พลิกฟ้าผ่าปฐพี [翻天分地]

        หยางฉินเทียนกับหยางจินเป่าเจอคู่ต่อสู้ที่ร้ายกาจเขามีกำลังภายในที่สูงกว่าแถมยังมีวิถีพลังสายปะทะ! แม้เขาทั้งสองคนร่วมมือกันก็ยากจะต่อกรชายผู้นี้ได้หยางฉินเทียนจึงตัดสินใจใช้เคล็ดวิชาของหลี่จิ้งรวมพลังฟ้าดินเพื่อซัดเข้าไปในหมัดเดียวแต่เขากลับเปลี่ยนทิศทางการโจมตีและสวนกลับที่กลางหลัง
ร่างกายของหยางฉินเทียนกำลังจะลอยออกไปนอกเวที!

        “ลูกพี่!!!”

        ทันทีที่หมัดเปลี่ยนทิศ เขารู้แล้วว่าตนเองกำลังตกที่นั่งลำบากจึงรีบยิงเส้นเถาวัลย์ไปที่หยางจินเป่าพริบตาเดียวกำปั้นที่หนักราวกับภูผากระแทกที่กลางหลัง แต่นั่นก็เป็นจังหวะเดียวกันที่หยางจินเป่าคว้าเถาวัลย์ด้วยความเร็วดุจสายฟ้าแล้วกระชากลูกพี่ของตนกลับมาสุดแรงเกิด!

        แคว่กกก!!

        เถาวัลย์ในมือของหยางจินเป่าทนแรงตึงเชือกไม่ไหวจึงขาดสะบั้นกลางอากาศแต่นั่นหาเป็นเถาวัลย์เส้นเดียวที่หยางฉินเทียนยิงออกมาไม่เขายิงอีกสองเส้นออกมาพร้อมกันซึ่งมันพุ่งเข้าไปพันขาของคู่ต่อสู้!

        ความเร็วที่หยางฉินเทียนลอยไปทำให้เถาวัลย์ฉุดขาของชายผู้นั้นเสียหลักล้มลงตอนนี้เองที่เป็นจังหวะสำคัญ!

        “หยางจินเป่าดึงเถาวัลย์ไว้!!”

        ได้ยินเช่นนั้น หยางจินเป่าจึงดีดตัวขึ้นแล้วกระทืบลงไปที่ชายที่ล้มลงเพื่อไม่ให้ไถลไปกับลูกพี่ของเขาจากนั้นจึงเหวี่ยงเถาวัลย์ให้หยางฉินเทียนลอยกลับเข้ามาในลานประลอง ในขณะเดียวกันก็ถือโอกาสพันขาคู่ต่อสู้ไปอีกหลายชั้น

        “แก!!”

        ก่อนที่เถาวัลย์จะฉีกขาด หยางจินเป่าใช้โอกาสนี้สร้างลมพายุขนาดเล็กพัดพาผู้บ่มเพาะที่ขยับขาไม่ได้ปลิวไปราวกับลูกข่างแม้เขาจะทำลายเถาวัลย์ได้ในเวลาต่อมาก็ช้าเกินกว่าจะป้องกันร่างกายไม่ให้สัมผัสพื้นดิน

        “ชิ! ลูกน้องของเจ้านี่ไม่ได้เรื่อง”หยางเทียนหลงแอบลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ แม้เขาอยากให้จะให้หยางฉินเทียนตกรอบมากที่สุดแต่ก็ทำไม่ได้เพราะติดสัญญาโลหิต!

        “ทำไมไม่ให้ลูกน้องของเจ้าลงมือเองล่ะ”หยางสงป้าเริ่มฉุน ซึ่งปกติวันนี้เขาก็อารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วยิ่งลูกน้องทำไม่สำเร็จแล้วยังโดนเหน็บจากหยางเทียนหลงอีก หนวดน้อย ๆของหยางสงป้าถึงกับกระดิกเลยทีเดียว

        “เจ้าไม่เห็นเหรอว่าลูกน้องของข้ากำลังสู้กับคนของหยางโม่จื่ออยู่แต่ช่างเถอะ แม้คนของเจ้าจะทำไม่สำเร็จแต่ก็ช่วยลดจำนวนผู้เข้าแข่งขันไปอีกหนึ่งคน”

        “นี่เจ้...”

        เปรี๊ยงงง!!

        หยางสงป้าพูดไม่ทันจบคำก็ได้ยินเสียงดังราวกับฟ้าผ่าต้นเสียงเป็นหญิงสาวนางหนึ่งกำลังง้างคันธนูสายฟ้า! แม้กติกาในการแข่งขันรอบนี้จะห้ามใช้อาวุธแต่ไม่รวมถึงอาวุธที่สร้างขึ้นด้วยพลังเต๋านางยืนดูอยู่นานเห็นว่าคนเริ่มน้อยลงแล้วจึงได้ลงมือ

        เปรี๊ยงงง!!

        สายฟ้าที่ยิงออกไปแต่ละนัดจะพุ่งเป็นเส้นตรง ลำแสงของพลังนั้นรวดเร็วจนเป้าหมายไม่สามารถหลบได้สิ้นเสียงสายฟ้าคราใดจะต้องมีผู้เข้าแข่งขันลดลงหนึ่งราย

        เปรี๊ยงงง!!

        ข้อเสียของวิชานี้ต้องใช้เวลาห้าลมหายใจในการรวบรวมพลังและจะขยับไม่ได้หนึ่งลมหายใจหลังจากยิงลำแสงออกไป นั่นหมายความว่าในช่วงเวลาที่ยิงและหลังจากยิงแล้วหนึ่งลมหายใจจะไม่สามารถป้องกันตนเองได้อีกทั้งความรุนแรงยังขึ้นอยู่กับระยะทาง ยิ่งไกลกำลังยิ่งอ่อนแต่บนเวทีประลองมีความกว้างไม่มากจึงทำให้ลำแสงพลังมีกำลังเกินพอที่จะทำให้เป้าหมายปลิวตกจากลานประลอง

        เปรี๊ยงงง!!

        แม้ทุกคนจะรู้จุดอ่อนของวิชานี้ก็ไม่มีใครกล้าลงมือกับนางเพราะรอบตัวของนางแวดล้อมไปด้วยอารักษ์ขาทั้งชายหญิงที่ไม่ได้ทำอย่างอื่นนอกจากการคุ้มกัน!

        แม้ว่าตอนนี้นางจะเริ่มเหนื่อยหอบเพราะยิงลำแสงไปหลายครั้งแต่ก็ไม่มีใครคิดจะกำจัดนางไปจากลานประลองแห่งนี้ เพราะนางคือหยางชิงเอ๋อ หลานสาวของอาวุโสอันดับแปดแม้ว่าอันดับจะต่ำกว่าอาวุโสท่านอื่น แต่ก็ไม่มีใครกล้ารนที่ตายเพราะอาวุโสท่านนี้มีชื่อเสียงในการรักษาที่สุดในหมู่บ้านตระกูลหยาง

        “หยางชิงเอ๋อ”

        หยางสงป้าเดินเข้าไปขณะคลี่พัดออกอย่างช้า ๆ กองอารักษ์ขาถึงกับจ้องเขม็งพวกเขาพร้อมลงมือทันทีหากหยางสงป้าคิดจะเล่นตลกกับนายหญิงของตน

        “ตอนนี้บนลานประลองเหลือผู้บ่มเพาะเกินร้อยอยู่หนึ่งคนแต่มีคนเดียวที่มีพลังอยู่ในระดับปฐมธาตุขั้นแรก เจ้าคิดว่ามันน่าขันมั้ยหากชายผู้นี้ผ่านเข้ารอบไป หมู่บ้านหยางของเราคงโดนหัวเราะเยาะว่าถึงยุคตกต่ำที่ขนาดผู้ที่กำลังภายในขั้นต่ำสุดก็ติดร้อยอันดับสูงสุดได้”

        “เจ้าพูดถึงใครกัน”หยางชิงเอ๋อผ่อนสายธนูที่กำลังง้างอยู่

        “ข้าหมายถึงหยางฉินเทียน”หยางสงป้าหุบพัดแล้วชี้ไปยังคนที่กำลังพูดถึง “เจ้านั่นดังอยู่พอสมควรข้าว่าเจ้าคงได้ยินชื่อนี้ ข้ารู้ว่าเจ้าไม่อยากรังแกคนอ่อนแอแต่เพื่อชื่อเสียงของหมู่บ้าน จงเล็งธนูดอกสุดท้ายไปที่เจ้านั่นเถอะ”

        หยางชิงเอ๋อยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตัดสินใจเล็งธนูไปยังหยางฉินเทียนนางไม่ได้มีอคติหรือความแค้นอะไรกัน แต่เมื่อพิจารณาถึงชื่อเสียงของหมู่บ้าน ก็เป็นจริงอย่างที่หยางสงป้ากล่าวหากปล่อยให้หยางฉินเทียนเข้ารอบก็จะเป็นที่อับอายของคนทั้งหมู่บ้าน

        ด้วยกำลังภายในระดับปฐมธาตุขั้นสี่ของนาง ไม่มีใครที่พละกำลังต่ำกว่านางจะไม่กระเด็นเมื่อถูกโจมตีด้วยลำแสงในเมื่อนางเหลือพลังที่จะยิงได้เพียงนัดสุดท้าย การยิงครั้งนี้จะเป็นการตัดสินผู้บ่มเพาะ100 อันดับสูงสุด

        เปรี๊ยงงง!!

        หยางฉินเทียนมองลำแสงที่พุ่งเข้ามาตรงหน้าด้วยดวงตาที่เบิกกว้างชะตาของเขาถูกลิขิตไว้ด้วยการโจมตีครั้งนี้!