กิ่งและเทพแต่งงานกันมาเกือบจะ 3 ปีแล้ว
ทั้งคู่คบหากันมาั้แ่สมัยอยู่มหาลัย โดยที่ใครๆก็คิดว่าทั้งสองเหมาะสมกันดี เพราะกิ่งเป็ถึงดาวมหาลัย เธอหน้าตาดี รูปร่างดี กริยามารยาทก็ดี ส่วนเทพก็เป็นักกีฬาแถวหน้า หลังจากที่เรียนจบและทำงานได้ไม่กี่ปี ทั้งคู่ก็ตกลงปลงใจที่จะใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน ซึ่งแรกๆก็เป็ข้าวใหม่ปลามันจนทำคนอิจฉา ไม่มีวันไหนเลยที่ร่างของกิ่งจะได้พัก เธอโดยสามีจับกระแทกร่องสวาททั้งวันไม่มีหยุด แต่หลังจากนั้นได้เพียงปีเดียว ชีวิตที่แสนซาบซ่านของกิ่งก็ได้จบลง เพราะสามีของเธอได้เลื่อนตำแหน่งใหญ่ เลยทำให้เื่บนเตียงในอีกปีให้หลัง แทบจะเป็เื่ที่เทพไม่เคยเก็บเอามาใส่ใจ
กิ่งเบื่อหน่ายที่ได้ใช้ชีวิตเป็เพียงแม่บ้านธรรมดา และเธอก็ไม่ชอบสีหน้าและแววตาของเพื่อนบ้างสักเท่าไหร่นัก เพราะพวกลุงๆชอบมองเธอด้วยสายตาปานจะกลืนกิน เวลาเธอใส่ชุดออกกำลังกายไปวิ่งที่สวนสาธารณะ พวกลุงแก่ๆพวกนั้นก็มักจะวิ่งตามก้นเธอจ้อยๆ กิ่งรู้ได้ทันทีว่าพวกเฒ่าหื่นกามพวกนั้นกำลังถ้ำมองก้นเด้งๆในกางเกงวิ่งขาสั้นของเธออยู่
นั่นจึงเป็เหตุผลที่เธออยากได้บ้านหลังใหม่ กิ่งอ้อนวอนสามีอยู่นานก่อนจะมีปากเสียงต่างๆนานา เพราะสามีของเธอนั้นยังไม่อยากที่จะใช้เงินฟุ่มเฟือยเท่าไหร่นัก แถมบ้านที่อยู่ก็ไม่ได้ลำบากอะไรมาก ออกจะใหญ่โตเสียด้วยซ้ำ และนั่นจึงเป็ชนวนที่ทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกันบ่อยมากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ท้ายที่สุด...สามีอย่างเทพก็ต้องยอมใจอ่อน เขาขับรถพาเมียรักไปดูที่มากมายแต่ก็ไม่มีที่ไหนพอใจเธอ ใช้เวลาไปหนึ่งเดือนเต็มๆกับการหาบ้านหลังใหม่ ซึ่งก็ไม่มีที่ไหนถูกใจกิ่งเลยสักที่ เธอเป็คนเื่มาก และเป็คนมีรายละเอียดเยอะ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เทพจึงไม่ได้มีเวลาพักผ่อน เขาทำงานหนักมาทั้งวัน แต่วันหยุดเสาร์อาทิตย์ กลับต้องมาพาภรรยาขับรถตระเวนหาที่ดินจนเหนื่อยล้า
“ผมว่าที่ตรงนั้นมันก็ดีนะ”
“คุณเอาตาที่ไหนดู ไม่อยากมากับฉันก็บอกกันตรงๆก็ได้ ฉันจะได้ขับรถมาคนเดียว”
“นี่ ผมพูดกับคุณดีๆนะ”
“แล้วฉันตอบไม่ดีตรงไหน!”
เทพถอนหายใจขณะขับรถ วันนี้เขาก็พาภรรยาขับรถตระเวนหาที่สร้างบ้านเช่นกัน ั้แ่เช้าจนถึงบ่าย ทั้งคู่ก็ทะเลาะกันมาตลอดทาง ซึ่งกิ่งก็ไม่มีท่าทีที่จะยอมสามีง่ายๆ เธอเป็หญิงที่อยากเอาชนะอยู่ตลอดเวลา และเทพเองก็รู้สึกโมโหขึ้นมาบ้างเช่นกัน
สองสามีภรรยากำลังจะเดินทางไปดูที่ดินแถวชานเมืองในหมู่บ้านเล็กๆ ทั้งคู่โทรติดต่อกับเ้าของที่ไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าเกิดว่าที่ตรงนี้ไม่ถูกใจภรรยา เทพก็จะไม่ไปที่ไหนอีก เพราะเขารู้สึกเหนื่อยกับเธอเต็มที ทั้งสองเริ่มทะเลาะกันแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างฝ่ายก็ไม่มีใครยอมใคร เพราะเทพคิดว่าตัวเองยอมภรรยาของเขามามากพอแล้ว!
“จอดรถเดี๋ยวนี้!”
“อะไรของคุณ”
“ฉันบอกให้จอดรถ!”
เทพเลี้ยวรถจอดข้างทาง ซึ่งที่ตรงนี้เต็มไปด้วยป่ารกทึบ ต้องขับรถออกไปอีกหลายกิโลจึงจะถึงหมู่บ้านที่ได้นัดหมายกับเ้าของที่
“นั่นคุณจะไปไหน!” เทพะโถามภรรยาของเขา
“ถ้าคุณไม่อยากพาฉันไป ฉันไปเองก็ได้”
“กิ่ง คุณอย่าท้าผมนะ”
“ฉันไม่ได้ท้า ทางอีกแค่ไม่กี่กิโล ฉันเดินเองได้!”
เมื่อได้ยินเสียงตะคอกกลับจากภรรยาเช่นนั้น ความโกรธในตัวของเทพก็เพิ่มพูนขึ้นเรื่อยๆ ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมกับความเอาแต่ใจของเธออีกแล้ว เห็นทีว่าเทพคงต้องดัดนิสัยกับภรรยาของตนเสียหน่อย ว่าเขาไม่ใช่ที่ระบายอารมณ์ความโกรธของเธอ!