เป็เเช้าที่สดใส เมย์เม่รู้ตัวว่ามีชื่ออยู่ในชมรมแล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะเล่นดนตรีอะไรไม่ได้เลยก็ตาม แต่ก็ไม่ต้องสงสัยว่าใครทำให้เธอมาอยู่ในชมรมได้ง่ายๆ คงไม่พ้นเอก ที่ดูสนใจเธอมาั้แ่แรกแล้ว
“เมย์ แกอยู่ชมรมอะไรอ่ะ”จินถามด้วยความสงสัย หลังจากที่ตนพึ่งตรวจเจอรายชื่อตัวเองในชมรมเรขาคณิต
“ฉันได้ชมรมดนตรีอ่ะ”
“โหย โชคดีอ่ะ มีแต่คนอยากเข้าชมรมนี้”
“ทำไมอ่ะ”
“แหมแก ก็จะเพราะอะไรอ่ะ ประธานชมรมหล่อน่ากินขนาดนั้น”
“ฮ่าๆๆ แกก็เว่อร์ ไม่เห็นจะอะไรขนาดนั้นเลย”ในขณะที่คนอื่นมองว่าเบนซ์เป็ที่น่าสนใจ หากแต่ว่าไม่ได้อยู่ในสายตาเธอเลย เพราะถึงแม้ผู้ชายคนนี้จะหล่อแค่ไหน แต่นิสัยนั้นกลับแย่ยิ่งกว่าอะไรดี
“ทำมาเป็พูด อย่าให้ฉันรู้นะว่าที่เข้าชมรมนี้ก็เพราะพี่เบนซ์อ่ะ ถ้าเป็ฉันละสวยเหมือนแกนะ พี่เบนซ์ไม่เหลือหรอก”จินพูดติดตลก
“ฉันจะไปทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ เขามีแฟนล่ะนี่ ชื่อว่าอะไรนะ พี่ก้อยป่ะ”
“โถ่ ยัยนั่นน่ะเหรอ จะไปสนใจทำไม เห็นแบบนั้นก็ร้ายมากเลยนะ นางไม่ได้ ได้พี่เบนซ์มาด้วยความบริสุทธิ์หรอก ก็เห็นว่าไปแย่งเขามาอีกทีเหมือนกัน”
“จริงเหรอ”
“ใช่ นางเนี่ยแสบมากเลยนะ รู้สึกว่าก่อนหน้านี้พี่เบนซ์เขาจะมีแฟนอยู่แล้ว แต่อยู่อีกโรงเรียนนึง น้องคนนั้นน่ารักมาก แต่ไม่รู้ว่าชื่ออะไร น้องเขาจะผมสั้นๆอ่ะ เห็นชอบมารอพี่เบนซ์หน้าโรงเรียนบ่อยมาก แต่ก็เลิกไปละ เพราะอีพี่ก้อยนี่แหละ” หลังจากที่เมย์ได้ยินเื่ที่จินเล่าก็รู้ได้ทันทีว่าผู้หญิงที่จินหมายถึงเป็น้องสาวของเธอแน่ๆ แสดงว่าเื่ที่เธอไปสืบและรู้มาก็เป็เื่จริง ที่ผู้หญิงคนนี้ก็มีส่วนทำให้น้องของเธอต้องเป็แบบนี้
………ชมรมดนตรี…………
ก็อกๆๆๆ
“หวัดดีค่ะ พี่เอก พี่ชล พี่เบนซ์”ฉันแง้มหน้าออกมาทักทายพร้อมน้ำอีก 3 แก้ว
“อ้าว น้องเมย์ เข้ามาสิ”เอกรีบมาเปิดประตูให้ฉัน
“ขอโทษนะคะที่มาช้า พอดีเมย์ท้องเสียนิดหน่อยอ่ะค่ะ”ฉันโบ้ยเพื่อยืดเวลาจริงๆแล้วก็ตั้งใจจะมาเวลานี้นั้นแหละ คนไม่เยอะ จะได้ทำอะไรสะดวก
“ไม่เป็ไรเลยครับ ละหายปวดท้องรึยังครับ”
“หายแล้วค่ะ เมย์ซื้อน้ำมาฝากพี่ๆด้วยนะคะ”ฉันว่าพลางยื่นน้ำให้คนละแก้ว แต่ก่อนจะถึงมือเบนซ์ ฉันก็เผลอทำมันหกเลอะเสื้อของเขา
“ว้าย ขอโทษค่ะ”
“อ่ะ เอ่อ”เบนซ์ใไปสักพัก
“พี่เบนซ์คะ เมย์ขอโทษค่ะ เมย์ไม่ได้ตั้งใจ”
“ไม่เป็ไรๆ แค่นี้เอง”
“เอ่อ เมย์ว่าพี่เอาเสื้อมาให้เมย์ซักเถอะนะคะ”
“ไม่เป็ไรจริงๆ”
“นะคะ”ฉันมองเขาด้วยสายตาอ้อนวอน ไม่ปล่อยให้เขาได้ตอบฉันคว้ามือเขามาในห้องน้ำที่อยู่ในห้องชมรม ฉันเปิดก็อกน้ำแล้วใช้น้ำปัดๆคราบออก แต่มันกลับเลอะยิ่งกว่าเดิม
“เมย์ว่า พี่ถอดเสื้อเถอะค่ะ เมย์ซักให้ไม่ถนัด”
“เอ่อ พี่ว่า…”
“เถอะค่ะ อายเหรอคะ ไม่ต้องอายหรอกค่ะ แค่นี้เอง”ฉันทำการปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของเขาออก ทำให้เผยเห็นแผงอกขาวแข็งแรงนั้น ถึงจะทำให้ฉันชะงักไปบ้างแต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันหวั่นไหวเท่าคนที่โดนฉันปลดกระดุมอยู่ตอนนี้ ที่ตอนนี้ทำหน้าไม่ถูกและเอาแต่จ้องหน้าฉัน เมื่อถอดมาได้ฉันจึงเอามันมาซักในอ่าง
“เมย์ขอโทษนะคะ อุตส่าห์จะซื้อน้ำมาเลี้ยงแท้ๆ ดันสะเพร่ามือไม้อ่อนไปได้”ฉันบ่นตัวเองพลางซักผ้าไปด้วย
“ไม่เป็ไรครับ”
“อืม ไม่ค่อยดีเลย”ฉันยกเสื้อนักเรียนที่ยังคงมีสีคราบน้ำหวานติดอยู่
“เมย์ขอเอาไปซักที่บ้านนะคะ แล้วค่อยเอามาคืน”
“โห ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก”
“ไม่ได้สิคะ อย่าปฎิเสธเมย์นะ”
“ก็ได้”
“ว่าแต่ พี่เบนซ์พอจะมีเสื้อติดชมรมสักตัวที่นี่บ้างไหมคะ มายืนโป๊อยู่อย่างนี้ เมย์ก็เขินเป็นะคะ”ฉันพูดทำลายบรรยากาศ หลังจากที่ยืนอยู่ในห้องน้ำกันแค่ 2 คน แถมอีกฝ่ายยังมายืนโชว์ซิกแพ็คท่อนบนอยู่อย่างนี้อีก
“อ่ะเอ่อ มีสิ เดี๋ยวพี่ไปใส่เสื้อก่อนนะ”
“ค่ะ”อีกคนรีบออกไปอย่างไว หลังจากที่ฉันถามเรียกสติ
“โห หายไปซะนานเลย นี่มันทำอะไรน้องป่ะเนี่ย”เอกรีบถามทันทีหลังจากที่เห็นฉันเดินตามออกมา
“ทำอะไรวะ”เบนซ์รีบแก้ตัวก่อน
“ก็ดูสิ มึงเล่นเดินออกมาไม่ใส่เสื้อขนาดนี้ บอกเลยนะ ว่าถ้าไม่ใช่ห้องน้ำชมรมแต่เป็ห้องน้ำข้างนอกนี่ มึงกับน้องเขาจะโดนเข้าใจผิดได้”
“เป็ห่วงกูว่างั้น?”
“กูเป็ห่วงน้องเขานู่น กลัวจะโดนใครมองไม่ดีเข้าได้”
“โห่ ไอ่เพื่อนรักก็นึกว่าห่วงกู ที่ไหนได้ห่วงสาวซะงั้น”
“ก็ห่วงมึงด้วยนั่นแหละ ทำอะไรระวังหน่อย เดี๋ยวถ้าคนอื่นเห็นเเข้าละเอาไปบอกก้อยแล้วมึงจะมีปัญหาได้”รอบนี้ชลเป็คนเอ่ยปากออกมาบ้าง
“เอ่อ เมย์ขอโทษนะคะ เมย์ไม่ได้ตั้งใจ อย่าว่าพี่เบนซ์เลยค่ะ”
“เอาหน่า อย่าคิดมากน้องเมย์ พี่แค่เตือนไอ่เบนซ์มันน่ะ ต่อให้ไม่ใช่น้องมันก็ชอบไปทำเ้าชู้เจ๊าะแจ๊ะกับคนอื่นอยู่ดี พี่ขอบคุณมากเลยนะที่ซื้อน้ำมาให้”
“ไม่เป็ไรค่ะ”ฉันตอบพร้อมส่งยิ้มหวานไปให้ ยังเ้าชู้ด้วยสินะ เท่าที่ฟังมาแล้ว นี่ก็คงจะต้องหมายความว่าตอนคบกับน้องฉันก็คงจะทำเ้าชู้กับผู้หญิงคนอื่นให้น้องฉันต้องช้ำใจด้วยเหมือนกัน
ผ่านไปอีก 1 สัปดาห์ในการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ แผนฉันไปได้ดีมาก ฉันใช้ระยะเวลาเพียงไม่นานในการหาข้อมูลรายละเอียดส่วนตัวเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้ ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนนอกจากจะเป็ผู้ชายกะล่อน และที่สำคัญอีกเื่คือเป็ผู้ชายที่หัวอ่อนมาก ตามเล่ห์เหลี่ยมผู้หญิงไม่ทัน ที่ผ่านมาทุกสถานการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วล้วนมาจากแผนของฉันทั้งนั้น ไม่ว่าจะทำน้ำหก ตั้งใจถ่วงเวลากลับช้าเพื่อให้ไปส่ง แกล้งขาอ่อน หรือจะอะไรก็ตาม ผู้ชายคนนี้กลับไม่ทันฉันเอาเสียเลย และวันนี้ก็เช่นกันที่ฉันขอนัดให้เขามาสอนดนตรีส่วนตัวลำพัง 2 ต่อสอง
แอด……….
“เอ้ามาแล้วเหรอ”
“ค่ะ มาได้สักพักแล้ว”
“รอนานไหม”
“ไม่เลยค่ะ”
“โอเค งั้น เรามาเริ่มกันเลย อืมม……เริ่มจากอะไรดี เราเล่นอะไรเป็บ้างอ่ะ”ฉันส่ายหน้าไปมาเป็คำตอบ
“งั้น….เมย์สนใจอยากจะเล่นอะไรเป็พิเศษไหม เดี๋ยวพี่จะสอนให้”ฉันมองไปรอบๆ
ห้องก่อนจะไปสะดุดตากับเ้ากีตาร์โปร่ง
“อันนั้นค่ะ”ฉันชี้ไปยังกีตาร์ตัวนั้น
“อื้ม โอเค ได้เลย”เบนซ์ลุกไปหยิบกีตาร์อย่างกระตือรือร้นก่อนจะยื่นมันมาให้ฉัน
“ต้องเริ่มจากอะไรคะ”ฉันทำท่าเก้ๆกังๆให้เขาดู เพื่อที่จะได้รู้ว่าฉันเล่นไม่เป็จริงๆ
“เมย์ลองใช้มือข้างซ้ายเอาไว้จับคอร์ด ส่วนด้านขวาลองเอานิ้วดีดลงดู ลองเล่นๆหรือทำให้มันคุ้นชินกับมือก่อนก็ได้”
“โอเคค่ะ”ฉันทำตามที่เขาว่า แต่ผลที่ได้ก็ตามนั้น ตามอัตภาพคนที่ไม่เคยแตะเครื่องดนตรีเลย
“แฮร่”ฉันยิ้มแหยๆให้เขา
“ฮ่าๆ ไม่เป็ไร ไม่เคยเล่นนี่ มาเดี๋ยวพี่สอน”เขาไม่ว่าเปล่าแต่ลุกมานั่งข้างๆฉันก่อนจะสอนฉันอย่างใกล้ชิด เหอะ อย่างกับซีนหนัง คงจะอินกว่านี้ถ้าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนที่เกือบจะฆ่าน้องสาวฉัน
“เนี่ย เอานิ้วชี้มากดที่ตรงนี้ นิ้วนางกดตรงนี้”แถมยังถือวิสาสะจับมือฉันอีก
“แบบนี้เหรอคะ”ฉันหันหน้าจะไปถามเขาแต่จมูกก็ดันชนกันพอดี มันไม่ใช่ความบังเอิญอะไรหรอก ทุกอย่างมันเกิดจากความตั้งใจของฉันทั้งนั้น ตอนนี้หน้าของเราใกล้กันมาก จนแทบจะจูบกันอยู่แล้ว
“เห้ย ทำอะไรกันอ่ะ”เสียงของเอกทำให้ฉันกับเบนซ์ต้องผละออกจากกันอย่างรวดเร็ว
“อ่ะ เอ่อ ไม่มีอะไร กูแค่สอนน้องเขาเล่นกีตาร์เฉยๆอ่ะ”
“ใช่ค่ะ พอดีว่าเมย์เป็คนขอให้พี่เบนซ์สอนเอง เพราะเมย์อยากเล่นดนตรีได้”เอกมองฉันกับเบนซ์สลับกันไปมา
“เอ่อ พี่ว่า เมย์ลองร้องเพลงดูไหม”เบนซ์รีบพูดทำลายบรรยากาศก่อนที่เพื่อนจะเข้าใจผิดไปกันใหญ่
“ค…ค่ะ โอเคค่ะ” หลังจากที่ทุกคนประจำเครื่องดนตรีของตัวเองเขาก็เริ่มให้ฉันร้องเพลงของวงร็อคผู้หญิงเพลงหนึ่ง
“เหนื่อยล้าเต็มที ไม่เห็นปลายทาง ทำดีกี่ครั้ง………………………..คงมีสักครั้งที่เธอเข้าใจ”ฉันร้องจนจบเพลงทุกคนก็ลงความเห็นว่าเสียงของฉันเพราะ และเหมาะกับการร้องมากกว่าเล่นดนตรี ฉันจึงได้หน้าที่โดยการเป็นักร้องไปโดยปริยาย
…………………………
“ไอ่เบนซ์ ไปกินข้าวกัน”ชลออกปากชวนเพื่อนหลังจบคาบ่เช้า
“ไม่อ่ะ ไปกันเลย”
“เอ้า ทำไมวะ” เบนซ์ยื่นกล่องข้าวสีน้ำตาลขึ้นมาโชว์เพื่อนๆ
“นี่มึงห่อข้าวมากินด้วยเหรอวะ”
“เปล่าหรอก พอดีเมื่อเช้ากูเจอน้องเมย์ที่หน้าโรงเรียนพอดี แล้วน้องเขาบอกว่าทำมาให้กู”
“เหยด ทำไมมึงโชคดีจังวะไหนดูดิ๊ น้องเขาทำอะไรมาให้มึงกินอ่ะ”เอกทำท่าจะฉวยกล่องข้าวไปเปิดดู แต่เบนซ์ก็ดึงไว้ก่อน
“เห้ย ใจเย็นเดี๋ยวกูเปิดเอง”เมื่อเปิดออกมาก็พบว่าเป็ผัดวุ้นเส้นใส่ใข่ ซึ่งเป็อาหารที่เบนซ์ชอบ แต่ที่พีคไปกว่านั้น คือใข่ดาวที่เป็็นรูปหัวใจอีกต่างหาก เขาหงายฝามาดูและเห็นโพสอิทที่ถูกเขียนติดไว้ ‘กินให้อร่อยนะคะ เมย์ทำกับมือเอง’และมีรูปยิ้ม
“เห้ย ทำไมกูไม่ได้บ้างวะ”เอกว่าอย่างน้อยใจ
“มึงว่าน้องเมย์ เขาสนใจมึงป่าววะ กูสังเกตนานละ มีกันอยู่ 3 คน แต่น้องเขาดูให้ความสนใจกับมึงมากที่สุดแล้ว ละดูดิ ใข่ดาวเป็รูปหัวใจเชียว”ชลออกความคิดเห็นบ้าง
“ใครชอบเบนซ์เหรอ??”เสียงผู้หญิงดังมาจากข้างหลัง และเมื่อหันไปก็รู้ว่าเป็ก้อย
“ก้อย”เบนซ์รีบเก็บกล่องข้าวทันที แต่ก้อยก็แย่งโพสอิทมาได้ทัน
“กินให้อร่อยนะคะ เมย์ทำกับมือเอง”ก้อยทวนอ่านพร้อมกับคิ้วขมวด
“ซวยแล้วไอ่เบนซ์”เอกบ่นพึมพำเบาๆ
“เมย์นี่ใครเหรอ”
“อ่ะ เอ่อ รุ่นน้องน่ะ”
“รุ่นน้อง?? รุ่นน้องไหน มันอยู่ชั้นอะไร มันเป็คนทำข้าวกล่องนี้มาให้เบนซ์ใช่ไหม”
“...................”เบนซ์ไม่ตอบแต่นั่นมันก็เป็คำตอบชั้นดีแล้วว่า มีคนจะมาประกาศตัวเป็ศัตรูหัวใจกับเธอ
………………………………….
เอาแล้วสิ หนูเมย์ล่าสุดจะสร้างศัตรูกับก้อยซะแล้ว
ติดตามตอนต่อไปฮะ
สามารถคอมเม้นท์เป็กำลังใจให้เราได้เด้อ รออ่านของทุกคนอยู่
79
