ถึงศรรักจะคิดอย่างงั้น แต่ความเป็จริงมันไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย เพราะกว่าเขาจะหาโอกาสได้ก็ปาไปสองอาทิตย์จนมาถึงวันที่ต้องไปเที่ยวด้วยกันกับทุกคนแล้ว
“เข้าพักทั้งหมดหกท่าน จองเอาไว้สามห้องนะคะ”
พนักงานสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สุภาพความโดดเด่นของแขกที่เข้ามาพักทั้งหกคนดึงดูดความสนใจของพนักงานสาวได้เป็อย่างดีทีเดียวเพียงแค่เห็นหนุ่มหล่อและใบหน้าสวยหวานเดินเข้าประตูโรงแรมพร้อมกันหกคน
“ใช่ครับ” อาทิตย์เอ่ยบอก ด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนกับทุกที
“อันนี้คีย์การ์ดห้องพักกับคูปองอาหารเช้าค่ะเดี๋ยวจะมีพนักงานนำทางไปที่ห้องนะคะ”
“ขอบคุณนะครับ” เป็ข้าวปุ้นที่รับเอาคีย์การ์ดจากพนักงานสาวมาก่อนจะนำคีย์การ์ดไปให้กับคนอื่น
“อาทิตย์อยู่กับศรรักสินะ” ข้าวปุ้นพูดพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้กับศรรักขณะเดียวกันใบหน้านั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย
“ถ้าอย่างงั้นผมขออยู่กับอาจารย์นะครับ” เ้าตัวบอกขณะที่พาตัวเองเข้าไปเกาะแขนแกร่งของอาจารย์เอาไว้แล้วหันไปพูดกับเพื่อนต่อ
“ตะวันอยู่ห้องเดียวกับพี่ฟ้าครามได้ใช่ไหม” เหมือนจะถามความคิดเห็นแต่เปล่าเลยเ้าตัวอมยิ้มเล็กน้อยกับแผนของตัวเอง
“พี่ได้อยู่แล้ว ดีซะอีกได้พักห้องเดียวกันกับคนสวย ๆ อย่างน้องตะวัน”เป็ฟ้าครามที่เอ่ยขึ้นมาก่อนพร้อมหันไปยิ้มให้กับเพื่อนร่วมห้องคนสวยอย่างรู้ทัน
ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าข้าวปุ้นกำลังพยายามทำให้น้องชายของเขาหึงหวงตะวันอยู่
แต่ถึงอย่างงั้น มันก็เป็ผลดีสำหรับเขาเหมือนกันอย่างน้อยเขาก็จะได้ใกล้ชิดและทำความรู้จักกับตะวันให้มากขึ้นกว่านี้
“ตะวันโอเคใช่ไหม” ข้าวปุ้นเอ่ยถามอีกครั้ง
“อื้ม ได้สิ”
“งั้นก็ตามนี้นะ” ว่าแล้วข้าวปุ้นก็หันไปยิ้มให้กับอาทิตย์ที่ตอนนี้กำลังทำหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์ให้เห็น
จากนั้นก็หันกลับมาสนใจอาจารย์ต่อทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เมื่อเอาของไปเก็บเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็พากันมาเดินเล่นที่ชายหาด นั่งลงตรงเก้าอี้ที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมเอาไว้ให้ลูกค้าเพื่อจะได้ไว้ดูวิวทะเลสวย ๆ
“แหม่!! พี่ฟ้าครามเนี่ยดูแลตะวันดีจังเลยนะครับ” ขัาวปุ้นเอ่ยแซวฟ้าครามพร้อมกับรอยยิ้มที่จัดการปัดใบไม้ที่อยู่บนเก้าอี้ให้กับเพื่อน
“หึถึงยังไงก็คงสู้ทางนั้นไม่ได้หรอกนะ” ว่าแล้วก็ส่งสายตาไปทางอาจารย์ที่กำลังใช้ผ้าบางๆ ปูรองนั่งให้กับเด็กหนุ่ม จนข้าวปุ้นถึงกับอายม้วนหน้าแดงเมื่อโดนแซวกลัว
“เดี๋ยวฉันไปซื้อน้ำมาให้นะ” ศรรักเอ่ยอาสาขึ้นมาเพราะตอนที่เดินมาเขาเห็นว่ามีร้านสะดวกซื้ออยู่ไม่ไกลมาก
“ขอบคุณนะ ฉันขอเป็น้ำองุ่นแล้วกัน” ข้าวปุ้นเอ่ยบอกแล้วหันไปถามอาจารย์ต่อ“อาจารย์ล่ะครับจะเอาน้ำอะไรดี”
“ไม่เป็ไร พวกเธอซื้อมากินกันเลย ส่วนนี้เงินค่าน้ำเหลือจากนั้นจะซื้ออะไรมาก็ได้นะ” อาจารย์ยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้ศรรักอย่างใจดี
“ขอบคุณครับ”
“ถ้าอย่างงั้นอาจารย์กินด้วยกันกับผมก็ได้”
ใบหน้าน่ารักยิ้มร่าอย่างมีความสุขให้กับอาจารย์
“แล้วตะวันกับพี่ฟ้าครามล่ะครับ” ศรรักหันไปถามคนอื่นๆ ต่อ
“ฉันขอชาเย็นแล้วกัน”
“พี่ก็เอาเหมือนกับตะวัน ว่าแต่ถือมาไหวใช่ไหม ถ้ายังไงให้พี่ไปช่วยถือไหม”
“ไม่เป็ไรครับ เดี๋ยวผมให้อาทิตย์ไปเป็เพื่อน”
“งั้นเหรอ งั้นก็ฝากด้วยนะไอ้น้องชาย” ฟ้าครามหันไปยิ้มให้กับน้องชายขณะที่ตะวันมองตามทั้งสองคนเดินไปด้วยกันด้วยความรู้สึกที่ไม่ใจชอบนัก
“เอ่อ!! ผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนเดี๋ยวมานะครับ”ตะวันเอ่ยบอกก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปทันที
................................................................................................................