WWO Chapter 10 สมาชิกใหม่
วันนี้ การเกี่ยวข้าวก็ยังคงดำเนินไปด้วยดีเช่นเคย พงเกี่ยวข้าวได้มากถึง 4 เกวียน มะลิได้ 2 เกวียน และเงาจันทร์ได้ 1 เกวียน ขณะที่ชาวบ้านคนอื่นๆได้คนละเกวียน
หลังจากขนข้าวขึ้นเกวียนแล้ว นายบ้านก็นำทุกคนกลับหมู่บ้าน เนื่องจากปริมาณข้าวที่มากและระยะทางที่ไกลขึ้น พวกเขาจึงกลับมาถึงหมู่บ้านช้ากว่าปกติ หลังจากส่งข้าวเสร็จ พงและมะลิก็กลับบ้าน เพื่อเตรียมทำมื้อเย็นของพวกเขา ขณะที่เงาจันทร์ตามนายบ้านไป เพื่อเลือกอาจารย์ของตัวเอง และคนที่เธอเลือกก็คือ พันเรือง เธอตั้งเป้าจะเป็ทหารที่ต่อสู้ในแนวหน้า และพันเรืองก็ตรงกับเธอมากที่สุด
จากนั้น เธอก็ตรงมาที่บ้านของพง พร้อมกล่าวว่า “นายบ้านบอกให้ข้ามาขอพวกเ้าพักที่นี่ ทั้งสองคนสะดวกหรือไม่”
“แน่นอน พวกเรายินดี” คนที่กล่าวขึ้นก็คือมะลิ หลังจากได้เกี่ยวข้าวด้วยกันและพูดคุยกันใน่พัก มันได้ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเธอดีขึ้นมาก และก็ดูเหมือนมะลิก็ยอมรับเงาจันทร์แล้วด้วย
“รีบมาทานข้าวเถอะ วันนี้เรามีหมูย่างหมักพริกเกลือ อร่อยมากเลยนะ เสร็จแล้วเราจะได้ไปฝึกทักษะใหม่ๆกับอาจารย์กันต่อ อ้อ แล้วก็ทำภารกิจรอบดึกด้วย”
ได้ยินทั้งสองกล่าวเช่นนั้น เงาจันทร์ก็ยิ้มอย่างปิติยินดีพร้อมกับเดินเข้าไปในบ้านและทานมื้อเย็นพร้อมทั้งสอง
หลังจากเก็บกวาดทุกอย่างเสร็จสิ้น เวลาก็ล่วงเลยมาถึง 2 ทุ่ม และพวกเขาก็ตรงไปหาอาจารย์ของพวกเขาเพื่อรับการฝึก มีเพียงพงเท่านั้นที่ไม่ได้ไปหาอาจารย์ของเขา นั่นเป็เพราะนายบ้านกำลังยุ่ง เขาจึงเดินไปรอบๆหมู่บ้านเพื่อช่วยเหลือเื่ต่างๆในหมู่บ้านอีกครั้ง นี่ก็เพื่อเสริมสร้างความสัมพันธ์กับชาวบ้าน ซึ่งมันจะส่งผลดีในระยะยาว
จนกระทั่งถึงตี 3 ทั้งสามจึงได้มารวมตัวกันที่บ้านอีกครั้ง เพราะมันเป็เวลาล็อกเอ้าท์ออกจากระบบ เพื่อออกไปทานมื้อเที่ยงในโลกจริง
จากนั้น ทั้งสามก็ล็อกอินเข้าเกมอีกครั้ง ซึ่งตรงกับเวลาตี 4 ในเกม และพวกเขาก็แทบจะล็อกอินพร้อมๆกัน แล้วสิ่งแรกที่พวกเขาทำก็คือ ไปรวมตัวกันที่หน้าศาลากลางหมู่บ้าน เหตุผลก็ง่ายๆ ภารกิจลาดตระเวณ มะลิได้เล่าเื่ภารกิจนี้ให้เงาจันทร์ฟัง และมันก็ทำให้เธอสนใจเป็อย่างมาก เธอกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่าเธอ้าเงิน เพราะเธอกูเงินมาซื้อเครื่องเล่นเกม เธอจึง้าหาเงินไปจ่ายหนี้ให้เร็วที่สุดเพื่อจะได้ไม่ต้องจ่ายดอกเบี้ยมากเกินไป
ไม่นานจากนั้น ทั้งสามก็รับภารกิจลาดตระเวณ และอาวุธที่เงาจันทร์เลือกจากคลังแสงก็คือ หอก
แน่นอนว่า พงใช้ทักษะประเมินและแนะนำการเลือกหอกให้เธอเล็กน้อย
[ชื่อ : หอกปวน]
[ประเภท : หอก]
[พลังโจมตี : 30-35]
[เลเวลที่้า : -]
[ทักษะอุปกรณ์ : -]
[ลักษะพิเศษ : อาวุธขึ้นสนิม]
[แรงค์อุปกรณ์ : F]
เงาจันทร์เลือกหอกมา แต่ดูเหมือนเธอจะไม่พอใจเล็กน้อย เนื่องจากเธอเห็นร่องรอยของสนิมบนใบหอก กระนั้น เธอก็เลือกที่จะเชื่อเขา
จากนั้น ทั้งสามก็ออกลาดตระเวณหมู่บ้านด้วยกัน โดยที่ครั้งนี้ ไม่มีทหารยามไปกับพวกเขา
พวกเขาต้องออกลาดตระเวณด้วยตัวของพวกเขาเอง โดยทหารยามที่ทำหน้าที่ดูแลพวกเขาได้บอกออกมาว่า เมื่อวานพวกเขารู้เส้นทางการลาดตระเวณแล้ว และพวกเขาก็แข็งแกร่งพอจะปกป้องตัวเองได้แล้ว พวกเขาจึงไปเองได้แล้ว
พงและมะลิไม่สนใจอะไรมากนัก แต่ดูเหมือนเงาจันทร์จะค่อนข้างเป็กังวล เนื่องจากเธอไม่เคยทำลาดตระเวณเช่นนี้มาก่อน กระนั้น เธอก็ไม่ได้บ่นอะไร
หลังจากใช้เวลาชั่วครู่ในการเตรียมตัว ทั้งสามก็เริ่มออกลาดตระเวณ วันนี้ เสียงหมาหอนดังยิ่งกว่าเมื่อวาน และมันก็ดังมากขึ้นเรื่อยๆ สิ่งนี้ทำให้พงเปลี่ยนสีหน้าเป็จริงๆ และเขามองไปรอบๆอย่างระมัดระวัง
และในตอนนั้นเอง ขณะที่เขามองไปด้านหน้า เขาก็สังเกตเห็นดวงตาสีแดงมากกว่า 2 คู่สะท้อนแสงไฟจากคบเพลิง และเขารีบยกมือเพื่อบอกให้ทั้งสองสาวหยุดในทันที
มะลิหยุดเดินและมองไปข้างหน้าด้วยความใ ขณะที่เงาจันทร์สั่นเล็กน้อยพร้อมกล่าวว่า “ไม่นึกเลยว่าโลกเสมือนจะสมจริงได้มากขนาดนี้ มันทำข้ากลัวจริงๆ”
พงยังเงียบ เขามองไปรอบๆเพื่อสำรวจจำนวนของฝูงหมาป่า เพราะตามปกติแล้ว ฝูงหมาป่าจะไม่ต่อสู้ตรงๆ พวกมันจะค่อยๆล้อมเหยื่อและทำการจู่โจมจากทุกด้าน เพื่อไม่ให้เหยื่อมีหนทางหลบหนีไปได้
แล้วก็เป็อย่างที่เขาคิด ด้านซ้ายมีดวงตาสีแดง 1 คู่ ด้านขวามี 1 คู่ และด้านหลังอีก 2 คู่ เท่าที่เห็นตอนนี้ มีหมาป่าอย่างน้อย 6 ตัวอยู่รอบตัวพวกเขา
“หันหลังชนกัน พวกเรากำลังถูกหมาป่าล้อม แล้วก็เตรียมอาวุธของพวกเ้าให้พร้อมด้วย”
ได้ยินคำกล่าวของเขา มะลิและเงาจันทร์ก็รีบหันหลังชนกันพร้อมกับมองไปรอบๆเพื่อค้นหาพวกหมาป่าจากด้านอื่นๆ
ไม่นานจากนั้น หมาป่า 2 ตัวที่ด้านหน้าก็เผยโฉมให้เห็น ตัวหนึ่งมีขนาดพอๆกับหมาป่าในโลกจริง ขณะที่อีกตัวมีขนาดใหญ่กว่าอย่างเห็นได้ชัด
เห็นเช่นนั้น พงก็รีบใช้ประเมินในทันที
[ติ๊ง!]
[ชื่อ : หมาป่าขนดำ
เลเวล : 10
เื : 200/600(าเ็)
พลังปัญญา : 30/60
ประเภท : หมาป่า
STR(ความแข็งแกร่ง) : 30 - 15
VIT(ร่างกาย) : 20 - 10
STA(ความอึด) : 30 - 15
AGI(ความคล่องตัว) : 35 - 20
INT(ปัญญา) : 11 - 10
MAS(ความเชี่ยวชาญ) : 20 - 5
CHA(เสน่ห์) : 5
ทักษะพิเศษ : ตะปบขั้นต้น เลเวล 3, กัดขย่ำขั้นต้นเลเวล 4]
[หมาป่าขนดำ : เป็หมาป่าที่พบเห็นได้ทั่วไป มักจะอยู่ร่วมกันเป็ฝูง ั้แ่ 4-24 ตัว พวกมันมักจะเฝ้าดูพฤติกรรมของเหยื่ออยู่ห่างๆ จนมั่นใจว่าสามารถจัดการกับเหยื่อได้ พวกมันถึงจะลงมือล่า ลูกหมาป่าสามารถเลี้ยงเป็สัตว์เลี้ยงได้]
…
[ชื่อ : จ่าฝูงหมาป่าขนดำ
เลเวล : 30
เื : 600/6000(าเ็สาหัส), (ติดสถานะเืไหล)
พลังปัญญา : 60/600
ประเภท : หมาป่า(มินิบอส)
STR(ความแข็งแกร่ง) : ???
VIT(ร่างกาย) : ???
STA(ความอึด) : ???
AGI(ความคล่องตัว) : ???
INT(ปัญญา) : ???
MAS(ความเชี่ยวชาญ) : ???
CHA(เสน่ห์) : ???
ทักษะพิเศษ : ตะปบขั้นต้น เลเวล 9, กัดขย่ำขั้นกลางเลเวล 3]
…
เห็นสถานะของพวกหมาป่าและจ่าฝูงหมาป่า เขาก็รู้ได้ในทันทีว่าพวกมันเพิ่งจะประสบการต่อสู้ที่รุนแรงมา หากสังเกตดีๆตามขนของพวกมันจะเห็นสะเก็ดบางอย่างติดอยู่ ซึ่งชัดเจนว่านั่นเป็คราบเืของพวกมัน
จากสถานะของพวกมัน พงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับฝูงหมาป่าพวกนี้เลย อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขากังวลก็คือจ่าฝูงที่อยู่ตรงหน้า แม้มันจะาเ็สาหัส แต่มันก็เลเวลสูงกว่าเขาถึง 25 เลเวล นี่จะต้องเป็การต่อสู้อันยากลำบากอย่างแน่นอน
โอกาสเดียวของเขาก็คือ จ่าฝูงหมาป่ากำลังติดสถานะเืไหล นั่นหมายความว่าเืของมันจะลดลงเรื่อยๆ และตามที่เขาสังเกต น่าจะเป็ 5 หน่วย/วินาที หากจะรอจนกว่ามันจะตาย ก็ต้องรอ 120 วินาที หรือ 2 นาที
พงรีบตัดสินใจและบอกกับสองสาวว่า “พวกเ้ารับมือพวกหมาป่า พวกมันาเ็อยู่ คงไม่คณามือพวกเ้า ส่วนข้า ข้าจะจัดการกับจ่าฝูงเอง แม้มันจะเลเวลสูง แต่มันก็าเ็สาหัส ข้ายังพอมีโอกาสชนะอยู่ แต่ไม่ต้องรีบร้อนไป หากพวกมันไม่เคลื่อนไหว ก็อย่าเคลื่อนไหวก่อนเด็ดขาด พวกเราต้องถ่วงเวลาให้นานที่สุด เพราะนั่นจะยิ่งทำให้อาการาเ็ของพวกมันรุนแรงขึ้น”
“ได้ เอาตามนั้น!” ทั้งสองสาวตอบกลับพร้อมกัน แม้พวกเธอจะตั้งท่าพร้อมแล้ว แต่พวกเธอก็ยังคงยืนหยัดอยู่ตรงนั้น
พวกหมาป่าเองก็ยังไม่เคลื่อนไหว ราวกับพวกมันกำลังรอคำสั่งของจ่าฝูงอยู่
ในตอนนั้นเอง จ่าฝูงหมาป่าก็ค่อยๆเดินเข้ามา พร้อมกับส่งเสียง เพื่อบอกให้หมาป่าตัวอื่นๆถอยไป อย่างไรก็ตาม ตัวที่อยู่ด้านหลังจ่าฝูงยังคงไม่ยอมถอย จนกระทั่งจ่าฝูงหันไปมองพร้อมคำรามเสียงดังใส่ มันจึงยอมถอยไป
‘นั่นมันอะไร พวกมันขัดแย้งกันเองเหรอ? หรือเพราะจ่าฝูงกำลังาเ็สาหัส พวกลูกฝูงก็เลยขัดขืนคำสั่ง?’
ไม่นานจากนั้น จ่าฝูงก็เดินมายืนต่อหน้าพง ทั้งสองจดจ้องเข้าไปในดวงตาของกันและกัน เวลาค่อยๆผ่านไป ราว 30 วินาที จากนั้น จ่าฝูงก็หันหลัง พร้อมกับพยามออกแรงทำบางอย่าง และเพียงไม่นานหลังจากนั้น
ตุ๊บ!
แง้ว! แง้ว! แง้ว!
เสียงลูกหมาป่าดังขึ้น พงคาดการณ์ได้ในทันที จ่าฝูงพยายามจะคลอดลูก และมันไม่ไว้ใจลูกฝูงของมัน และก็เป็อย่างที่เขาคิด ทันทีที่ลูกหมาป่าคลอด หมาป่าที่อยู่ด้านหลังจ่าฝูงก็พุ่งเข้ามาหาลูกหมาป่า พร้อมอ้าปากเตรียมจะจบชีวิตน้อยๆของลูกหมาป่า
พงได้สติในทันที เขารีบฟันดาบไปที่ลำคอของหมาป่าตัวนั้น จนมันกระเด็นกลับหลังไป เห็นเช่นนั้น หมาป่าที่อยู่รอบๆก็กระโจนเข้ามาโจมตีพวกเขา สองสาวที่ตั้งท่าพร้อมอยู่แล้วก็กวัดแกว่งอาวุธของพวกเธอสู้กับฝูงหมาป่า
จากหมาป่าทั้ง 6 ตัว 1 ตัวที่เป็จ่าฝูงคลอดลูกและนอนซมอยู่ด้านหน้าพง 1 ตัวที่พยายามจะจบชีวิตลูกหมาป่าถูกฟันจนกระเด็นกลับหลัง 2 ตัวกำลังสู้กับมะลิ และอีก 2 ตัวกำลังสู้กับเงาจันทร์
ในขณะนั้นเอง หมาป่าที่ถูกพงฟันกระเด็นก็เงยหน้าพร้อมหอนเสียงดัง ไม่นานจากนั้น ก็มีเสียงหอนตอบกลับจากระยะที่ไม่ไกลนัก ตามที่พงคาดเดา คงจะเป็กำลังเสริมของฝูงหมาป่า
เห็นเช่นนั้น พงก็ไม่ชักช้าอีกต่อไป เขาพุ่งตัวไปข้างหน้าเพื่อจัดการหมาป่าตัวนั้นในทันที
เนื่องจากหมาป่าตัวนั้นาเ็อยู่ การต่อสู้จึงไม่ได้ดุเดือดนัก และก่อนที่มันจะตาย มันก็ได้พยายามกระโจนไปหาลูกหมาป่าเป็ครั้งสุดท้าย แต่ก่อนที่มันจะทำสำเร็จ จ่าฝูงหมาป่าที่ใกล้จะตายเต็มทีก็ลุกขึ้นพรวดพราดและกัดเข้าที่คอของมัน จากนั้น ตัวมันเองก็ล้มลงกับพื้น ในตอนนั้น มันทำสายตาเศร้าสร้อยมองมาที่ลูกของมัน ก่อนจะสิ้นใจตายไป
แง้ว! แง้ว! แง้ว!
ลูกหมายังคงร้องเรียกแม่ของมัน พร้อมกับพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่เนื่องจากมันเพิ่งจะคลอดออกมา มันจึงไม่อาจลุกขึ้นยืนได้ มันทำได้มากที่สุดก็เพียงคลานช้าๆไปหาแม่ของมันเท่านั้น
เห็นเช่นนั้น พงก็ทำหน้าเศร้าเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะอุ้มมันขึ้นมาและวางมันลงอีกครั้งที่ตรงหน้าแม่ของมัน
มันพยายามเลียเพื่อปลุกแม่ของมันอยู่หลายครั้ง แต่แม่ของมันก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีกแล้ว
ไม่นานหลังจากนั้น มะลิกับเงาจันทร์ก็จัดการพวกหมาป่าเสร็จ และพวกเธอก็เลเวลอัพไปคนละเลเวล
เมื่อกำลังเสริมของพวกหมาป่ามาถึง และเห็นว่าพวกของมันตายหมดแล้ว พวกมันก็เลือกที่จะถอยกลับไป อย่างไรก็ตาม พงรู้สึกได้ว่า ในหมู่หมาป่าที่เพิ่งจะมา มีอยู่ตัวหนึ่งที่พิเศษกว่าตัวอื่นๆ และตามที่เขาคาดการณ์ มันคงจะเป็จ่าฝูงตัวใหม่ของหมาป่าฝูงนี้
‘เอาเถอะ ถ้าสู้กันจริง โอกาสก็อยู่แค่ 50-50 ถือว่ามันฉลาดทีเดียวที่เลือกถอยกลับไป’