แอบรักนายช่างตัดเสื้อ

    บทที่4 ตอนที่2 สารภาพรัก

    บทที่4

    ตอนที่2 สารภาพรัก

                    ๻ั้๹แ๻่วันที่ฟ้าและเมฆได้ไปกินข้าวด้วยกันเวลาก็ผ่านเกือบเดือนแล้ว  ความสัมพันธ์ของทั้งคู่นั้นก็เริ่มการพัฒนาไปในทางดียิ่งขึ้น โดยทังคู่ไม่รู้ตัวเหมือนกัน เวลา 07.23น  กริ่งๆ มีสายโทรเข้า รับสายด้วย ๆ  เสียงดทรสับของร่างบางดังขึ้นแต่เช้า ฟ้าหยิบโทรสับขึ้นมาดู ปลายสายคือเมฆ ร่างบางเผลอยิ้มอย่างรู้ตัว  ฮัลโหล ว่าไงครับพี่เมฆ มาถึงแล้วหรอ ๻ั้๹แ๻่วันที่ไปกินข้าวด้วยพี่เมฆก็บอกว่าจะมารับผมไปมหาลัยทุกเช้า วันนี้ก็เช่นกัน ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ดีซะอีกไม่ต้องไปเบียดกับคนในรถเมย์ ตังก็ไม่ต้องเสีย แต่ผมบอกแล้วน่ะครับว่าผมจะออกค่าน้ำมันช่วยแต่พอจะให้พี่มันพี่เขาบอกไม่เป็๲ไรบ้านรวย อ่ะจ่ะบ้านรวย ผมก็เลยได้นั้งรถหรูไปมหาลัยทุกวันเลยอ่ะครับ  / ป่าวครับ พี่จะโทรมาถามว่าจะกินอะไรไมจะซื้อเข้าไปให้ครับ /ไม่เแ็นไรครับ เดี่ยวผมไปกินที่ มอ ดีกว่าอยากกินข้าวราดแกงร้านป้าอ่ะครับ /  โอเคครับ เดี่ยวอีก10นาทีพี่ไปถึงน่ะครับรอแปปนึ่งน่ะครับ / ครับฟ้ายังแต่งตัวไม่เสร็จเลยครับไม่ต้องรีบก็ได้ครับ ขับรถดีน่ะครับ / โอเคครับ แค่นี้เดี่ยวพี่ขับรถต่อล่ะ ว่างล่ะน่ะ   

             

            บันทึกพิเศษ เมฆ 

            ๻ั้๫แ๻่วันที่ผมเลี้ยงข้าวน้องวันนั้นก็ผ่านมาเกือบเดือน แล้วน่ะครับ วันนั้นน้องดูเกร็งมาก การกินอาหารของน้อง คือช้ามาก ปกติผมไม่ชอบรอบอะไรนานๆน่ะครับแต่ทำไมผมถึงรอน้องได้ก็ไม่รู้ ผมเอ็นดูในกาารกินของน้องน่ะครับ ดูเงอะงะไปหมด อันที่จริงน้องบอกว่าไปกินข้าวแถวตลาดก็ได้ไม่จำเป็๞ต้องมาเลี้ยงร้านดังขนาดนี้เลย  ผมก็ตอบไปอย่างภูมิใจน่ะครับว่า ไม่เป็๞ไรครับบ้านพี่รวย  น้องทำหน้าประมาณว่า เออแล้วแต่มึงเถอะอะไรนี้อ่ะครับ 555555 พอกินข้าวเสร็จ ผมก็พาน้องกลับหอ และผมก็บอกน้องไปว่า พี่จะมารับน้องไปมหลัยทุกวันได้ไม และต้องห้ามปฏิเสธด้วย ถือว่าเป็๞การไถ่โทษจากพี่น่ะครับ  ที่แรกน้องบอกว่าจะช่วยออกค่าน้ำมัน ผมก็บอกได้เลย  แต่พอน้องจะช่วยจริงผมก้บอกน้งไปว่าไม่เป็๞บ้านรวย น้องทำหน้าเหมือนวันที่ไปกินข้าวอีกแล้วครับ 55555เห็นก็ตลกดีน่ะคับ  ๻ั้๫แ๻่ผมไปมหาลัยกับน้องมาหลายวันผมรู้จักน้องมากขึ้นเยอะเลยครับ  น้องเป็๞ลูกคนเดียว ต้องมาอยู่คนเดียวที่กรุงเทพ  น้องทำงานส่งตัวเองเรียน๻ั้๫แ๻่ม.4 ผมนี้ฟังตอนแรกรู้สึกอายเลยน้องเขาเลยครับ น้องเป็๞คนเก่งน่ะครับ จากที่ผมฟังที่น้องลูกมา เทียบกับผมแล้วที่มีพ่อแม่ค่อยปูทางมาให้ตลอดนี้สู้น้องไมได้เลย ถึงว่าน้องดูเสียดายเงินที่จ่ายไปกับค่าอาหารเพียงไม่กี่จาน น้องบอกวานั้นมันเป็๞ครึ่งหนึ่งของเงินเดือนผมเลยน่ะ   แต่เมือวันก่อนผมก็พาน้องไปกินอาหารที่แพงเหมือนเดิมน่ะครับแต่ไม่เท่าร้านก่อนผมกลัวไม่กินน่ะครับเลยหาร้านที่ราคาหลักร้อยถึงพันไม่เกินนี้ แต่น้องก็ยังบอกมันแพงอยู่ดีกินข้าวจาน40ไม่เป็๞หรือยังไงห่ะ น้องว่าผมครับแต่มีหรือยอมลากน้องเข้าร้านเหมือนเดิมแหละครับ เผด็จการดีไมล่ะครับ 


            จบบันทึกพิเศษเมฆ 

                                            ณ หอพิกุลทอง  รถคันหรูวิ่งเข้ามาจอดที่ลานจอดของหอ พอประตูรถเปิดออกก็พบกับร่างแกร่ง ผิวขาว ใบหน้าที่หล่อพอๆกับไอดอลของเมืองไทย ได้มารอรับร่างบางที่พักอาศัยอยู่ที่นี้ /ฮัลโหลฟ้าพี่มาถึงแล้วน่ะครับ แต่งตัวเสร็จยังครับ /เสร็จแล้วๆ ร่างบางเปิดประตูออกพร้อมวิ่งลงบันได ของหออย่างเร็วไม่กลัวว่าจะล้มเลยแม้แต่น้อง เพราะเกร็งใจคนที่มารับจะรอนานนั้นเอง / วิ่งมาทำไมดูสิเหนื่อยเลยเห็นไม / กลัวพี่รอนานอ่ะเลยวิ่งมาเลย แฮๆโอ้ยเหนื่อย / พี่พึ่งมาถึงเองมาๆขึ้นรถ ตากแอ์ในรถนี้มา / ฟ้าพยักหน้าแล้วเข้าไปนั้งในรถหรู่อย่างเช่นทุกวัน 

     รถหรู่ได้เคลื่อนตัวจากหอเพื่อไปที่มหาลัย    /  ที่มหาลัยรถหรูได้เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาลัย พร้อมสายตาที่มองรถคันนี้เป็๞ประจำไม่ว่ารถคันนี้จะขับเข้าออกมหาลัยมาเกือบ2ปีแล้วก็ตามเพราะทุกคนไม่ได้มองที่แต่มองคนที่เป็๞เ๯้ารถที่อยู่ข้างในต่างหาก แต่เกือบเดือนมานี้สายตาของผู้คนเริ่มมองรถคันนี้ด้วยความอิจฉามากยิ่งเพราะคนที่นังข้างคนขับนั้นเป็๞รุ่นน้องแค่ปี1 ทำไมถึงได้มานั้งรถคันได้ / กรีด!!!มึงอีน้องคนนั้นสิมันกล้ามานั้งข้างพี่เมฆของพวกเราได้ยังไง /ไม่เห้นจะเหมาะเลย /หน้าก็งั้นๆ / กูไปสืบมามันทำงานร้านหมูทะอ่ะมึง /จนเนอะ สงสัยจะอยากเกาะพี่เมฆกินแน่เลย /เสียงนินทาว่าร้ายดังขึ้นที่กลุ่มของแฟนคลับรุ่นพี่สุดหล่อที่พวกเธอชื่นชอบและค่อยปกป้องมาตลอด โดยไม่สนใจว่าคนที่ได้ยินจะชอบหรือเปล่า  ตัวรถเข้ามาจอดในลานจอดถที่คณะ ร่างบางเปิดประตูลงมาก็เจอกับกลุ่มพื่อที่มายื่มรออยู่ก่อนหน้าแล้ว   

     ฟ้า อ้าวพวกมึง มายื่นทำไมตรงนี้ไหนบอกว่าจะไปรอที่โรงอาหารไง 

     เนตร เออพวกกูพึ่งมาถึงอ่ะ ป่ะไปโรงอาหารกัน กินข้าวๆ กินข้าว หิวจะตายอยู๋แล้ว 

     ฟ้า เออๆป่ะ พี่เมฆฟ้าไปก่อนครับ แล้วเจอกันตอนเที้ยงน่ะครับขอบคุณที่มาส่งน่ะครับ ฟ้าหันไปบอกรุ่นที่มาด้วยก่อนก่อนรุ่นพี่จะพยักหน้าตอบรับไป

                            เวลา 12.12 น  อ้าวนักศึกษา เลิกคลาสได้ครับ  ขอบคุณครับ ขอบคุณค่ะอาจารย์   ฟ้าและกลุ่มเพื่อเรียนจบคาบที่2ของวันไปแล้วและตอนนี้เขากำลังไปที่โรงอาหารเพื่อที่จะไปตามสัญญาที่ฟ้าได้ให้ไว้กับรุ่นพี่  โฮ้ยเลิกคลาสสักทีหิวตะตายอยู่แล้ว เสียงของเนตรร้องโอดครวญเพราะความหิวข้าว เพราะตอนเช้าเนตรไม่ได้กินแต่อย่างใด กินเพียงขนมและน้ำเล็กน้อยเพียงเท่านั้น 

    ฟ้า 55555สมน้ำหน้า กูบอกให้กินข้าวก็ไม่เชื่อ จะลดความอ้วนเป็๲ไงล่ะ ไอคนที่บอกว่า กินข้าวมันอ้วน กูกินขนมชิ้นเดียวกูก็อยุ่ได้ถึงเที้ยงแล้ว

    เนตร มึงไม่ต้องมาล้อกูเลยน่ะไอฟ้า มึงนั้นแหละที่อตนอยู่ร้านชวนกูกินแต่ชาบูๆกูเลยอ้วนเลยเนี้ย 

    ฟ้า กูก็แค่ชวนป่ะถ้ามึงไม่กินก็ไม่อ้วนป่ะ แบร่ๆ

    ภา พอได้แล้วพวกมึงอ่ะ เล่นเป็๞ไปได้ ไปกินข้าวเร็วเดี่ยวโต็ะเต็ม ก่อน ป่ะๆ



            ไว้ไปต่อep2น่ะครับ ดูเหมือนเนื้อเ๱ื่๵๹ตอนี้จะเยอะหน่อยครับ 

    นิยายแนะนำ