แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

“ผู้อาวุโส ข้าขอเสียมารยาทถามท่านได้หรือไม่เจ้าคะว่าเหตุใดท่านจึงสอบถามเกี่ยวกับสงคราม หรือท่านปิดด่านฝึกตนในช่วงสงครามจึงไม่ทราบข่าวการลงนามสัญญาสงบศึก”ซูหยานถามด้วยความอยากรู้ที่ไม่สามารถทนได้“เฮ้อ ไม่ใช่หรอกหลังจากที่ข้าบาดเจ็บกับสงครามครั้งนั้นข้าก็ได้รับความช่วยเหลือจากคนที่มาจากแดนมาร ข้าไม่รู้ว่าต้องใช้เวลามากขนาดนี้ถึงจะฟื้นฟูจากอาการบาดเจ็บได้สมบูรณ์”“ฟังจากที่พวกเจ้าเล่ามาแล้ว ดูเหมือนว่าความจริงและสาเหตุรวมถึงต้นตอของสงครามครั้งนี้จะยังไม่ถูกเปิดเผยสินะสงครามครั้งนี้ มันเปล่าประโยชน์อย่างแท้จริง แถมข้าสูญเสียมันมากเกินไป มากเกินไปจริงๆ”ไป๋เซี่ยแสร้งกล่าวออกมาด้วยท่าทีที่เหม่อลอยพร้อมกับน้ำเสียงที่เจอจางไปด้วยความเจ็บปวดและแสดงท่าทีอ่อนแออย่างถึงที่สุดแต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายซึ่งทุกๆคนที่ฟังอยู่ต่างก็ตกตะลึง ชายชราคนที่ช่วยพวกเขาไว้ในวันนี้คือหนึ่งในผู้ที่เข้ารวมสงคราม!! พวกเขาค่อยๆสูดลมหายใจลงปอดด้วยความตื่นเต้น แล้วคิดถึงคำพูดของชายตรงหน้าอะไรคือสาเหตุของการเกิดสงคราม!!เรื่องนี้มันทำให้หัวใจของพวกเขาทุกคนรู้สึกคันยุบยิบๆดูเหมือนว่าสงครามครั้งล่าสุดจะไม่ธรรมดาเสียแล้ว!!“เอาละๆ ในเมื่อพวกเจ้าเป็นขบวนขนส่งสินค้า โจรพวกนี้ก็น่าจะมีทรัพย์สมบัติอยู่ด้วยสินะ แล้วมันเอาไปซ่อนไว้ไหนละ”ไป๋เซี่ยเปลี่ยนเรื่องพูดทันทีพร้อมกับเปลี่ยนท่าทางและน้ำเสียงให้กลับมาเป็นปกติ“มันไม่ได้ซ่อนขอรับ เนื่องจากเตี๋ยนเป็นพวกที่หวงทรัพย์สมบัติและทรัพย์สินมีค่ามาก มันมักจะเก็บสมบัติทุกอย่างไว้กับแหวนมิติและนำติดตัวไว้เสมอขอรับ”หงไก๋ที่ได้ยินไปเซี่ยเอ่ยถามก็ตื่นจากภวังค์แห่งความคิดและตื่นเต้นเป็นคนแรกแล้วพูดตอบอย่างรวดเร็ว“โอ้งั้นเดี๋ยวข้ามา”ไป๋เซี่ยพูดจบก็กดที่กระดุมก่อนที่จะหายตัวไป พวกที่อยู่ในกรงที่เห็นไป๋เซี่ยหายไปก็เข้าใจว่าเขาคงออกไปตามล่าเตี๋ยนแต่ก็คงไม่ทันแล้ว พวกเขาล้วนแล้วแต่พูดคุยเรื่องที่ไป๋เซี่ยเล่าเมื่อครู่ด้วยความตื่นเต้นแต่เมื่อเห็นไป๋เซี่ยกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง พร้อมกับโยนแหวนสีครามในมือเล่นอย่างสบายอารมณ์ พวกเขาก็นิ่งเงียบพร้อมกับใบหน้าของพวกเข้าที่ค่อยๆเปลี่ยนไป เพราะแหวนสีครามที่ไป๋เซี่ยโยนเล่นในมือคือแหวนที่เตี๋ยนมักจะห้อยไว้ที่คอ เขามักจะน้ำมันออกมาตรวจสอบทุกๆครั้งที่ออกปล้นเสร็จ“ทักษะตำรา แบบแปลนศาสตราและสูตรยาทั้งหมดต้องเป็นของข้า และเงินตำลึงครึ่งหนึ่งของพวกเจ้าจะต้องมอบมันให้ถือว่าเป็นค่าช่วยเหลือ ส่วนของในขบวนสินค้าของพวกเจ้าทั้งหมดยังคงเป็นของพวกเจ้าดั่งเดิมไป๋เซี่ยพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม”“ได้ขอรับ/เจ้าคะ”ทั้งสามพูดออกมาพร้อมกันด้วยความตื่นเต้น เพราะทันทีที่เขาเห็นแหวนในมือไป๋เซี่ยพวกเขาก็คิดว่าคงไม่มีอะไรเหลือถึงพวกเข้าแม้แต่กระดูกก็ไม่มี แต่เมื่อได้ยินคำพูดของไป๋เซี่ยพวกเขาก็แทบจะกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจ สมบัติของตนที่ได้รับกลับมาครบและดีไม่ดีภายในแหวนอาจจะมีสิ้นค้าอื่นๆที่มันปล้นมาแต่ยังไม่ขายอีกจำนวนไม่มากก็น้อย นอกจากนี้เงินที่มันได้จากการขายสิ้นค้าจากขบวนสินค้าจำนวนมากก่อนหน้าที่ถูกมันปล้นมาละ“นายท่าน ท่านเป็นช่างศาสตราหรือนักหลอมยาเช่นนั้นหรือขอรับ”ชายชรากงเว่ยที่กำลังยิ้มอยู่ก็ชะงัก ก่อนถือจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวัง“ก็ใช่ อะไร?อยากทำธุรกิจร่วมกับข้าหรือไง ฮ่าฮ่าฮ่า”ไป๋เซี่ยพยักหน้ารับก่อนที่จะเอากุญแจจากแหวนมิติของเตี๋ยนและเดินไปเปิดกรงเพื่อปลดปล่อยพวกเขา“จะเป็นเกียรติอย่างยิ่งขอรับหากได้ร่วมธุรกิจกับท่าน”ชายชรากงเว่ยที่ออกมาจากกรงรีบป้องมือแล้วก้มหัวลงเล็กน้อย ภายในใจของเขาพองโตเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ “ผู้อาวุโสข้าซูหยานก็ต้องการทำธุรกิจกับท่านเช่นกันเจ้าคะ”“ผู้อาวุโสข้าน้อยหงไก๋ก็ต้องการทำธุรกิจร่วมกับท่านเช่นกันขอรับ”ซูหยานและหงไก๋ที่ได้ยินว่าชายตรงหน้าที่ช่วยเหลือตนนอกจากจะเป็นผู้ที่เหลือรอดจากสงครามแล้วเขายังเป็นช่างสร้างศาสตราและนักหลอมยา ทั้งคู่ก็หูผึ่งทันทีแล้วรีบเดินพุ่งเข้ามาหาและร่วมวงสนทนาทันที“ซูหยานเจ้าบอกว่าเตี๋ยนเป็นคนของดินแดนมารสินะ”ไป๋เซียถามออกมาด้วยสนใจ“เจ้าคะ”ซูหยานเอ่ยตอบและพยักหน้ารับ“แล้วทำไมเขาถึงฝึกทักษะบ่มเพาะของผู้ฝึกตนวิถีเซียนละ”ไปเซี่ยถามด้วยความสงสัย“ทางด้านแดนมารนั้นไม่ได้ปิดกั้นหรือเคร่งการฝึกหรือการเลือกเส้นทางการบ่มเพาะมากนัก ทำให้มีบางคนอยากลองฝึกทักษะบ่มเพาะวิถีเซียนอยู่จำนวนมากเหมือนกันเจ้าคะ”ซูหยานอธิบายให้ไป๋เซี่ยเข้าใจเกี่ยวกับแดนมาร“เข้าใจละ แต่ไม่ใช่ว่าการจะข้ามเขตแดนแต่ละครั้งล้วนเป็นเรื่องยาก และจะต้องพบกับสัตว์เซี่ยนหรือมารมากมายแล้วไหนจะทหารมากฝีมือที่คอยดูแลบริเวณชายแดนระหว่างแดนมารและแดนเซียนอีก”ไป๋เซี่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“โชคของเตี๋ยนค่อนข้างจะดี เขาเหมือนจะได้รับแผนที่เส้นทางลับในการก้าวข้ามเส้นทาง หลังจากที่เขาจดจำเส้นทางต่างๆลงสมองแล้วเขาก็เผาแผนที่นั่นทิ้งทันทีเลยเจ้าคะ ข้าเห็นมากับตา”ซูหยานอธิบายออกมาอย่างฉะฉานพร้อมกับยืนยันเรื่องแผ่นที่ด้วยตนเอง“เจ้าจำทางที่มันผ่านมาได้ใช่ไหม?”ไป๋เซี่ยถามต่อด้วยความคาดหวัง“ได้เจ้าคะ”ซูหยานพยักหน้าซึ่งสีหน้าของเธอแสดงความภูมิใจอย่างชัดเจน“ดี เจ้าเตรียมตัวนำทางข้าไปที่แดนมารผ่านเส้นทางลับนั้นในอีกสามวันข้างหน้า”“เจ้าคะ ข้าจะปักหลักรอท่านอยู่ที่บริเวณใกล้ๆนี้”ซูหยานป้องมือก้มหัวรับคำสั่งของไป๋เซี่ย“กงเว่ย หงไก๋ การจะสร้างร้านขายโอสถและร้านขายศาสตราในเมืองขนาดใหญ่เจ้าคิดว่าจะต้องให้เงินทุนเท่าไหร่”“ราคาที่ดินในเมืองขนาดใหญ่ราคาจะตกอยู่ที่ สองหมื่นถึงสี่หมื่นเหรียญตำลึงทองขอรับ หากเป็นพื้นที่ที่เป็นทำเลทองแหล่งที่ผู้คนพลุกพล่านราคาจะอยู่ที่ห้าหมื่นถึงแปดหมื่นเหรียญตำลึงทองขอรับ”ชายชรากงเว่ยเอ่ยตอบด้วยความรวดเร็วราวกับรู้ราคาของพื้นที่พวกนี้ดีอยู่แล้ว“และหากต้องการจะสร้างร้านค้าก็ต้องลงรายละเอียดว่าต้องการกี่ห้องและกี่ชั้น ขนาดความกว้างและความสูงต่อชั้นของร้านค้ารวมถึงการตกแต่งภายในร้านค้าด้วยขอรับ”ชายชรากงเว่ยพูดเสริมหลังจากที่คิดคำนวนชั่วครู่“เอาที่ดีที่สุด”ไป๋เซี่ยตอบกลับทันควัน“ไม่ต่ำกว่าห้าหมื่นเหรียญตำลึงทองขอรับ”ชายชรากงเว่ยพูดออกมหลังจากที่หักลบค่าใช้จ่ายต่างๆแล้ว“ข้ามีเรื่องอยากให้พวกเจ้าทั้งสองทำ”ไป๋เซี่ยพูดพร้อมกับหยิบแหวนออกมาสองวง “ผู้อาวุโสปรดกล่าว”กงเว่ยและหงไป๋ป้องมือแล้วก้มหัวรับทันที“กงเว่ยและหงไก๋พวกเจ้าทั้งสองจงนำเงินสี่ล้านเหรียญตำลึงทองนี่ไปสร้างและซื้อที่ดินทำเลทองสักแห่งในเมืองขนาดใหญ่และสร้างร้านขายยาที่นั่นส่วนกงเว่ยเจ้าก็ไปซื้อที่ดินที่เมืองขนาดใหญ่เช่นกันแต่เจ้าจงสร้างร้านขายศาสตราเสีย”พูดจบเขาก็ยื่นแหวนสองวงนี้ให้ทั้งสองคนนั้นทันที“ขอรับ!”ทั้งสองรับแหวนด้วยความตื่นเต้นก่อนที่จะป้องมือก้มหัวให้ไป๋เซี่ย ทางด้านซูหยายเองก็จ้องมองทั้งสองด้วยความอิจฉา[ท่านและกงเว่ยได้ทำธุรกิจร่วมกันโดยที่ท่านแสดงความไว้วางต่อเขาและแสดงให้เห็นถึงความใจกว้าง ด้วยเงินก้อนนี่และธุรกิจ ในอนาคตจะทำให้เขาสุขสบายกงเว่ย LV204 (กายเซียนขั้นต้น)ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 445/500เขามองท่านด้วยความเคารพบูชา เขาจะช่วยเหลือท่านทุกเรื่องและจะไม่หักหลังท่านสถานะ พันธมิตรและผู้มีพระคุณ][ท่านและหงไก๋ได้ทำธุรกิจร่วมกันโดยที่ท่านแสดงความไว้วางต่อเขาและแสดงให้เห็นถึงความใจกว้าง ด้วยเงินก้อนนี่และธุรกิจ ในอนาคตจะทำให้เขาสุขสบายหงไก๋ LV118 (บรรพชนเซียนขั้นต้น)ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 458/500เขามองท่านด้วยความเคารพบูชา เขาจะช่วยเหลือท่านทุกเรื่องและจะไม่หักหลังท่านสถานะ พันธมิตรและผู้มีพระคุณ] “ซูหยาน หลังจากที่ข้ากลับมาแล้วเราจะออกเดินทางทันที”ไป๋เซี่ยก็โยนไอเท็มอาณาเขตให้ระดับสี B ชั้นดีที่เพิ่งซื้อมาใหม่ให้กับซูหยาน ซึ่งซูหยานเองก็รับมันมาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสุข ตอนแรกเธอก็กังวลว่าจะอยู่รอไป๋เซี่ยได้หรือไม่ แต่เมื่อได้รับศาสตราอาณาเขตป้องกันชิ้นนี้ก็ทำให้เรื่องที่เธอกังวลหายวับไป[ท่านได้ท่านแสดงความไว้วางต่อซูหยานและแสดงให้เห็นถึงความใจกว้างรวมถึงความรำรวยซูหยาน LV203 (กายมารขั้นต้น)ความสัมพันธ์เพิ่มขึ้น 279/500เธอจะมองท่านด้วยสายที่หลงใหลโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวสถานะ พันธมิตร หลงใหล] “แยกย้ายกันได้แล้ว”อะไรอีกกก!!ไป๋เซี่ยกรีดร้องภายในใจก่อนที่จะเหลือบมองไปที่หน้าของซูหยานและรู้สึกได้ว่าเธอมองเขาแปลกไป ไป๋เซี่ยก็เลิกสนใจเธอก่อนที่จะเดินออกไปจากค่ายโจรแห่งนี้ทันที พร้อมกับร่างที่ค่อยๆเลือนราง“ผู้อาวุโสท่านพอจะบอกชื่อของท่านได้หรือไม่”ซูหยานร้องถามออกมาเมื่อเห็นว่าไป๋เซี่ยกำลังจะจากไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 16 สร้างเรื่อง

นิยายแนะนำ

แหวนปริศนา กำเนิดนิกายสรวงสวรรค์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 16 สร้างเรื่อง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้