เธอเริ่มเรียนเื่เทพนิยายกรีกตอนมัธยมปลาย อาจารย์ประจำวิชาเป็คนที่เล่านิทานสนุกและมีอารมณ์ขัน นั่นจึงเป็เหตุผลที่ทำให้เธอชื่นชอบวิชานี้ ไม่เคยรู้สึกเบื่อเลยแม้แต่นิดเดียวและก็ไม่เคยโดดเรียนวิชานี้เลยสักครั้ง
วันหนึ่งอาจารย์ประจำวิชาได้ตั้งชื่อนักเรียนให้คล้ายชื่อเทพและเทพีของกรีก อาจจะเป็จิตวิทยาในการเรียนการสอนเพื่อดึงความสนใจจากนักเรียนหรือเปล่า เธอก็ไม่แน่ใจ แต่น่าแปลกที่ท่านคิดชื่อได้โคตรเท่ เธอเลยอดสงสัยไม่ได้จริงๆ ว่าในหัวของท่านมีคลังคำศัพท์อยู่กี่พันคำกันนะ
พอจบคาบเรียนนั้นอาจารย์ก็มาเฉลยทีหลังว่าท่านก็ตั้งตามชื่อจริงที่เขียนเป็ภาษาอังกฤษของนักเรียนนั่นแหละ เพียงแค่เรียงตัวอักษรใหม่ จากหลังมาหน้าเท่านั้นเอง สโรชาจึงพยักหน้าเข้าใจอย่างถึงบางอ้อ ดังนั้นเธอจึงลองเขียนชื่อเธอเป็ภาษาอังกฤษอีกครั้ง
‘Sarocha’ ชื่อของเธอแปลว่าดอกบัว
และเขียนเป็ชื่อกรีกตามที่อาจารย์บอกได้ว่า Achoras (อะคอรัส) เท่มากกก แต่ดูแม๊นแมน แต่ว่านะ เธอกลับชอบมันมากเลยล่ะ
ผ่านไปจนเธอเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว หญิงสาวก็ยังรู้สึกว่าชื่อนี้มันเก๋กู้ดดี จึงนำมาตั้งเป็ชื่อช่องยูทูบของเธอจนถึงปัจจุบันนี้เลย
สโรชาเริ่มทำคลิปลงยูทูบั้แ่อายุสิบเก้า สมัยที่ยังเรียนมหา’ ลัย โดยเธอเริ่มจากการเป็บิวตีบล็อกเกอร์ ที่คอยลงรีวิวเครื่องสำอางแบรนด์ดังๆ และสอนแต่งหน้าได้หลากหลายแนว บางครั้งก็แต่งแนวคอสเพลย์เพื่อความแปลกใหม่ซึ่งผลตอบรับก็ดีเกินคาด
ด้วยความที่เป็สาวหน้าหมวย หมวยแบบหมวยเรียบเลย เครื่องหน้าของเธอจึงไม่ค่อยมีอะไรโดดเด่น แต่นั่นก็ถือว่าดีเพราะมันทำให้เธอได้โชว์ความสามารถในการแต่งหน้าให้คนที่เข้ามาดูวิดีโอของเธอ เพราะใบหน้าก่อนแต่งกับหลังแต่งแทบจะจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ดังนั้นเธอจึงขายภาพลักษณ์หมวยอินเตอร์มาโดยตลอด
จากผู้ติดตามแค่หลักร้อยผ่านไปไม่กี่ปีเธอก็กลายมาเป็ยูทูบเบอร์ที่มีผู้ติดตามหลักล้านทุกแพลตฟอร์มแล้ว ไม่ว่าจะเป็เพจเฟซบุก ทวิตเตอร์ อินสตาแกรม และยูทูบ เรียกได้ว่าเธอคืออินฟลูเอนเซอร์ตัวท็อปเลยก็ว่าได้
“บลู! ไอ้บลู!!”
“ห๊ะ…” สโรชาใเสียงเรียกจากเพื่อนสนิท หญิงสาวกำลังนั่งเท้าคางคิดคอนเทนต์เพลินๆ แต่ไอเดียก็มาสะดุดลงตอนที่ใบชาะโเรียกนี่แหละ
“ฉันเรียกแกดังไปสามบ้านแปดบ้านแล้ว เหม่อไรเนี่ย”
“กำลังคิดงานอยู่เหอะ ไม่ได้เหม่อว้อย”
“จ้าๆ”
มันคงจะดีอยู่หรอกถ้าใบชาไม่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงประชดประชันแบบนั้นน่ะนะ
สโรชาจึงเบะปากกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้
“มีอะไร เรียกทำไม”
“ฉันถามแกเื่ชุดเนี่ย สปอนเขาส่งชุดมาให้แล้วเนี่ย แกต้องเปลี่ยนแพลนใหม่แล้วล่ะ”
“แล้วถ้าไม่ใส่อะ”
“แกอยากตายเหรอ!” ใบชาเท้าเอวอย่างเอาเื่ นังนี่มันจะกวนบาทาทุกวินาทีเลยรึไง
“โอเคๆ ล้อเล่นนิดเดียวเอง ทำไมแกมูดดี้จัง” หญิงสาวยิ้มล้อเลียนเพื่อนสนิทที่เป็ผู้จัดการส่วนตัวด้วยอีกหนึ่งตำแหน่ง
“ตกลงว่าใส่ชุดที่สปอนส่งมานะ เช็คดูด้วยว่าต้องแก้อะไรมั้ย” ใบชาดันกล่องกระดาษหรูหราปั้มชื่อแบรนด์ดังส่งไปให้เพื่อนสนิท
“เออแก แล้วไอ้แก่นั่นมันว่าไงมั่ง” ใบชาถามอย่างนึกขึ้นได้ สโรชาถึงกับหยุดชะงักเมื่อนึกถึง ‘ไอ้แก่’ คนนั้นที่เพื่อนถามถึง
“มันก็บอกว่าจะตามเอาเื่ผู้ชายทุกคนที่เข้ามายุ่งกับฉันอะดิ” หญิงสาวนึกฉุนจนต้องวางกล่องแบรนด์เนมกระแทกลงบนโต๊ะหินอ่อนเนื้อดี
“โอ้ยยยย ไอ้นักการเมืองหน้าปิ๊ มันคิดว่ามีอำนาจใหญ่คับฟ้ารึไงวะ” ใบชาบ่นด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว ซึ่งสโรชาก็เห็นด้วยนะ เื่ที่มันมีอำนาจใหญ่คับฟ้าอะ ไม่งั้นมันคงไม่กดดันเื่งานเธอได้ขนาดนี้หรอก
ไอ้สส. ทรงพล มันเคยยื่นข้อเสนอให้เธอไปเป็เด็กของมัน แต่หญิงสาวก็ปฏิเสธไปอย่างละมุนละม่อมทุกครั้ง จนหลังๆ มานี่แหละที่มันเริ่มเล่นไม้แข็ง คอยขัดแข้งขัดขาสปอนเซอร์เธอแทบทุกราย ที่ใช้คำว่าแทบทุกรายก็เพราะว่าบางรายก็ใหญ่เกินกว่าอำนาจมันจะไปถึงอะนะ
“เกิดเป็คนสวยก็มีเื่แย่ๆ เหมือนกันว่ะ” ใบชาพูดอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ก่อนจะกระแทกตัวลงนั่งอย่างกลัดกลุ้ม
“เราต้องหาวิธีแก้ปัญหาเื่นี้จริงๆ จังๆ ได้แล้วว่ะ ไม่งั้นฉันต้องเสร็จไอ้สส. เวรตะไลนั่นเข้าสักวันแน่ๆ”
“แล้วแกจะทำไง คงไม่คิดจะงัดข้อกับมันโต้งๆ หรอกนะ”
“โอ้ยอีนี่ โง่แบบนี้ไม่น่าเกิดมาเป็เพื่อนฉันได้”
“อีเบล!” ใบชาะโมาพร้อมกับเขวี้ยงกล่องทิชชูทันที
“หน็อย! ชื่อบลูว้อย ไม่ใช่เบล อย่ามาเรียกซี้ซั้วนะอีเพื่อนเวร” สโรชาไม่ได้โกรธจริงจังนัก แค่แกล้งวีนกันเล่นๆ เท่านั้นเอง
“คุยกับแกนี่มันเปลืองพลังงานว่ะ ตกลงจะเอาไง วิธีแก้ปัญหาของแกอะ” ใบชาถามพร้อมกับรู้สึกเสียวสันหลังหน่อยๆ ยิ่งเห็นรอยยิ้มมุมปากของเพื่อนสนิท ผู้จัดการสาวก็ยิ่งร้อนๆ หนาวๆ อย่างไรก็ไม่รู้
“ก็ต้องหาคนมาเป็แบ็กให้น่ะสิคะ”
“บลู…ฉันไม่ตลกนะ” ใบชากลัวเหลือเกินว่าเพื่อนจะคิดทำอะไรแผลงๆ อีก
“ก็ไม่ได้เป็ตลก ฉันเป็อินฟลู คิกๆ” สโรชาแสร้งยกมือปิดปากหัวเราะคิกคักยั่วโมโหเพื่อน ใบชาจึงได้แต่กลอกตาไปมาให้กับความกวนตีนของเ้าหล่อน
“แล้วใครมันจะมาเป็แบ็กให้แก”
“มีก็แล้วกันน่ะ แต่แกก็ต้องช่วยฉันด้วย โอเค๊”
“บอกมาก่อน ใคร?”
สโรชาขยับเข้าไปป้องปากกระซิบข้างหูเพื่อนสนิท แล้วก็โดนมะเหงกเป็รางวัลทันที
“มือหรือตีนยะ” สโรชาพูดเหน็บพร้อมกับลูบหัวโอดโอย ใบชาก็แทบจะควันออกหูให้กับความเล่นไม่รู้เื่ของเพื่อน ก็ที่มันกระซิบเมื่อกี้นี้ไม่ได้มีเนื้อหาอะไรเลย นอกจากคำว่า ซุบซิบๆๆ ของมันเนี่ย
“ฮ่าๆๆๆ เอาน่าาา ฉันไปสืบประวัติคนนี้มาแล้ว รับรองว่าเส้นใหญ่พอตัว ใหญ่มาั้แ่โคตรเหง้าเขาเลยค่ะเพื่อนรัก”
“จะบอกได้ยัง” ใบชาทำหน้าเซ็งๆ
“ก็คุณเหนือไง…เหนือนที”
“เหนือนที ไตรยานนท์?” ใบชาทวนชื่อถามตาโตอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง
หนุ่มนักธุรกิจไฮโซโก้เก๋แบบนั้น ผู้หญิงเข้าหาเขาไม่หยุดหย่อน เธอนึกไม่ออกเลยว่าสโรชาจะแทรกตัวเข้าไปในวังวนชีวิตของชายหนุ่มได้อย่างไร
หัวจะปวด
…………………………………
เพิ่งเคยมาอัปในเว็บนี้ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
1K
