PWP รวมเรื่องสั้นเสียวแอคลับร่านสวาท (NC25++)

        “ว้าวเห็นภาพที่ไม่ควรเห็นเต็มสองตาเลยล่ะแฮะ ผู้ชายคนนี้ใช่ไหมที่คุณ…” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูเสียงของคุณอีวานทำให้ฉันได้สติ

        ฉันหันขวับไปมองเขา ดวงตาฉันสั่นไหวน้ำตาคลอเบ้า ขามันสั่นจนแทบยืนไม่อยู่

        “อยากจะยืนมองอยู่อย่างนี้จนเช้า หรือจะไปกับผม” เขาถามด้วยน้ำเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของเขาไม่ได้ให้ทางเลือกกับฉันมากนัก

        “…” ยังไม่ทันให้ฉันตอบอะไร ข้อมือของฉันก็ถูกเขาคว้าไว้แน่น ก่อนจะลากฉันเดินฉับๆ ไปทางลิฟต์ของโรงแรม

        “คะ คุณ อะ…อีวาน! เดี๋ยวก่อนค่ะ!” ฉันพยายามขืนตัว

        “ไม่ต้องพูด ตามมานี่!” เสียงของเขาเย็นเฉียบจนทำให้ฉันไม่กล้าขัดขืน ฉันคิดไปเองหรือเปล่าว่าพอเขาเห็นน้ำตาฉันคลอเขาก็โมโหขึ้นมา

        แสงไฟในโถงสลัว ฉันมองเห็นเพียงเสี้ยวหน้าคมๆ ของเขา เหงื่อบางๆ ซึมที่ขมับ ชุดสูทที่ยังเนี้ยบสมบูรณ์แบบไม่มีซักรอยยับ ต่างจากภาพของรุ่นพี่เมื่อกี้ราวฟ้ากับเหว

        เมื่อเข้ามาในลิฟต์ เขากดปุ่มชั้นบนสุดทันที ภายในลิฟต์มีเพียงเสียงลมหายใจของเราสองคนที่ดังชัด

        ฉันเม้มปากแน่น ใจเต้นโครมครามไม่แพ้ตอนสารภาพรักผิดคนเมื่อกี้เลยด้วยซ้ำ

        นี่ฉันกำลังจะโดนพาตัวไปไหนเนี่ย…?

        ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก คุณอีวานไม่พูดพร่ำอะไรเลย

        เขาลากฉันเข้าไปในห้องเพนท์เฮาส์สุดหรูขนาดใหญ่ ที่วิวหน้าต่างเปิดกว้างออกไปเห็นชายหาดและแสงจันทร์

        เสียงปิดประตูดัง //ปัง// ฉันสะดุ้งเฮือก หันไปมองเขาด้วยตาโต

        “ไม่ควรเสียเวลาร้องไห้ให้กับผู้ชายที่ไม่ได้เห็นค่าคุณซักหยด” พูดช้าๆ ก้าวเข้ามาใกล้จนฉันต้องถอยหลังไปติดกำแพง

        “ผมไม่ชอบเห็นคุณร้องไห้… ไม่ชอบเลยสักนิดมันทำให้ใบหน้าสวยๆ ของคุณดูแย่ หยุดร้องซะ”

        น้ำเสียงเขาแหบพร่า และสายตานั้นเต็มไปด้วยอะไรบางอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นในดวงตาของผู้ชายคนไหนมาก่อน

        หัวใจฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ

        ราวกับกำลังจะเกิดเรื่องที่ตัวเองไม่เคยคาดคิดมาก่อนในค่ำคืนนี้…

        ฉันพิงหลังแนบผนังห้องหรู ก้มหน้าหลบสายตาคมกริบที่มองตรงมาไม่กะพริบ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกกลืนกินทั้งตัวโดยไม่ต้องออกแรงขัดขืนแม้แต่นิดเดียว

        มือใหญ่ของคุณอีวานยกขึ้น ลูบแก้มฉันเบาๆ ปลายนิ้วแตะสัมผัสไล้ผิวหน้าอย่างทะนุถนอม เหมือนกำลังปลอบโยนเด็กตัวน้อยๆ

        “อย่าร้องไห้เลยนะ…” เสียงเขาทุ้มต่ำ ช่างอบอุ่นเกินจะต่อต้าน

        ฉันเม้มปากแน่น น้ำตาที่คลออยู่ไหลย้อนกลับเข้าไปเมื่อรับรู้ถึงไออุ่นจากมือเขา

        “ผมอยู่ตรงนี้แล้ว” เขากระซิบใกล้เสียจนลมหายใจอุ่นร้อนแตะปลายจมูกฉัน

        หัวใจฉันเต้นแรงยิ่งกว่าเดิม ร่างกายเหมือนโดนเขาสะกดจิตเอาไว้ให้จ้องมองเพียงแต่เขา

        กลิ่นหอมอ่อนๆ ของน้ำหอมราคาแพงประสานกับกลิ่นเหล้าจางๆ จากตัวเขา มันชวนให้หัวหมุนยิ่งกว่าแอลกอฮอล์ที่ฉันกินเข้าไปเสียอีก

        ปลายนิ้วของเขาไล้จากแก้ม ลงมาที่ปลายคาง แล้วค่อยๆ เชยคางฉันขึ้นให้สบตากับเขา ฉันเห็นแววอ่อนโยนในดวงตาสีฟ้าอมเขียวนั่นมันยิ่งทำให้ฉันใจสั่น

        แล้วก่อนที่ฉันจะทันตั้งตัว…

        ริมฝีปากของเขาก็กดลงมาที่ปากฉันอย่างแผ่วเบา จูบที่แสนละมุนละไมจนหัวใจแทบละลาย

        เขาไม่ได้เร่งเร้า ไม่ได้รุกล้ำอย่างดุดัน มีเพียงสัมผัสที่ช้าๆ เนิบๆ เหมือนกำลังกล่อมฉันให้หลงเข้าไปในโลกที่มีแค่เราสองคน

        มือข้างหนึ่งของเขาประคองใบหน้าฉันไว้อย่างทะนุถนอม ขณะที่อีกข้างเลื่อนไปโอบเอวฉันเอาไว้

        ริมฝีปากของเขาขยับเบาๆ กดจูบซ้ำๆ ลงบนปากของฉัน

        มันแผ่วเบาเหมือนจะถามว่าฉันโอเคกับจูบนี้ไหม และฉันเอง… ที่เผลอตอบรับโดยอัตโนมัติโดยการที่ฉันยกมือขึ้นเกาะเสื้อสูทของเขาแน่น เพื่อรั้งตัวเขาลงมาจูบต่อจนลมหายใจขาดห้วงควบคุมไม่อยู่

        อีวานเหมือนรับรู้ถึงการตอบสนองนั้น ริมฝีปากเขาก็เริ่มกดหนักขึ้น ชัดเจนขึ้น

        จากจูบปลอบใจ ค่อยๆ กลายเป็นจูบที่เต็มไปด้วยความโหยหาและอารมณ์ร้อนแรงที่พุ่งสูงขึ้นตามแอลกอฮอล์ในเลือดทั้งคู่

        เรียวลิ้นร้อนของเขาสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากเธอก่อนจะกวาดไล้เข้ามาพัวพัน ละเมียดละไมแบบที่ทำให้ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว

        “อืม…” พัดชาเผลอครางเบาๆ ในลำคอ รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะหลอมละลายอยู่ในอ้อมแขนนี้

        มือของอีวานเริ่มเลื่อนต่ำลง ลูบไล้สะโพกของเธอเบาๆ

        สัมผัสนั้นอ่อนโยนในแบบที่ทำให้หัวใจเธอร้อนวาบ แต่ก็เต็มไปด้วยความอดกลั้น…ราวกับเขากำลังอดกลั้นตัวเองอย่างหนักหน่วง

        เขาผละริมฝีปากออกมาช้าๆ สบตาเธอที่กำลังหอบหายใจถี่ด้วยสายตาที่เหมือนกำลังกลืนกินเธอทั้งตัว

        “คืนนี้…” อีวานกระซิบเสียงพร่า

        “ให้ผมเป็นคนปลอบคุณ… ได้ไหม?”

        พัดชามองเข้าไปในดวงตาคู่นั้นของอีวาน ดวงตาที่นุ่มลึก… ร้อนแรง… และเต็มไปด้วยความโหยหาเหมือนเขากำลังร้องขอเธอโดยไม่เอ่ยถ้อยคำใดๆ

        ภาพรุ่นพี่ที่กำลังจูบสุดร้อนแรงกับรุ่นน้องในแผนกแล่นวาบขึ้นมาในหัวอีกครั้ง

        เหมือนตอกย้ำซ้ำๆ ว่าที่ตรงนั้นมันไม่มีทางเป็นของเธออยู่แล้ว

        หัวใจของพัดชาที่ไร้ที่ยืดเหนี่ยว เหมือนแหลกละเอียดจนไม่มีอะไรยึดเกาะอีกต่อไป เธอจึงได้ตัดสินใจว่าไม่ให้เป็นไรถ้าจะปล่อยไปใจให้ลอยไป…

        แค่คืนเดียว…

        เธอหลับตาลงช้าๆ สูดลมหายใจเข้าลึก แล้วพยักหน้าเบาๆ แต่สำหรับอีวาน มันชัดเจนกว่าเสียงใด

        ดวงตาเขาทอประกายวาบขึ้นมาในทันที ก่อนจะโน้มตัวเข้าหาพัดชาอีกครั้ง

        คราวนี้…จูบของเขาไม่อ่อนโยนอีกต่อไป

        ริมฝีปากร้อนผ่าวกดบดลงมาอย่างหิวกระหาย ราวกับกลัวว่าเธอจะเปลี่ยนใจ

        พัดชาตอบสนองเขาโดยไม่ลังเล มือเล็กๆ ของเธอยกขึ้นขยุ้มเสื้อสูทหรูราคาแพงของเขาแน่น กดตัวเองแนบชิดเข้าไปหาความอบอุ่นและการปลอบโยนที่เขามอบให้

        //จ๊วบบบ//

        เสียงจูบดังเปียกชื้นในห้องเงียบกริบ มีเพียงแสงจันทร์ทอดเงาสีเงินสลัวผ่านม่านบางๆ

        อีวานค่อยๆ ถอดสูทตัวเองออก ส่งมันลงไปกองกับพื้นโดยไม่สนใจว่าเสื้อผ้าราคาเป็นแสนจะยับยู่

        มือของเขาประคองพัดชาไว้แน่น ปลายนิ้วไล้ผ่านแขน ไล่ลงมาที่เอว ก่อนจะลูบไล้สะโพกอวบอัั้น

        “สวย…” เขาพึมพำเสียงพร่าข้างหูร่างบาง ก่อนจะงับเบาๆ ที่ติ่งหูจนเธอสะดุ้งเฮือก

        ไม่รู้ว่าชุดเดรสตัวบางที่เธอสวมอยู่นั้นหลุดร่วงไปตั้งแต่เมื่อไหร่

        รู้ตัวอีกที ร่างกายเปลือยเปล่าของพัดชาก็กำลังแนบชิดกับแผ่นอกอุ่นๆ ของอีวานแล้ว

        เขาช้อนร่างบางขึ้นง่ายดายราวกับเธอไม่มีน้ำหนัก ก่อนจะพาเธอเดินไปวางลงบนเตียงคิงไซส์ในห้องนอนแยก

        ร่างสูงตามขึ้นมาคร่อมร่างบางไว้ใต้ตัว ชายเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาปลดกระดุมออกครึ่งตัว เผยให้เห็นแผงอกแน่นๆ ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสวยงามราวรูปปั้น

        มันชวนสัมผัสจนเธออดไม่ไหว ยกมือสั่นๆ ไปสัมผัสมัน

        อีวานเคลื่อนกายทาบลงช้าๆ ปลายนิ้วไล้จากแก้มแดง เลื่อนลงตามลำคอ ลูบไล้ไหล่และหน้าอกอิ่มสวยเต็มไม้เต็มมือ

        “ตัวคุณอุ่นมาก…” คำกระซิบชิดใบหู ทำเอาเธอรู้สึกเหมือนไฟแล่นปราดจากท้ายทอยลงไปถึงปลายนิ้วเท้า

        มือของเขาร้อนจนแทบแผดเผาผิวร่างบางทุกที่ที่สัมผัส

        อีวานเคลื่อนตัวลงต่ำเรื่อยๆ

        ลมหายใจของเขาเป่าร้อนแนบกับหน้าท้องของเธอทำให้กล้ามเนื้อเกร็งไปหมด ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะร่างกายกำลังสั่นระริกจากแรงปรารถนาที่ปะทุขึ้นอย่างหยุดไม่อยู่

        เขาแทรกตัวลงไปกลางหว่างขาอย่างเชื่องช้า สายตาของเขาจ้องมองพัดชาแน่นิ่ง ทั้งแน่วแน่และหิวกระหายในคราวเดียวกัน

        มือข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมากุมมือเธอเอาไว้แน่น ในขณะที่อีกข้างนั้นค่อยๆ ลูบผ่านกางเกงในตัวจิ๋วเพิ่มความเปียกแฉะตรงกลางตัวเธออย่างแผ่วเบา…

        ค่อยๆ สอดนิ้วเกี่ยวตวัดในรูคับแคบ ช้าๆ แล้วเพิ่มแรงขึ้นทีละนิด…

        “ผ่อนคลายนะคนดี…” เสียงเขาแหบพร่าข้างหู ก่อนที่ปลายนิ้วของเขาจะสอดเข้ามาเพิ่มอีกนิ้ว

        “อ่ะ อื้ออออ”

        จังหวะเชื่องช้า ละมุน แต่ลึกจนทำให้เธอขาสั่น

        ร่างบางหอบหายใจแรงกว่าเดิม กัดริมฝีปากแน่น รับรู้ถึงความแน่นตึงที่ค่อยๆ ขยายออก

        นิ้วของเขาขยับเชื่องช้า เว้นจังหวะพอดิบพอดีราวกับกำลังฝึกจังหวะให้ร่างกายเธอเปิดรับอะไรบางอย่างที่ใหญ่กว่านั้น…มาก

        “อื้อออ มันลึกมากคุณอีวาน”

        เขาโน้มตัวขึ้นมาจูบเธออีกครั้ง กลืนเสียงครางเบาๆ ของเธอไว้ในปาก

        “คุณแน่นมาก” เขาพึมพำเสียงพร่า จ้องตาเธอนิ่งความอยากกลืนกินเธอไม่ได้ลดน้อยลงเลย

        “ผมไม่อยากทำให้เจ็บ… แต่ผมต้องการมากจริงๆ”

        พัดชาไม่ได้ตอบอะไร นอกจากรั้งเขาลงมา…

        เธอพร้อมยอมให้ทุกอย่างเกิดขึ้น

        ไม่ว่าจะเจ็บ จุก ล้น ตึง เธอขอเพียงแค่ค่ำคืนนี้…ได้ลืมทุกความเศร้าในอ้อมแขนของเขาก็พอดี