เถ้าแก่ขั้นเทพ ไอเทมสุดโกง ลูกค้าสุดกาว

ตอนที่ 157 : ประสบการณ์เล่นเกมของหลิวลู่อวี่

ขณะเดียวกันนี้ปู้ฉืออีก็ตั้งข้อสงสัยขึ้นมา

จำนวนชั้นของหอคอยแห่งการทดสอบอ้างอิงโดยขอบเขตพลังของผู้ฝึกตน

อย่างนั้นแล้วเกรงว่าจะมีแต่เถ้าแก่ที่ทราบคำตอบของคำถามข้อนี้...

ขณะนี้เหว่ยอี้และคณะต่างพร้อมเล่นเกมแล้ว

เมื่อมารับชมลั่วฉวน พวกเขาจึงได้ตระหนักถึงภาพที่ฉายบนหน้าจอ

“เถาวัลย์หน้าผี? ต่อสู้ในหอคอยแห่งการทดสอบได้ด้วยหรือ?” หลิวลู่อวี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ถูกต้องแล้ว กล่าวเช่นนั้นก็ได้” ปู้ฉืออีคิดไปครู่แล้วจึงพยักหน้ารับ

ปู้ฉืออีกล่าวคำมั่นกับตนเองในใจ ว่าวันหนึ่งจะก้าวไปถึงชั้นที่สี่ให้จงได้

หลิวลู่อวี่เผยความสงสัย

แล้วมันหมายความถึงอะไรกันแน่?

คำตอบที่คลุมเครือนี้หมายความถึงอะไรกันแน่?

กระนั้นปู้ฉืออีสวมใส่หมวกตระเตรียมเข้าโลกเสมือนจริงแล้ว

ขณะนี้ความไม่พอใจเล็กน้อยปรากฏในใจหลิวลู่อวี่

นี่ก็อีกคน!

วันนี้นางโดนผู้อื่นเมินแล้วถึงสองครั้งครา!

นักบุญผู้ทรงเกียรติแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ห้วงน้ำหยกถูกเมินเฉยถึงสองครั้งคราในร้านแห่งนี้ นางแทบไม่อยากจะเชื่อตนเอง!

แม้ทราบว่าร้านนี้มีเบื้องหลังชวนสะพรึง กระนั้นก็อดไม่ได้ที่จะโกรธ

ขณะนี้เองที่ผู้อื่นสวมใส่หมวกเรียบร้อยพร้อมเข้าเล่นเกม

ไม่มีผู้ใดให้ความสนใจทางด้านนางไม่ หลิวลู่อวี่จึงเลือกที่นั่งของตัวเองพร้อมสวมใส่หมวกอย่างไม่สบอารมณ์

นางคิดอยากได้เห็น ว่าโลกเสมือนจริงนั้นมันวิเศษจริงหรือไม่

ทันทีเมื่อนางสวมใส่หมวก หลิวลู่อวี่จึงรู้สึกราวกับวิญญาณถูกดึงออกจากร่าง

พริบตาขณะนี้นางปรากฏตัวในห้องสีขาวบริสุทธิ์

ร่างกายนี้กลับกลายเป็นคนธรรมดาโดยสมบูรณ์

“นี่คือสิ่งที่เรียกว่าห้วงมิติเริ่มต้น? ไม่เห็นจะต่างอะไรกับความเป็นจริง!”

หลิวลู่อวี่ยังรับรู้ถึงร่างกายได้เหมือนเป็นร่างตนเองทุกกระเบียดนิ้ว

นางค่อยทราบชัดเจน ว่าขณะนี้ราวกับโดนพามายังห้วงมิติแห่งอื่น!

มันสมจริงขนาดที่นางต้องเกิดอาการตื่นตะลึง

หากคิดอยากสร้างโลกอีกใบหนึ่งขึ้นมา เช่นนั้นผู้ใดกันสามารถกระทำได้?

เกรงว่าแม้เป็นขอบเขตราชันหรือนักบุญแห่งตำนานยังไม่อาจมีความสามารถเพียงนี้

ด้วยอาการตื่นตะลึงและสงสัย หลิวลู่อวี่จึงเลือกลูกโป่งที่เป็นรูปหอคอยน้อยตามความรู้สึกของนางเอง

เป็นหอคอยแห่งการทดสอบ

ห้วงมิติรอบด้านกลับกลายเป็นสีดำสนิท

“ห้วงมิติอื่นอีกแล้ว?” หลิวลู่อวี่เกิดความสงสัย

ตรงหน้าของนาง มันปรากฏสิ่งปลูกสร้างจำลองสองแห่ง

หนึ่งคือสังเวียน อีกหนึ่งคือหอคอยน้อย

หอคอยน้อยอีกแล้ว?

หลิวลู่อวี่จึงเลือกหอคอยน้อยอีกครั้ง

นั่นจึงเป็นโหมดท้าทายของหอคอยแห่งการทดสอบ

ภาพเบื้องหน้าสว่างวูบ หลิวลู่อวี่ปรากฏตัวในทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่

สายลมเย็นโชยพัดผ่าน ต้นหญ้าต่างพลิ้วไหวตามสายลม

อากาศนี้มีกลิ่นของต้นหญ้าและผืนดินอย่างเต็มเปี่ยม

“นี่มันของจริงแล้วไม่ใช่หรือไร?”

หลิวลู่อวี่แตกตื่น

“หรือ? อะไรกันนี่?”

นางพลันได้ตระหนักว่ามีหน้าต่างโปร่งแสงตรงมุมบนขวาของสายตา

มันเป็นข้อมูลของตัวนาง รวมถึงมีลูกโป่งรูปร้านค้าขนาดเล็ก

หลิวลู่อวี่จึงกดเลือกไปด้วยความสงสัย

ทันใดนี้เองที่หน้าจอโปร่งแสงจึงปรากฏต่อหน้า รายการนับไม่ถ้วนเผยออกให้เห็น

“พวกนี้มันอะไรกัน?”

หลิวลู่อวี่พิจารณาอ่านอย่างจริงจัง...

เพียงไม่กี่นาที ออร่าของหลิวลู่อวี่จึงกลายเป็นขอบเขตหลอมกายระดับสูงสุด

ในมือนางขณะนี้มีฟลูตหยกปรากฏ

ผู้คนล้วนทราบว่าอาวุธของหลิวลู่อวี่คือฟลูต

การโจมตีของนางคือการใช้คลื่นเสียง

เดิมนางเพียงคิดมองหาไปเรื่อย ที่ไม่คาดคิดคือจะถึงกับมีฟลูตเป็นอาวุธในลูกโป่งรูปร้านค้าให้เลือกแทบนับไม่ถ้วน

ตอนที่ 158 : ตอบโต้เถาวัลย์หน้าผี

หลิวลู่อวี่รู้สึกราวกับประตูสู่โลกใบใหม่ได้เปิดออก

เดิมนางคิดว่าฟลูตเป็นอาวุธที่สมควรหายากในโลกแล้ว

กระนั้นขณะนี้พบเจอฟลูตนับพันในร้านค้าเรียงราย หลิวลู่อวี่จึงค่อยทราบว่าตนขาดซึ่งความรู้และประสบการณ์

เมื่อเริ่มแล้ว ไม่ช้าจึงปรากฏหมาป่าสีเทาจำนวนหนึ่งในทุ่งหญ้า

หลิวลู่อวี่มีวิธีการต่อสู้อันเป็นเอกลักษณ์

ด้วยเป่าฟลูต บทบรรเลงอันไพเราะจะดังออก

มันเปรียบดังเสียงกระซิบแห่งความตาย นี่คือการโจมตีทางจิต!

ดวงตาของหมาป่าสีเทาเผยความสับสน ความเร็วลดลงทีละน้อย...

ด้วยหลิวลู่อวี่เป็นไปได้ด้วยดี ทางด้านเหว่ยอี้และตี้อู๋อู่หยิงขณะนี้กำลังดื่มด่ำกับสิ่งที่เรียกว่าโลกเสมือนจริง

ตี้อู๋อู่หยิงเลือกโหมดอารีน่า

เพราะเข้ามาเล่นเพียงผู้เดียว ดังนั้นขณะนี้จึงต่อสู้กับร่างจำแลงตนเอง

หนึ่งคนหนึ่งดาบ สองร่างตี้อู๋อู่หยิงเผยเคล็ดวิชาดาบอย่างเชี่ยวชาญ กลางอากาศขณะนี้มีร่างดาบนับไม่ถ้วนปรากฏวูบวาบ!

สำหรับนักปรุงยา เหว่ยอี้เชื่อในสัญชาตญาณของตนเอง

เขาเลือกระบบฝึกสอนทำอาหาร

บอกกล่าวตามตรง หลังได้ทราบว่าปรากฏตัวในห้องครัว เหว่ยอี้นิ่งงันไปครู่หนึ่ง

เขาเกิดความสงสัย ว่าถึงกับสร้างโลกเสมือนจริงขึ้นมามันจะมีอะไรที่ไร้ค่างั้นหรือ...

พอคิดเช่นนั้น เหว่ยอี้จึงเลือกหน้าต่างเลือกรายการ

ถัดจากนั้นจึงเป็นการสุ่มวัตถุดิบที่ดูน่าจะคุ้นตากับการสกัดโอสถและเลือก

ไม่ช้าภาพที่พบเห็นมันทำเขาต้องปรับเปลี่ยนความคิดไปอย่างสิ้นเชิง

……

ลั่วฉวนเปลี่ยนอาวุธใช้งาน

ขณะนี้กำลังถือหอกมังกรดำเหมือนดังที่เหล่าไป่เคยใช้!

หอกคือราชาแห่งอาวุธ!

พลังโจมตีนั้นอยู่ระดับชั้นแนวหน้า!

กระนั้นระดับของหอกมังกรดำนี้ลดทอนลงจากตัวจริงอย่างมหาศาล

อย่างไรแล้วหอกมังกรดำของจริงก็มีแต่ต้องใช้โดยผู้ฝึกตนขอบเขตทดสอบเต๋า

กำลังของลั่วฉวนขณะนี้คือขอบเขตจิตวิญญาณระดับสูงสุด หากใช้งานหอกมังกรดำตัวจริง เช่นนั้นก็เกรงว่าโจมตีได้ไม่กี่ครั้งคงหมดเรี่ยวแรงแล้ว

บนพื้นดินขณะนี้ปรากฏเศษเถาวัลย์กระจายตัวทั่วบริเวณ

คราบของเหลวสีแดงกระจายตัวอยู่ทั่วพื้น

อาการของลั่วฉวนไม่ค่อยดีเท่าใดนัก ร่างกายขณะนี้มีแต่บาดแผล

เหล่านี้เป็นเถาวัลย์ทำร้าย

ทั้งสองฝ่ายต่างเหนื่อยหอบอย่างคิดพยายามฟื้นคืนอาการบาดเจ็บ!

ร่างหลักของเถาวัลย์หน้าผีที่เคยยิ้ม ขณะนี้ไม่ยิ้มแล้ว ทว่ามันส่งเสียงหัวเราะแหบแห้งออกมาราวกับคิดทิ่มแทงจิตวิญญาณผู้คน

รากไม้สีดำสนิทขณะนี้แทงทะลุขึ้นจากพื้นดินโจมตีใส่ลั่วฉวน!

ลั่วฉวนคล้ายทราบอยู่ก่อนแล้ว ขณะนี้หลบเลี่ยงได้ทันท่วงที!

ลั่วฉวนเรียนรู้กลยุทธ์ทั้งหลายของเถาวัลย์หน้าผีมาไม่น้อยกว่าสิบครั้งแล้ว!

หากไม่อาจหลบ เช่นนั้นพรสวรรค์ของเขาคงเป็นสิ่งไร้ค่า!

ตู้ม!

ขณะหลบเลี่ยงรากไม้ ร่างลั่วฉวนพลันเหยียบย่ำ!

พลังวิญญาณที่หลงเหลือขณะนี้ระเบิดออกที่ฝีเท้าขณะเหยียบย่ำ!

อีกทั้งขณะนี้ยังใช้มือขวาสะกดพลังลงเข้าใส่!

ตึง!

เสียงปะทะเบาเผยออก หอกมังกรดำขณะนี้พุ่งทิ่มแทงออกซึ่งหน้า!

ฟึ่บ!

คลื่นเสียงการกรีดผ่านอากาศดังออก!

เถาวัลย์หน้าผีเผยเสียงหัวเราะ เถาวัลย์นับไม่ถ้วนพลิ้วไหวขณะนี้เข้าหยุดยั้ง!

กระนั้นการโจมตีของลั่วฉวนไม่ทราบว่าผ่านการสะสมพลังไว้เพียงใด ขณะนี้มันทะลวงผ่านปราการป้องกันของเถาวัลย์หน้าผีเข้าไปได้

เถาวัลย์จำนวนมากแตกตัว ความเร็วของหอกมังกรดำไม่ลดทอน ขณะนี้มันทิ่มแทงใส่หน้าผากของต้นเถาวัลย์หน้าผีโดยตรง!

ตู้ม!

แรงปะทะบังเกิด เสียงดังสนั่นกึกก้อง!

รอยปริแตกกระจายทั่วต้นเถาวัลย์หน้าผี!