เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้าพริมพิลา ก้าวออกจากรถคันหรู เธอเสียงประตูปิดดัง "ปัง!" ลุงมั่น คนขับรถคู่ใจที่อยู่กับเธอมาั้แ่เด็ก ยื่นหน้าออกมาจากหน้าต่างรถด้วยรอยยิ้ม
"คุณหนูจะไปซื้อของนานไหมครับ จะให้ลุงไปช่วยถือของให้หรือเปล่า" ลุงมั่นเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
พริมพิลาหัวเราะเบาๆ "ไม่ต้องห่วงค่ะลุงมั่น วันนี้พริมจะไปเดินเล่นชิลๆ แถวนี้แหละ เดี๋ยวถ้าพริมจะไปที่ไหนไกลๆ เดี๋ยวพริมจะโทรเรียกค่ะ"
ลุงมั่นพยักหน้ารับ "ครับคุณหนู ระวังตัวด้วยนะครับ"
เธอโบกมือลาก่อนจะกล่าว "ค่ะลุงมั่น"
พริมพิลาหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้ลุงมั่นมองตามด้วยความเป็ห่วงปนเอ็นดู คุณหนูของเขาโตขึ้นมากแล้ว แต่ในสายตาของเขา คุณหนูก็ยังเป็เด็กน้อยคนเดิมเสมอ
พริมพิลาเดินย่างเท้าเข้าสู่ใจกลางห้างสรรพสินค้าอย่างอารมณ์ดี รอยยิ้มประดับบนใบหน้า เธอรู้สึกถึงความเบิกบานใจอย่างที่ไม่เคยเป็มาก่อน โลกทั้งใบดูสดใสขึ้นมาทันที
"เงินพันล้านในบัญชี...มันทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไปจริงๆ" เธอคิดในใจ พร้อมกับหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี
ความรู้สึกอิสระและปลอดภัยทางการเงินหลั่งไหลเข้ามาในหัวใจของเธอ เธอไม่ต้องกังวลเื่ค่าใช้จ่าย ไม่ต้องเครียดกับการที่ครอบครัวต้องล้มละลาย เธอจะต้องเอาเงินที่ยัยตุ้ยนุ้ยมาลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ในชื่อของคนสนิทที่ไว้ใจได้ แล้วฉันจะอยู่สุขสบายไปตลอดชีวิต ถึงอีตาพระเอกจะทำลายตระกูลเธอ เธอก็ไม่อดตาย ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย
แต่ในขณะที่กำลังเพลิดเพลินกับความคิดฟุ้งเฟ้อ เสียงท้องร้องก็ดังขึ้น ทำให้เธอตระหนักว่าถึงแม้จะมีเงินมากมาย แต่ร่างกายของเธอก็ยัง้าอาหาร
"งั้นก็หาอะไรเบาๆ ทานสักหน่อยแล้วกัน" เธอตัดสินใจ ก่อนจะเดินตรงไปยังโซนร้านอาหาร สายตาสอดส่ายหาร้านที่ดู 'เบาๆ' สมกับความตั้งใจในการลดน้ำหนักของเธอ
ทันใดนั้นเอง ร้านอาหารหรูหราแห่งหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า พริมพิลาชะงักเท้า มองป้ายราคาแวบหนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจอย่างแน่วแน่
"เพื่อสุขภาพที่ดี! เพื่อความสวย! สู้ตาย!" เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วสาวเท้าเข้าไปในร้าน
ทันทีที่พริมพิลาหย่อนก้นลงบนเก้าอี้ พนักงานสาวสวยก็ปรากฏตัวขึ้นราวกับนางฟ้า พริมพิลาถึงกับตาโต นี่มันนางฟ้าหรือเปล่าเนี่ย! สวยขนาดนี้มาทำงานเป็พนักงานเสิร์ฟได้ยังไงกัน!
"สวัสดีค่ะคุณลูกค้า ไม่ทราบว่าวันนี้รับอะไรดีคะ?" พนักงานสาวคนสวยเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงหวานใส พริมพิลาได้แต่กะพริบตาปริบๆ พยายามดึงสติกลับมา
"เอ่อ... ขอเมนูหน่อยค่ะ" พริมพิลาตอบตะกุกตะกัก สาวสวยส่งยิ้มหวานให้เธอ ก่อนจะยื่นเมนูเล่มหนาให้อย่างสุภาพ
พริมพิลาเปิดเมนูอย่างเชื่องช้า สายตาสอดส่ายไปตามรายการอาหารต่างๆ แต่ละเมนูล้วนดูน่ากินทั้งนั้น! พริมพิลาเริ่มลังเล เธออยากกินทุกอย่างเลย!
"คุณลูกค้ามีอะไรให้ช่วยแนะนำไหมคะ?" พนักงานสาวสวยยังคงยืนรอด้วยรอยยิ้ม พริมพิลาสะดุ้งเล็กน้อย เธอเผลอจ้องพนักงานสาวนานเกินไปแล้ว! ไม่ใช่ว่าเธอจะชอบผู้หญิงนะ แต่พนักงานคนนี้สวยจริงๆ สวยแบบสุดๆ ไปเลย ไปเป็นางเอกละครได้สบายเลย
"เอ่อ... มีเมนูไหนที่แคลอรีต่ำๆ บ้างไหมคะ?" พริมพิลาถามอย่างเขินอาย พนักงานสาวสวยพยักหน้ารับ ก่อนจะแนะนำเมนูสลัดและซุปต่างๆ ให้
"สลัดผักรวมของเราก็ดีนะคะ ใช้ผักสดๆ กรอบๆ น้ำสลัดก็เป็สูตร Low Fat ค่ะ" พนักงานสาวยังคงยิ้มหวาน
พริมพิลาพยายามทำใจดีสู้เสือ มองภาพสลัดผักสีเขียวสดใสในเมนู
"เอ่อ... แล้วมีเมนูไหนที่ทั้งอร่อยและแคลอรีต่ำบ้างคะ?" พริมพิลาถามต่ออย่างมีความหวัง
พนักงานสาวหัวเราะเบาๆ "ถ้าอย่างนั้นคงต้องเป็... น้ำเปล่าค่ะ"
พริมพิลาหน้าเหวอไปชั่วขณะ ก่อนจะหลุดขำออกมาเสียงดัง เธอรู้แล้วว่าาแคลอรีครั้งนี้ เธอคงต้องยอมแพ้ั้แ่ยกแรก!
"งั้นเอาสลัดผักรวมค่ะ แล้วก็... และซุปฟักทอง ค่ะ" พริมพิลาพูดพลางยิ้มแห้งๆ
พนักงานสาวยิ้มรับอย่างเข้าใจ "ได้เลยค่ะ" ก่อนจะเดินจากไป
พริมพิลาถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อเห็นคนสวยจากไป เธอเหลือบมองไปรอบๆ ร้านอาหารสุดหรูแห่งนี้ตกแต่งออกมาราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย พริมพิลาจึงตัดสินใจจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมถ่ายรูปและวิดีโอเก็บบรรยากาศร้านนี้เก็บไว้
ไม่ทันไร พนักงานเสิร์ฟสาวสวยราวคนเดิมก็เดินเข้ามาพร้อมกับอาหารจานหลักของเธอ พริมพิลาเตรียมจะยกมือถือขึ้นถ่ายรูปอาหาร แต่ทันใดนั้นเอง...
"โอ๊ย!"
โครม!
จานอาหารที่พนักงานคนสวยถือมาหล่นกระจาย เสียงกรีดร้องของลูกค้าสาวดังขึ้นทั่วร้าน พริมพิลาถึงกับสะดุ้งโหยง มือถือเกือบจะหลุดออกจากมือ
ลูกค้าสาวผู้เคราะห์ร้ายรีบลุกขึ้นปัดเศษอาหารออกจากเสื้อผ้าราคาแพง เธอมองพนักงานเสิร์ฟด้วยสายตาพิฆาต ก่อนจะะเิอารมณ์ออกมา
"นี่เธอ! เดินยังไงของเธอฮะ! ดูสิ! เสื้อผ้าฉันเลอะหมดแล้ว! รู้ไหมว่ามันราคาเท่าไหร่!"
พนักงานสาวสวยใบหน้าซีดเผือด เธอรีบโค้งคำนับขอโทษเป็การใหญ่
"ขอโทษจริงๆ ค่ะคุณลูกค้า ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ค่ะ "
แต่คำขอโทษนั้นไม่สามารถดับไฟโทสะของลูกค้าสาวได้ เธอะโเรียกผู้จัดการร้านเสียงดังลั่น
"ผู้จัดการ! ผู้จัดการอยู่ไหน! ออกมาเดี๋ยวนี้!"
ผู้จัดการร้านรีบวิ่งหน้าตาตื่นมา
"เกิดอะไรขึ้นครับคุณลูกค้า"
"ไล่พนักงานคนนี้ออกเดี๋ยวนี้! บริการแย่ที่สุด! ถ้าไม่ไล่ออก ฉันจะให้ตระกูลปัญญธนกิจของฉันจัดการร้านคุณแน่!"
เมื่อได้ยินชื่อ 'ตระกูลปัญญธนกิจ' พริมพิลาแทบจะสำลักน้ำลาย ภาพของนิรชา ปัญญธนกิจ หรือ 'นิชา' นางร้ายเบอร์หนึ่งในนิยายที่เธอเคยอ่านแวบเข้ามาในหัวทันที
‘ตายแล้ว หรือนี่ฉันได้เจอนางร้ายในนิยายเข้าให้แล้ว’
พริมพิลาและนิรชาเป็เพื่อนกันั้แ่แต่โรงเรียนอนุบาล จนถึงมัธยมปลาย เนื่องจากทางบ้านของเธอร่ำรวยทั้งคู่เลยได้เรียนโรงเรียนเอกชนที่ค่าเทอมแพงที่สุดในประเทศ ทำให้เป็เพื่อนร่วมห้องกันมาอย่างยาวนาน ยัยตุ้ยนุ้ย มักจะโดนยัยนิรชาเป่าหูมาโดยตลอด เวลาธาวินพระเอกของเื่ไปชอบใคร ทำให้ยัยตุ้ยนุ้ยหึงหวงไปอาละวาดจนทำให้อีตาพระเอกอย่างธาวินเกลียดชัง โดยเธอไม่เคยระแวงเพื่อนสนิทเลยว่า ตัวของนิรชาเองก็หลงรักธาวินคู่หมั้นของเธอเช่นกัน
‘ยัยนิรชาอย่าหวังว่าแกจะมาปั่นหัวฉันได้อีก เธอจะคิดยังไงกับอีตาพระเอกก็ตามสบายเลยนะ ฉันคนนี้ขอบายละ’ เมื่อคิดได้ดังนั้นเธอก็สะบัดหน้าหนีคุณนางร้ายทันที