“สัญญาแห่งการลงทุน” คือหนทางที่เหล่ากลุ่มอำนาจต่างๆใช้เพื่อ่ชิงผู้มีความสามารถ
เพราะ‘ดวงใจแห่งลอร์ด’ ไม่เคยแบ่งชนชั้นวรรณะคุณภาพและคุณสมบัติของมันมิอาจคาดเดาได้เลย
ดังนั้นเด็กหนุ่มจากตระกูลสามัญชนจึงมักก้าวขึ้นเป็ผู้ยิ่งใหญ่เสมอหากพวกเขาได้ลงนามในสัญญาแห่งการลงทุน ก็จะได้รับทรัพยากรตั้งต้นมหาศาลหรือแม้แต่ได้รับเส้นทางแห่งความรุ่งโรจน์ที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้!
ทว่าสิ่งที่พวกเขาต้องแลกคือการสละสิทธิ์ในดินแดนส่วนหนึ่งไปตลอดกาลไม่ว่าจะมีผลตอบแทนเท่าใด ก็จะต้องแบ่งปันส่วนหนึ่งให้กับผู้ลงทุนเสมอ
นั่นคือการแลกอนาคตของตนเองกับทรัพยากรมหาศาลในระยะเวลาอันสั้น!
สัญญาแห่งการลงทุนนี้เริ่มแพร่หลายในต่างแดนโดยที่ลอร์ดมือใหม่ในต่างแดนจะไม่ได้รับรางวัลใดๆ จากรัฐบาลพวกเขาได้รับเพียงเอกสารสัญญาปึกหนึ่งให้เลือกเท่านั้น
เมื่อมาถึงภายในประเทศรัฐบาลไม่สนับสนุนการกระทำเช่นนี้ จึงได้มอบรางวัลแก่มือใหม่ทุกคนเพื่อสนับสนุนให้ครอบครัวสามัญชนสามารถลิขิตชะตาของตนเองได้
น่าเสียดายที่ศีลธรรมมิอาจใช้ตัดสินคนทุกคนได้
เฉกเช่นผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมเทพธาราสตรีชุดแดงผู้เลอโฉมที่แรกเริ่มไม่ยอมให้เื่เช่นนี้เกิดขึ้นโดยเด็ดขาดแต่คาดไม่ถึงว่าจะถูกนักเรียนและผู้ปกครองจำนวนมากต่อต้าน
แม้แต่ภายในประเทศเองก็เช่นกันสุดท้ายทำได้เพียงผนวกสัญญาแห่งการลงทุนให้เป็ทางเลือก มิให้มีการบังคับ
“ดูยังไง สัญญาเหล่านี้ก็มีแต่คำว่า ‘สูบเืสูบเนื้อ’ทั้งนั้น!”
อู๋ฉือย่อมไม่เลือกสัญญาแห่งการลงทุนอย่างแน่นอน
เขาจึงหันหลังเดินจากไปทันที
..........
เมื่อออกจากโรงเรียนอู๋ฉือก็ไปซื้ออาหารและน้ำดื่มบางส่วน
เนื่องจากข้อจำกัดของ“บททดสอบมือใหม่” ไม่ว่าจะเป็สิ่งปลูกสร้างผลึกมายา หรือเสบียงยังชีพ ก็มิอาจนำติดตัวไปได้มากนัก!
ท้ายที่สุดแล้วอู๋ฉือจึงนำทรัพยากรสำหรับคน 100 คนใช้ชีวิตได้หนึ่งเดือนติดตัวไป
เมื่อกลับถึงบ้านอู๋ฉืออาบน้ำเปลี่ยนชุดเป็เสื้อผ้ารัดกุมสีดำและเหน็บกระบี่ยาวโลหะผสมที่แขวนอยู่ในห้องนอนไว้ที่เอว
กระบี่ยาวโลหะผสมนี้เป็เพียงของธรรมดาเท่านั้น
เขาเดินมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วเปิดแผงควบคุมดวงใจแห่งลอร์ดในห้วงความคิด
..........
[ลอร์ด]
[ดินแดน]
[จุติ]
..........
บนตัวเลือกที่สามดูเหมือนจะมีแสงสว่างเจิดจ้าแพรวพราว
อู๋ฉือสูดลมหายใจลึกแล้วกดเลือกลงไป
“ตรวจพบดินแดนแล้ว ้าจุติสู่มิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตหรือไม่?”
[ใช่] / [ไม่]
“ใช่!”
“จุติ!”
ทันใดนั้นดวงตาของอู๋ฉือก็มืดมิดลง
..........
สรรพ์หมื่นโลก...มิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต
ในตำนานกล่าวว่ามิติว่างเปล่าคือจุดสิ้นสุดของโลกและจักรวาล เมื่อโลกถึงกาลอวสาน จักรวาลแตกดับก็จะถูก‘ฝัง’ ไว้ในมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต
ดังนั้นมิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตจึงเต็มไปด้วยสมบัติอันไร้ขีดจำกัดความเป็ไปได้อันไม่มีที่สิ้นสุด และความน่าสะพรึงกลัวที่ยากจะจินตนาการได้!
[จุติ] คือหนทางที่เหล่าลอร์ดใช้เข้าสู่มิติว่างเปล่าไร้ขอบเขต
คือการนำดินแดนของตนลงไปจุติในโลกแห่งความว่างเปล่าอันกว้างใหญ่ซึ่งเป็การสุ่มสถานที่ รวมไปถึงโอกาสและอันตรายด้วยเช่นกัน!
ทว่ามิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตมีกฎเกณฑ์ที่ไม่เปลี่ยนแปลงอยู่หนึ่งข้อนั่นคือ...กฎแห่งความสมดุล!
ยิ่งดินแดนแข็งแกร่งมากเท่าไรมีพลเมืองมากเท่าไร อันตรายที่เผชิญก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นมากเท่านั้น
แต่ลอร์ดมือใหม่จะไม่จุติในดินแดนที่ต้องพบกับความตายอย่างแน่นอน!
..........
เย็นเยียบและแข็งกระด้าง...
อู๋ฉือตื่นขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วพบว่าตนเองนอนอยู่บนพื้น
อากาศที่หนาวเย็นและพื้นแข็งกระด้างทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัวเท่าไรนักจึงรีบลุกขึ้นยืนในทันที
“ที่นี่คือ... ดินแดนรกร้างงั้นเหรอ?”
อู๋ฉือมองไปรอบๆเห็นรั้วไม้ล้อมรอบพื้นที่ 200 ตารางเมตรและมีกระท่อมไม้หลังหนึ่งตั้งอยู่ตรงกลาง!
พื้นที่200ตารางเมตรแห่งนี้คือดินแดนของเขา!
“แม้แต่หมู่บ้านเล็กๆ ก็ยังไม่ใช่ ต้องเริ่มต้นจากศูนย์จริงๆ ด้วย!”
อู๋ฉือยิ้มเล็กน้อยพลางปรบมือ เตรียมพร้อมลงมือทำสิ่งต่างๆ
ทันใดนั้นกระแสข้อมูลก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงความคิดของอู๋ฉือ
[ลอร์ดผู้ถือกำเนิดใหม่ท่านได้จุติสู่มิติว่างเปล่าไร้ขอบเขตเป็ครั้งแรก!]
[บททดสอบมือใหม่เริ่มต้นขึ้นแล้ว!]
[ภายใน 30 วันนี้จะมีการรุกรานของมอนสเตอร์ปรากฏขึ้นวันละหนึ่งระลอก ยิ่งนานวันเข้ามอนสเตอร์ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น!]
[การสังหารมอนสเตอร์จะได้รับรางวัลแห่งมิติว่างเปล่า!]
[หากออกจากการทดสอบกลางคัน การทดสอบมือใหม่ถือว่าล้มเหลวทันที!ไม่มีบทลงโทษและไม่มีรางวัล!]
[ลอร์ดที่เอาชีวิตรอดได้ครบ 30 วันจะได้รับรางวัลแห่งมิติว่างเปล่าตามผลงาน!]
..........
แม้ว่าอู๋ฉือจะรู้เื่เหล่านี้มาั้แ่ในชั้นเรียนแล้ว
แต่เมื่อได้ยินด้วยตัวเองเขาก็อดตื่นเต้นไม่ได้!
เขาสูดลมหายใจลึกรีบหยิบแบบจำลองสิ่งปลูกสร้างทั้งสองหลังออกจากช่องเก็บของในทันที
[แท่นบูชา], [ค่ายทหาร]!
“ใช้แท่นบูชา!”
อู๋ฉือโยนแบบจำลองสิ่งปลูกสร้างแท่นบูชาออกไป
เห็นเพียงแบบจำลองสิ่งปลูกสร้างเล็กๆนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้น
ใหญ่ขึ้น
และใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ!
สุดท้ายก็กลายเป็แท่นบูชาโบราณตั้งตระหง่านอยู่ข้างกระท่อม!
“ตอนนี้ยังไม่มีผลึกมายาสำหรับเกณฑ์ทหาร งั้นไปอัญเชิญฮีโร่ก่อนก็แล้วกัน”
อู๋ฉือหยิบผลึกมายาทั้ง10ชิ้นออกมา แล้วเดินไปยังแท่นบูชา
ทันทีที่ก้าวขึ้นบันไดของแท่นบูชาแผงสถานะก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของอู๋ฉือ
..........
[แท่นบูชา (+)]
[ระดับ: 1 (0/100)]
[คุณสมบัติ: อัญเชิญ (10), อัญเชิญขั้นสูง (100)]
[ฮีโร่: ไม่มี]
[คำอธิบาย:ใช้ผลึกมายาเพื่ออัญเชิญสิ่งมีชีวิตจากทั่วทุกภพมาต่อสู้ให้ท่าน!]
..........
“หืม? แท่นบูชาก็มีเครื่องหมายบวกด้วย?”
“เดี๋ยวสิ!”
“สามารถใช้ไตจักรกลในบททดสอบมือใหม่ได้ด้วยงั้นเหรอ?”