ผมตรงกลับเมืองหลวง เหนือฟ้า เมืองหลวงของอาณาจักร อิเดเรีย แต่ในระหว่างทางจู่ๆก็มีแม่มดคนหนึ่ง บินหล่นลงมาจากฟ้า มาชนผมเต็มแรง เสียงดัง ตูมมมม!!! เป็เสียงหัวของพวกเราโขกกัน ถ้าผมไม่มีพลังวัตร ปกป้องละก็ผมตายไปแล้ว
"ขอโทษคะ ขอโทษนะค้าาาาา " วาเลนเทียร์ กล่าวพร้อมกับร้องไห้ออกมา เมื่อผมมองไป ก็เห็นเธอแต่งตัวด้วยชุดแม่มด ส่วนสูงราวๆ 149 เิเ แม้ว่าจะตัวค่อนข้างเตี้ย แต่หน้าอกหน้าใจ แม่คู้ณณณณณณ โคตรจะใหญ่เลย
" ทางผมเองก็ต้องขอโทษด้วยที่ไม่ดูตามาตาเรือน่ะครับ " ผมกล่าวขอโทษ วาเลนเทียร์ ส่วนใครที่สงสัยว่าทำไมผมถึงรู้ชื่อเธอนะเหรอ ก็เพราะเหรียญทองมันบอกผมไงละครับ
ผม กับ วาเลนเทียร์ พลัดกันก้มหัวขอโทษอยู่อย่างงั้นจนเย็น จึงได้แยกย้ายกันไปตามทางของตน แต่ทว่า ไอ้ทางที่แม่คุณเดินอะ มันเป็ทางเส้นเดียวกันกับผม
" อ๊ะ หรือว่าคุณจะไปกิลล์นักผจญภัยเหมือนกันกะชั้น " วาเลนเทียร์ กล่าวด้วยความใไม่น้อย แต่หลังจากนั้น ผมก็ถูกเธอชวนคุยตลอดทางจนไปถึง กิลล์นักผจญภัย
และที่นั่น ผมก็ได้พบกับ รอล่า เธอ กระดิกแว่นสายตาอันใหม่ของเธอ ทันทีที่พบผม และทำสีหน้าใ
" ชุน นายกลับมาพร้อมกับเห็ดนางฟ้ากองใหญ่ได้ยังไง " รอล่ากล่าว
ผมยกนิ้วโป้งขึ้นมา แล้วอมยิ้ม ก่อนจะชี้ไปที่ วาเลนเทียร์ และบอกว่า เพราะ วาเลนเทียร์ช่วยเก็บเห็ดนางฟ้า ผมจึงเก็บได้มากขนาดนี้ ซึ่งวาเลนเทีย เมื่อเห็นผมขยิบตา เธอก็เออ ออ ห่อหมกกับผม
รอล่า จึงจนใจ และประทับตราผ่านให้ผม ก่อนจะส่งเควสใหม่เอี่ยมที่พึ่งได้รับมาวันนี้ให้ ผม และวาเลนเทียร์
[ เควสปราบไฮออร์ค เลเวล 1 ] ถึงแม้ว่ามันจะเลเวล 1 แต่เป็ภารกิจระดับ B เพราะต้องปราบไฮออร์ค
ผมซึ่งรับใบเควสมาทันที หันไปเห็นใบหน้าสงสัย ของวาเลนเทียร์ แม่มดสาว แล้วต้องใ
" มีอะไรรึ วาเลนเทียร์ " ผมถามเธอ ซึ่งเธอไม่ตอบ เพียงแต่พยักหน้ายอมรับเควสนี้เท่านั้น
และแล้ว เมื่อ รอล่า ยัดเหยียด เควสโคตรยากอย่างที่สอง ให้ผมสำเร็จ เธอก็รีบๆไล่ผม กับ วาเลนเทียร์ ไปทำเควส โดยไม่สนใจสายตาชาวบ้าน จะเรียกว่า รีบไล่จนออกนอกหน้าก็ได้
ผม กับแม่มดสาว วาเลนเทียร์ จึงไปเช่ารถม้า 1คัน เดินทางไปหยั่งหมู่บ้านผู้กำเนิด ที่ถูกไฮออร์ค ระราน ในฤดูปลูกข้าว
และในระหว่างปฏิบัติภารกิจปราบไฮออร์ค ในรถม้าที่แสนคับแคบ
ผมที่กำลังแตกเนื้อหนุ่ม ไม่เคยสาว ก็ต้องมานั่งชิดกับ วาเลนเทียร์ ตลอดทางที่รถม้าวิ่งไป ทุกครั้งที่มันเขย่า เพราะเส้นทางขรุขระ นมของ วาเลนเทีย จะต้องมาโดนแขนผมทุกที ดูเหมือนเ้าตัวจะไม่คิดอะไร แต่ผมอะ นั่งหน้าแดงแจ๋เลย
...เมื่อไหร่จะสิ้นสุดซะที นรกสาวอึ๋มเนี่ย ผมคิด
2 ชั่วยามต่อมา เราก็มาถึงหมู่บ้านแห่งผู้กำเนิด วาเลนเทีย ะโลงจากรถด้วยความร่าเริง ส่วนผมเดินลงมาหน้าแดงแจ๋กว่าที่อยู่บนรถอีก หัดปิดหน้าอกมั่งสิฟระ ยัยแม่มด
เมื่อมาถึงยังไม่ทันพัก เราสองคนก็ได้ยินเสียงผู้หยิงร้องะโให้ช่วยจากในนา ซึ่งปรากฏ ไฮออร์คกำลังบุกรุกเข้ามา
วาเลนเทียร์ ไม่คิดหน้าคิดหลัง ดึงไม้กวาดออกมา แล้วขี่มันบินไปที่นาทันที โดยไม่สนใจผม แล้วกล่าวร่ายคาถา
" เมเทโอ สโตรม ดึ "
ผมได้ยินเพียงเสียงร่ายคาถาเท่านั้น แล้วเ้าไฮออร์ค ก็หายเข้าไปในลำแสงสีแดง ที่วาเลนเทียร์ปล่อยออกมา
" แม่คู้นนนนนนนนนนน ปล่อยเวทย์แรงเกินไปแล้ว "
ตูมมมม!!! ไฮออร์ค หายไปพร้อมกับ เมล้ดข้าวในนา ที่ชาวนาเพิ่งหว่าน เกิดเป็หลุมขนาดั์ ขนาด 80*80 เมตร
" พวกแก ทำอะไรลงไป " ลุงหัวหน้าหมู่บ้าน รีบเอาไม้กวาดมาไล่พวกผมในทันทีที่เห็นผลงานของวาเลนเทียร์
ชาวบ้านต่างปาก้อนหินขับไล่พวกเราอย่างกับหมูหมา ก็แน่ละสิ ทำลายที่นา ของชาวบ้านไปเป็กิโลเมตรแบบนี้ มีรึจะไม่ด่า
และเื่นี้ ก็ทำให้ผมกับ วาเลนเทียร์ ติดตัวแดง เพราะต้องชดใช้ค่าซ่อมแซมที่นา ชาวบ้าน
...ตรู จะเอาตังค์ที่ไหนไปกินข้าวฟระ ยัย วาเลนเทียร์
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
เพื่อนๆคงรู้ใช่ไหมว่า เวลาทำงานร่วมกับคู่หู สุดเปิ่น มันเหนื่อยกว่าการทำงานคนเดียวซะอีก