ตำรวจใหม่ลูบขนสุนัขตำรวจเสร็จก็กลับบ้าน ปกติเขาสวมเสื้อผ้าสบายๆ กางเกงยีนที่ใส่มีรอยขาด ครั้งนี้กลัวว่าจะถูกมองเป็นักเรียน จึงค้นเอาเสื้อเชิ้ตสะอาดเอี่ยมเรียบร้อยกับกางเกงยีนลำลองมาสวม
เขาถอดเครื่องแบบตำรวจ สวมเพียงกางเกงในตัวเดียวแขวนเครื่องแบบให้เรียบร้อย แล้วสะบัดเสื้อเชิ้ตสีขาวเตรียมจะสวม เดิมทีมันก็เป็การกระทำตามปกติ แต่เมื่อมองไปทางสุนัขตำรวจที่นั่งอยู่ข้างประตูก็ชะงักครู่หนึ่ง
สายตาของมันดูแปลกไปเหมือนอยากมองแต่ก็ไม่อยากมอง ท่าทีคล้ายเข้าห้องน้ำผิด เหยาหย่วนคิดว่าตัวเองคงคิดมากไป แต่เมื่อสังเกตได้ถึงสายตาที่มองมา สุนัขตำรวจก็รีบหันหน้าไปทางอื่น
ซึ่งจุดนี้ทำให้ร่างบางเกิดความเข้าใจผิดว่าร่างเปลือยของตัวเองกำลังยั่วยวนผู้ชายอยู่ ความคิดแบบนี้ไร้สาระชะมัด แต่เขาก็รีบเบือนหน้าไปทางอื่นแล้วสวมเสื้อผ้า ขนาดกระดุมเสื้อเชิ้ตก็ติดครบทุกเม็ด
แต่ร่างกายของเขาก็น่ารำคาญ เพราะเอวเล็กก้นใหญ่ เมื่อสวมเสื้อเข้าในกางเกงแล้วสวมเข็มขัดก็เหมือนสวมกางเกงทรงสตรี หากมองจากข้างหลัง ผ้าบางๆ สีอ่อนก็ตึงแน่นจนเห็นเป็เงากล้ามเนื้อก้น
ก่อนหน้านี้เ้าหน้าที่เหยาก็ไม่คิดอะไรหรอก แต่ตอนนี้เขารู้สึกว่าสุนัขตำรวจกำลังมองก้นของเขาอยู่ ทำให้เขารู้สึกอายแปลกๆ
แต่เหยาหย่วนเป็พวกซื่อบื้อ แล้วยังเห็นงานสำคัญกว่าศักดิ์ศรีอีก ไม่อย่างนั้นคงไม่อาจยอมแพ้สุนัขเร็วขนาดนั้น เขาคอยสร้างกำลังใจให้ตัวเอง บอกตัวเองว่าเป็เพราะสุนัขตำรวจรอนานจนหงุดหงิด ถึงได้มีท่าทางแบบนั้น
ไม่รู้ว่าการหว่านล้อมตัวเองเช่นนี้ได้ผลหรือไม่ แต่สุดท้ายกลายเป็ว่าออกจากบ้านโดยที่มือข้างหนึ่งจูงสุนัข ส่วนมืออีกข้างกุมก้นเอาไว้ครึ่งหนึ่ง
พูดไปก็ถือว่าราบรื่น เขาขับรถตำรวจวนไปตามถนนหลายสายที่เขาหาข้อมูลมา เพียงไม่นานก็พบสถานที่ที่ตรงกับรูปถ่ายของโรเบิร์ต
เหยาหย่วนจอดรถในช่องไม่ให้จอดชิดเกิน และถูกต้องตามกฎหมายเป็ระเบียบ จากนั้นก็เริ่มพาคู่หูเดินไปสอบถาม
“เดี๋ยวพวกเราไล่ถามทีละร้านเลย ไม่ให้พลาดสักร้าน” ตำรวจหนุ่มว่าพลางเดินไปด้วย ที่พูดไม่ใช่เพราะสุนัขตำรวจ้าให้เขากำชับ แต่เพราะประสบการณ์ของเขายังไม่มากพอ จึงต้องย้ำเตือนตัวเอง
แต่สุนัขตำรวจก็ทำเสมือน้าให้กำลังใจเขา จึงพยักหน้าเห็นด้วย
แม้เหยาหย่วนจะเป็ที่รักของคนทุก่วัย แถมปากก็หวาน เหล่าผู้คนจากร้านค้าโดยรอบล้วนให้ความร่วมมือในการทำงานเต็มที่ แต่ร้านอาหารของถนนสายนี้มีเยอะมาก คนที่เดินเข้าออกก็มีทั้งคนพื้นที่และนักท่องเที่ยว แถมคนยังพลุกพล่านเกินไป อีกอย่างโรเบิร์ตเองก็ไม่ใช่คนรูปลักษณ์โดดเด่น ถึงขั้นไม่มีใครจำได้เลยว่าเคยเจอเมื่อสัปดาห์ที่แล้วหรือไม่
เหยาหย่วนเดินถามได้ครึ่งทาง พูดไปพูดมาก็ชักคอแห้ง จึงเดินเข้าร้านค้าเล็กๆ ร้านหนึ่ง ซื้อน้ำมาก่อนสองขวด จากนั้นแสดงบัตรเ้าพนักงานและรูปถ่ายของโรเบิร์ต สอบถามกับเ้าของร้าน
ตอนแรกเ้าของร้านวัยกลางคนรูปร่างอ้วนนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ เมื่อทราบว่าเหยาหย่วนเป็ตำรวจก็ลุกขึ้นยืนพรึ่บ ตำรวจเหยาถึงทราบว่าเ้าของร้านที่อ้วนลงพุงมีหนวดเครารุงรังสวมเสื้อยืดลายกะโหลกอุ้มสุนัขชิวาว่าไว้อยู่
ก่อนหน้านี้เวลส์เดินนำหน้าตำรวจน้อยอย่างระมัดระวังมาตลอด ไม่อย่างนั้นก็เอาแต่อยากจะเดินเข้าไปดมดอมบั้นท้ายกลมที่แกว่งไปมาอยู่ตรงหน้าตามสัญชาตญาณ มันจะทำเขาตายเลยจริงๆ
โชคดีที่งานสอบปากคำเป็งานหนัก ดังนั้นจึงเบี่ยงเบนความสนใจได้ทีละนิด น่าเสียดายที่ระหว่างทำงานไม่ราบรื่นนัก เวลส์ที่เจ็บแสบอยู่ตลอดเวลาก็รู้สึกรำคาญเกินบรรยาย
ดังนั้นเมื่อชิวาว่าในอกเ้าของร้านจ้องมองตาโตมาหา เวลส์จึงชำเลืองตามองอย่างหงุดหงิด จากนั้นสุนัขก้นใหญ่ก็ร้องดุดัน “แกมองอะไร!”
เพราะเวลส์อยู่ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ จึงเงียบไม่สนใจเสียงยั่วยุ เพียงทำสีหน้าเหมือนกำลังจะบอกว่า ‘ก็มองตัวหน้าโง่อยู่น่ะสิ ใครโง่คนนั้นรับ’
แต่เ้าหมาน้อยกลับไม่เข้าใจสถานการณ์ เสียงเห่าดุขึ้นกว่าเดิมเหมือนยัยตัวร้าย “ใครบอกให้แกเข้ามา! ถ้ากล้าเข้ามาฉันจะกัดนะ! เ้าหมาใหญ่หน้าโง่! รีบไสหัวไป!”
เ้าของร้านที่กำลังพูดคุยทักทายตำรวจน้อยอยู่ก็โดนเสียงสุนัขเห่ารบกวน จึงก้มหน้าลงปลอบใจ “เด็กดี อย่าเห่าเลย นี่คือตำรวจ มาทำคดี...”
แต่ ‘เด็กดี’ กลับไม่สนใจคำปลอบโยนของชายหนวดรุงรังคนนี้ กลับยื่นคอเห่าต่อ “ตำรวจเก่งนักรึไง! นี่บ้านฉัน! ไสหัวไป! ไสหัวไป!”
เวลส์เงยหน้าขึ้นมองตำรวจน้อยก้นใหญ่กำลังยื่นรูปถ่ายของโรเบิร์ต พร้อมมองเ้าสุนัขน้อยอย่างจนใจ ทำให้ความโกรธเคืองสะสมมาจากหลายๆ เื่ จึงตะคอกใส่ชิวาว่า “หุบปาก! ไม่งั้นเอาแกแน่!”
เวลส์พูดจาหยาบคายกักขฬะ แต่มันเป็วิธีรับมือกับสุนัขที่เห็นผลที่สุดแล้ว ชิวาว่าตัวนั้นจึงเป็ ‘เด็กดีเข้าจริงๆ’ จากนั้นพูดเสียงแบ๊วออดอ้อน “อย่างนั้นพี่ก็เบาๆ หน่อยสิ~ หนูเพิ่งเป็ผู้ใหญ่เองน้า~”
เวลส์รู้สึกสะอิดสะเอียนกับน้ำเสียงออดอ้อนนั่นจะตายอยู่แล้ว จึงสอนด้วยสีหน้าลำบากใจ “เคารพกันหน่อย! พวกเรากำลังสืบคดีกันอยู่!” เขากลับลืมไปแล้วว่าตัวเขาเป็คนพูดว่าจะ ‘เอา’ คนอื่น
“คนที่อยู่ในรูปน่ะเหรอ~ เคยมาสิ~ วันนั้นฉันกำลังทะเลาะกับฮัสกี้ข้างบ้าน เขาหัวเราะตลอดเลย ทำอย่างกับฟังออกอย่างนั้นแหละ~ แล้วยังแอบพูดเบาๆ ว่า ‘เ้าสองตัวนี้เป็คู่รักกัน’ ฉันไม่ได้ชอบเ้าสุนัขโง่นั่นสักหน่อย ฉันชอบแบบพี่มากกว่า~ แบบพี่~” ชิวาว่ากะพริบตาโตหวานเชื่อม ตอบด้วยความออเซาะ
เวลส์ตื่นเต้นเพราะเพิ่งได้เบาะแสมา แต่ก็ต้องมาขนลุกเพราะชิวาว่า จึงรีบตัดบทถาม “เขามาคนเดียวหรือเปล่า”
เ้าสุนัขน้อยคิดอยู่ครู่หนึ่ง “เหมือนจะมีอีกคน...จำไม่ได้แล้ว เ้าหมาโง่นั่นยั่วโมโหฉัน ฉันเลยเอาแต่เถียงสู้...พี่สุนัขตำรวจจ๋า~ พี่คงจะลีลาดีน่าดู~ พี่จ๋า...”
1K
