ที่คาลเดียแห่งนี้คือศูนย์รวมแห่งบุคลากรที่มีคุณภาพจากทั่วโลก แน่นอนว่ากฏระเบียบต่างๆภายในสถาบันนั้น ก็ไม่ต่างจากสถาบันการศึกษาอื่นๆนัก หากแต่สาขาที่เกี่ยวกับการทหารทั้งหมดในสถาบันหาเป็เช่นนั้นไม่
เป็ที่รู้กันดีว่าสาขาการทหารทั้งหมด จะมีการแบ่งออกเป็กองพันต่างๆ เล็กลงมาจนถึงระดับหน่วยย่อย และการที่สาขาการทหารจะมีกองกำลังที่แข็งแกร่งหาใช่แค่มีกำลังพลเท่านั้น แต่รวมไปถึงอาวุธยุทโธปกรณ์อีกด้วย เพราะฉะนั้นแต่ล่ะกองพันจึงมีการกระทบกระทั่งกันเสมอมานานวันเข้าก็กลายเป็าเย็นโดยปริยาย
จนกระทั่งผู้อำนวยการเล็งเห็นว่าหากปล่อยไปคงไม่ดีแน่ ไหนๆก็อยากจะรู้อยู่แล้วว่ากองพันไหนแข็งแกร่งที่สุด จึงมีการอนุญาติให้สามารถประกาศท้าประลองระหว่างกองพันได้ โดยกฏและกติกาต่างๆ ทั้งสองฝ่ายมีสิทธิ์ออกแบบได้ทั้งสิ้นรวมไปถึงการปลดคณะครูที่เป็ที่ปรึกษาแก่กองพันให้พ้นจากตำแหน่งได้ด้วย ดังนั้นส่วนมากแล้วการประกาศท้าประลองระหว่างครูมันคือการประลองแย่งตำแหน่งที่ปรึกษาซ่ะมากกว่า
ส่วนประเภทการประลองนั้น ก็มี การรบแบบตะลุมบอลหรือ Battle royale การตั้งบุกและรับในฐานที่มั่น การคุ้มครองกองคาราวาน เป็ต้น
กลัมมาปัจจุบัน
" Battleroyale ฮ่าๆๆๆๆ พวกแกนี่มันโง่ซ่ะจริง ตกลงเงื่อนไขล่ะ " โจเซฟ
" หน่วย 13 จะไม่ได้รับโทษที่เกิดจากการทำร้ายหน่วย C ทั้งหมดไม่ว่ากรณีใดๆ และจำนวนพอทย์รวมถึงอาวุธครึ่งหนึ่งของหน่วย C หน่วย13 จะขอเป็สินา " เรย์
" ครึ่งหนึ่ง ? คิดว่าพวกแกจะชนะพวกเราได้หรอ ถ้าพวกแกชนะพวกเราจริง ชั้นจะยกให้ทั้งหมดเลย " โจเซฟ
" งั้นเปลี่ยนจากครึ่งหนึ่งเป็ทั้งหมดก็แล้วกัน " เรย์
" หัวหน้าผมขอเสนอเงื่อนไขอีกข้อได้ไหมครับ " ไม้ที่อยู่ด้านหลังพูดขึ้น
" เอาซิ " เรย์
" หากพวกชั้นชนะ นายห้ามมายุ่งกับอลิสอีก ไม่ว่ากรณีใดตกลงไหม " ไม้ยื่นข้อเสนอ
" หืมเื่นี้ คงต้องขอความเห็นจากอาจารย์อลิสแล้วล่ะ " โจเซฟพูดค้ลายกับให้อลิสตัดสินใจเื่นี้ แต่ภายในใจกลับเยาะเย้ยไม้ เพราะมันไม่คิดว่าอลิสจะรับข้อเสนอข้อนี้เนื่องจากมันและอลิสจะต้องทำงานร่วมกันในถานะ ที่ปรึกษาหน่วย C ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า อลิสคงไม่โง่พอที่จะเอาหน้าที่การงานมาทิ้งเพราะหน่วยสวะพวกนี้
" ตกลง " อลิสที่ได้ยินดังนั้นจึงกล่าวตกลง สร้างความตกตะลึงแก่โจเซฟมาก
" ต แต่อาจารย์อลิสครับ " โจเซฟพยายามที่จะเปลี่ยนใจอลิส แต่เมื่อมันมองไปที่อลิส กลับพบแต่สายตาแห่งความเ็า มันจึงสงบปากลงไป
" แล้วเงื่อนไขทางนั่นล่ะ " เรย์ที่เห็นว่าพวกตนไม่มีเงื่อนไขเพิ่มเติมจึงกล่าวขึ้น
" ง่ายๆ หน่วย 13 ต้องถูกยุบ และพวกแกทั้งหมดต้องถูกไล่ออก " ตอนแรกโจเซฟแค่อยากให้หน่วย 13 ถูกยุบลงเฉยๆ แต่จากเหตุการณ์เมื่อซักครู่ทำเอามันอยากที่จะไล่หน่วย 13 ออกไปไกลๆ
" ไล่ออกเลยหรอ มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ " อลิสที่ได้ยินดังนั้นจึงค้านออกมา
" อะ อะ อย่าลืมน่ะว่าฝั่งโน่น เป็คนท้าประลองมา อีกอย่างการถูกไล่ออก กับอาวุธทั้งหมดในคลังของหน่วยผม ดูยังไงผมก็เสียเปรียบน่ะครับ " โจเซฟ
" ตกลง " เรย์
" นี่เธอ " อลิสที่ได้ยินเรย์พูดดังนั้นก็ได้แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะ เธอไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับหน่วย 13 อยู่แล้ว พูดไปก็คงไม่ต่างจากสนทนากับรูปปั้นหินที่ไร้ซึ่งชีวิต แม้ว่าเราจะพยายามพูดกับมันเท่าไรแต่ก็ไม่มีการตอบสนองกลับมา
" เป็อันตกลง หึๆ เจอกันพรุ่งนี้ ที่โดม 5 ก็แล้วกัน " โจเซฟ
" เป็อันตกลง งั้นเรามาร่างสัญญาการประลองกัน " เรย์
หลังจากที่เรย์และโจเซฟร่างสัญญาการประลองกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว โจเซฟจึงพาหน่วย C7 จากไป ส่วนคนเจ็บนั้นได้พาไปรักษาก่อนหน้านี้แล้ว
.
.
.
.
หลังจากที่โจเซฟจากไปพวกเรย์ที่ยังไม่ได้ทานอาหารอะไรเลยจึงพากันนั่งทานอาหารที่ร้านลุงหนวดกันต่อ โดยมีอลิส อาจารย์สาวสวยเพิ่มมาอีกหนึ่ง
" รู้ไหมที่พวกนายทำน่ะ เป็เื่ที่บ้าบิ่นเอามากๆเลยน่ะ " อลิสที่ตอนนี้กำลังบ่นให้หน่วย 13 อย่างหัวเสียที่ไม่รับฟังคำพูดของเธอโดยเฉพาะไม้ที่โดนหนักสุด
" นี่เธอ บ่นมาเป็ชั่วโมงแล้วไม่เบื่อบ้างเลยรึไง " ไม้โอดครวญ
" ไม่ โดยเฉพาะนายต้องบ่นซ่ะให้หนัก จะได้ไม่ทำให้คนอื่นเค้าเป็ห่วง " อลิสกล่าว
อย่างลืมตัว
" เอ๋นี่เธอเป็ห่วงชั้นรึเนี่ย " ไม้ที่ได้ยินดังนั้นจึงกล่าวหยอกล้อ
" ค ใครเป็ห่วงนายกันห่ะตาบ้า ม ไม่คุยด้วยแล้ว " ถึงปากจะพูดอย่างนั้นแต่ั้แ่ทั่วทั้งหน้าของอลิสกลับแดงก่ำจนสังเกตุได้อย่างชัดเจน
ขณะที่ไม้กับอลิสกำลังนั่งมีโลกส่วนตัวอยู่ อีกด้านของโต๊ะพวกเรย์ก็กำลังนั่งทานอาหารพร้อมกับปรึกษาเื่การประลองวันพรุ่งนี้ไปด้วย
" หิน นายคิดว่าพรุ่งนี้เรามีโอกาศชนะบ้างไหม " เรย์
" เท่าที่ดูคงยาก เพราะฝั่งโน่นน่าจะมีอุปกรณ์พร้อมมากกว่าพวกเรา และชั้นยังคิดว่าพวกนั้นอาจจะเล่นไม่ซื่ออีกด้วย " หิน
" นั้นสิน่ะ ว่าแต่อาวุธที่อยู่ในหน่วยเรามันมีอะไรบ้าง " เรย์
" ถ้าจะพูดให้ถูก คงต้องพูดว่าหน่วยเราเคยได้รับอะไรมาบ้างมากกว่า เพราะั้แ่หน่วยเราก่อตั้งมา พวกเราต่างก็ไม่เคยได้รับงบสนับสนุนเลย อาจจะเป็เพราะหน่วยเราไม่ขึ้นตรงต่อหน่วยไหนเลยก็ได้ จึงทำให้พวกเราไม่มีงบประมาณสนับสนุนเลยน่ะ " สิงห์
" งั้นเหรอ อย่างนี้หน่วยเราก็ไม่ต่างจากหน่วยทหารรับจ้างเลยน่ะซิ แล้วอย่างนี้พวกนายพอจะมีอาวุธที่เป็ของตัวเองบ้างรึเปล่า " เรย์
" มีสิ แต่อาวุธที่พวกเรามีมันจะเป็อาวุธปืนสมัยเก่าๆ น่ะ" ไม้ที่ได้ยินเรย์พูดเื่อาวุธกล่าวขึ้น
" ปืนสมัยเก่าเหรอ ? " เรย์
" มันเป็ปืนที่พวกเราได้รับมาจากทางบ้านน่ะ อย่างชั้นได้ M 1911 มา ส่วนสิงห์มันได้ HK - 33 ส่วนไอ้ไม้มันได้ Kar-98 จากพ่อของมันอีกทีน่ะ " หิน
" หาาาาา นี่พวกนายสติดีหรือเปล่า หน่วยนายมีอาวุธแค่นี้แล้วยังจะคิดสู้กับ กองร้อย C อีกหรอ แถมการประลองก็เลือกแบบ Battle royale อีก " อลิสที่ได้ยินดังนั้นก็โวยวาย
" เธอนี่น้า ไม้นายช่วยอธิบายแฟนนายให้เข้าใจหน่อยเถอะ ว่าไอ้ที่เราต้องมาเจอเื่
แบบนี้น่ะ มันเพราะใคร " เรย์ที่ได้ยินอลิสบ่นพูดขึ้น
" ค ใคร ใครจะไปเป็แฟรกับคนอย่างหมอนี่กัน " อลิสที่ได้ยินดังนั้นก็ได้แต่หน้าแดง
" เข้าใจพูดนี่เพื่อน " ไม้ที่ได้ยินดังนั้ันก็ไม่ปฏิเสธพร้อมยังยกนิ้วโป้งให้เรย์อีกด้วย
" นี่นาย " เมื่อเห็นว่าอลิสจะโวยวายอีกครั้งไม้จึงทำหน้าตาจิงจังขึ้นมาทันที
" แล้วเธอรู้ไหมว่าทำไมพวกชั้นต้องโดนหาเื่จากพวกหน่วย C7 มัน" อลิสที่เห็นว่าไม้ทำหน้าตาจริงจังก็ได้แต่ส่ายหน้า
" ที่จริงมันก็เป็เพราะเธอนั้นแหละ " เมื่อรู้ว่าเื่ทั้งหมดมาจากตนเอง อลิสก็ทำหน้าตาไม่เชื่อขึ้นมา
" ไอ้เ้าโจเซฟอะไรนั้น มันคงตามตื้อเธอมานานแล้วซิน่ะ " ไม้
" มันก็ใช่อยู่หรอก แต่ชั้นก็ไม่ได้สนใจมันเลยน่ะ" อลิส
" นั้นแหละ ดังนั้นเมื่อมันเห็นว่าเธอกับชั้นสนิทกัน มันก็เลยอยากที่จะเหยียบชั้นให้จมดิน เพื่อให้ชั้นออกห่างจากเธอไงล่ะ และที่เรย์เลือกการประลองเป็ Battle royale เพราะฝั่งนั้นมันมีคนมากกว่า เพราะฉะนั้นเราจึงต้องจำกัดจำนวนพวกมันด้วย Battle royale ที่ให้คนเข้าไปได้แค่ 100 คนต่อสนาม หรือ 25 หน่วยนั้นเอง "ไม้อธิบาย
" อะไรกัน นี่พวกนายรู้อยู่แล้วเหรอ " อลิสหันหันไปถามพวกเรย์
" ไม่รู้สิแปลก " หิน
" ก็พวกมันอยากมีเื่ ชั้นก็เลยจัดให้ไง " สิงห์
" ก็อย่างที่พูดมานั้นแหละ ถึงจะรอดจากเื่คราวนี้ไปได้ยังไง พวกมันก็กลับมาหาเื่เราอยู่ดี " เรย์
" แต่ถึงยังไง พวกนายก็ต้องเจอคนเกือบร้อยเลยน่ะ ไม่กลัวแพ้เลยเหรอ ถ้าแพ้ต้องโดนไล่ออกเลยน่ะ " อลิส
" ถ้าถามพวกเราว่ากลัวไหม ก็รู้สึกกลัวนิดหน่อยน่ะ " เรย์พูดออกมาพร้อมกับหันไปมองหน้าสมาชิกทุกคน แต่คำที่กล่าวออกมาหลังจากนั้นทำให้ อลิสหนาวไปถึงขั้วหัวใจเลยทีเดียว
" กลัวว่าพวกมันจะอ่อนแอ อ่อนแอมากซ่ะจนไม่สามารถทำให้ชั้นหายเบื่อได้เลยน่ะ " เรย์กล่าวพร้อมยิ้มเหี้ยม
" พวกเรากลับกันเถอะ ต้องไปเอาปืนออกมาขัดสนิมอีก เมื่อวานเห็นสนิมมันขึ้นปืนของสิงห์แล้ว ใจคอไม่ดีเลย " ไม้เอ่ยแซวสิงห์
" ว่าแต่ปืนชั้นขึ้นสนิม ฝีมือแกก็เหมือนกันล่ะว้า " สิงห์
" พูดอย่างนี้แกอยากโดยเป่าหัวระยะ 2 กิโลไหมเพื่อน " ไม้
" กลับกันเถอะ " เรย์ที่เห็นว่าไม้กับสิงห์เริ่มจะทะเลาะกันจึงเอ่ยตับบท
" เดี๋ยวซิ รอก่อน" อลิส
" ทำไมเหรอ หรือว่าเธออยากไปนอนกับชั้น " ไม้กล่าวอย่างทะเล้น
" บ บ้าเหรอ ก ก็แค่อยากชวนนายไปทำธุระนอกเมืองหน่อย " อลิส
เมื่อได้ยินดังนั้นไม้จึงหันไปถามเรย์ เมื่อเห็นว่าเรย์ไม่ว่าอะไรไม้จึงตอบตกลง แล้วไม้กับอลิสจึงเดินแยกออกไป หลังจากแยกจากพวกเรย์มาไม้และอลิสก็เดินทางมาถึงที่ห้างดังแห่งหนึ่ง ที่อยู่ในเมืองสายหมอกใกล้กับคาลเดีย
" นี่เธอพาชั้นมาที่นี่ทำไม " ไม้
" ก็ของใช้ส่วนตัวชั้นหมดแล้วนี่ ก็เลยมาซื้อ " อลิสกล่าวอย่างอายๆ
" แล้วทำไมเธอไม่ชวนเพื่อนผู้หญิงมาด้วยล่ะ " ไม้
" ทำไมนายไม่อยากมางั้นเหรอ งั้นนายก็กลับไปสิ หึ " อลิสได้ยินดังนั้นจึงกล่าวอย่างแง่งอน
" อ่าวเดี๋ยวยอมแล้วๆ อย่างอนเลยน่ะเดี๋ยวอยากได้อะไรชั้นจะทำให้ " ไม้ที่เห็นว่าอลิสเริ่มที่จะงอน กล่าวขึ้นเพราะจากประสบการณ์ที่อยู่กับอลิสมาั้แ่เด็ก การที่อลิสงอนนั้นง้อยากมาก
" จริงน่ะ งั้นวันนี้นายต้องไปเที่ยวกับชั้น " อลิสกล่าวอย่างดีใจ แต่ขณะที่อลิสไม่ระวังตัวอยู่นั้นเอง ไม้ก็สังเกตุเห็นแสงวิบวับที่ตึกตรงข้าม กับตัวห้างด้วยความที่ผนังห้างด้านหนึ่งหนึ่งทำมาจากกระจก ทำให้เพื่อให้มองเห็นวิวตัวเมืองยามค่ำคืนได้ ดังนั้นตึกที่อยู่ตรงข้ามจึงเหมาะมากที่จะซุ่มยิงเป้าหมายที่อยู่ในห้าง
ไว้เท่าความคิดไม้เข้าไปกอดอลิสพร้อมกับเอาตัวบังวิถีะุทันที
" ปัง !!! " เสียงมัจจุราชสีดำคำรามขึ้นพร้อมกับส่งทูตแห่งความตายสีเงินออกไปเป้าหมายคือสาวสวยผมทองที่อยู่ในห้าง แต่ก่อนที่ะุจะทะลวงหัวใจเป้าหมายกลับมีชายคนหนึ่งเอาร่างมาบังเป้าหมายเอาไว้ นักฆ่าที่เห็นดังนั้นจึงรีบหนีทันที เพราะอีกฝ่ายคือครูฝึกนักเรียนซุ่มยิงแห่งคาลเดีย มันคงโดนเป่าหัวกระจุยแน่หากมันยังอยู่ต่อไป
" ไม้ นายเจ็บตรงไหนไหม อย่าเป็อะไรน่ะ " อลิสที่ตอนแรกใปนเขินอายที่โดนกอดเอาดื้อๆ แต่เมื่อรู้ว่าไม้เอาตัวมาบังะุให้ก็ได้แต่ตระหนกจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นไม้นิ่งไปก็ยิ่งร้อนใจไปใหญ่
" ไม้อย่าเป็อะไรน่ะ ฮือๆๆ ถ้านายตายชั้นจะอยู่ยังไง ตื่นขึ้นมาซิไม้ ฮือๆๆๆ " แต่ขณะที่
อลิสกำลังร้องไห้อยู่นั้น ไม้ก็ได้ลุกขึ้นมา
" โอ๊ยย เจ็บๆๆๆ มันใช้ปืนรุ่นอะไรฟ่ะ ยิงเจ็บชิบ " ไม้ที่ดูเหมือนจะไม่เป็อะไรลุกขึ้นมา สร้างความใแก่ผู้คนบริเวณนั้นเป็อย่างมาก
อลิสที่เห็นไม้ปลอดภัยก็เข้าไปกอดพร้อมร้องออกมา
" ฮือๆๆ ตาบ้าชั้นนึกว่านายจะตายไปแล้วซ่ะอีก " ไม้ที่เห็นอลิสร้องไห้ก้ได้แต่ยกมือบูบหัวอลิสให้คลายความกังวล แต่สายตากลับจับจ้องไปยังเงาคนที่อยู่ห่างออกไป หลายชั่งตึก
- แย่แหะเ้านั้นดันอยู่ห่างออกไป เกิน 2 ไมล์อย่างนี้เ้านั้นหนีไปได้แน่ - ไม้ที่กำลังยืนคิดอยู่นั้นพลันเหลือบไปเห็น desert eagle ที่เหน็บอยู่ที่เอวของอลิส
" นี่อลิสชั้นขอยืมปืนเธอหน่อยสิ " อลิสที่ได้ยินก็ได้แต่ยืนงง แต่ก็หยิบ desert eagle ให้ไม้ไป
" นายจะทำอะไรเหรอ จากเสียงที่ได้ยินมันคงเป็ปืนซุ่มยิงแบบ The CheyTac M200 ระยะหวังผลมันตั้ง 2 กม. เลยน่ะ ถึงนายจะยิงแม่นขนาดไหนก็เถอะ แต่นายยิงมันไม่ถึงหรอก " อลิส
" นี่อลิสยังจำที่ชั้นสอนได้ไหม การที่เราจะยิงอะไรก็ตามหากเราไม่เชื่อว่ามันจะโดนมันก็ไม่มีวันเข้าเป้าหรอก " กล่าวเสร็จไม้ก็ปลดแม็กกาซีนพร้อมกับหยิบะุออกจากรังเพลิงหนึ่งนัด จากนั้นเขาก็กำะุนัดนั้นพร้อมพูดอะไรไปด้วย อลิสที่เห็นก็ไม่กล้ารบกวนแต่พยายามจับใจความว่าไม้กำลังพูดอะไร
" ....... นะโมพุทธายะ " กล่าวเสร็จไม้ก็ยัดะุเข้ารังเพลิงพร้อมเล็งไปยังนักฆ่าคนนั้นแล้วเหนี่ยวไกทันที
อีกด้าน นักฆ่าที่ตอนนี้อยู่ห่างจากห้างประมาณ 3 ไมล์ กำลังขับรถยนต์หลบหนีอยู่นั้น ก็กำลังคุยโทรศัพท์อยู่
" ครับท่าน ขอโทษครับจะไม่พลาดอีกแล้วครับ "
" จำไวคราวหน้าอย่าให้พลาดอีก " แต่ขณะที่ปลายสายยังพูดไม่จบ มันก็ได้ยินเหมือนลูกแตงโมะเิจากนั้นก็เป็เสียงรถคว่ำจากปลายสาย
" เกิดอะไรขึ้น เห้ ตอบหน่อย ได้ยินไหม " ถึงมันจะถามอีกนานซักเท่าไรมันก็คงได้รับแค่ความเงียบเท่านั้น เพราะตอนนี้นักฆ่าที่มันจ้างมานั้นได้กลายเป็ศพจากะุ
.41 Magnum ที่ะเิหัวมันจนหายไปนั้นเอง
" นี่ไม้นายคิดว่านายจะยิงโดนไหม " อลิสที่เห็นไม้ยิงปืนออกไปถามด้วยความสงสัย
" นี่เธอไม่เคยได้ยินคำนี้เหรอ ปืนพกสไนเปอร์น่ะ " ไม้หันมากล่าวพร้อมยิ้มทะเล้น
.............................................................................................................................
อธิบายเื่กองทัพหน่อยน่ะครับ
ในคาลเดียจะมีกองทัพต่างๆมากมาย แต่ล่ะกองทัพก็จะแยกย่อยไปเป็กองพัน ที่มีกำลังพล 1000 นาย ในกองพันก็จะมี 10 กองร้อย แต่ล่ะกองร้อยก็จะมีกำลังพล 100 คน และแต่ล่ะกองร้อย ก็จะมี 10 หน่วย หน่วยละ 10 คน เพราะฉะนั้น C7 ก็คือหน่วยที่ 7 ของ
กองร้อย C นั้นเอง
แต่สำหรับใครที่รอฉากต่อสู้อยู่ ตอนหน้าได้เจอแน่ครับ
ปล. ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนิยายเื่นี้น่ะครับ
จากไรท์
1K
