ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์...
ั้แ่ที่ญาดาตัดสินใจปฏิเสธเื่ราวทั้งหมดออกไปนั้น เด็กหนุ่มผิวดำก็ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวเธออีกเลย แม้แต่สายตาที่หื่นกระหายก็ได้หายไปด้วย หญิงสาวได้กลับมาใช้ชีวิตของเธออีกครั้ง ชีวิตที่จืดชืดไร้รสชาติ โดยปราศจากตัณหาความใคร่ ญาดาต้องนอนข้างๆสามีขี้เซาของเธอทุกวัน และวันนี้เธอก็ดูเหมือนจะอยากให้สามีทำอะไรบางอย่างกับเธอ
“ที่รักคะ พรุ่งนี้วันเสาร์ เราไปเที่ยวกันมั้ยคะ”
“ขอโทษนะ พรุ่งนี้ผมต้องไปทำเื่ที่อยู่อาศัยของเจสันให้เป็ทางการ งั้นคุณชวนเจสันไปแทนผมได้มั้ย”
“เอ่อ ไม่ดีกว่าค่ะ ฉันยัง.....ไม่สนิทกับเขาขนาดนั้น”
“จริงหรอ นั่นสินะ ทำไม่นี้คุณถึงได้ทำตัวเหินห่างจากเขาจัง มีอะไรหรือเปล่า”
“มะ....ไม่มีค่ะ”
“ผมอยากให้คุณสนิทกับเขาให้มากๆนะ เพราะว่าเขาจะต้องอยู่กับเรา 1 ปีเต็มๆเลย”
“1 ปี?”
“ใช่ ไม่ต้องรีบก็ได้นะ ถึงตอนนั้นผมว่าคุณคงสนิทกับเขาแล้ว ถ้าภายใน 1 ปี พวกเราสามารถทำให้เขาตัดสินใจอยู่ต่อ ทางกรรมการจะเลื่อนตำแหน่งและเงินเดือนให้ผมด้วย”
“อ๋อ....ค่ะ....ฉันจะพยายามนะคะ”
สามีบอกลาภรรยาอยู่หน้าบ้าน ก่อนที่เขาจะขับรถพาเด็กหนุ่มไปที่มหาลัยเหมือนอย่างที่เคยเป็
ญาดาถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย...เธอต้องอยู่กับเด็กหนุ่มคนนี้ถึง 1 ปีเต็ม แต่ยิ่งเธอเห็นเจสันเมินเฉยกับเธอแบบนั้น หญิงสาวก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด เธอไม่รู้เลยว่าการที่เธอแต่งตัวรัดรูปและเปิดเผย่อกแบบนี้ เธออยากให้สามีของเธอชายตามอง หรืออยากให้เด็กหนุ่มร่างสูงสนใจกันแน่!
“อื้ออ”
ร่างของภรรยาขี้เหงาบิดตัวไปมา เธอเกิดอารมณ์อีกแล้ว และครั้งนี้ก็รุนแรงเหมือนเช่นเคย เพราะนับั้แ่ที่เจสันไม่เข้ามาวุ่นวายกับเธอ หญิงสาวก็ไม่ได้ััร่างกายของเธออีกเลย ความเสียวซ่านในชีวิตหายไปถึง 1 อาทิตย์เต็มๆ
“อ่า...”
ภรรยาสาวไม่มีทางเลือก...
เธอขึ้นไปบนห้องของตัวเอง ก่อนจะเริ่มใช้นิ้วมืออีกครั้ง โดยที่มีเสื้อผ้าส่งกลิ่นของเด็กหนุ่มติดมือมาด้วย ญาดาต้องยอมใจกลืนน้ำลายตัวเองที่บอกไม่อยากให้เด็กหนุ่มเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเธออีก แต่ถ้าเธอไม่ใช้สิ่งนี้ หญิงสาวก็ไม่รู้ว่าจะมีวิธีไหนดับตัณหาของเธอได้ดีเท่านี้อีกแล้ว...
เช้าวันรุ่งขึ้น...
สามีของญาดาได้ออกไปทำเื่การอยู่อาศัยของเจสันั้แ่เช้า ทำให้บ้านหลังนี้มีเพียงภรรยาขี้เหงาและเด็กหนุ่มร่างสูงเพียงสองคน แต่เจสันก็ไม่ได้ล่วงเกินอะไรเธอ เหมือนกับที่หญิงสาวอยากให้เป็ วันนี้ญาดาแต่งตัดรัดรูปมากกว่าปกติ เธอใส่เสื้อกล้ามที่ไร้บรา จนสามารถมองเห็นจุกเนื้อที่เบิกบานออกมา เหมือนกับว่า้าจะยั่วยวนใครบางคน
“โค้ชบอกกับไอว่าอยู่จะชวนไอไปเที่ยวหรอ” เด็กหนุ่มถาม
เจสันอยู่ในชุดนอนเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้น เป้าของเขานูนเด่นจนญาดาไม่อาจจะละสายตาได้
“ยูมองอะไร”
“อ๊ะ! เปล่าจ๊ะ เที่ยวหรอ...วันนี้น้าไม่ว่างน่ะ”
“อ๋อ ถ้างั้นวันนี้ไอขอทำงานบ้านช่วยยูก็แล้วกันนะ”
“ไม่เป็ไรหรอก...วันนี้เจสันพักผ่อนเถอะ”
“ไออยากช่วย”
เด็กหนุ่มร่างสูงไม่พูดอะไรต่อ เขาเดินขึ้นไปบนบ้านเพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย และลงมาทานอาหารเช้า โดยที่ไม่ได้ใช้สายตาหื่นกามมองมายังเรือนร่างของหญิงสาวเลยสักนิด ญาดาเริ่มรู้สึกหงุดหงิดที่เห็นเจสันเป็เช่นนั้น เธอจึงขึ้นไปบนบ้าน และเริ่มหาเสื้อผ้าที่รัดรูปและบางเบายิ่งกว่าเดิม!
เช้าสายๆ
ญาดาอยู่ในชุดกางเกงขาสั้นและเสื้อกล้ามส่ายเดี่ยวแสนยั่วยวน เธอบอกกับเจสันว่าเธอต้องออกกำลังกายในตอนเช้าเลยจำเป็ต้องแต่งตัวเช่นนี้ แต่เด็กหนุ่มก็ยังไม่ได้สนใจเธอ เขาเดินออกไปข้างนอกบ้าน หลังจากนั้นไม่นานภรรยาสาวก็ได้ยินเสียงเครื่องตัดหญ้าทำงาน...
เธอเดินมาแอบส่องดูที่หน้าต่าง...และเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนั้นได้ถอดเสื้อ้าออก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อมัดแน่นที่เธอเคยใช้มือลูบคลำอย่างหลงใหลเมื่ออาทิตย์ก่อน!
“อื้อออ ทำไม.....เขาถึงไม่มองฉันนะ”
ภรรยาสาวพึมพำ สายตาของเธอเอาแต่จ้องไปยังร่างสูงดำนั้น กล้ามเนื้อที่กระทบแสงแดดในยามบ่ายทำให้เหงื่อของเด็กหนุ่มเปียกโชก ยิ่งญาดาเห็นเช่นนั้น หญิงสาวก็รู้สึกหื่นกระหายขึ้นมาอย่างรุนแรง เธอซ่อนตัวอยู่ที่ริมหน้าต่าง พรางกับใช่สายตาสอดส่องเด็กหนุ่ม โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่านิ้วมือของเธอนั้นได้ล้วงเข้าไปในกางเกงแล้ว!