แสงแดดยามเช้าสาดลงบนลานกว้างของ สำนักเพลิงอัคคี ดินทรายร้อนระอุราวกับจะลุกไหม้ ลมร้อนพัดผ่านกลิ่นควันและเหล็กเผา ไกลออกไปบนกำแพงหินสูง ชายหนุ่มสวมชุดคลุมแดงยืนกอดอก ดวงตาคมกริบราวเปลวเพลิงจับจ้องมาที่เหอหลงอวี่
"นั่นสินะ ศิษย์ใหม่จากสำนักเมฆา" น้ำเสียงเย้ยหยันดังขึ้น — เขาคือ เซี่ยหงหลิง ลูกศิษย์เอกของสำนักเพลิงอัคคี ผู้มีนามว่า ผู้เผาผลาญเปลวเพลิง
เหอหลงอวี่สูดลมหายใจลึก ััอากาศร้อนที่รุมเร้า นี่คือครั้งแรกที่ข้าต้องเผชิญหน้ากับผู้ที่มีพลังเหนือกว่า... หากถอยหนีั้แ่ต้น จะไม่มีวันเข้าถึงความจริงของยุทธจักร
เซี่ยหงหลิง : "เ้าคือคนที่ถูกส่งมาเรียนรู้เทคนิคธาตุเพลิงสินะ ฮึ แต่คนที่ยังไม่เข้าใจเปลวไฟแม้แต่น้อย กลับหวังจะััพลังของสำนักเรา... ข้าไม่คิดว่าจะรอดหรอก"
เหอหลงอวี่ : (ประสานมือคารวะ) "แม้พลังข้าจะยังต่ำ แต่ข้า้าเรียนรู้ ไม่ใช่เพื่อชื่อเสียง... หากท่านคิดว่าข้าไร้ค่า ก็โปรดให้ข้าได้พิสูจน์ด้วยการกระทำ"
เสียงหัวเราะเยาะดังสนั่น ศิษย์คนอื่น ๆ ของสำนักเพลิงอัคคีต่างมุงดู บางคนกระซิบว่า "เด็กจากสำนักเมฆาจะต้านเปลวไฟได้อย่างไร"
เซี่ยหงหลิงยกมือขึ้น เปลวไฟสีแดงสว่างวาบ ปราณร้อนกระจายออกจนพื้นลานแตกเป็รอยร้าว เขาใช้ เทคนิค "เปลวสุริยัน" พุ่งใส่เหอหลงอวี่ราวูเาเพลิงถล่ม
ความร้อนนี้... ไม่เหมือนเปลวไฟใด ๆ ที่เคยัั มันเหมือนจะเผาผลาญกระทั่งจิตใจ!
เหอหลงอวี่กัดฟันรวบรวมพลังจากสำนักเมฆา ร่างกายปลดปล่อยปราณเย็นบางเบา เขาใช้ วิชาเมฆหมอกห่อหุ้ม พยายามลดแรงร้อนที่ถาโถมเข้ามา
เปลวเพลิงปะทะกับม่านหมอก—เกิดเสียงดังตูม!! ควันตลบทั่วลานหิน ผู้ชมต่างผงะถอย
ข้าไม่อาจต้านเขาได้โดยตรง... แต่เปลวเพลิงนั้น แม้จะร้อนแรงก็ยัง้าเชื้อ ข้าต้องใช้ความชุ่มชื้นและความเย็นของเมฆา... ถ่วงเวลาและค้นจุดอ่อน
เขาเปลี่ยนท่าที ร่ายมือเป็วงกลม ปราณเย็นรวมตัวเป็ละอองหมอก เกาะตัวที่แขนขาของเซี่ยหงหลิง ทำให้เปลวไฟชะงักชั่วครู่
"เ้ากล้าท้าทายข้าอย่างนั้นรึ!" เซี่ยหงหลิงคำราม เปลวไฟพุ่งสูงยิ่งกว่าเดิม "ดูสิว่าเ้า... จะดับไฟนี้ได้หรือไม่!"
ขณะที่ทั้งสองปะทะกัน เสียงกึกก้องดังมาจากหอคัมภีร์ของสำนัก เปลวเพลิงขนาดใหญ่ปะทุขึ้นกลางอากาศ เป็สัญลักษณ์รูป หยดน้ำสีทองส่องประกาย — ภาพลวงตาที่เกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาที แต่เหอหลงอวี่กลับมองเห็นชัดเจน
นั่นคือ... เบาะแสของน้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์?
แสงนั้นสะท้อนเข้าดวงตาเขา เกิดเป็แรงใจแปลกประหลาด ขณะที่เปลวไฟของศัตรูยังคงโหมกระหน่ำ
เหอหลงอวี่ทรุดลงหนึ่งเข่า เสื้อผ้าขาดวิ่นจากแรงเพลิง แต่แววตากลับเปล่งประกาย "เซี่ยหงหลิง... ข้าอาจยังไม่อาจชนะเ้า แต่การลุกขึ้นสู้ทุกครั้งจะทำให้ข้าเข้าใกล้ความจริงมากขึ้น!"
เซี่ยหงหลิงชะงักไปชั่วครู่ เห็นประกายในแววตานั้นแล้วหัวใจสะท้านเล็กน้อย เขายกมือหยุดเปลวไฟ "เ้ามีความมุ่งมั่น... ข้าจะรอดูว่าเ้าไปได้ไกลแค่ไหน"
ศิษย์คนอื่น ๆ ของสำนักเพลิงอัคคีต่างพึมพำ "เด็กคนนั้น... แม้จะไม่ชนะ แต่ไม่ยอมแพ้แม้แต่วินาทีเดียว"
เหอหลงอวี่ยืนหอบหายใจ มองไปยังหอคัมภีร์ที่มีแสงทองส่องประกายเมื่อครู่ น้ำอมฤตศักดิ์สิทธิ์... มันอยู่ในที่แห่งนี้จริง ๆ
เสียงระฆังของสำนักดังขึ้น ประกาศเริ่มพิธีฝึกติดต่อกันสามวัน ซึ่งจะเป็บททดสอบแรกของเหอหลงอวี่ในสำนักเพลิงอัคคี
6K
