“ช่วยลูกฉันด้วยนะคะหมอ ต้องช่วยให้ได้นะคะ ฮือ ฮือ”
“ช่วยพี่หนูนะคะ ช่วยพี่ ช่วยพี่หนูนะ”
“หมอจะพยายามอย่างเต็มที่นะครับ ยังไงตอนนี้หมอขอตัวก่อนครับ”
ชายชุดขาวเดินเข้าไปในห้องสี่เหลี่ยมอีกครั้ง ้าประตูทางเข้ามีป้ายชื่อสีแดงแสดงคำว่า “ห้องฉุกเฉิน” ไว้อยู่ หลังของเขาถูกจับจ้องจากสายตาสองคู่ของแม่ลูก ทั้งสองมองชายชุดขาวเปรียบเสมือแสงแห่งความหวัง
ย้อนกลับไปสามชั่วโมงก่อนหน้า ตรงทางโค้งที่มีต้นโพธิ์ตั้งอยู่ ปกติแล้วเส้นทางนี้เป็ทางเปลี่ยว นานๆถึงจะมีคนสัญจรผ่านมา หลังจากที่คิงโดนทำร้าย เป็เวลากว่าสามชั่วโมงถึงจะมีคนมาเจอ เป็แป้งที่เพื่อนร่วมงานของเขาพึ่งเลิกงานกำลังกลับบ้าน
เธอรีบเข้าช่วยเหลือคิงและโทรแจ้งตำรวจและโรงพยาบาลทันที รออยู่ครู่ใหญ่รถอาสาก็มาถึง ร่างของคิงถูกช่วยเหลือและพาไปยังโรงพยาบาล ส่วนแป้งก็รีบเดินทางไปยังบ้านของคิงเพื่อแจ้งข่าวให้กับทางแม่
ปัจจุบันคิงยังอยู่ในห้องไอซียู หมอแจ้งว่าอาการหนัก กระดูกหักหลายแห่ง อวัยวะภายในฟกช้ำเสียหาย โดยเฉพาะศีรษะได้รับการกระทบอย่างแรง ทีมหมอได้เข้าทำการผ่าตัดโดยทันทีเวลาผ่านไปหลายชั่วโมงจนเกือบเช้า ประตูสีขาวจึงได้เปิดออกอีกครั้ง หมอและพยาบาลทยอยเดินออกมาจากห้อง สายตาที่เศร้าจ้องมองไปยังชายชุดขาวที่เดินอยู่หน้าสุด หมอก็ส่งสายตากลับมาด้วยสีหน้าที่ไม่สู้ดีนัก
“ลูกฉันเป็ยังไงบ้างค่ะ?”
“คนไข้อาการสาหัสมาก แต่ยังโชคดีที่มาโรงพยาบาลทัน ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ”
สิ้งเสียงคำตอบ สองแม่ลูกก็เผยยิ้มออกมา ทั้งสองไม่รอที่จะแสดงความดีใจ เข้าโผล่กอดกันแน่น
“แต่”
“แต่อะไรคะ”
“เอ่อ คือว่าศรีษะของคนไข้ได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง ทำให้เขาอาจจะไม่ฟื้นขึ้นมาและกลายเป็เ้าชายนิทราครับ”
“เปรี้ยง!!”ราวกับฟ้าผ่าลงกลางดวงใจ ลูกชายคนเดียวของเธอจะไม่ฟื้นกลับมาหาอีกแล้ว เป็เื่ที่ทำใจยากยิ่งนัก ในตอนนั้นสติของเธอก็ได้หายไป ลูกสาวที่ยืนกอดกันเข้าประคองไว้ได้ทัน แต่ฝั่งลูกสาวอาการก็ไม่ได้สู้ดีนัก เธอยืนนิ่งเหม่อลอยเหมือนถูกแช่แข็ง พยาบาลรีบเข้าปฐมพยาบาลให้กับผู้เป็แม่ และพาทั้งสองไปนั่งพักที่เก้าอี้ เมื่อทั้งสองได้รับการช่วยเหลือเรียบร้อยแล้ว คณะหมอก็เดินกลับไป
“ติ๊กต๊อก…ติ๊กต๊อก…ติ๊กต๊อก…”
ผู้เป็แม่หมดสติไปหลายชั่วโมงโดยมีลูกสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ อีกฝั่งคิงเองก็ได้ออกจากห้องไอซียูมาอยู่ห้องพักแล้ว เมื่อแม่ได้สติแล้วทั้งสองจึงเดินทางไปดูอาการของคิง
“คิงลูก ตื่นขึ้นมาหาแม่นะ ฮือ”
“พี่ตื่นนะ หนูรออยู่”
“ไม่ต้องห่วงนะลูก เดี่ยวพี่เขาก็ฟื้นแล้ว”
ผู้เป็แม่พูดด้วยรอยยิ้มที่เปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา พยาบาลคนที่พามาเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะร้องไห้ตามไม่ได้ ทั้งสองอยู่ดูอาการได้ไม่นาน หมอก็มาตรวจอาการและแจ้งข่าวพร้อมกับให้ทั้งสองกลับบ้านไปพักผ่อนก่อน คนไข้เองก็จะได้พักผ่อนด้วย เห็นว่าลูกชายต้องพักผ่อนสองแม่ลูกจึงยอมกลับ
มุมหนึ่งในบ้านไม้หลังเก่าสองแม่ลูกนั่งร้องไห้พร้อมกับกอดหมอนที่คิงใช้เป็ประจำไว้แน่น ในวันนั้นทั้งคู่ไม่ได้ทำการใดๆนอกจากนั่งร้องไห้อยู่ในบ้าน ข้าวปลาก็ไม่ยอมกินแม้แต่น้อย จนถึงเวลาค่ำทั้งสองจึงหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า
สามวันผ่านไปนอกจากไปเยี่ยมคิงแล้ว ทั้งสองก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนอนร้องไห้อยู่ภายในบ้าน โชคดีที่แป้งเพื่อนของคิงได้เข้ามาคอยดูอาการอยู่เสมอ คอยหาข้าวหาปลาไว้ให้กิน จนถึงเวลางานแป้งจึงจะกลับออกไป ทั้งสองใช้เวลาอยู่นานกว่าจะทำใจได้ เวลานี้ทั้งสองกำลังรีบเดินทางไปยังสถานีตำรววจ เป็เพราะทางตำรวจแจ้งว่าสามารถจับตัวคนร้ายที่ทำร้ายคิงไว้ได้แล้ว
แต่มันก็นับว่าเป็เื่ที่แปลกเป็อย่างมาก คนร้ายที่ถูกจับได้ยอมรับข้อกล่าวหาทุกข้อ และอีกเื่ที่มองว่าแปลก ทางตำรวจแจ้งว่าคนร้ายมีสองคน แต่หากดูจากสภาพของคิงแล้ว คนร้ายจะต้องมีมากกว่าสองคนแน่นอน และเมื่อจับคนร้ายได้แล้ว หลังจากเข้ากระบวนการสอบสวน ตำรวจก็รีบสรุปคดีเป็คดีปล้นชิงทรัพย์ แจ้งข้อหาคนร้ายทั้งสองเพียงแค่นั้น และด้วยอำนาจมืดจากบางคน กระบวนการทุกขั้นจึงเสร็จสิ้นเพียงแค่นั้นภายในเพียงสามวัน
คนร้ายทั้งสองแสดงความรับผิดชอบโดยจะจ่ายค่าเสียหายให้จำนวนเพียงห้าหมื่นบาทเท่านั้น โดยมีเ้าหน้าที่ตำรวจช่วยพูดเกลี้ยกล่อมอีกแรง และด้วยความไม่รู้ของแม่ลูก จึงต้องจำยอมและยอมรับความอยุติธรรมด้วยความไม่เต็มใจ เื่คดีถือว่าสิ้นสุด
แม่เลือกที่จะก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเธอก็คือลูกทั้งสอง ประกอบกับอาการของคิงที่เข้าสู่การเป็เ้าชายนิทรา จำเป็ต้องใช้เงินจำนวนมากในการดูแลรักษา เธอยังเชื่อมั่นและศรัทธาว่าลูกชายของเธอจะต้องฟื้นกลับมาหาเธออีกครั้ง
หลังจากที่แพทย์ตรวจอย่างละเอียดแล้ว วิเคราะห์ว่าโอกาสที่จะตื่นขึ้นมามีน้อยมาก ทุกคนในทีมแพทย์ต่างหมดหวัง หากคิงสามารถเดินทางกลับจากประตูยมโลกมาได้ นั่นก็คงนับว่าปาฏิหาริย์ หมอได้นัดทางแม่ไปแนะนำเกี่ยวกับการดูแลคนไข้ ด้วยอาการของคิงที่แทบจะไม่มีโอกาสฟื้น ทางหมอจึงแนะนำให้กลับไปรักษาด้วยที่บ้านจะดีกว่า หลังจากนอนอยู่ที่โรงพยาบาลอยู่เกือบสองเดือน แม่และน้องก็นำคิงกลับมารักษาตัวที่บ้าน
กาลเวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า วันนี้เป็วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ.3001 บริเวณรอบๆมหาลัยสวนดอกไม้เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก เหล่าบัณฑิตสวมชุดครุยกระจายตัวอยู่ทั่วมหาลัย ถูกล้อมรอบไปด้วยญาติสนิท พ่อแม่ พี่น้องและเพื่อน หากคิงยังอยู่เขาก็คงกระทำสิ่งต่างๆเหมือนๆคนอื่น และมันคงเป็หนึ่งในความทรงจำที่ดีมากๆของครอบครัวเขาแน่นอน
แต่ความจริงมักเ็ปเสมอ ในตอนที่เพื่อนๆกำลังโอบกอดไหล่พ่อแม่ถ่ายรูป แม่และน้องกำลังกุมมือคิงไว้แน่น ตอนที่เพื่อนๆกำลังรู้สึกตื่นเต้นในวันนี้ คิงยังนอนหลับโดยไม่รู้สึกตัว และตอนที่เพื่อนๆกำลังนั่งกินข้าวกับครอบครัวด้วยความปิติ แม่คิงและน้องต้องกินข้าวพร้อมกับน้ำตา
เวลาเป็สิ่งที่ใช้แล้วหมดไป เป็เื่ที่ยากที่จะสามารถทำใจได้ แต่ครอบครัวของคิงก็ผ่านมันไปได้ ตอนนี้ก็ผ่านมาหกเดือนหลังจากวันที่เรียนจบ คิงไม่ได้รับอนุมัติจบดังเช่นเพื่อนๆของเขา แต่นั่นมันก็ไม่ได้สำคัญอะไรในตอนนี้
ส่วนฝั่งชายและพ่อก็ไม่ได้ตามรังควานกับครอบครัวคิงอีก พ่อของชายชนะการเลือกตั้งนายก ทำให้มันเปรียบเสมือนเสือติดปีก ชายไม่ได้สนใจการกระทำแบบเด็กๆอีกต่อไป พ่อของมันส่งมันไปเรียนต่อที่ต่างประเทศหลังจากที่ได้ไปเที่ยวยุโรปอยู่หลายเดือน
ส่วนเพื่อนๆแต่ละคนก็แยกย้ายกันไปใช้ชีวิต บางคนที่มีฐานะดีหน่อยก็ไม่ได้เร่งรีบอะไรกับเื่งาน เที่ยวบ้าง นอนบ้าง แต่ไม่ใช่สำหรับทุกคน คนที่มีภาระและเป้าหมายก็เร่งรีบหางานทำกันอย่างเต็มที่
บางคนได้งานทำเร็วแต่ไม่ใช่งานที่ชอบก็ต้องทนทำไปก่อน เพราะชีวิตมันขับเคลื่อนด้วยเงิน เป้ก็เป็หนึ่งในนั้น เขาเป็เพื่อนที่สนิทที่สุดในห้องกับคิง ในตอนเรียนทั้งสองใช้เวลาด้วยกันค่อนข้างบ่อย และตอนนี้เป้ก็สามารถหางานได้เสียที หลังจากที่หามานาน
บุคลิคของเป้นั้นดูซื่อๆ ผิวสีแทน หน้าตาดูธรรมดาๆ มีความสูงพอๆกับคิง เขาเป็อีกคนที่จำเป็ต้องหางานและหาเงินให้ได้ไวที่สุด เพราะฐานะทางบ้านของเขาก็ไม่ได้ดีเท่าไร มีภาระที่ต้องรับผิดชอบอยู่มากเช่นกัน
ส่วนทางแป้งก็ไม่ได้หายไปไหน ตลอดเวลาที่ผ่านมาแป้งก็คอยมาเยี่ยมคิงและครอบครัวเสมอ คอยช่วยเหลือในด้านต่างๆเท่าที่เธอจะสามารถช่วยได้ ด้วยความที่เจอหน้ากันบ่อย แม่และควีนน้องสาวคิงจึงสนิทกับเธอ
หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งปี แม่ก็สามารถทำใจได้ดีในระดับหนึ่ง ควีนเองก็เหลือเวลาอีกราวปีกว่าๆก็จะเรียนจบมัธยมปลาย ความจริงควีนอยากที่จะเข้าศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย แต่ด้วยฐานะปัจจุบันคงไม่สามารถ เธอจึงตั้งใจว่าจะหยุดเรียนและออกมาช่วยแม่ทำงานอีกแรง
ว่ากันว่าสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่างล้วนไม่ใช่ความบังเอิญ หลังจากเวลาผ่านไปเกือบสองปีนับต้องแต่คิงกลายเป็เ้าชายนิทราไป วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ.3002 ปาฏิหาริย์ที่ไม่คิดว่าจะมีก็เกิดขึ้น คืนนับถอยหลังปีเก่าตอนรับปีใหม่ ในวินาทีที่อยู่ระหว่างปีเก่าและปีใหม่ วันแรกเดือนแรกของ พ.ศ.3003 คิงก็ได้ลืมตาขึ้นมา แสงสลัวๆจากดวงไฟน้อยๆช่วยให้สายตาปรับการมองเห็น เขาพบแม่และควีนที่กำลังนั่งจับมือเขาอยู่ ทั้งสองมองมาที่ตัวเขาและร้องไห้โห่ออกมา
“แม่! ควีน!” ทำไมถึงร้องไห้กันล่ะ?
“ในที่สุด ในที่สุด คิงก็กลับมาหาแม่”
“พี่คิง ฟื้นแล้ว”
คิงยังคงมีอาการสับสนจับต้นชนปลายไม่ถูก ใช้เวลาอยู่นานกว่าจะตั้งสติได้ เขาเริ่มนึกย้อนกลับไปเรื่อยๆจนจำได้ว่า ตนนั้นถูกทำร้ายระหว่างทางกลับบ้าน และหลังจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย
“แม่ เกิดอะไรขึ้น?”
แม่และควีนแสดงถึงความปิติดีใจอยู่ครู่ใหญ่ แม่จึงค่อยๆเล่าเหตุการณ์ที่ผ่านมาให้ฟัง คิงฟังไปน้ำตาก็ไหลไป เขารู้สึกผิดหวังกับตัวเองที่ต้องทำให้แม่และน้องสาวต้องเจอกับเหตุการณ์แบบนี้ ที่ผ่านมาเขารู้ดีกว่ามันยากขนาดไหนกว่าครอบครัวจะผ่านมันมาได้
ค่ำคื่นที่ต้องผ่านไปด้วยความโศกเคร้ากลับกลายเป็คืนที่น่ายินดี เมื่อรุ่งเช้าเวียนมาถึง แม่ก็ติดต่อกับโรงพยาบาลเพื่อให้ทำการตรวจร่างกายของคิงทันที เวลาสายๆรถพยาบาลก็มาถึง คิงถูกนำตัวไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกาย เนื่องจากวันนี้คนค่อนข้างเยอะ ทำให้ใช้เวลาในการเข้าตรวจนาน ผ่านไปเกือบครึ่งวันคิงก็ตรวจร่างกายเสร็จ
หมอดูผลตรวจแล้วก็แสดงความใออกมา แม่เห็นแบบนั้นก็รีบสอบถามทันที หมอก็แจ้งว่าที่แสดงอาการเช่นนั้นออกมาไม่ใช่ว่าผลออกมาไม่ดี แต่เป็เพราะผลออกมาดีเกินคาดมากสำหรับเคสของคิง จากเดิมหมอคาดว่าจะต้องนอนเป็ผักไปตลอด หากแต่ฟื้นกลับมาได้ร่างกายจะต้องไม่เหมือนเดิมแน่นอน แต่ผลตรวจที่ออกมากลับตรงกันข้าม กระดูกที่เคยหักตอนนี้กลับเชื่อมต่อกันเกือบสมบูรณ์ และกล้ามเนื้อนี่นับว่าแปลกมาก คนปกตินอนไม่ได้สติเป็ปีไม่ได้ออกกำลังกายหรือขยับตัว กล้ามเนื้อจะต้องอ่อนแอ่ลง แต่คิงกลับมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงดีมาก
หมอจึงตัดสินใจลองให้คิงเดิน ในตอนแรกคิงลุกออกจากเตียงแทบไม่ไหว ได้ทางพยาบาลช่วยประคองจึงลุกขึ้นยืนได้ เขาค่อยๆก้าวเท้าไปด้านหน้าอย่างช้าๆ เดินยังไม่ถึงก้าวเขาก็ล้มลง คิงลุกขึ้นและลองเดินอีกครั้ง เขาล้มอีกครั้งหลังจากก้าวไปได้สามก้าว เขาลุกขึ้นและเริ่มเดินอีกครั้ง อีกครั้ง อีกครั้ง
ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จก็อยู่ที่นั่น หลังจากที่ล้มอยู่หลายครั้ง ครั้งนี้คิงสามารถเดินเหินได้เกือบปกติ แต่ยังเดินได้เพียงช้าๆ หมอก็แสดงความใออกมาอย่างเห็นได้ชัด หลังจากนั้นหมอก็ขอตรวจเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย แล้วก็อนุญาตให้กลับบ้านได้ พวกเขาเดินทางกลับโดยแท็กซี่ ใช้เวลาเดินทางกลับอยู่เกือบสองชั่วโมงจึงมาถึง ทั้งหมดก็เข้ากลับไปในบ้าน คิงนอนลงตรงที่นอนที่เดิม แม่และควีนก็นั่งอยู่ข้างๆมองไปยังเขา
“แม่ครับ แม่เอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่ารักษา?”
“เอ่อ…”
“บอกผมมาเถอะครับ ผมอยากรู้”
“คือ แม่ขายที่นาที่อยู่ต่างจังหวัดให้กับลุงกับป้านะ”
“ขายไปเท่าไรครับ”
“ขายไปห้าหมื่น”
“ค่ารักษาของผมไม่น่าจะพอ แม่ครับ แม่บอกผมให้หมดเถอะครับ ว่าแม่ไปเอาเงินมาจากไหนอีก”
ได้ยินคำถามอีกครั้งผู้เป็แม่ก็ยากที่จะตอบ ควีนที่สังเกตเห็นจึงเป็คนกล่าวตอบแทน ควีนเล่าเื่ราวให้กับคิงฟังอย่างละเอียด สรุปแล้ว แม่ยอมขายที่นาให้กับลุงในราคาเพียงแค่ห้าหมื่นบาท แต่ด้วยค่ารักษามีจำนวนมากกว่าเงินที่ขายได้ไปมาก แม่จึงไปกู้เงินนอกระบบมาเพิ่ม คิงเมื่อได้รับรู้เื่ราวตรงส่วนนี้ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บที่ใจมากขึ้นไปอีก
“ไม่เป็ไรนะครับแม่ ผมหายแล้ว เดี่ยวเราจะช่วยกันผ่านมันไปให้ได้”
ในตอนนี้เขาทิ้งอดีตเอาไว้ด้านหลังก่อน เมื่อทั้งสามปรับความเข้าใจกันได้แล้ว ความรู้สึกดีดีก็เข้ามา ครอบครัวรู้สึกดีใจที่ได้คิงกลับมา และคิงเองก็ดีใจที่ได้กลับมาเช่นกัน วันเวลาดำเนินผ่านไป หลังจากที่คิงฟื้นได้สติกลับมา แป้งก็รีบมาเยี่ยมในวันถัดมา แป้งในตอนนี้ไม่ได้เป็พนักงานร้านสะดวกซื้อแล้ว เมื่อครึ่งปีก่อนเธอได้ไปสมัครงานเป็สาวโรงงานแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆบ้าน แป้งมาเยี่ยมคิงพร้อมกับของฝากเป็ผลไม้หลายอย่าง
หลังจากนั้นคิงก็ตั้งใจในการทำกายภาพบำบัด เขาหวังว่าจะกลับมาเดินได้ดังเช่นเดิม หลังเข้าทำกายภาพบำบัดได้สามเดือน สภาพร่างกายของคิงก็มีสภาพดีขึ้นมาก ตอนนี้เข้าสามารถเดินเหินได้อย่างอิสระ ขยับซ้ายขยับขวาได้อย่างคล่องตัว
วันนี้คิงไม่ได้ออกไปไหน เขาตั้งใจว่าจะหางานให้ได้ สมองคิดเื่ต่างๆ ในขณะที่มือก็เลื่อนจอมือถือเพื่อหาดูงาน ในจอสี่เหลี่ยมเล็กๆ มีงานมากมายให้เลือกมีหลายงานที่น่าสนใจ แต่ด้วยเงื่อนไขบางอย่าง คิงจึงไม่สามารถทำได้ บางงานเงินเดือนดี แต่รับวุฒิปริญญาตรี เขายังคงนอนเลื่อนหาดูงานต่อไป ในที่สุดเขาก็เจองานที่น่าสนใจ รีบกดปุ่มสนใจทักสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมทันที สอบถามเพิ่มเติมก็ได้คำตอบที่น่าพอใจ เขาสามารถทำงานนี้ได้และสามารถเริ่มงานได้ทันที
1K
