พิมพ์คำอธิบายที่นี่
คนใจดำ!? คนเห็นแก่ตัว!? ไม่ชอบกินแล้วไง แค่คำเดียวมันจะตายหรอ!? มารยาทอ่ะมีไหม โอ้ยยย ยิ่งคิดยิ่งโมโห!
ฉันยืนโวยวายที่ดาดฟ้าตึกเรียนตัวเอง เพราะฉันคิดว่า...ไม่น่าจะมีใครได้ยินหรอก ใครจะบ้าขึ้นมาล่ะ มีแต่ฉันนี่แหละที่ขึ้นมา
"โอ้ย!...เงียบหน่อยเซ่ คนจะนอน หนวกหู"
0.o หือ...เสียงใคร ฉันเงียบแล้วเอียงฟังเสียงนั้นอีกครั้ง แต่แล้วก็มีใครคนหนึ่งกระโดดลงมาจากหลังคา ท่าทางเหมือนนักเลง ผมสีทอง แต่ตัวไม่ค่อยเรียบร้อย มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกข้างขยี้ผมยุ่งๆเหยิงๆ ยืนมองฉัน
ฉันตกใจมาก นึกว่าอยู่คนเดียวซะอีก ไม่คิดว่าจะมีใครมานอนอยู่ที่นี่ แต่หน้าไม่คุ้นเลย เด็กใหม่หรือเปล่าหน่า
"นายเป็นใคร?" ฉันถาม
"ฉันหรอ? ไม่เกี่ยวกับเธอสะหน่อย" กวนจริงๆเลยตานี่ ฉันถอนหายใครเฮือกใหญ่ ดูแล้วท่าทางจะได้ยินทุกอย่างที่ฉันตะโกนออกไปน่ะ โอย...ทำไงดีเนี่ย บ้าจริง...
สุดท้ายฉันก็กลับมานั่งหงอยที่ห้องเรียนเดิม โต๊ะเดิม และเพื่อนคนเดิมก็โผล่เข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามฉัน สายตาที่เธอมองมาแสดงว่า...ต้องการรู้สถานการณ์ฉันกับพี่ยอร์ซใช่ไหม แล้วฉันก็เล่าให้เธอฟัง รวมถึงคนแปลกๆที่ดาดฟ้าด้วย คิดว่าเธอน่าจะเห็นใจ แต่ไม่เลย...ฉันคิดผิด เธอกับหัวเราะดังกว่าเดิม
ไม่นาน อาจารย์ก็เดินเข้ามา ทุกคนก็แยกย้ายนั่งที่ของใครของมัน อาจารย์ได้พาใครคนหนึ่งมาด้วย เดี๋ยวน่ะ ผมสีทอง หน้าตาคุ้นๆแหะ
นาย!? ฉันลุกยืนชี้หน้าเขา ฉันตกใจมาก ที่เห็นนายนี่อีกครั้ง
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
ตานี่คือเด็กแลกเปลี่ยนหรอ? หยางเหยียนซิน นักเรียนแลกเปลี่ยนไทย-จีน จุดเด่นคือพูดไทยได้ แถมชัดด้วย นิสัยกวนๆ ไม่ค่อยสนใจใคร พูดง่ายคือ...ไม่แคร์สื่อ พอเขาแนะนำตัว สาวๆทั้งห้องต่างกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่ ก็นายนี่หล่อ ผิวก็ขาว หล่อพอๆกับพี่ยอร์ซเลยล่ะ แต่ที่น่าตกใจคือ หน้าที่พาชมโรงเรียนคือ...ฉัน!? ทำไมต้องเป็นฉันด้วยล่ะ อีกอย่างที่นั่งมีตั้งเยอะแยะ แต่กลับมานั่งข้างฉันอีก ฉันรู้สึกไม่ยุติธรรมเอาซะเลย
พอเที่ยง ฉันต้องพาตาเหยียนซินอะไรนี่เดินชมโรงเรียน ทำยังกะโรงเรียนใหญ่มากงั้นแหละ ฉันพาเดินทั่วพร้อมอธิบายว่าตึกไหนเป็นตึกไหน แต่พอหันมามองตานี่กับดูไม่สนใจอะไรเลย
แต่แล้วฉันดันเดินมาหน้าตึกA แถมเจอพี่ยอร์ซกำลังเดินตรงมาที่ฉัน ฉันรีบหลบหลังตาเหยียนซิน ตานี่ดู งง กับท่าทางของฉันมาก ก็ฉันยังไม่พร้อมจะเจอนี่หน่า
ฉันลากตาเหยียนซินมาที่มุมตึก เพื่อไม่ให้พี่ยอร์ซเห็นฉัน แถมข้างพี่ยอร์ซ...ทำไมต้องมีมารผจญด้วยเนี่ย เกาะเป็นปลิงเชียวน่ะ ยัยเลเน่ ตอนนี้ฉันยังไม่ว่าง ถ้าว่างเมื่อไหร่ ฉันจะเริ่มเดินหน้าต่อทันที ถ้าไม่มีตานี่น่ะ ฉันคงได้ไปนั่งกินข้าวข้างพี่ยอร์ซแล้ว (มโน)
ฉันยืนมองพี่ยอร์ซอยู่ตรงมุมตึก อีกใจก็นึกอิจฉายัยเลเน่ที่ได้ยืนข้างพี่ยอร์ซ แต่เขาเป็นผู้ชายของฉัน ฉันไม่ยอมหรอก
แล้วฉันก็เริ่มรู้ตัวว่า...ฉันไม่ได้ยืนอยู่คนเดียว ฉันหันไปถึงกลับตกใจ ทำไมหน้าฉันกับเหยียนซินถึงใกล้ขนาด ใกล้จนทำให้ใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะเลย ตานี่หล่อขนาดนี้เลยหรอ หน้าใสกว่าฉันอีกอะ ไม่ได้ๆห้ามหวั่นไหว เป้าหมายฉันคือ...พี่ยอร์ซ!?
พอฉันได้สติ ฉันก็ผลักเขาให้ออกห่าง ฉันไม่ได้กลัวอะไรน่ะ กลัวใจตัวเอง แล้วฉันก็พาตานี่เดินชมต่อ แต่เหมือนเขาสังเกตุเห็นท่าทางของฉันเวลาที่มองพี่ยอร์ซ
"เธอชอบไอ้หน้าเห่ยนั่นหรอ..." พูดชัดจัง เด็กแลกเปลี่ยนจริงป่ะเนี่ย ฉันหันไปมองหน้า แสดงถึงความไม่พอใจ นายว่าพี่ยอร์ซของฉันได้ไงเนี่ย "ไม่ใช่เรื่องของนาย!?" แล้วเขาก็พูดเหมือนจะเสนอตัวช่วยฉันจีบพี่ยอร์ซ นี่มันเข้าท่าดี
แล้วเราสองคนก็มุ่งหน้าไปโรงอาหาร ซึ่งเป็นศูนย์รวมของนักเรียนทั้งโรงเรียน ฉันพาเหยียนซินเดินไปยังร้านข้าวราดแกง ซึ่งเป็นร้านโปรดของฉัน แถมมีอาหารหลากหลายให้เลือก เผื่อเขาจะทานเผ็ดไม่ได้
แต่ระหว่างทางดันมีมารผจญ มายืนขวางทางฉัน แถมยืนข้างโต๊ะพี่ยอร์ซด้วย อะไรมันจะซวยได้ขนาดนี้ ฉันยืนมองแบบเอื้อมระอา ส่วนเธอยืนแบบนักเลงมาก เอามือกอดอกไว้ กอดทำไมอก ทำยังกะอกใหญ่มากงั้นแหละ ฉันคิด...
"แฟนใหม่หรอ?...หึ หล่อดีน่ะ" เลเน่มองเหยียนซินหัวจรดเท้า แต่เหยียนซินกับไม่สนใจคำพูดของยัยเลเน่ แถมนิสัยกวนๆก็กำเริบสะงั้น
"ใช่ เราเป็นแฟนกัน ทำไมหรอ" แล้วเขาก็เอาแขนมาโอบไหล่ฉัน แถมทำหน้าทะเล้นอีก พอได้ยินฉันก็รีบหันไปมองพี่ยอร์ซ อ้าวเอ้ย!?...พี่ยอร์ซมองมาที่เราสองคน อย่าบอกน่ะว่าเขาเชื่อน่ะ ตายๆ ซวยแล้วไง อยากจะอธิบายจังเลย
ส่วนยัยเลเน่กับลูกสมุนก็หัวเราะ พร้อมแสดงความยินดีอีก ไม่ต้องเลย ไม่ต้องมายินดีกับฉัน ฉันไม่ต้องการ
แล้วฉันก็เดินหนีออกมาด้วยอารมณ์ที่ไม่พอใจ ไม่กงไม่กินแล้วข้าวเนี่ย ฉันแวะร้านขนมปังแล้วไปนั่งกินที่ดาดฟ้าแทน ฉันรู้สึกว่าเรื่องมันจะวุ่นวายไปกันใหญ่แล้ว นี่วันแรกที่เราพบกับเหยียนซินน่ะ ยังซวยขนาดนี้ แล้ววันอื่นๆล่ะ จะขนาดไหน ฉันละไม่อยากจะนึกถึงเลยจริงๆ หนีก็หนีไม่ได้ ก็ดันมาอยู่ห้องเดียวกันอีก โอ้ยยยยย...ปวดหัว
เหยียนซิน ไอ้ตัวซวย...!
6K
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
