“ตื่นได้แล้วข้าว สายแล้วนะ”
พอได้ยินเสียงแม่ก็สะดุ้งเลย
“แม่เพิ่งจะ หกโมงเอง ข้าวเข้างาน 9 โมงนะ”
“วันแรกก็จะสายเลยหรือเรา ไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วไปกินข้าว”
“ค่า”
ฉันลงมาข้างล่างก็เห็นพ่อกับแม่อยู่ที่โต๊ะอาหารแล้ว เสียงแม่แหลมขึ้นมาเลยละ
“มากินข้าวเร็วๆ ลูกคนนี้นิ ชักช้า เดี๋ยวก็ไปสายหรอก”
“ค่า แม่ บ่นมากเดี๋ยวไม่สวยนะ”
“กินไป ยัยข้าว”
อิอิ
ทำงานวันแรกหรือตื่นเต้นเหมือนกันนะ จะเป็ไงเน้อ สู้เว้ยยยย ไอ้ขวัญข้าว
“อย่ามัวแต่เหม่อ กินเร็วๆ”
“อุ๋ย”
แม่ตาดีจัง สังเกตฉันตลอด
“ข้าอิ่มแล้วค่ะ ไปก่อนนะค่ะ”
ฟอดด ฟอดดด ฉันหอมแก้มพ่อกับแม่ไปคนละที ทั้งสองคนได้แต่ส่ายหัวให้ฉัน
บริษัท KENO
“อ้าวมาแล้วหรือน้องขวัญข้าว”
“สวัสดีค่ะพี่มีน พี่มีนมาทำงานเช้าเหมือนกันนะคะ”
“เลขาก็ต้องมาก่อนเ้านายละนะ”
“พี่มีนขยันจังเลยนะคะ”
“น้องขวัญข้าวเองก็สู้ๆ นะ บอสอาจจะผีเข้าผีออกแต่ก็เข้าใจเขาหน่อยนะ”
“ข้าวจะพยายามค่ะ พี่มีนเรียนข้าวว่าข้าวเฉยๆ ก็ได้นะคะ”
“ได้จ้าน้องข้าว”
“แล้วนี่ข้าวต้องทำอะไรบ้างคะ”
“งานของข้าวต้องรอบอสมาถึงจะรู้จ๊ะ”
“อ่อค่ะ แล้วปกติบอสมากี่โมงคะ”
“ปกติก็มาเช้านะ นอกจากมีงานที่อื่น”
“โอเคค่ะ”
“เข้าไปนั่งรอในห้องบอสก่อนไหม”
“ไม่ดีกว่าค่ะ เกรงใจค่ะ เ้าของห้องไม่อยู่ข้าวไม่กล้าเข้าหรอกค่ะ”
“เรานี่นะ น่ารักจริงๆ”
ฉันยิ้มแห้งๆ ให้พี่มีนไป
“พูดถึงก็มาพอดี ตายยากจัง”
“ใครหรือคะ”
“บอสเราไง”
“พี่มีนรู้ได้ไงคะ”
“นี่ไง”
“โหววว แบบนี้ถ้าข้าวมาสายก็รู้หมดสิคะ”
พี่มีนชี้ให้ฉันดูกล้องวงจรปิด มีทุกชั้นเลย เห็นหมดว่าใครมา
“ใช้สิจ๊ะ”
ฮ่าๆ
“น่ากลัวจังค่ะ”
“สองสาวอารมณ์ดีเช้าเลยนะครับ”
“สวัสดีค่ะ บอส”
“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้เขา อย่างน้อยเขาก็เป็บอสและอายุมากกว่า แต่เขาทำแค่ปลายตามองฉัน อะไรของเขากัน
“ตามผมมาที่ห้อง อ่อ คุณมีนขอกาแฟให้ผมด้วยครับ”
“ได้ค่ะ บอส”
“สู้ๆ นะ” พี่มีนทำแหมือนฉันกำลังจะโดนเชือดอ่ะ ฉันเดินตามเขาเข้ามาในห้อง ทำไมรู้สึกเย็นวาบขึ้นมาทันทีที่เท้าเตะโดนพื้นห้องนะ นี่สินะที่เขาเรียกว่าห้องเย็นนะ
“นั่งสิ วันนี้ผมจะบอกรายละเอียดหน้าที่ของคุณ”
“ขออนุญาตนะคะ” ฉันขออนุญาตเขาก่อนนั่ง ก็เขาเป็บอสนิ
“เกรงอะไรขนาดนั้น ผมไม่กินคุณหรอก”
“อ่ะ เอ่อ” ฉันใกับคำพูดเขา แต่ก็พยายามทำหน้าปกติ
“เราต้องทำงานด้วยกันและคุณต้องไปกับผมตลอด ทำตัวให้ชินกับผมเข้าไว้”
“ค่ะ ค่ะ ขอโทษค่ะ บอส”
“คุณชญาพัตร”
“ขวัญข้าวค่ะบอส เรียกขวัญข้าวก็ได้ค่ะ”
“อืม”
ก็อกๆ “กาแฟค่ะ บอส”
“ขอบคุณครับคุณมีน”
“มีนไปทำงานก่อนนะคะ สู้ๆ นะน้องข้าว”
“ขอบคุณค่ะพี่มีน”
“สนิทกันเร็วนิ”
“ก็ ค่ะ”
“อะ อืม งานของคุณคือเป็ล่ามให้ผม เวลาที่ผมไปพบลูกค้าชาวญี่ปุ่น คุณต้องไปด้วยทุกที่ ทุกครั้ง ทุกเวลาที่มีงาน”
“ทุกเวลานี่หมายถึง กลางคืนด้วยหรือคะ”
“คุณติดอะไร”
“คือ ถ้ามันดึกมาก” ฉันไม่รู้จะพูดยังไง ถ้าต้องทำงานกลางคืนด้วย
“ไม่ต้องห่วงผมมีค่าจ้างพิเศษให้อยู่แล้ว”
“ไม่ใช่เื่นั้นหรอกค่ะ”
“งั้นอะไร”
“แฟนเหรอ”
“คะ” พูดอะไรของเขากัน
“ก็ทำงานกลางคืนไม่ได้เพราะแฟนไง”
“ข้าวไม่มีแฟนหรอกค่ะ” ฉันโพล่งออกไป แถมยังเผลอแทนตัวเองว่าข้าวด้วย
“ข้าวหรือ”
“เอ่อ ขอโทษค่ะ ลืมตัว”
“จะแทนตัวเองว่าข้าว หรือจะให้ผมเรียกข้าวก็ได้นะ”
“ไม่เป็ไรค่ะ”
“สรุปยังไง คุณทำได้ไหม”
“ค่ะ ทำได้ค่ะ แต่ก็ต้องโทรบอกที่บ้านนะคะ ถ้าดึก”
“ก็ดี งั้นก็ตกลงตามนั้น งั้นคุณก็ศึกษาลูกค้าผมที่แฟ้มตรงนั้น เย็นนี้คุณมีงานแรกที่บาร์ของผม”
“เอ๊ะ! บาร์หรือคะ” ทำงานที่บาร์หรือ ทำไมมันแปลกๆ
“ใช่ ผมมีธุรกิจหลายอย่าง รวมถึงบาร์ด้วย วันนี้คนที่จะมาเป็หุ้นส่วนผมจะมาทำสัญญากัน คุณรู้นะว่าต้องทำยังไง เอ้านี่สัญญาเอาไปศึกษาดูเนื้อหา เพราะคุณต้องแปล”
“ค่ะ”
วันแรกก็ต้องทำงานดึกซะแล้ว แม่จะเฉ่งไหมนะ
.............................................................................................
9K
