สําหรับมู่หลินแล้วจูหลิงเยว่เธอเปรียบเสมือนอดีตที่คอยตอกยํ้าความเป็นมาของเขาเสมอมาไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเขาก็ไม่มีวันที่จะเปลี่ยนนิสัยต๊องๆที่เป็นเพราะเธอ เพราะนั่นคือสิ่งที่คอยคํ้าจุนและบ่งบอกเอาไว้ว่าเขาคือมนุษย์! มนุษย์ที่เริ่มต้นจากศูนย์แล้วค่อยก้าวไปยังจุดสูงสุด!
อย่างไรก็ตามนั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ทําให้เขาโกรธแต่มันเป็นเพราะเขาไม่ชอบการถูกขู่โดยการเอาคนสนิทหรือคนรอบข้างของเขามาขู่ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนหรือแดนเต๋า คนที่กล้าทําอะไรเช่นนั้นล้วนได้รับผลกรรมไปหมดแล้ว
ทั้งนี้แม้ว่าหัวหน้าของหลินไห่จะไม่ใช่ผู้อยู่เบื้องหลังการใช้จูหลิงเยว่มาขู่แต่นั่นมันก็ไม่สําคัญสําหรับเขาแม้แต่น้อย เพราะอย่างไรซะคนที่ทําให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นมาก็คือ มัน!
ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว!
ดังนั้นมันและคนของมันล้วนต้องรับผลกรรม!
“แก!’’ผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมรู้สึกไม่อยากเชื่อสายตาของตัวเองเป็นอย่างมากเขาจึงพยายามออกแรงดึงกระบองเหล็กในมือที่ถูกจับคืนมาเท่าที่จะทําได้ถึงจะอย่างนั้นเขากลับรู้สึกเหมือนว่ามันถูกยึดแน่นโดยคีมเหล็กไม่ปาน
บัดซบ!แรงมหาศาลนี่มันอะไรกัน?
หมอนี่ยังเป็นมนุษย์อยู่รึเปล่า?!
ผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนที่ล้มก้นจํ้าเบ้าที่มีรอยตบสีแดงฉานประดับให้เห็นอยู่บนใบหน้าก็โกรธจัด เขาพยายามลุกขึ้นและดึงกระบองเหล็กออกมาพร้อมกับหวดออกไปที่มู่หลินอย่างโหดเหี้ยม
กล้าดียังไงวะถึงได้มาตบหน้าฉันคนนี้?บัดซบ!
รนหาที่ตายเสียแล้ว!
การเคลื่อนไหวทุกอย่างล้วนอยู่ในสายตาของมู่หลินแทบทั้งสิ้นเขาจึงยื่นมืออีกข้างหนึ่งที่เว้นว่างอยู่ออกไป แล้วรับมัน
หมับ!
เห็นว่าอีกฝ่ายรับได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องชายตามองผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนก็ตะลึงงันไปอย่างไรก็ตามด้วยความโกรธที่ถูกตบหน้าจนล้มก้นจํ้าเบ้าเขาก็เหยียดขาสั้นๆของเขาโดยพยายามเตะอีกฝ่าย
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาก่อนที่ขาของเขาจะถึงตัวอีกฝ่ายเขาก็ได้ยินเสียงแตกกระจายของบางสิ่งบางอย่าง
เพล้ง!
ใช่แล้ว!มันเป็นกระบองเหล็กของเขา!
บัดนี้กระบองเหล็กในมือของผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนและกระบองเหล็กของผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมล้วนถูกมู่หลินบีบแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆก่อนที่ขาของเขาจะตวัดเตะสวนออกไปใส่ขาของผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนอย่างไม่ปรานี
กร็อบ!
กระดูกทั้งขาข้างนั้นของผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆด้วยความเจ็บปวดภายในถึงขีดขั้นนี้ มันทําให้เขารู้สึกเจ็บจนราวกับอยากจะบ้า
ตุบ!
เสี้ยววินาทีนั้นไม่ช้าผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวอ้วนก็ทนไม่ไหวจนต้องลงไปนอนดิ้นแหกปากร้องโหยหวนพลางใช้มือทั้งสองข้างกุมขาข้างนั้นเอาไว้ใบหน้าของเขามันดูซีดเผือดและเจ็บปวดเป็นอย่างมาก
เห็นอย่างนั้นผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมก็ตกใจกลัวจนแทบฉี่ราดเขามองเศษซากกระบองเหล็กที่เกลื่อนกลาดบนพื้นด้วยความไม่อยากเชื่อก่อนมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความหวาดกลัว
ชายหนุ่มคนนี้...จะน่ากลัวเกินไปแล้ว!
ผวัะ!
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ทําอะไรแรงกระแทกมหาศาลก็ถูกตบเข้าใส่หน้าของเขาอย่างแรง ส่งผลให้ฟันหลายซี่กระเด็นออกมาพร้อมกับเลือด กระทั่งกรามของเขาก็ยังร้าวจนเกือบแตก ด้วยเหตุนี้เขาจึงใช้มือทั้งสองกุมมันเอาไว้และส่งเสียงร้องอย่างโหยหวนเสียดหูออกมา
“บอกแล้ว!ฉันจะบอกแล้ว!’’ ยิ่งเห็นว่าชายหนุ่มกําลังง้างมือจะตบอีกครั้ง เขาก็กลัวจนแทบทรุดเขารีบข่มความเจ็บปวดแล้วกัดฟันที่เหลือไม่กี่ซี่พูดขึ้นอย่างรวดเร็ว“เสิงเทียนหม่า! หัวหน้าของผมคือเสิงเทียนหม่า! เขาอยู่ในชั้นที่สี่สิบ!’’
“ดี!’’มู่หลินพยักหน้าอย่างพึงพอใจแล้วเอ่ย“บอกมันด้วยว่าเตรียมโฉนดที่แห่งนี้ไว้ให้พร้อม...มู่หลินจะขึ้นไปเอาในเร็วๆนี้!’’
ได้ยินเทาก้านที่ยืนด้านหลังก็อดไม่ได้ที่จะตกใจแทน
โฉนด?
เฮ้ย! นายจะเปิดสงครามกับเขารึไง?
เป็นที่รู้กันดีว่าCasino at Venetian Macao นั้นมีมูลค่ามหาศาลถึงหนึ่งพันล้านหยวนมันเทียบเท่ากับทรัพย์สินที่สามตระกูลใหญ่มีเลยก็ว่าได้ดังนั้นเทาก้านจึงรู้สึกตกใจในความต้องการของมู่หลินเป็นอย่างมากเขาคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมาที่นี่ก็เพื่อการนี้
ผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมที่ได้ยินก็ตกใจ แต่เมื่อมองเห็นประกายเย็นชาที่สาดลงมาบนตัวเขาร่างกายก็สั่นระริกก่อนจะรีบพยักหน้ารัวๆด้วยความหวาดกลัว “ขะ...เข้าใจแล้วครับ!’’
โดยไม่รอช้าผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยตัวผอมรีบหยิบวิทยุสื่อสารรายงานไปยังเบื้องบนให้ชายหนุ่มเห็นกับตาทันที
เห็นดังนั้นมู่หลินจึงไม่คิดจะเสียเวลาต่อไปอีกเขาเดินผ่านสองผู้ดูแลรักษาความปลอดภัยไปอย่างไม่แยแส
เทาก้านก็ไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเพราะเขาในตอนนี้ก็กลัวมู่หลินเหมือนกัน เขาจึงได้แต่ตามอีกฝ่ายไปโดยไม่พูดอะไรอีก
…
ณชั้นที่ 40 ผู้ดูแลคาสิโนรีบวิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด
เสิงเทียนหม่าที่เห็นก็เอ่ยถาม“มีอะไร?’’
“แย่แล้วครับ!เจ้าเด็กนั่นมันมาที่นี่ครับ!’’ผู้ดูแลคาสิโนค่อนข้างสับสนแต่เขาก็พูดในสิ่งที่รู้ออกไปเพราะจากที่เขารู้คนที่เขาส่งไปนั้นมีฝีมือทั้งยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นจิ่วอีกด้วยมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะเล็ดลอดออกมาได้
แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น?
“อืม!หลินไห่นี่ทํางานได้ไม่เลวจริงๆ! สงสัยฉันต้องเลื่อนตําแหน่งให้เขาเสียแล้ว…’’ได้ยิน เสิงเทียนหม่าก็ตีความไปอีกแบบก่อนที่ใบหน้าของเขาจะเผยให้เห็นรอยยิ้มมันเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความตื่นเต็น
สําหรับเสิงเทียนหม่าแล้วเขาจินตนาการได้เลยว่าหลังจากที่ได้มู่หลินคนที่สามารถใช้เทคนิคการเรียงร้อยสวรรค์ได้คาสิโนของเขาจะต้องมีรายได้เพิ่มพูนอีกมหาศาลแน่ๆ
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาสิ่งที่ผู้ดูแลคาสิโนเอ่ยก็ต้องทําให้รอยยิ้มนั้นหายไปและถูกแทนที่ด้วยความโกรธแทน
“หลินไห่ทําพลาดครับ!และเจ้าเด็กมู่หลินนั่นยังมาที่นี่โดยสั่งให้เราเตรียมโฉนดของคาสิโนไว้ให้มันด้วยครับโดยที่มันบอกว่าจะขึ้นมาเอาในเร็วๆนี้!’’ ผู้ดูแลคาสิโนกลัวว่าหัวหน้าของตัวเองจะเข้าใจผิดมากไปกว่านี้เขาจึงรีบรายงานสิ่งที่รู้มาเพราะในความคิดของเขาการที่หลินไห่ยังไม่รายงายข่าวคราวมาเป็นไปได้ว่าอีกฝ่ายจะทําพลาดแล้ว
ไม่อย่างนั้นคงไม่เป็นเช่นนี้หรอก!
ได้ยินอารมณ์ของเสิงเทียนหม่าก็ค่อยๆพุ่งสูงขึ้นเข้าสู่ความโกรธ “ว่าไงนะ!มันคิดว่ามันเป็นใครกันถึงได้กล้าพูดสิ่งนี้ขึ้นมา? บัดซบ!’’
นี่มัน...ไม่ไว้หน้าเขาอย่างแท้จริงแล้ว!
“ไป!สั่งให้คนของเราหักแขนหักขามันอย่างละข้างให้เข็ดจนต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอโทษซะ!’’เสิงเทียนหม่าโกรธมาก เขาสั่งการออกไปในทันที
“เข้าใจแล้วครับ!’’ผู้ดูแลคาสิโนรีบพยักหน้าแล้วหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาพร้อมติดต่อไปยังบอดี้การ์ดที่อยู่ใกล้ทางเข้าลิฟชั้นที่มู่หลินอยู่ใกล้มากที่สุด
เมื่อคลื่นสัญญาณต่อติดก่อนที่เขาจะได้สั่งการอะไร เสียงร้องโหยหวนก็ดังขึ้นมาไม่หยุด
“อ๊ากกกก…’’
“หะ...หัวหน้า!หมอนี่มันปีศาจ!’’
“ได้โปรด!ส่งคนมาช่วยพวกเราที!’’
“...’’
สีหน้าของผู้ดูแลคาสิโนเปลี่ยนไปเขาดูหน้าตึงและสงสัยมากว่ามันเกิดอะไรขึ้น
เสิงเทียนหม่าที่เห็นก็ไม่ลังเลที่จะเปิดกล้องวงจรปิดทั้งหมดดูอย่างรวดเร็วอย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาเมื่อภาพฉายของกล้องวงจรปิดทั้งหมดถูกเปิดขึ้นผลลัพธ์ที่ได้เห็นก็ต้องทําให้เขาตะลึง
บัดซบ!นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
แล้วทําไมไอ้เด็กนี้ถึงได้โหดเหี้ยมเช่นนี้!