ความแตกแยกในนครใต้ดิน
“ข้าอยากรู้สถานการณ์ของเมืองใต้แห่งนี้”
ซีออน กล่าวถาม
“ท่านรู้อะไรมา”
หลงเหมิน กล่าวตอบพร้อมมองไปที่หน้าของ ซีออน เหมือนกำลังคาดการณ์ ความคิดของชายตรงหน้า
“ข้าเห็นถึงความแตกแยกบ้างอย่างภายในเมือง”
ซีออนกล่าวตอบ
“ใช่อย่างที่ท่านกล่าวในตอนนี้ 3 ตระกูลใหญ่ในนครใต้ดิน กำลังชิงดีชิงเด่นกันอย่างลับๆ”
หลงเหมิน กล่าวด้วยสีหน้าลำบากใจ
“เพราะไม่มีตราใช่หรือไม่ถึงไม่มีผู้ปกครองอย่างแท้จริง”
ซีออน กล่าวพร้อมมองตราในมือ เมื่อเห็น หลงเหมิน เอาแต่จ้องมาที่ตราในมือของเขา
“ท่านอ่านสถานการณ์ได้ขาดจริงๆ”
หลงเหมินเอ่ยตอบด้วยความอับอายที่ถูกจับได้
“ข้ารู้ว่าเ้าคิดจะลงมือเพราะข้าเห็นเ้าลอบส่งสัญญาณอยู่บ่อยครั้ง”
ซีออนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเพราะเขาััได้ถึงบุคคลที่ล้อมห้องนี้อยู่ แต่ที่ หลงเหมิน ไม่รู้ก็คือรอบห้องนี้ได้ถูก ซีออน กางม่านอักขระ ปิดกั้นไว้หมดแล้ว
“ท่านรู้”
หลงเหมิน กล่าวด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ
“หากไม่อยากให้ผู้อื่นรู้จงอย่าได้กระทำ แล้วอีกอย่างไม่มีผู้ใดผ่านม่านพลังที่ข้าวางไว้มาได้หรอก”
ซีออนเอ่ยน้ำเสียงเรียบ
“ท่าน!”
หลงเหมิน กล่าวอย่างตื่นตระหนกเมื่อพบว่ามีม่านพลังที่ไม่รู้จักถูกวางอยู่รอบห้อง
“เ้าจะลองทำลายดูก็ได้ แต่ด้วยพลังของเ้าคงไม่อาจทิ้งแม้แต่รอยไว้ได้”
ซีออนกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ พร้อมจองมองคนตรงหน้าว่าจะทำอย่างไรต่อไป
“เช่นนั้นข้าคงต้องลงมือกับท่านแล้ว”
หลงเหมิน กล่าวพร้อมกับซัดฝ่ามือเข้าหา ซีออน
“อ่อนแอ”
ทันทีที่เสียงเป้งออกไปปรากฏพลังไร้รูปกระแทกร่างของ หลงเหมิน กระเด็นออกไปปะทะเข้ากับม่านพลัง
“อัก!”
หลงเหมิน กระอันเืออกมาพร้อมล้มลงกับพื้น
“นายท่าน”
เสียงปริวารโดยรอบดังขึ้นขณะกำลังพยายามทำลายม่านพลังเข้ามา
“หากข้าไม่เห็นว่าพวกเ้าพอมีประโยคบ้างบวกกับ ต้าไห่ ขอไว้ข้าก็ไม่อยากจะยุ่งเื่ของพวกเ้า”
ซีออน กล่าวด้วยน้ำเสียงดุดันนี่นับเป็ครั้งแรกที่ปล่อยให้คนที่กล้าคุกคามมันยังมีลมหายใจอยู่
“อย่าได้เอ่ยชื่อประมุขผู้ก่อตั้งของเราพล่อยๆ”
หลงเหมิน กล่าวด้วยน้ำเสียงดุดัน
“ไม่พอใจอย่างนั้นหรอพวกเ้ายังอ่อนแอเกินไป”
ซีออน กล่าวพร้อมปลดปล่อยพลังออกมา ทั่วทั้งนครต่างรู้สึกถึงแรงกดดันมหาศาลกดทับลงมา ผู้คนในนครผู้แข็งแกร่งหน่อยก็คุกเข่าอยู่กับพื้น ส่วนผู้อ่อนแอต่างล้มตัวลงไปกันพื้น
“ท่านได้โปรดใจเย็นลงก่อน”
เสียงหนึ่งในาุโของตระกูลดังขึ้นอย่างยากลำบาก
“ฮึ”
เสียงระบายลมหายใจก่อนที่จะสลายแรงกดดันไป
“หากพวกเ้าอยากรู้สิงใดก็จงมาที่จวนสกุลหลง”
เสียงของ ซีออน ดังไปทั่วทั้งเมือง เหล่าตระกูลใหญ่ทั้ง 4 ต่างเร่งรีบเดินทางมาที่จวนสกุลหลงทันที