“ใช่แล้ว! พรุ่งนี้เช้าทุกคนในตระกูลเซียวล้วนมารวมตัวกันที่นี่ ข้ารับรองว่าจะไม่ให้ขาดไปแม้แต่คนเดียว”เซียวหยุนไห่รับคำในทันใด
“ดีมาก เวลาของพวกเรามีค่า เราเพียงมีเวลาพรุ่งนี้เท่านั้น ข้าไม่้าให้มีเหตุแทรกซ้อนอันใด”เซียวกวงหยุนพูดอย่างเฉื่อยชา จากนั้นจึงผงกศีรษะ“พวกเ้าคือสายเืของผู้าุโเซียวเจิง ถูกแล้วที่จะได้รับมอบของขวัญนี้เซียวปา นำของขวัญมา”
ชายที่เรียกว่าเซียวปาเดินออกมาเบื้องหน้าและวางกล่องไม้ลงอย่างเฉยชาต่อหน้าเซียวหยุนไห่มือของเซียวหยุนไห่สั่นสะท้านและมีแววตระหนกในแววตา“ข้าน้อย...ขอขอบพระคุณพรรคตระกูลเซียวต่อของขวัญชิ้นนี้”
“ของที่อยู่ข้างในคือ ‘ผงกรุยลมปราณ’มันสามารถเปิดจุดชีพจรทำให้ผู้ได้รับสามารถฝึกฝนได้รวดเร็วยิ่งขึ้นภายในชั่วระยะเวลาหนึ่งทั้งยังมีคุณสมบัติในการฟื้นฟูเส้นชีพจรลมปราณที่ถูกทำลายไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตามแม้แต่ในพรรคเอง ยานี้ถือว่ามีประสิทธิภาพอย่างสูง”
ที่้าสื่อออกมาคือ...เมื่อนี่นับเป็ยาประสิทธิภาพสูงในพรรคตระกูลเซียวเช่นนั้นต่อคนในเมืองเมฆาล่อง ย่อมถือเป็ยาวิเศษอันดับหนึ่ง
“ทั้งยังมีประสิทธิภาพในการฟื้นฟูชีพจรลมปราณที่ถูกทำลายไม่ว่าด้วยเหตุใด...”ประโยคนี้ส่งผลให้เซียวเล่ยผู้ซึ่งเงียบขรึมมาตลอดต้องกระตุกขึ้นคราหนึ่งแววตาส่องประกายประหลาดพิกล ทว่าเขากลับทอดถอนหายใจลึกพร้อมทั้งมีสีหน้ามืดหม่นลง
เซียวหยุนไห่วางกล่องไม้ลงด้านข้าง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสำนึกในบุญคุณว่า“เมื่อเป็ยาของพรรคตระกูลเซียวเช่นนั้นประสิทธิผลของมันล้วนต้องเหนือความคาดหมายผู้คนข้าน้อยไม่ทราบจะตอบแทนอันใดต่อบุญคุณนี้ของนายน้อยและพรรคตระกูลเซียวได้...เมื่อนายน้อยเซียวไม่้าการพักผ่อนอย่างนั้นให้เด็กน้อยสองสามคนพาท่านชมเมืองเป็อย่างไร? แม้นี่จะเป็เมืองเล็กๆเรายังคงมีสถานที่สวยงามที่อาจสามารถสร้างความเจริญหูเจริญตาแก่ท่านได้”
เมื่อเห็นว่าเซียวกวงหยุนไม่ปฏิเสธเซียวหยุนไห่พลันยื่นมือออกไปพร้อมดึงตัวเซียวยู่หลงเข้ามา“นี่คือบุตรชายของข้าพเ้า เซียวยู่หลง เขาอายุเท่ากันกับท่านพอดีเช่นนั้นก็ให้เขานำทางพวกท่านท่องเที่ยวเถอะ”
จุดมุ่งหมายของเซียวหยุนไห่ชัดเจนนักเขา้าให้เซียวยู่หลงได้สร้างความคุ้นเคยสนิทสนมกับเซียวกวงหยุนให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ด้วยวิธีนี้ โอกาสที่เซียวยู่หลงจะได้รับเลือกจากพรรคตระกูลเซียวยิ่งสูงขึ้นหากเซียวยู่หลงสามารถสร้างความประทับใจแก่เซียวกวงหยุนเช่นนั้นเมื่อได้รับคัดเลือกกลับไปชายหนุ่มอาจได้รับการปกป้องจากเซียวกวงหยุนเมื่ออยู่ภายในพรรคยิ่งเพิ่มโอกาสก้าวหน้ามากขึ้น...
“ผู้ต่ำต้อยเซียวยู่หลงมีโอกาสได้รับใช้แขกจากพรรคตระกูลเซียวที่ทั้งทรงเกียรติและสง่างามล้วนนับเป็โชควาสนาชั่วชีวิต”เซียวยู่หลงสาวเท้าไปเบื้องหน้า สีหน้าสุภาพนอบน้อม
“ดี! ดี!” เซียวหยุนไห่ตอบรับพร้อมผงกศีรษะ“หากคุณชายทั้งหลาย้าสิ่งใด ให้แจ้งต่อทุกผู้คนในที่นี้ได้ในทันที ยู่หลงดูแลแเื่ให้ดีด้วย”
“ขอรับ ท่านพ่อ”
เซียวหยุนไห่และเหล่าผู้าุโทยอยเดินจากไปคนจากพรรคตระกูลเซียวล้วนมาสาย ดังนั้นกิจธุระอันใดล้วนถูกเลื่อนไปเป็วันพรุ่งนี้
เซียวยู่หลงยืนอยู่ข้างกายเซียวกวงหยุนพร้อมน้อมคำนับแสดงออกถึงความอ่อนน้อม สีหน้าเผยรอยยิ้ม “นายน้อยเซียว แม้เมืองเมฆาล่องจะเล็กทว่ามีพร้อมทุกอย่างที่ท่านจะจินตนาการได้ไม่ทราบว่านายน้อย้าชื่นชมทิวทัศน์งดงาม อาหารรสเลิศ หรือว่า...สตรี?”
เมื่อเห็นรอยยิ้มลึกลับบนใบหน้าเซียวยู่หลงดวงตาของเซียวกวงหยุนพลันทอประกายกล้า ใบหน้าเผยรอยยิ้มเสเพล
“ในฐานะบุรุษ เ้าว่าเราควรไปที่ใดก่อนดี ”
เซียวยู่หลงจะเดาไม่ออกได้อย่างไรจากรอยยิ้มบนใบหน้าที่ซีดเซียวนี้? ชายหนุ่มพลันหัวร่อฮิฮะก่อนกล่าวว่า“ข้าน้อยทราบว่านายน้อยเป็บุรุษที่แท้จริงเพียงแค่แรกเห็น! บุรุษที่แท้จริงย่อมต้องแสวงหาสิ่งที่มีเพียงชายหนุ่มเต็มตัวเท่านั้นจะเสพรับ!แม้เมืองเมฆาล่องจะเป็เมืองเล็กๆ ทว่า เรือนฟ้าหอมของเรามีชื่อเสียงขจรขจายผู้คนล้วนเดินทางหลายร้อยลี้เพื่อมาเยือนยังเรือนฟ้าหอมพวกเราไปสนุกที่นี่ก่อนเป็อย่างไร?”
“เด็กน้อยเ้า ช่างละเอียดรอบคอบนัก” เซียวกวงหยุนเม้มปากจ้องไปยังเซียวยู่หลงครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “ไปกันเถอะ”
ฝีเท้าของเซียวยู่หลงนำพาพวกมันออกไปอย่างรวดเร็วขณะที่พวกมันกำลังจะออกไปเงาร่างของหญิงสาวงดงามนางหนึ่งกลับปรากฏขึ้นในกรอบสายตาของเซียวกวงหยุน
รูปร่างบอบบางของหญิงสาวเคลื่อนไหวอย่างชดช้อยเมื่อมองจากที่ไกล เงาร่างของนางช่างงามสง่าจนยากบ่งบอกบรรยายได้ภายใต้ชุดกระโปรงยาวสีคราม ท่านสามารถมองเห็นเงารางเลือนของขาเรียวยาวคู่หนึ่งชุดยาวโบกพลิ้วตามจังหวะก้าวเดินที่เคลื่อนไหวอย่างช้าๆเครื่องประดับตกแต่งส่องประกายเป็ระยะจากร่างกายอ้อนแอ้นของนางเส้นสายโค้งเว้าจากสะโพก เอว และหน้าอก ล้วนน่าหลงใหลอย่างสุดพรรณนานางปลดปล่อยเสน่ห์ความงามอันสั่นขวัญสะท้านิญญาจนแทบมิอาจเทียบเปรียบบุคลิกลักษณะทระนงเหนือโลก
เซียวกวงหยุนปากอ้าค้างตัวแข็งทื่อสองตาจดจ้องเขม้นมองเงาร่างแสนงดงามในที่ไกลตา ภายในใจสะท้านหวั่นไหวมันเกือบจะปักใจเชื่อว่ามันเห็นเทพธิดาวารีจากในตำนานเมื่อรู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องของเซียวกวงหยุนหญิงสาวผินหน้ามาทางมันพร้อมจับจ้องด้วยสายตาชาเย็นจากนั้นจึงหมุนตัวกลับและเดินเข้าไปในสวนแม้เพียงได้เห็นสีหน้าของนางเพียงนิดจากการที่นางผินหน้ากลับมามองเซียวกวงหยุนถึงกับร่างกายสั่นสะท้าน ประดุจดั่งกระดูกทั่วร่างกายล้วนถูกหลอมละลายจนอ่อนตัวลง
มันยังคงไม่ได้สติแม้เซี่ยชิงเยว่จะลับตาไปเป็เวลานานแล้ว
ขณะที่พบเห็นการปรากฏตัวอย่างไม่คาดหมายของเซี่ยชิงเยว่ภายในใจของเซียวยู่หลงพลันเต้นระทึกดัง “ตึง”ชายหนุ่มภาวนาให้นางไม่ได้รับความสนใจจากเซียวกวงหยุน ทว่าไม่เป็ผล เซียวกวงหยุนพบเห็นนางทั้งยังมีปฏิกิริยาเช่นเดียวกับชายหนุ่มทั้งหลายเมื่อได้เห็นโฉมหน้าของเซี่ยชิงเยว่ในครั้งแรก...ไม่ใช่เพียงแค่นั้นปฏิกิริยาของเซียวกวงหยุนถึงกับรุนแรงยิ่งกว่าเซียวยู่หลงพลันรู้สึกภายในใจบิดรัดตัว...ในเมืองเล็กเมืองนี้ สตรีที่เซียวกวงหยุนหมายตาไว้จะหลบหนีได้อย่างไร? และเมื่อเซียวกวงหยุนหมายปองนางขึ้นมานี่หมายความว่ามันเองย่อมหมดโอกาสในการได้นางมาไว้ในเช่นกัน
อย่างไรก็ตาม มันพลันขบฟันเบาๆ ครั้งหนึ่ง มันยืนอยู่ด้านข้างโบกมือไปเบื้องหน้าของเซียวกวงหยุนพร้อมกระซิบเรียกเบาๆ ว่า “นายน้อยเซียว?”
“ผู้หญิงคนนั้น...ผู้หญิงคนนั้นเป็ใครกัน? นางเป็ใคร?”สีหน้าของเซียวกวงหยุนสับสนวุ่นวายสุ้มเสียงแปรเปลี่ยนเป็สั่นพร่าด้วยความตื่นตระหนก“ในโลกนี้...ยังมีสตรีงดงามถึงขนาดนี้!ภรรยานางบำเรอทั้งหมดของข้า...สตรีที่ข้าเคยผ่านมาทั้งชีวิต...แม้รวมกันทั้งหมดยังไม่อาจเทียบความงามของนางได้...เทพธิดา...ต้องเป็เทพธิดาแน่ๆ...”
เซียวกวงหยุนถูกทำให้หวั่นไหวใจกระทั่งคำพูดก็กลับกลายเป็ตะกุกตะกักด้วยความตื่นเต้นประกายความรุ่มร้อนโชนออกมาทางสายตาจนแทบเผาไหม้ เซียวยู่หลงพลันปรับอารมณ์สีหน้าแสดงออกถึงเจตนาดีแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า“นางเรียกว่าเซี่ยชิงเยว่ เป็โฉมงามอันดับหนึ่งแห่งเมืองเมฆาล่องเรานางเปรียบประดุจเทพธิดาแปลงอย่างแท้จริง”
“เซี่ย...ชิงเยว่? แซ่เซี่ย? เช่นนั้นนางก็ไม่ใช่คนของตระกูลเซียว?”
“ถูกต้อง!” เซียวยู่หลงผงกศีรษะรับ สองตาหรี่เล็กลงชายหนุ่มกล่าวชี้แจง “นางไม่ใช่คนของตระกูลเซียวเรา ทว่าเป็บุตรีของพ่อค้าที่ร่ำรวยที่สุดในเมืองเมฆาล่องนี้นางเพียงตบแต่งเข้ามาในตระกูลเซียวเมื่อสามวันก่อนนางแต่งให้กับหลานชายเพียงคนเดียวของท่านผู้าุโที่ห้า เรียกว่าเีเ่”
“อะไรนะ? นางแต่งงานแล้ว?”สีหน้าเซียวกวงหยุนแสดงออกอย่างชัดเจนถึงความผิดหวังแล้วแปรเปลี่ยนเป็ความริษยาและความใคร่ปรารถนาอันรุนแรงในทันที“นางถึงกับแต่งงานแล้ว!ทั้งยังตบแต่งให้แก่ตระกูลเซียวของเ้า...นี่เป็เื่น่าขันที่สุด!หลานชายของผู้าุโห้าในตระกูลเซียวเมืองเมฆาล่องอันกระจ้อยร่อยจะคู่ควรกับนางฟ้าเช่นนี้ได้อย่างไร!?”
“ถูกแล้ว! คำพูดของนายน้อยเซียวล้วนเป็ความจริงอย่างที่สุด!”เซียวยู่หลงรับคำในทันที“มีเพียงบุคคลที่เปี่ยมด้วยพร์ดั่งัเช่นนายน้อยเซียวจึงคู่ควรกับเทพธิดาเช่นนี้นายน้อยเซียวท่านยังไม่ทราบว่า แม้บุคคลที่นางตบแต่งให้จะเป็หลานชายของผู้าุโทว่ามันกลับเป็สวะไร้ค่าที่สุดในตระกูลเซียวเรา...เส้นชีพจรลมปราณของมันล้วนพิการั้แ่เล็กแม้กระทั่งตอนนี้มันยังคงมีพลังฝีมือเพียงระดับลมปราณแรกเริ่มขั้นที่หนึ่งเท่านั้นมันเป็ความอับอายเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลเซียวเรา”
“อะ...อะไรนะ!?”สีหน้าของเซียวกวงหยุนซีดขาว สองมือสั่นสะท้าน“ช่างน่าเสียดายที่หญิงงามเช่นนี้กลับต้องแต่งให้แก่ขยะชิ้นหนึ่ง!นี่เป็เื่ที่น่าอดสู...น่าอดสูยิ่งนัก!”
“หญิงงามเช่นนี้สมควรเป็ของข้าเซียวกวงหยุน!เศษสวะจากตระกูลเซียวจะคู่ควรกับนางได้อย่างไร!?”เซียวกวงหยุนคำรามเสียงต่ำ ไฟริษยาในอกเผาผลาญโชติ่ชายหนุ่มเปลี่ยนทิศทางเดินไปสู่เขตตึกของเซี่ยชิงเยว่ในทันที
ชายหนุ่มเพียงสามารถเดินออกไปได้เพียงสองก้าวเมื่อสุ้มเสียงเด็ดขาดทรงอำนาจดังออกมาจากทางเื้ั“นายน้อย ที่ท่านผู้นำมอบหมายให้ท่านออกมาที่นี่ล้วนเพื่อเรียนรู้สั่งสมประสบการณ์ท่านผู้นำได้ตักเตือนท่านเป็พิเศษถึงพฤติกรรมที่อาจนำความเสื่อมเสียมาสู่พรรค!โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแย่งชิงภรรยาของผู้อื่น”
เซียวกวงหยุนพลันหยุดยั้งลงทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความกระหายใคร่อยากและความไม่ยินยอมพร้อมใจ ทว่าเขายังคงหยุดเท้าลงอย่างเชื่อฟัง
เซียวยู่หลงเหลือบสายตาไปยังผู้าุโเซียวม่อซานสองตาเหลือกกว้าง...ดูท่าชายชรามาที่นี่ไม่เพียงเพื่อพิทักษ์คุ้มครองเซียวกวงหยุนทว่ายังคงมีหน้าที่ควบคุมความประพฤติเพียงประโยคเดียวกลับสามารถขู่ขวัญเซียวกวงหยุนจนหยุดเคลื่อนไหว ยิ่งกว่านั้นจากคำพูดของมัน แสดงว่าเซียวกวงหยุนเคยแย่งชิงภรรยาของผู้อื่นมาแล้วหลายครั้งครา
ดวงตาทั้งสองของเซียวยู่หลงทอประกายหวั่นไหวเป็ระลอกชายหนุ่มรีบเร่งเดินเคียงข้างเซียวกวงหยุนพร้อมกล่าวอย่างแ่เบา“นายน้อยเซียว...หากท่านหมายปองแม่นางเซี่ยชิงเยว่ ท่านไม่สามารถใช้กำลังต่อนางได้อันที่จริงมีหลายวิธีการในการบรรลุจุดประสงค์นี้”
“วิธีการ? วิธีอันใด?”เซียวกวงหยุนหันหน้ามาและจ้องมองมายังเซียวยู่หลงด้วยแววตาทอประกายกล้า
เซียวยู่หลงพลันโน้มตัวเข้าใกล้ข้างใบหูและกระซิบกระซาบต่อเซียวกวงหยุนเมื่อมันพูดจบ สองตาของเซียวกวงหยุนทอประกายวูบหนึ่งมุมปากเผยรอยยิ้มอันไม่อาจอดรนทนรอและชั่วช้าลามก
“นี่เป็เื่ที่ข้าพเ้าเองก็เพิ่งได้รู้ข้ายังไม่ได้บอกต่อผู้ใดทั้งสิ้นข้าเองไม่คาดคิดว่าจะเป็ประโยชน์ต่อนายน้อยเซียวได้ในตอนนี้นี่คือวิธีการที่ดีที่สุด” เมื่อเห็นรอยยิ้มอันลามกบนใบหน้าของเซียวกวงหยุนภายในใจของเซียวยู่หลงลอบคร่ำครวญ ทว่าภายนอกยังคงยิ้มแย้มยินดี
“ดีมาก ดีจริงๆ” เซียวกวงหยุนผงกศีรษะอย่างช้าๆ
“ดูคล้ายนายน้อยเซียวมีรสนิยมทางสตรีคล้ายคลึงกับผู้น้อยอันที่จริง ในตระกูลเซียวเรา ยังมีหญิงงามอีกมากนอกเหนือจากเซี่ยชิงเยว่ ”เซียวยู่หลงกล่าวอย่างแ่เบา “ผู้าุโห้าเซียวเล่ยมีบุตรสาวผู้ซึ่งอายุครบสิบห้าในปีนี้ทว่านับว่าเป็โฉมงามนางหนึ่งนางมิได้ด้อยกว่าเซี่ยชิงเยว่มากมาย...ไม่ทราบว่านายน้อยเซียวมีความสนใจหรือไม่?”
“เพิ่งอายุได้สิบห้าปี ทว่ามีความงามแทบเทียบเทียมกับนางฟ้าเช่นเซี่ยชิงเยว่?”ดวงตาของเซียวกวงหยุนพลันเบิกกว้าง เผยให้เห็นแววตาชั่วร้ายดุจสุนัขป่า
เมื่อเห็นแววตาเช่นนั้นจากเซียวกวงหยุนเซียวยู่หลงรู้ว่าควรทำอย่างไรต่อไปมันโน้มตัวเข้าหาเซียวกวงหยุนพร้อมกล่าวเสียงแ่เบาอีกครั้งว่า“หากนายน้อยเซียวบังเกิดความสนใจ นี่ยิ่งไม่ใช่เื่ยาก วิธีการช่างแสนง่ายดายพวกเราเพียง...”
เซียวยู่หลงเคลื่อนเข้าใกล้ใบหูของเซียวกวงหยุนยิ่งกว่าเดิมพร้อมลดเสียงเป็กระซิบกระซาบ
“ฮ่าๆ ฮ่าๆๆ!...”
เซียวกวงหยุนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แววตาที่แฝงประกายลามกอนาจารยิ่งทวีความเข้มข้น“เมื่อข้ากลับไปข้าควรต้องขอบคุณท่านพ่อยกใหญ่ที่ทำให้ข้าได้มีโอกาสพบสาวงามมากมาย...ข้าไม่ได้มาที่นี่อย่างเสียเปล่าจริงๆ”
สายตาของชายหนุ่มเปลี่ยนเป็จ้องมองเซียวยู่หลงจากนั้นผงกศีรษะอย่างช้าๆ “เ้าเรียกว่า...เซียวยู่หลงใช่มั้ย?”
“ใช่แล้ว! ผู้ต่ำต้อยเรียกว่าเซียวยู่หลง”เซียวยู่หลงแสดงสีหน้าตื่นเต้นยินดี สำหรับเซียวกวงหยุนสามารถจดจำชื่อของมันได้ล้วนนับเป็เกียรติมากแล้ว
“เ้าไม่เลวเลย ใช้ได้เลยทีเดียวหากทั้งสองอย่างนี้ล้วนสามารถจัดการเรียบร้อยเมื่อเรากลับสู่พรรคตระกูลเซียวเมื่อใด เ้าจะได้อยู่ข้างกายข้า”เซียวกวงหยุนพูดพร้อมหรี่ตาเล็กลง
“โอ้!” เซียวยู่หลงพลันสะท้านทั้งร่างมันหวั่นไหวใจถึงขนาดสองตาโปนโต เมื่อมันได้สติ มันคุกเข่าลงต่อหน้าเซียวกวงหยุนพร้อมเสียงโขกศีรษะดังโป๊ก“ยู่หลงขอบพระคุณนายน้อยเซียวที่เมตตา! หากข้าสามารถติดตามรับใช้นายน้อยเซียวยู่หลงจะจงรักภักดีต่อท่าน ทุ่มเทจิตใจปกปักพิทักษ์นายน้อยเซียว!”
ผลลัพธ์เช่นนี้สร้างความปีติยินดีแก่เซียวยู่หลงจนแทบะโโลดเต้น...การสามารถเข้าร่วมพรรคตระกูลเซียวเปรียบประดุจก้าวเดียวทะยานสู่์ทว่าการสามารถติดตามรับใช้นายน้อยตระกูลเซียวนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงนี่ล้วนเป็สิ่งที่เซียวยู่หลงไม่บังอาจคาดหวังมาก่อน
6K
