หลังจากที่พูดคุยมาตลอดทางไป๋ฉรตอนนี้ได้มาถึงยังที่หมายแล้ว และกำลังเฝ้ามองสังเกตุการณ์จำนวนหมาป่านรกว่ามีกี่ตัว จะได้ลงมือให้เสร็จๆไป
"หมาป่านรกยี่สิบตัว หากมันอยู่รวมกันสามสามกระบวณก็น่าจะพอ.......หลิงหลิงควบคุมแอร์ไบค์ให้ลอยกลางอากาศเอาไว้" ไป๋ฉีออกคำสั่งกับ AI จากนั้นก็ทิ้งตัวลงไปด้านล่างพร้อมกับกระตุ้นชุดเกราะไวเวิร์นให้ปกคลุมทั่วร่าง
"ทักษะดาบประกายแสง"
เมื่อถึงพื้นก็พลันพุ่งตัวไปอย่างรวดเร็วจนกลายเป็เเสงสีเงินพุ่งผ่านฝูงหมาป่าไป เมื่อหยุดลงอบิสรูปร่างหมาป่าสีแดงดูน่าหวาดกลัวก็ล้มลงจนหมดสิ้น หัวและตัวขาดออกจากกัน
ที่เห็นว่ามันง่ายดายเช่นนี้นั่นเพราะหมาป่านรกเป็เพียงอบิสระดับนักรบขั้นกลางเท่านั้น แถมไป๋ฉียังใช้ทักษะที่เหนือชั้นด้วยความเร็วสูงสุดในการสังหารพวกมัน จึงไม่แปลกแต่อย่างใด
ในขณะเดียวกันนั้นมือที่ถือดาบของชายหนุ่มก็สั่นเทา พร้อมกับตัวเขาที่แทบจะอาเจียนออกมา นี่คือความรู้สึกของการฆ่าครั้งแรกที่ไม่อาจะหลีกเหลี่ยงได้ ในตอนที่ไป๋ฉีลงมือฟันเขาแทบจะไม่ได้คิดอะไรเพราะเพ็งสมาธิไปที่วิชาดาบ ทว่าเมื่อฟันไปแล้วกลับรับผลตีกลับมา
"นายท่านต้องทำตัวให้ชินนะเ้าค่ะ หนทางข้างหน้าเต็มไปด้วยการฆ่าฟัน นี่คือสิ่งที่ไม่อาจเลี่ยงได้"เสี่ยวไป๋กล่าว ไป๋ฉีค่อยๆรวบรวมสติกลับมาแล้วกล่าวย้ำเตือนตัวเองในใจ หากไม่ฆ่าสักวันอาจจะต้องถูกฆ่าก็เป็ได้ นี่คือคำที่จะสลักอยู่ในใจของเขานับจากนี้ไปตลอดกาล
"อืม ฉันต้องทำตัวให้ชินสินะ"ไป๋ฉีพูดขึ้นจากนั้นเขาก็รวบรวมความกล้าเก็บซากศพเอาไว้ในกำไลมิติที่อาจารย์ให้มา และเริ่มทำการเก็บหญ้าปีศาจม่วงในทันที
หญ้าชนิดนี้มันไม่ได้หายากอะไรแถมออกจะไร้ประโยชน์ด้วยซ้ำ ที่ดราก้อนเอ็มไพร์ต้องออกภารกิจให้เก็บมันนั่นก็เพราะว่าพวกเขากำลังทำการวิจัยเพื่อหาวิธีใช้มันให้เกิดประโยชน์
ไป๋ฉีเก็บหญ้าปีศาจม่วงจนเสร็จสิ้น เขาก็ให้หลิงหลิงนำแอร์ไบค์มารับและบินออกไปไกลเพื่อที่จะหาเป้าหมายสุดท้ายนั่นคือ งูปีกหยก ซึ่งเป็เป้าหมายที่นับว่าโหดหินเลยก็ว่าได้
"จากข้อมูลมันน่าจะอยู่แถวๆนี้นี่ แล้วมันไปอยู่ไหน"ไป๋ฉีมองไปยังพื้นที่ด้านล่างด้วยความสงสัยจับใจ ตามข้อมูลและแผนที่ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ในเขตของ งูปีกหยก แล้วทว่ากลับหาตัวมันไม่เจอ แถมทั่วทั้งป่าแถบนี้ก็ยังเงียบสงัดราวกับไม่มีสัตว์ใดอาศัยอยู่
"นายท่านสามารถผสานคอสมิคฟรอสสายฟ้าผสานแม่เหล็กแล้วแผ่ออกไปตรวจจับได้เ้าค่ะ"เสี่ยวไป๋กล่าวแนะนำ เมื่อไป๋ฉีได้ยินเช่นนั้นก็พลันลองทำดู คอสมิคฟรอสแม่เหล็กและสายฟ้าสามารถผสานกันได้โดยไม่ติดขัด ไป๋ฉีใช้พลังนี้ในการปล่อยคลื่นตรวจจับแม่เหล็กไฟฟ้าไปทั่วทั้งพื้นที่และได้พบกับสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ที่อยู่ใต้ดิน
ไป๋ฉียกยิ้มจากนั้นก็ทิ้งตัวลงไปด้านล่าง ชุดเกราะไวเวิร์นปรากฏขึ้นมาอีกครั้งทักษะดาบประกายแสงถูกฟาดฟันไปที่พื้นดินจนเกิดเป็โพลงขนาดใหญ่ พร้อมพบเจออบิสรูปลักษณ์งูขนาดสิบเมตรกำลังแผ่แม่เบี้ยเพื่อข่มขู่เขา ด้านหลังของมันมีปีกที่คล้ายกับค้างคาวขนาดใหญ่ทั่วทั้งร่ายกายของมันประดับไปด้วยเกล็ดสีเขียวคล้ายหยกแถมระยิบระยับราวกับอัญมณี
ไป๋ฉีเมื่อเห็นเขาก็ไม่อาจที่จะประมาทได้อีกต่อไป ดาบสีเงินกระชับจนเข้ามือพร้อมกับมีดบินห้าเล่มที่ลอยวนอยู่ด้านหลัง นี่ไม่ใช่อาวุธที่มาพร้อมกับชุดเกราะทไวไลท์ดร้าก้อนแต่เป็อาวุธขั้นพื้นฐาน
ชายหนุ่มเมื่อเตรียมการทุกอย่างจนเสร็จสิ้นก็ใช้คอสมิคฟรอสควบคุมมีดบินเข้าโจมตีทันที ส่วนตัวเขาเองก็ใช้ทักษะดาบประกายแสงพุ่งตามไป
"ฟ่อ!!!"
งูปีกหยกเคลื่อนไหวกายหลบการโจมตีจากมีดบินอย่างง่ายดาย ยังไม่ทันที่ไป๋ฉีจะได้ฟาดฟันมันก็พลันโดนหางกระแทกจนต้องกระเด็นกลับขึ้นไป้า จากนั้นมันก็พุ่งตามขึ้นมา
"เร็วมาก!!!"
ไป๋ฉีอุทานก่อนที่จะหลบคมเขี้ยวของมันและถอยหล่น ดวงตาของหนึ่งงูหนึ่งคนประสานกันจากนั้นก็พุ่งเข้าโรมรันในทันที
ไป๋ฉีทั้งเข้าปะทะและหลบหลีกอย่างมีลูกล่อลูกชน ทักษะดาบประกายแสงที่ผสานเพียงฟรอสธรรมดาแม้จะรุนแรงทว่ากลับยังไม่สามารถเจาะเกล็ดหนาๆขอมันได้ ทางด้านของงูปีกหยกตอนี้ก็ดูอารมณ์เสียเช่นเดียวกัน เนื่องจากการโจมตีของไป๋ฉีสร้างความรำคาญให้มันเป็อย่างมาก
มันพยายามใช้คมเขี้ยวในการขย้ำชายหนุ่ม ทว่าด้วยความที่ไป๋ฉีตัวเล็กและเร็วเกินไป จึงทำให้มันไม่สามารถทำอะไรได้เช่นเดียวกัน ในขณะที่กำลังโจมตีนั้นไป๋ฉีไม่ลืมที่จะใช้คอสมิคฟรอสในการควบคุมมีดบินกลับมาและโจมตีจากหลากหลายทิศทาง
"ฟ่อ!!"
งูปีกหยกคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว การที่เ้าถิ่นอย่างมันโดนมนุษย์ตัวเล็กๆท้าทาย มันไม่หงุดหงิดได้อย่างไร เกล็ดที่มีสีเขียวทั้งหมดกลับกลายเป็สีม่วง ไป๋ฉีที่เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงก็ถอยหล่นและดูสถานการณ์
ทว่าในวินาทีต่อไปเกล็ดทั้งหมดของมันก็หลุดออกและพุ่งเข้าไปหาไป๋ฉีอย่างไม่หยุดหย่อนจนหลบแทบไม่ทัน
"นายท่านตอนนี้แหละเ้าค่ะการป้องกันของมันลดลงแล้ว"เสี่ยวไป๋กล่าวแนะนำ ไป๋ฉีที่กำลังหลบจากเกล็ดมีม่วงนับไม่ถ้วนที่เข้ามาก็พลันควบคุมมีดบินอย่างลับๆพุ่งเข้าใส่ งูหยกเขียว ทันที
"สวบๆๆๆๆๆ!!!"
"ฟ่อ!!!!"
งูหยกเขียวคำรามอีกคราด้วยความเ็ปทำให้เกล็ดสีม่วงหยุดชะงักการโจมตีลงไป ชายหนุ่มจึงใช้โอกาสนี้ควบคุมฟรอสให้ไหลไปที่เท้าจากนั้นพุ่งเข้าไปด้วยความเร็วเต็มกำลัง
"ทักษะดาบประกายแสงสามกระบวณ!!"
ลำแสงสีเงินพุ่งไปมาสามสาย ก่อนที่ร่างของไป๋ฉีจะหยุดลงด้านหลังของงูั์และสบัดเืสีเขียวออกจากดาบ ส่วนงูปีกหยกตอนนี้ร่างอันแทบจะไร้เกล็ดถูกตัดออกเป็สองท่อนด้วยทักษะดาบประกายแสงสามกระบวณที่ฟาดฟันไปยังจุดเดิมซ้ำๆ
ไป๋ฉีเมื่อจัดการเสร็จก็นั่งลงอย่างเหนื่อยหอบไปสักพัก ฟรอสของเขาในตอนนี้เหลือเพียงไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นต์เท่านั้น ชายหนุ่มรีบนำโพชั่นฟื้นฟูออกมาและดื่มมัน จากนั้นก็เก็บเอาร่างและเกล็ดของงูปีกหยกทั้งหมดก่อนที่เรียกให้หลิงหลิงเอาแอร์ไบค์มารับและบินทยานจากไปโดยที่ไม่รู้เลยว่าการกระทำเมื่อครู่นี้อยู่ในสายตาของคนหกคนของหน่วยัดำที่มาสังเกตุการณ์แถมยังบันทึกการต่อสู้ของเขาเอาไว้ด้วย