รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

    ห้องเดียวกัน

    ถึงศรรักจะคิดอย่างงั้น แต่ความเป็๲จริงมันไม่ง่ายอย่างที่คิดเลย เพราะกว่าเขาจะหาโอกาสได้ก็ปาไปสองอาทิตย์จนมาถึงวันที่ต้องไปเที่ยวด้วยกันกับทุกคนแล้ว


    “เข้าพักทั้งหมดหกท่าน จองเอาไว้สามห้องนะคะ”


    พนักงานสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สุภาพความโดดเด่นของแขกที่เข้ามาพักทั้งหกคนดึงดูดความสนใจของพนักงานสาวได้เป็๲อย่างดีทีเดียวเพียงแค่เห็นหนุ่มหล่อและใบหน้าสวยหวานเดินเข้าประตูโรงแรมพร้อมกันหกคน


    “ใช่ครับ” อาทิตย์เอ่ยบอก ด้วยน้ำเสียงราบเรียบเหมือนกับทุกที


    “อันนี้คีย์การ์ดห้องพักกับคูปองอาหารเช้าค่ะเดี๋ยวจะมีพนักงานนำทางไปที่ห้องนะคะ”


    “ขอบคุณนะครับ” เป็๞ข้าวปุ้นที่รับเอาคีย์การ์ดจากพนักงานสาวมาก่อนจะนำคีย์การ์ดไปให้กับคนอื่น


    “อาทิตย์อยู่กับศรรักสินะ” ข้าวปุ้นพูดพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้กับศรรักขณะเดียวกันใบหน้านั้นก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย


    “ถ้าอย่างงั้นผมขออยู่กับอาจารย์นะครับ” เ๯้าตัวบอกขณะที่พาตัวเองเข้าไปเกาะแขนแกร่งของอาจารย์เอาไว้แล้วหันไปพูดกับเพื่อนต่อ


    “ตะวันอยู่ห้องเดียวกับพี่ฟ้าครามได้ใช่ไหม” เหมือนจะถามความคิดเห็นแต่เปล่าเลยเ๽้าตัวอมยิ้มเล็กน้อยกับแผนของตัวเอง


    “พี่ได้อยู่แล้ว ดีซะอีกได้พักห้องเดียวกันกับคนสวย ๆ อย่างน้องตะวัน”เป็๞ฟ้าครามที่เอ่ยขึ้นมาก่อนพร้อมหันไปยิ้มให้กับเพื่อนร่วมห้องคนสวยอย่างรู้ทัน


    ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะว่าข้าวปุ้นกำลังพยายามทำให้น้องชายของเขาหึงหวงตะวันอยู่


    แต่ถึงอย่างงั้น มันก็เป็๞ผลดีสำหรับเขาเหมือนกันอย่างน้อยเขาก็จะได้ใกล้ชิดและทำความรู้จักกับตะวันให้มากขึ้นกว่านี้


    “ตะวันโอเคใช่ไหม” ข้าวปุ้นเอ่ยถามอีกครั้ง


    “อื้ม ได้สิ”


    “งั้นก็ตามนี้นะ” ว่าแล้วข้าวปุ้นก็หันไปยิ้มให้กับอาทิตย์ที่ตอนนี้กำลังทำหน้าบึ้งตึงอย่างไม่สบอารมณ์ให้เห็น


    จากนั้นก็หันกลับมาสนใจอาจารย์ต่อทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น






    เมื่อเอาของไปเก็บเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็พากันมาเดินเล่นที่ชายหาด นั่งลงตรงเก้าอี้ที่ทางรีสอร์ทจัดเตรียมเอาไว้ให้ลูกค้าเพื่อจะได้ไว้ดูวิวทะเลสวย ๆ


    “แหม่!! พี่ฟ้าครามเนี่ยดูแลตะวันดีจังเลยนะครับ” ขัาวปุ้นเอ่ยแซวฟ้าครามพร้อมกับรอยยิ้มที่จัดการปัดใบไม้ที่อยู่บนเก้าอี้ให้กับเพื่อน


    “หึถึงยังไงก็คงสู้ทางนั้นไม่ได้หรอกนะ” ว่าแล้วก็ส่งสายตาไปทางอาจารย์ที่กำลังใช้ผ้าบางๆ ปูรองนั่งให้กับเด็กหนุ่ม จนข้าวปุ้นถึงกับอายม้วนหน้าแดงเมื่อโดนแซวกลัว


    “เดี๋ยวฉันไปซื้อน้ำมาให้นะ” ศรรักเอ่ยอาสาขึ้นมาเพราะตอนที่เดินมาเขาเห็นว่ามีร้านสะดวกซื้ออยู่ไม่ไกลมาก


    “ขอบคุณนะ ฉันขอเป็๲น้ำองุ่นแล้วกัน” ข้าวปุ้นเอ่ยบอกแล้วหันไปถามอาจารย์ต่อ“อาจารย์ล่ะครับจะเอาน้ำอะไรดี”


    “ไม่เป็๞ไร พวกเธอซื้อมากินกันเลย ส่วนนี้เงินค่าน้ำเหลือจากนั้นจะซื้ออะไรมาก็ได้นะ” อาจารย์ยื่นเงินจำนวนหนึ่งให้ศรรักอย่างใจดี


    “ขอบคุณครับ”


    “ถ้าอย่างงั้นอาจารย์กินด้วยกันกับผมก็ได้”


    ใบหน้าน่ารักยิ้มร่าอย่างมีความสุขให้กับอาจารย์


    “แล้วตะวันกับพี่ฟ้าครามล่ะครับ” ศรรักหันไปถามคนอื่นๆ ต่อ


    “ฉันขอชาเย็นแล้วกัน”


    “พี่ก็เอาเหมือนกับตะวัน ว่าแต่ถือมาไหวใช่ไหม ถ้ายังไงให้พี่ไปช่วยถือไหม”


    “ไม่เป็๲ไรครับ เดี๋ยวผมให้อาทิตย์ไปเป็๲เพื่อน”


    “งั้นเหรอ งั้นก็ฝากด้วยนะไอ้น้องชาย” ฟ้าครามหันไปยิ้มให้กับน้องชายขณะที่ตะวันมองตามทั้งสองคนเดินไปด้วยกันด้วยความรู้สึกที่ไม่ใจชอบนัก


    “เอ่อ!! ผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนเดี๋ยวมานะครับ”ตะวันเอ่ยบอกก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้เดินไปทันที



    ................................................................................................................