(ประโยคเปิดตอน): กฎข้อเจ็ด: เมื่อศัตรูแท้จริงยังคงซ่อนตัวในเงามืด การตามหาคนที่คุณรักอาจนำไปสู่ความจริงที่เ็ปยิ่งกว่าเดิม... และการยืนหยัดเคียงข้างกันคือสิ่งเดียวที่รับประกันว่าคุณจะผ่านมันไปได้
มือที่กำโทรศัพท์ไว้สั่นเทา ลักษณ์แทบพูดไม่ออก "แม่... หายไปอีกครั้ง?"
ภพรีบคว้าโทรศัพท์จากมือเขา "ภรณี ค่อยๆ บอกที เกิดอะไรขึ้น?"
"ไม่รู้ค่ะ!" เสียงภรณีแตกสลาย "แค่ไปห้องน้ำแป๊บเดียว พอกลับมาแม่ลักษณ์ก็หายไปจากเตียงแล้ว! มีจดหมายนี้..."
"ส่งรูปจดหมายมาให้ผมตอนนี้" ภพสั่ง "และอย่าเรียกตำรวจก่อน"
เมื่อรูปมาถึง ข้อความสั้นแต่ชัดเจน:
"ลักษณ์ ถ้าอยากได้แม่คืน ให้ออกจากชีวิตภพ ธนาธิป ไปให้ไกล ไม่อย่างนั้นคราวนี้จะไม่มีการเจรจา"
ไม่มีลายเซ็น
"ไม่ใช่วิไล" ภพพูด "เธอยังอยู่ในคุก"
"แล้วใคร?" ลักษณ์ถามด้วยเสียงแตกหัก "ใครจะทำแบบนี้?"
ภพจ้องมองจดหมาย "ใครก็ตามที่ไม่อยากให้เราอยู่ด้วยกัน"
Romantic Tension Scene: ในรถระหว่างทางกลับโรงพยาบาล ลักษณ์นั่งเงียบมาก
"คุณคิดว่าผมควรทำตามจดหมายไหม?" เขาถามในที่สุด
"ไม่" ภพตอบทันที "นั่นคือสิ่งที่พวกเขา้า ให้เราแยกจากกันด้วยความกลัว"
"แต่แม่ผม..."
"เราจะช่วยแม่คุณด้วยกัน" ภพจับมือเขาไว้แน่น "จำได้ไหมที่เราพูด? เผชิญทุกอย่างด้วยกัน"
ฉากหัวใจเต้นแรง แต่ครั้งนี้ผสมกับความกลัว
ที่โรงพยาบาล ภรณีร้องไห้นั่งอยู่หน้าห้องว่าง
"มีกล้องวงจรปิด" เธอพูด "แต่ภาพเบลอมาก"
ภพตรวจสอบภาพ: ชายใส่หมวกแก๊ปและหน้ากากอนามัย เข็นรถเข็นคนป่วยออกไปทางประตูด้านหลัง
"เขารู้ทางหนี" ภพพูด "รู้ตารางเวรพยาบาล รู้จุดบอดของกล้อง"
"คนใน?" ลักษณ์ถาม
"หรือคนที่จ้างคนใน" ภพตอบ
โทรศัพท์ของภพดังขึ้น - เสียงลับจากแหล่งข่าวของเขา
"เสี่ยภพ มีข่าวร้อน เอกภิชัย พี่ชายคุณ... เขาไม่ได้ตาย"
โลก เหมือนหยุดหมุน
"อะไรนะ?" ภพถาม
"เขาแกล้งตายห้าปีก่อน เพื่อหนีหนี้และคดี ข้อมูลตอนนี้บอกว่าเขากลับมาแล้ว และกำลังตามหามรดกที่คุณได้ไป"
ฉากสบตาอย่างไม่ตั้งใจ: ทั้งคู่จ้องตากันด้วยความเข้าใจในเวลาเดียวกัน
"พี่ผม" ภพพูดด้วยน้ำเสียงเย็น "เขาคือคนที่โกงพ่อคุณ แล้วตอนนี้เขามาเพื่ออะไร?"
"เพื่อหุ้นที่คุณจะคืนให้ผม" ลักษณ์ตอบ "และเพื่อทำลายเรา"
ภพถอนหายใจ "เขาเกลียดผมมาตลอด เพราะพ่อให้ผมสืบทอดธุรกิจแทนเขา"
เขามองลักษณ์ "และถ้าเขารู้ว่าผมรักคุณ..."
"เขาจะใช้แม่ผมเป็เครื่องมือ" ลักษณ์พูดต่อประโยค
ฉากดึงเข้ามาในอ้อมแขน: ภพโอบลักษณ์เข้ามาแนบอก "ผมจะไม่ยอมให้เขาได้อะไรไปอีกแล้ว ไม่หุ้นของคุณ ไม่แม่คุณ และไม่คุณ"
"แต่เราจะหาเขาได้ยังไง?" ลักษณ์ถาม
"เพราะผมรู้เขาดี" ภพตอบ "เขาเป็คนชอบเล่นใหญ่ แต่ก็ชอบซ่อนตัวในที่ที่ดูธรรมดา"
ภพเริ่มนึก "เขามักซ่อนตัวในที่ที่เขาเคยชนะ"
"บ้านเก่าของพ่อผม" ลักษณ์พูดขึ้นอย่างกะทันหัน "ที่บางนา! ตอนเด็กผมจำได้ว่าเขามาเยี่ยมพ่อยกเยอะ บ้านนั้นว่างมาั้แ่พ่อผมตาย!"
บ้านเก่าของตระกูลชัยอุดมทรุดโทรม สวนรกร้าง
ทั้งคู่แอบเข้าไปทางประตูหลัง ที่พบคือเอกภิชัย - พี่ชายของภพที่หน้าตาคล้ายกันแต่ดูโหดร้ายกว่า - นั่งอยู่กับแม่ลักษณ์ที่ถูกมัดและอุดปาก
"สุดท้ายก็เจอกัน น้องชาย" เอกภิชัยยิ้มเย็น "และลูกชายเ้าสัววิเชียร"
"ปล่อยแม่เขาไป" ภพพูด
"ง่ายๆ นะ" เอกภิชัยตอบ "เซ็นโอนหุ้นทั้งหมดให้ผม และสัญญาว่าจะไม่ยุ่งกับธุรกิจตระกูลอีก"
"คุณคิดว่าผมจะยอม?" ภพถาม
"ถ้าอยากให้แม่แฟนใหม่คุณรอด ก็ควรยอม" เอกภิชัยชี้ปืนมา
ฉากสะดุด–ล้ม–แล้วถูกเขาโอบเอวไว้—จนใบหน้าใกล้กันในระยะลมหายใจเดียว: ลักษณ์พยายามวิ่งเข้าไปหาแม่ แต่สะดุดขอบพรม ภพกระโจนเข้าโอบเอวเขาไว้
"ใจเย็น" ภพกระซิบ "เขาเล่นกับเรา"
"ใช่ ใจเย็นๆ" เอกภิชัยหัวเราะ "แล้วเลือกเอา ธุรกิจหรือความรัก?"
Romantic Tension Scene: ลักษณ์มองภพ แล้วมองแม่ที่กำลังหลั่งน้ำตา
"ผม..." เขาพูด
"ไม่" ภพตัดบท "เราจะไม่ยอม"
เขาเดินเข้าไปหาพี่ชาย "คุณฆ่าผมได้ แต่ตำรวจรู้ทุกอย่างแล้ว คุณหนีไม่รอด"
"ตำรวจ?" เอกภิชัยหัวเราะ "ฉันเตรียมทางหนีไว้แล้ว"
"จริงเหรอ?" เสียงจากประตูด้านหลังดังขึ้น
รพีและตำรวจบุกเข้ามา!
"คุณนึกว่าผมมาคนเดียวเหรอ?" ภพถาม "ผมรู้ว่าคุณจะเล่นงานแน่ๆ"
ในความวุ่นวาย เอกภิชัยพยายามยิง แต่ลักษณ์กระโจนเข้าไปห้อมแม่ไว้ ะุพลาดไปโดนหน้าต่าง
ตำรวจควบคุมตัวเอกภิชัยได้ในที่สุด
"คุณทำได้แล้ว" รพีพูด "หลักฐานครบ"
“Breathless Kiss Scene”: ในรถพยาบาลที่กำลังพาแม่ลักษณ์ไปตรวจที่โรงพยาบาล ลักษณ์กอดภพไว้แน่น
"เกือบ... เกือบไปแล้ว" เขาพูด
"แต่ไม่ใช่" ภพโอบเขาไว้ "ผมสัญญาว่าจะปกป้องคุณและคนที่คุณรัก"
เขาเงยหน้าลักษณ์ขึ้น ฉากหน้าใกล้–ใจเต้น: "และนั่นคือสิ่งที่ผมจะทำจนวันตาย"
และเขาก็จูบลักษณ์อีกครั้ง ฉากจูบไฟฟ้าช็อตหัวใจ จูบที่เต็มไปด้วยความโล่งใจ ความกลัวที่ผ่านพ้น และความรักที่ยืนยัน
แม่ลักษณ์ที่กำลังฟื้นตัวบนเปลพยาบาล เปิดตาขึ้นมองเห็นทั้งคู่ แล้วยิ้มเล็กน้อยก่อนจะหลับตาอีกครั้ง
เื่น่าตื่นเต้น ตอนที่ 7: เช้าวันต่อมา เมื่อทุกอย่างดูเหมือนจบแล้ว ภพได้รับโทรศัพท์จากทนายความของตระกูล: "ท่านประธาน มีเื่เร่งด่วน เอกสารการเปลี่ยนผู้รับมรดกจากคุณพ่อท่าน... ปรากฏว่ามีข้อกำหนดหนึ่ง: ท่านจะได้มรดกทั้งหมดก็ต่อเมื่อ 'แต่งงานกับผู้หญิงจากตระกูลที่เหมาะสม' ภายในอายุ 35 ปี ซึ่งเหลือเวลาอีกแค่ 6 เดือน"
คำโปรยสำหรับตอนที่ 8: "เมื่อเงื่อนไขมรดกจากอดีตมาขวางทางความรักในปัจจุบัน ลักษณ์กับภพต้องเลือกระหว่างการสูญเสียทุกสิ่งหรือการหาทางออกที่อาจหมายถึงการปกปิดความรัก... และการตัดสินใจครั้งนี้จะทดสอบทุกสิ่งที่พวกเขาเชื่อ!"