ภายในศูนย์อาหาร มีร้านขายอาหารอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็อาหารจีน ญี่ปุ่น ฝรั่งเศษ หรือ อิตาลี่ ที่นี่มีหมด ยูดาสในตอนนี้ได้มาศูนย์อาหารพร้อมกันกับยูริ
ยูดาสนั้นน้ำลายไหลหลังจากที่เห็นอาหารที่เธอสั่งมา ข้าวเปล่าราคาห้าสิบคริสตอล ปลาย่างราคาสองร้อยคริสตอล แล้วก็ซุปมิโซะอีกเจ็ดสิบคริสตอล น้ำผลไม้คั้นสดอีกแปดสิบคริสตอล ราคาอาหารมื้อนี้ของยูริรวมกันปาเข้าไปสี่ร้อยคริสตอลแล้ว
สกุลเงินที่นี่เรียกเป็คริสตอล เพราะว่าคริสตอลที่ได้จากมิวแทนต์หรือวอร์กเกอร์ทั้งหลายเป็แหล่งพลังงานที่สำคัญของที่นี่ และด้วยปริมาณที่มากของมัน มันจึงกลายเป็สกุลเงินไปในที่สุด สามารถแลกคริสตอลจากการล่าเหล่ามิวแทนท์และวอร์เกอร์เป็แบงค์เงินได้หลังจากนั้น
อัตราการแลกเปลี่ยนอยู่ที่หนึ่งคริสตอล(หิน)เท่ากับสิบคริสตอล(แบงค์) ต้องล่าวอร์กเกอร์ถึงสี่สิบตัวถึงจะได้ค่าอาหารของยูริมื้อหนึ่ง
ทำไมอาหารถึงได้แพงขนาดนี้ แน่นอนเพราะว่าทุกอย่างมันขาดแคลน อาหารและเครื่องดื่มที่คุณภาพขนาดนี้ย่อมมีราคาสูงเป็ธรรมดา เขาลองดูอาหารอื่นๆที่ไม่ใช่อาหารปรุงสุกสดใหม่ พบว่าราคานั้นต่างกันมาก
อาหารปรุงใหม่ๆไม่ใช่ของที่จะหากินกันได้ทั่วๆไป มีแต่ที่กิลด์และศูนย์บัญชาการเท่านั้นที่จะมีบริการอาหารแบบนี้ แต่แน่นอนราคามันสูงไปด้วยเมื่อเทียบกับค่าแรงพนักงานทั่วไป
พนักงานทั่วไปที่ทำงานอยู่ภายหลังกำแพงฐานที่มั่น ค่าแรงเฉลี่ยแล้วตกวันละสามร้อยคริสตอลเท่านั้น อาหารที่ยูริกินถือได้ว่าเกินแรงงานของคนหนึ่งคนเลยก็ว่าได้
ยูดาสอยู่อย่างคนเข้าใจโลก เขานั้นถึงจะรู้สึกว่าอาหารปรุงสดใหม่นั้นน่าจะอร่อยกว่าอาหารสำเร็จรูปก็ตาม แต่เขาเข้าใจสถานการณ์ของตัวเองดี เขาต้องอยู่อย่างประหยัดอย่างน้อยก็ใน่ที่เขายังหาเงินไม่ได้
อาหารที่ยูดาสกินก็มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหนึ่งถ้วยราคาสิบคริสตอล ส่วนเื่ของน้ำต้มเขาไม่จำเป็ต้องซื้อมัน เขาสามารถใช้เวทย์ของเขาผลิตน้ำของเขาและใช้เวทย์ความร้อนต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเองได้
ยูดาสเมื่อคิดถึงจุดนี้เขาก็ได้ไอเดียสร้างรายด้ายให้กับตัวเองขึ้นมา ถ้าเขาสร้างน้ำสะอาดจากเวทย์มนแล้วนำไปขายละ เขาก็สามารถที่จะหาเงินได้ง่ายมากๆเลยไม่ใช่หรือ
ยูริที่ตอนนี้นั่งอยู่ข้างๆเขา รู้สึกสงสัยทำไมยูดาสถึงยิ้มออกมา บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไม่น่าจะอร่อยขนาดนั้น ด้วยความสงสัยเธอจึงถามออกไป
“นี่กำลังคิดอะไรอยู่”
ยูดาสหลุดออกจากความคิดของตัวเองก่อนที่จะหันไปหายูริและตอบคำถามเธอด้วยรอยยิ้ม
“อ่า...ฉันกำลังคิดว่าฉันจะใช้พลังของฉันสร้างน้ำสะอาดขึ้นมาและเอาไปขายนะ”
ยูริมองหน้ายูดาสสักครู่หนึ่งก่อนที่จะถอนหายใจออกมาและกินอาหารของเธอไป
ยูดาสก่อนหน้านี้ได้ขอเธอเป็เพื่อน แน่นอนว่าเธอปฏิเสธ แถมถามว่า้าจะทำร้ายเขาทำไม ยูริก็ไม่ตอบ เขาไม่เข้าใจยูริจริงๆ แต่นั่นแหละที่ทำให้เขาสนใจเธอขึ้นมา
ยูริไม่เคยมีเพื่อนมาก่อน และไม่คิดที่จะมีมันเร็วๆนี้ด้วย ยูดาสนั้นแตกต่างจากคนอื่น ถึงแม้ว่าเธอจะปฏิเสธไปแล้ว แต่เขาก็ยังตามติดเธอเป็เงาเลย เธอไม่รู้จะสลัดเขาทิ้งยังไง เขาเร็วกว่าเธอและยังแข็งแกร่งกว่าเธอด้วย
เธอคิดผิดจริงๆที่คิดจะทดสอบเขาแบบนี้ ทั้งหมดเป็ความผิดของไดอันน่า
ยูดาสด้วยรอยยิ้มเขาพูดถึงพลังของเขาให้กับเธอได้ฟัง เป็เพราะว่าเธอนั้นน่าจะรู้ว่าเขาสามารถใช้เวทย์มนต์ได้อยู่แล้ว หลังจากที่เขาสังเกตเธอมา
“ถ้านาย...คิดจะขายน้ำจากเวทย์มนต์ ต้องมีปัญหาแน่ๆ”
“ปัญหา?”
“ที่นี่มีกฏอยู่ การทำธุรกิจจะต้องไม่ทับซ้อนกับกัน เพื่อเลี่ยงปัญหา”
ได้ยินแบบนั้นยูดาสก็เข้าใจทันที เขาพยักหน้าก่อนที่จะถอนหายใจออกมา เขาลืมคิดเื่นี้ไป น้ำที่ขายอยู่มันก็ต้องมีคนผลิตออกมาเพื่อจำหน่ายอยู่แล้ว
แล้วอีกอย่างหากเป็เขาที่กำลังทำธุรกิจอยู่ แต่ว่ามีคนมาแย่งผลประกอบการของเขา เป็เขาๆก็รู้สึกไม่ดี
ยูริเห็นสีหน้าที่ผิดหวังของยูดาส ไม่รู้ทำไมเธอถึงรู้สึกอยากช่วยเขาขึ้นมา เธอพูดสิ่งที่เธอคิดออกไป และมันช่วยยูดาสได้มาก
“ทำไมนายไม่ลองไปคุยกับพวกเขาดู เผื่อจะตกลงอะไรกันได้”
ยูดาสมองไปที่ยูริด้วยรอยยิ้ม ก่อนที่จะพยักหน้า
“ฉันจะลองดู ขอบใจที่ช่วยคิด”
ยูริพยักหน้าตอบกลับ เธอจากนั้นก็กินอาหารของเธอต่อไป ยูดาสมองดูยูริกินอาหารพร้อมกับกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปของเขา ยูริกลายเป็อาหารตาของยูดาสไปในตอนนี้ ยูริได้แต่ถอนหายใจออกมา และปล่อยให้ยูดาสทำตามใจชอบ หากคนอื่นๆมาเห็นเข้าคงใมากแน่ๆที่ยูริไม่สามารถเล่นงานยูดาสได้แบบนี้