เงาสีดำพวยพุ่งออกมาจากร่างของเรน มันขยับราวกับมีชีวิต โอบรัดร่างเขาแน่นจนรู้สึกเหมือนถูกกลืนลงไปในห้วงลึกแห่งความมืด
เรนกรีดร้องด้วยความเ็ป เส้นเืดำพาดผ่านิั ดวงตาสีดำของเขาเรืองแสงเป็สีแดงฉาน อักขระสีเืเรืองแสงปรากฏขึ้นบนแขนของเขา
[ระบบ “Warden of Sins” ถูกปลุกขึ้น]
[เงามืดยอมรับการหลอมรวมกับผู้ใช้]
[ปลดล็อกพลัง: Shadow Dominion]
เสียงประกาศของระบบดังก้องในหัว แต่เขาแทบไม่ได้สนใจมัน เพราะตอนนี้—สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขาคือปีศาจที่พรากทุกอย่างไปจากเขา
บาปิญญาที่สังหารครอบครัวของเขาจ้องมาที่เขา มันยังคงแสยะยิ้มเย้ยหยัน ราวกับสนุกกับความสิ้นหวังของมนุษย์
"อ่อนแอ... น่าสมเพช..."
เงาสีดำที่กลืนกินร่างของเรนเริ่มเคลื่อนไหว มันปกคลุมไปทั่วมือขวาของเขา ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็กรงเล็บสีดำสนิทที่เปล่งพลังอาฆาต
เรนลืมตาขึ้น เสียงของเขาเย็นเยียบกว่าที่เคย
"ข้าจะทำให้พวกแก... หายไปจากโลกนี้"
เงามืดแปรเปลี่ยนเป็ใบมีด เรนพุ่งเข้าใส่บาปิญญาด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน
ฉัวะ!
เสียงกรงเล็บสีดำฉีกผ่านร่างของอสูรกาย แต่แทนที่มันจะหายไปในทันที ร่างของมันกลับบิดเบี้ยว พยายามรักษาตัวเอง
"แก... เป็อะไรกันแน่?" มันคำรามออกมาเป็ครั้งแรก
"ข้าเหรอ?" เรนยิ้มเ็า "ข้าเป็สิ่งที่พวกแกสร้างขึ้นมาเองไง"
เขาไม่ได้ใช้ดาบ ไม่ได้ใช้เวทมนตร์ ไม่ได้ใช้พลังของนักล่าแบบที่มนุษย์เคยใช้ เงาที่อยู่รอบตัวเขานั้นเคลื่อนไหวราวกับมีสติปัญญาของตัวเอง
เขายกมือขึ้น และทันใดนั้น—เงารอบ ๆ ก็ก่อตัวขึ้นเป็หอกแหลม พุ่งทะลุร่างของบาปิญญาจากทุกทิศทาง
"อ๊ากกกก!!!"
มันกรีดร้องอย่างเ็ป ร่างของมันเริ่มแตกร้าว ความมืดที่หล่อเลี้ยงมันกำลังถูกดูดกลับเข้าไปในเงาของเรน
[เงามืดเริ่มกลืนกินพลังของศัตรู]
[สกิลใหม่ได้รับ: Shadow Assimilation]
ดวงตาของเรนเป็ประกายขึ้นชั่วขณะ เขารู้สึกได้ถึงพลังใหม่ที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง
นี่คือสิ่งที่เขาได้รับจากการแลกเปลี่ยน… พลังของบาป
เมื่อเสียงกรีดร้องเงียบลง ซากของบาปิญญาสลายกลายเป็ฝุ่นดำ หายไปในอากาศ
ทุกอย่างจบลงแล้ว... หรืออย่างน้อยเขาคิดแบบนั้น
เรนยืนอยู่ท่ามกลางกองเืของครอบครัว เสียงของแม่ยังคงก้องอยู่ในหัว ดวงตาของอากิโตะที่มองมาหาเขาเป็ครั้งสุดท้ายยังตราตรึงอยู่ในจิตใจ
เขาทรุดตัวลงกับพื้น มือที่เปื้อนเืสั่นระริก
"แม่... อากิโตะ..."
เขาฆ่ามันแล้ว... แต่ทำไม… ความเ็ปยังคงอยู่?
เขาไม่เหลือใครอีกแล้ว
เขาอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางความมืด
ก่อนที่เรนจะได้จมดิ่งสู่ความสิ้นหวังนานกว่านี้ เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของตรอก
"หยุดตรงนั้น!!"
เรนหันไปมอง เห็นกลุ่มคนในชุดเกราะสีดำ พวกเขาถืออาวุธที่มีพลังแปลกประหลาดส่องประกาย
ดวงตาของชายที่อยู่หน้าสุดเป็สีทองสว่าง และบนเสื้อคลุมของเขามีตราสัญลักษณ์ขององค์กรลับที่เป็ที่หวาดกลัวของบาปิญญาทั่วโลก
"องค์กรนักล่า..."
ชายคนนั้นจ้องเรน ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยและหวาดระแวง
"แกเป็อะไร?"
เรนไม่ตอบ เขาเพียงยืนขึ้น ปัดฝุ่นที่ติดบนเสื้อ ก่อนจะยิ้มเ็า
"ข้าเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน..."
สายตาของนักล่าคนนั้นแข็งกร้าวขึ้น เขาเล็งอาวุธไปที่เรน
"ถ้าแกเกี่ยวข้องกับบาปิญญา เราจะกำจัดแกเดี๋ยวนี้"
เรนหัวเราะในลำคอ ดวงตาสีแดงของเขาจ้องกลับไป
"ถ้าคิดว่าทำได้... ก็ลองดูสิ"