพลินทร์เอาแต่ร้องห่มร้องไห้เมื่อแม่สามีเดินออกไป ทำไมทุกคนต้องทำแบบนี้กับเธอเธอไม่ดีตรงไหน…ทำไมต้องใส่ร้ายกันด้วย และสิ่งที่เธอเสียใจที่สุดคือคนรักไม่ยอมเชื่อใจ
*********
หยดน้ำตาพาลไหลออกมาเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและยังถูกตราหน้าว่าคบชู้สู่ชาย ไม่มีสิทธิ์ที่จะได้พิสูจน์อะไรมันคงเป็เวรกรรมสินะที่ต้องมาเจอเื่แบบนี้พวกนั้นคงสะใจมากที่สามารถกำจัดผู้หญิงอย่างเธอได้
ร่างบางลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อจัดการกับร่างกายของตนเองร่างที่เปลือยเปล่าไร้ร่องรอยของการมีเซ็กซ์คนพวกนั้นคงวางยาในน้ำส้มแล้วเอามาให้เธอดื่มสินะอีกทั้งยังจัดฉากให้เหมือนกับว่าเธอพาผู้ชายนอน และสามีก็เชื่อด้วยสิตอนนี้เธอได้แต่ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นและรอคอยวันพรุ่งนี้วันที่เธอต้องหย่าขาดกับคนรัก สิ้นสุดความสัมพันธ์สามีภรรยากัน
******************************************