เกิดใหม่ชาตินี้ ขอเป็นเศรษฐีนีในยุค 80 [แปลจบแล้ว]

        จางชุ่ยต้องการหยิบยืมความสัมพันธ์กับอาจารย์ใหญ่ซุนในการไล่เซี่ยเสี่ยวหลานออกแต่เธอไม่มีทางกล่าวออกไปโดยตรง

       ที่เซี่ยหงเซี๋ยไปว่าร้ายเซี่ยเสี่ยวหลานทำไมผู้บริหารโรงเรียนและยามหน้าประตูนั่นถึงดูแคลนเธอล่ะ? ก็เพราะว่าเด็กสาวเซี่ยหงเซี๋ยคนนี้โง่งมครอบครัวเดียวกันไม่ว่าอย่างไรก็ควรสมัครสมานกลมเกลียว ทุกคนล้วนมีแนวคิดเช่นนี้ ทว่าเซี่ยหงเซี๋ยกลับนินทาว่าร้ายเซี่ยเสี่ยวหลานต่อหน้าผู้อื่นพวกเขาย่อมคิดว่าลูกพี่ลูกน้องอย่างเธอกำลังริษยา และความริษยานั้นน่ารังเกียจ จึงไม่มีใครชื่นชอบเซี่ยหงเซี๋ยลงจางชุ่ยได้กระทำในสิ่งตรงข้าม นางเข้าทางอาจารย์ใหญ่ซุนทว่าไม่ใช่การขอร้องอาจารย์ใหญ่ให้ไล่เซี่ยเสี่ยวหลานออกแต่อาศัยสถานะของป้าสะใภ้ผู้เป็นกังวลและห่วงใยคนหนึ่ง ไหว้วานอาจารย์ใหญ่ซุน ‘ดูแล’ เซี่ยเสี่ยวหลานให้มาก

        ทำไมเซี่ยเสี่ยวหลานถึงต้องการการ ‘ดูแล’ เล่า จางชุ่ยยืมปากของเซี่ยหงเซี๋ยเล่าออกไป ก่อนหน้านี้เด็กสาวคนนั้นมีพฤติกรรมฉาวโฉ่ไม่ใช่พวกตั้งใจศึกษาเล่าเรียนด้วยซ้ำ หากเธอยังอยู่ในเซี่ยนอีจงรังแต่จะทำลายระเบียบปฏิบัติ

        แต่ก่อนจางชุ่ยไม่มีระบบความคิดสลับซับซ้อนเช่นนี้ ทว่าเซี่ยจื่ออวี้เรียนหนังสือมามากจึงสอนวิธีในการรับมือเรื่องต่างๆ ให้กับเธอ

        วิธีการเช่นนี้มีประโยชน์หรือไม่?

        แน่นอนว่ามีประโยชน์ยิ่งนัก!

        เซี่ยจื่ออวี้กลายเป็นผู้ได้รับการพะเน้าพะนอที่สุดในครอบครัว หรือ ‘จางจี้อาหารว่าง’ สามารถริเริ่มกิจการได้อย่างราบรื่นก็เพราะพึ่งพาวิธีการแบบนี้นี่เอง บางครั้งอย่ารีบร้อนเพื่อได้ในสิ่งที่ต้องการต้องเรียนรู้การให้ก่อน มอบความประทับใจอันดีแก่บุคคลรอบกาย บางทีอาจจะใช้ประโยชน์ในภายภาคหน้าก็ได้

        “ป้าสะใภ้ ทำไมป้าไม่ขอให้คุณน้าอู๋ไล่คนสำส่อนนั่นออกไปเสียเลยเล่า!”

        เซี่ยหงเซี๋ยไม่เข้าใจระดับความคุ้นเคยของจางชุ่ยและภรรยาอาจารย์ใหญ่ ทว่าจางชุ่ยต้องการให้เธอร่วมมืออยู่ใกล้ชิดถึงบอกเซี่ยหงเซี๋ยว่านั่นคือภรรยาของอาจารย์ใหญ่ซุนแห่งเซี่ยนอีจง

        ภรรยาอาจารย์ใหญ่มารับประทานอาหารว่างทั้งทีเซี่ยหงเซี๋ยตื่นเต้นเสียแทบทนไม่ไหว

        หากเธอประจบภรรยาอาจารย์ใหญ่ซุนได้ มิใช่ว่าสามารถทำให้อีกฝ่ายช่วยแนะนำว่าที่นักศึกษามหาวิทยาลัยให้เธอสักคนหรือ?

        จางชุ่ยอดกลั้นความไม่พอใจต่อเซี่ยหงเซี๋ยไว้ “ป้าไม่ได้พูดว่าจะขับไล่ไสส่งเสี่ยวหลานเสียหน่อยแม้เสี่ยวหลานจะไม่เชื่อฟัง แต่ป้าเป็นผู้ใหญ่ยังคิดเล็กคิดน้อยกับเธอได้หรือ? ป้าทำได้แค่หวังว่าเธอจะได้ดี แต่หลานว่าเธอจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยอะไรได้ไม่มาโรงเรียนตั้งหลายวันเช่นนี้”

        ทำตัวเช่นนี้ยังอยากสอบติดมหาวิทยาลัยอีกหรือ?

        จางชุ่ยมิใช่ไม่เคยเห็นเซี่ยจื่ออวี้เตรียมตัวสอบทุกวันคือการอ่านหนังสือและทำแบบฝึกหัดนอกจากแสดงความคิดในการบริหารแผงอาหารว่างแทนเธอแล้ว เซี่ยจื่ออวี้ไม่สนใจสิ่งอื่นสิ่งใดทั้งนั้น

        แม้แต่ปิดภาคเรียนอยู่ในชนบท เซี่ยจื่ออวี้ก็ไม่เคยทำงานเลยสักนิดเดียว

        จางชุ่ยได้รู้มาว่าปกติเซี่ยเสี่ยวหลานไม่อาศัย [1] ที่เซี่ยนอีจง จึงคิดว่าเธอกำลังรนหาปัญหาใส่ตัว สอบเข้ามหาวิทยาลัยหรือ? ต้องมีจุดประสงค์อื่นแน่นอนอย่างไรเสียจางชุ่ยก็ต้องการทำลายแผนของเซี่ยเสี่ยวหลานจนย่อยยับอยู่ดีเซี่ยเสี่ยวหลานเข้าใกล้เซี่ยนอีจง จางชุ่ยก็จะทำให้เธออยู่ต่อไปอีกไม่ได้

        เธอเตรียมพร้อมจัดการเรื่องนี้ให้สำเร็จเรียบร้อยก่อนค่อยโอ้อวดความดีที่เธอได้กระทำแก่ลูกสาว

        มองเซี่ยหงเซี๋ยผู้โง่เขลาแล้ว จางชุ่ยแสยะยิ้มมุมปาก

        “ครั้งที่แล้วหลานบอกว่าเห็นเสี่ยวหลานมีชีวิตไม่เลวท่าทางลุงเธอจะดีต่อเธอเสียจริงๆ ลุงรองของหลานก็คงสบายใจได้แล้วอย่าเพิ่งพูดเรื่องเซี่ยเสี่ยวหลานเรียนในเซี่ยนอีจงกับที่บ้านเล่ามอบความหวังแล้วทำลุงรองผิดหวังอีกไม่สู้รอเธอสอบติดมหาวิทยาลัยจริงค่อยปล่อยให้ลุงรองตื้นตันยินดีเสียจะดีกว่า!”

        เซี่ยหงเซี๋ยไม่เห็นด้วย แม้ว่าเซี่ยเสี่ยวหลานจะสามารถสอบติดมหาวิทยาลัยแล้วอย่างไร?

        ลุงรองถูกลิขิตไม่ให้ได้ยินข่าวดีนั่นแล้ว

        แต่เซี่ยหงเซี๋ยก็มีแผนการของตนเองตอนนี้คนตระกูลเซี่ยชิงชังเซี่ยเสี่ยวหลานมาก หากได้รู้ว่าเธอเรียนในเซี่ยนอีจงเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงทัศนคติที่มีต่อเธอหรือไม่?

        นึกถึงตอนนั้นที่พี่จื่ออวี้มีผลการเรียนดี คุณย่าเซี่ยจึงโปรดปรานเหลือเกินคนในบ้านล้วนแต่คอยประคบประหงม

        ค่าตอบแทนที่พี่จื่ออวี้ได้รับเซี่ยเสี่ยวหลานไร้ซึ่งคุณสมบัติจะได้รับอย่างเด็ดขาด!

        ทั้งจางชุ่ยและเซี่ยหงเซี๋ยต่างมีความคิดของตนเองอยู่ในใจ ทว่ามีจุดหนึ่งที่เหมือนกันพวกเธอไม่หวังให้เซี่ยเสี่ยวหลานสอบติดมหาวิทยาลัย

        จางชุ่ยกระทำโดยไม่สำนึกต่อความผิดบาป ทว่าเซี่ยหงเซี๋ยนั้นทำไปเพราะความริษยาเกลียดชัง

        -----------------------------------------

        ก่อนนอน ภรรยาอาจารย์ใหญ่ซุนได้ระบายต่อเขาความประทับใจต่อเซี่ยเสี่ยวหลานนั้นย่ำแย่ยิ่งนัก

        เมื่อได้ทราบว่าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเซี่ยจื่ออวี้คิดว่าเพิ่งสอบเข้าเซี่ยนอีจงเสียอีก ที่ไหนได้พอถามไถ่เรื่อง ‘เซี่ยเสี่ยวหลาน’ ถึงพบว่าเธอคือนักเรียนระหว่างภาคเรียนประจำชั้นเตรียมจบการศึกษา

        “สอบเข้าเรียนระหว่างภาคเรียนได้ 446 คะแนนอีกทั้งยังเป็นข้อสอบชุดเดียวกับข้อสอบจำลองของพวกเรา”

        “เป็นเด็กสาวที่ลำบากทีเดียว พ่อแม่หย่ากันแล้ว ใช้ชีวิตกับลุง ทั้งต้องเรียนหนังสือและคอยเลี้ยงดูครอบครัวปกติก็มาโรงเรียนทุกวันไม่ได้”

        “ครูใหญ่ซุน ผมแนะนำว่าให้โรงเรียนออกเงินอุดหนุนเธอสักหน่อยเพื่อนักเรียนเซี่ยเสี่ยวหลานจะได้จดจ่อกับการเรียนมากขึ้นปีหน้าสอบเข้าปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยชั้นนำสักแห่งจะได้ไม่มีปัญหา!”

        อาจารย์ใหญ่ซุนทึกทักไปเองว่าตนจะได้ยินคำร้องเรียนเกี่ยวกับนักเรียนที่ไม่ดีใครจะรู้ว่าเหล่าวังและอาจารย์ฉีประจำมัธยมปลายปีสามกลับชมเชยเซี่ยเสี่ยวหลานเป็นเสียงเดียวกัน

        “ไร้สาระ เรียนหนังสือยังจะสามวันจับปลาสองวันตากแหอีก [2] ”

        อาจารย์ใหญ่ซุนโมโหเนื่องจากขุ่นเคืองที่เซี่ยเสี่ยวหลานไม่รู้จักหวงแหนพรสวรรค์ในการเล่าเรียนของตน

        ไม่มาโรงเรียนยังสามารถสอบได้สี่ร้อยกว่าคะแนนถ้าตั้งใจเรียนจะสอบได้เท่าไรกัน?

        อาจารย์ใหญ่ซุนถึงกับลืมเป้าหมายดั้งเดิมของตนเองไปแล้ว เขาพลิกดูกระดาษคำตอบทั้งหมดที่เซี่ยเสี่ยวหลานทำหนึ่งรอบคิดว่าพวกเหล่าวังทำอะไรซี้ซั้วดันตกลงให้เซี่ยเสี่ยวหลานไม่ต้องมาโรงเรียนตามปกติเสียได้

        เหล่าวังจนปัญญา “ปกติคะแนนสอบย่อยของเธอมั่นคงทีเดียวสอบจำลองเมื่อไม่กี่วันก่อนเธอยังได้ทำคะแนนเพิ่มขึ้น 30 คะแนนอีกด้วย ถ้าไม่ยอมรับเงื่อนไขของเธอ เธอก็จะย้ายไปเซี่ยนเอ้อร์จงแทน”

        ก่อนเซี่ยเสี่ยวหลานจะไปหยางเฉิงรอบที่สองได้มาโรงเรียนเพื่อเข้าร่วมการสอบจำลองกลาง

        เธอยังคงทำข้อสอบได้รวดเร็วเหมือนเดิม ข้อที่ทำไม่ได้จะว่างเว้นข้อที่ทำได้ก็คว้าคะแนนไป  ข้อสอบเจ็ดวิชาเสร็จสิ้นภายในไม่กี่ชั่วโมงเมื่อผลการสอบออกมา มากกว่าคะแนนสอบเข้าเรียนครั้งแรก 30 คะแนน เซี่ยเสี่ยวหลานร่วมสอบเข้าเรียนทั้งหมดสองครั้ง ครั้งแรกได้ 446 คะแนน ครั้งที่สอง 457 คะแนนสอบจำลองหนนี้คะแนนของเธอสุดยอดแล้ว ได้ 478 คะแนนเขี่ยนักเรียนซ้ำชั้นและนักเรียนผู้จบการศึกษาของปีนี้ตกไปจำนวนมากกลายเป็นสิบอันดับแรกของชั้นปี

        สิบอันดับแรกของชั้นปีแล้วอย่างไร ที่เหล่าวังให้ความสำคัญเช่นนี้เพราะว่าความเร็วในการก้าวหน้าของเซี่ยเสี่ยวหลานนั้นน่าตกใจยิ่งนัก

        เมื่อดีขึ้นเรื่อยๆ ทุกครั้งเช่นนี้ พอถึงเวลาสอบเกาเข่าเซี่ยเสี่ยวหลานจะสอบได้คะแนนมากเท่าไร?

        “ไม่ได้ทุจริตนะ?”

        อาจารย์ใหญ่ซุนกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย

        เหล่าวังหัวเราะร่วน “เสี่ยวซุนเป็นผู้คุมตอนสอบเข้าเรียนสหายหนุ่มสาวทำงานได้น่าไว้วางใจนัก”

        ความกังขาของอาจารย์ใหญ่ซุนหายวับไปในบัดดล

        เสี่ยวซุนอาจารย์สาวคนใหม่ประจำเซี่ยนอีจงคือหลานสาวโดยสายเลือดของอาจารย์ใหญ่ซุน

        มีคนรู้เรื่องนี้ไม่มาก ปกติอาจารย์ใหญ่ซุนไม่เคยเปิดเผยความสัมพันธ์ของทั้งสองเหล่าวังถือว่าเป็นวงในคนหนึ่ง

        เสี่ยวซุนคุมสอบไม่มีทางทุจริตแน่นอน อาจารย์ใหญ่ซุนตบโต๊ะไปหนึ่งหน

        “ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องเก็บเธอไว้ ย้ายไปเรียนเซี่ยนเอ้อร์จงหรือ? เอ้อร์จงสอนได้แต่พวกลูกอ่อนเท่านั้น!”

        เมื่ออาจารย์ใหญ่ซุนอารมณ์พลุ่งพล่านแม้แต่ภาษาถิ่นของมณฑลอวี้หนานยังถูกสบถออกมา ‘ลูกอ่อน’ หมายความว่าคนโง่ อาจารย์ใหญ่ซุนดูถูกเซี่ยนเอ้อร์จงยิ่งนัก เขายกย่องว่าตนว่าเป็นปัญญาชนคนหนึ่งพอเลือดขึ้นหน้าก็ไม่สนใจภาพลักษณ์เสียแล้ว เหล่าวังถามด้วยความแปลกใจ “ทำไมคุณถึงนึกถามเรื่องของเซี่ยเสี่ยวหลานขึ้นมาเล่า?”

        อาจารย์ใหญ่ซุนกระอักกระอ่วนไม่น้อยไม่อยากบอกว่าตนเองตีตนไปก่อนไข้เพราะของฝากที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายชนบทของตระกูลเซี่ย

        อย่างไรบ้านเซี่ยมอบของฝากให้ก็ไม่ใช่เพื่อไหว้วานให้อาจารย์ใหญ่ซุนไล่เซี่ยเสี่ยวหลานออกเสียหน่อยต้องการดูแลเซี่ยเสี่ยวหลานจริงๆ หรือ?

        อาจารย์ใหญ่ซุนได้ถามไถ่ว่าขณะที่เซี่ยเสี่ยวหลานอยู่โรงเรียนได้มีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนนักเรียนอย่างไรอีกด้วยอาจารย์ฉีชิงตอบทันที “เธอมาโรงเรียนเพื่อสอบกับถามเรื่องเรียนเท่านั้นมีเวลาคลุกคลีกับเพื่อนนักเรียนที่ไหนฐานะครอบครัวของนักเรียนเสี่ยวหลานคนนี้ขัดสน เรียนหนังสือยากเย็นนัก...”

        อาจารย์ใหญ่ซุนนึกว่าเซี่ยเสี่ยวหลานเหมือนจะมีปัญหาด้านพฤติกรรมอาจารย์ฉีไม่พอใจอย่างมาก มีการสอบเมื่อไรเซี่ยเสี่ยวหลานถึงมา สอบเสร็จก็ไปเพื่อนร่วมชั้นชายที่สนิทที่สุดมีแค่เฉินชิ่ง หากจะบอกว่าสองคนคบหาดูใจกัน ทว่าผลการเรียนของเฉินชิ่งไม่ได้ถดถอยอีกทั้งวิชาภาษาอังกฤษยังพัฒนาขึ้นสิบกว่าคะแนนด้วยซ้ำ

        จนได้ เป็นอีกคนที่เข้าข้างเซี่ยเสี่ยวหลานแล้ว

-----------------------------------------

        ภรรยาอาจารย์ใหญ่ไปยังร้านจางจี้อาหารว่างอีกครั้งเปิดเผยสถานการณ์ในโรงเรียนของเซี่ยเสี่ยวหลานแก่จางชุ่ย

        “หลานสาวคุณอยู่ที่โรงเรียนมีผลการเรียนดี จิตใจจดจ่อกับการเรียนพวกคุณครูโปรดปรานกันทั้งนั้น ตอนนี้คุณก็วางใจได้!”

        ภรรยาอาจารย์ใหญ่ยังแสดงความยินดีต่อจางชุ่ยด้วยจากคะแนนของเซี่ยเสี่ยวหลาน ปีหน้าตระกูลเซี่ยจะมีนักศึกษามหาวิทยาลัยอีกคนหนึ่งรอยยิ้มบนใบหน้าของจางชุ่ยแขวนไว้แทบไม่อยู่ รีบปกปิดความพิศวงของตนเซี่ยหงเซี๋ยกลับโพล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว

        “เป็นไปได้อย่างไร? เธอ...”

        ภรรยาอาจารย์ใหญ่เหลือบมองเซี่ยหงเซี๋ยแวบเดียวด้วยสายตาเย็นชาอย่างจางชุ่ยยังพอบอกว่าเป็นห่วงได้ ทว่าเซี่ยหงเซี๋ยนั้นคงต้องการกวนน้ำให้ขุ่น

        “ทำไมจะไม่ได้ฉันว่าผู้หญิงบ้านเซี่ยมีพรสวรรค์ในการเรียนหนังสือกันทีเดียว”

        แรกเริ่มมีเซี่ยจื่ออวี้ ต่อมามีเซี่ยเสี่ยวหลานในปัจจุบันส่วนพวกไม่เอาอ่าวตรงหน้าคนนี้ ซุกอยู่ในร้านอาหารว่างทำงานกระจุกกระจิก ยังจะริษยาพี่สาวผู้มุมานะในความก้าวหน้าอีก

        เซี่ยหงเซี๋ยตื่นตระหนกจนเสียอาการ เธอมองหาการสนับสนุนของป้าสะใภ้ทว่าจางชุ่ยหลบหลีกจากสายตาของเธอไปเสียแล้ว

เชิงอรรถ

[1]住校 อาศัยในโรงเรียน หมายถึง การอยู่อาศัยในหอพักของโรงเรียนทำทุกกิจกรรมในนั้น ซึ่งทางโรงเรียนไม่ได้บังคับว่าต้องอยู่เหมือนโรงเรียนประจำ

[2]三天打鱼两天晒网 สามวันจับปลาสองวันตากแห หมายถึง ทำอะไรหยิบหย่งไม่ต่อเนื่องเป็นชิ้นเป็นอัน