“เฮ้อ”
‘เ้าจะถอนหายใจอะไรนักหนามีคาเอล’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นและฉายแววความขำขันออกมาเมื่อเห็นท่าทีของผู้เป็นายและมิตรสหาย ใบหน้างดงามหล่อเหลานั้นบูดบึ้งภายใต้การปิดบังด้วยชุดคลุมสีดำธรรมดาั้แ่หัวจรดเท้าแต่ใช้เวทอำพรางปกปิดวิถีนภาอำพรางเนตรของัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาอย่างป้องกันการตรวจสอบ
‘เ้าพวกตัวน่ารำคาญ’ (มีคาเอล) มีคาเอลตอบกลับสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของตนเองด้วยอารมณ์เบื่อหน่ายมาก
‘ฮ่าๆ ฮ่าๆ บางทีเ้าก็มีความคิดแบบเด็กๆ นะมีคาเอล นี่เ้าคิดจริงๆ เหรอว่าเ้าราชสีห์เพลิงเกล็ดัน้อยนี่มันจะโง่น่ะ’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยและหัวเราะขึ้นอย่างอดไม่ได้ มีคาเอลเหลือบสายตาลงมองกับเ้าตัวน่ารำคาญที่เพิ่มเข้ามาอีกตัวที่เขาและัวารีเหมันต์แห่งผืนนภากำลังพูดถึง เ้าลูกราชสีห์เพลิงเกล็ดัตัวนั้น... มันตามเขามาจริงๆ ด้วย
“เฮ้อ เพราะแบบนี้อย่างไรเล่าข้าถึงได้ถอนหายใจอยู่นี้ไง” มีคาเอลกำลังคิดว่าเขาจะซ่อนเ้าราชสีห์น้อยนี้อย่างไรดีให้พ้นจากสายตาผู้คน ฐานะและตัวตนของมันแม้ว่าจะไม่เทียบเท่ากับัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาแต่ใช่ว่าจะน้อยเสียเมื่อไหร่กันอาจเทียบกับการก่อให้เกิดการสังหารแย่งชิงอาณาจักรก็ไม่ปานเลยทีเดียวเชียว ลำบากจริงๆ เลยนี่หากว่าเป็สัตว์อสูรในพันธะสัญญาก็แค่เรียกกลับเข้ามาที่จิติญญาก็เรียบร้อยแล้ว แต่นี่มันไม่ใช่นี่นา เฮ้อ.... น่ารำคาญชะมัด
ไล่ก็ไล่แล้ววิ่งหนีก็วิ่งแล้วแต่วิ่งหนียังไงก็หนีไม่พ้นจนเขาทำอะไรมันไม่ได้เลยจริงๆ จึงได้แต่ปล่อยเลยตามเลยมาแบบนี้ อืมล่ะก็ต้องยอมรับในความสามารถของมันด้วยนั่นแหละที่วิ่งตามเขาทันได้ทั้งที่เขาให้แอลฟ์ใช้ความสามารถในการเพิ่มความเร็วของก้าวพริบตาให้เร็วขึ้นก็ยังตามเขามาจนทันอีก... ความสามารถไม่ธรรมดาจริงๆ ตอนนี้เลยทำให้เขามีเ้าตัวน่ารำคาญเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งตัว
แต่เ้าราชสีห์เพลิงเกล็ดัน้อยนี่ก็จริงๆ เลยเชียวตัวเองเป็ถึงราชสีห์ชั้นสูงแท้ๆ แต่กลับมาติดตามเขาต้อยๆ อย่างกับสุนัขแสนเชื่องอย่างนั้นล่ะแบบนี้มันได้ซะที่ไหนกันเล่า!
‘เอาน่า... มีคาเอลมันก็ไม่ได้แย่สักหน่อย’ (แอลฟ์) แค่มีเ้าตัวที่อาจทำให้เ้าปวดหัวเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งเองนะ... แต่ในอนาคตข้างหน้ามันจะต้องเป็ประโยชน์กับเ้าแน่ๆ
“อืม” มีคาเอลเพียงตอบรับสั้นๆ มองเ้าราชสีห์เพลิงเกล็ดัตัวน้อยที่กำลังนอนหลับสบายอยู่ในห่อผ้ามิดชิดที่ตนถือสะพายอยู่ด้านหน้า เขาคือผู้ที่ปลิดชีพแม่ของมัน... แม่ของมันเองก็คงอยากที่จะให้มันตามเขามาด้วยสินะ และถึงมันจะอาศัยอยู่ที่ป่าดำเขาคิดว่าก็คงจะไม่ถึงหนึ่งวันหรือครึ่งวันหรอกคงจะได้ตกตายถูกสังหารเป็อาหารของสัตว์อสูรตัวอื่นแน่ๆ
หลังจากเมื่อวานที่มีคาเอลออกมาจากป่าดำได้ก่อนค่ำแล้วเขาเลือกที่อยู่พักข้างนอกเสียก่อนยังไม่ได้กลับไปที่ถ้ำวารีศักดิ์สิทธิ์เลยแม้ว่าจะได้สมุนไพรและแก่นจิติญญาสัตว์อสูรธาตุวารีแล้วก็ตาม เขายังมีธุระที่จะต้องไปจัดการจัดหาเสียก่อนซึ่งที่ที่เขาเลือกนั้นก็ไม่ไกลนัก มีคาเอลเดินปะปนไปกับผู้คนจำนวนเพื่อเข้าไปยัง ‘เมืองแฟร์รี่’
เมืองแฟร์รี่ เป็หนึ่งในเมืองเศรษฐกิจสำคัญของอาณาจักรโดโนแวนเป็เมืองท่าที่มีจุดยุทธศาสตร์การตั้งที่ดี และที่เขาเลือกที่จะมาที่นี้ก็เพราะว่ามันใกล้กับป่าดำที่สุดและง่ายในการเดินทางอีกด้วยแน่นอนว่ามันห่างไกลจากตระกูลของเขามากที่ซึ่งตั้งอยู่ในเขตสำคัญเขตเมืองหลวง... แบบนี้ล่ะดีแล้วพ้นหูพ้นตาดี แต่ก็ไม่รู้ไม่แน่ใจว่าจะพ้นหูพ้นตาจริงหรือไม่เพราะว่าตระกูลของเขานั่นค่อนข้างใหญ่โตและมีหูตาสายลับมากมายเต็มไปหมดเช่นนี้ ปกปิดด้วยวิถีนภาอำพรางเนตรของแอลฟ์แล้วก็ค่อยอุ่นใจขึ้นมาบ้างล่ะนะ
มีคาเอลมองดูความเป็ไปของรอบๆ ข้างเมื่อได้เข้ามาแล้วอย่างสนใจและตื่นเต้นน้อยๆ เพราะนอกจากภายในตระกูลเขาก็ไม่เคยออกมาเที่ยวข้างนอกหรือในสถานที่แบบนี้เลย และที่นี้ก็สมกับที่เป็หนึ่งในเมืองเศรษฐกิจสำคัญของอาณาจักรจริงๆ เขาสังเกตว่าผู้คนส่วนใหญ่ต่างมักประกอบอาชีพการทำมาค้าขายเสียมากเลย ยิ่งภายในแถบย่านการค้านั้นเต็มไปด้วยความครึกครื้นและวุ่นวายมากจากผู้คนที่เข้ามาอย่างมากมายขวักไขว่เลือกซื้อเลือกหาหรือเข้ามาทำการค้าขายก็ตาม อีกอย่างนั้นก็มีทั้งคนในเมืองและต่างเมืองในอาณาจักรนี้และรวมถึงมาจากอาณาจักรอื่นใกล้เรือนเคียงต่างๆ ด้วย... แฟร์รี่เป็เมืองท่าที่ถือได้ว่ามีผู้คนเข้ามาทำการแลกเปลี่ยนซื้อขายกันมากทีเดียว
“มาแล้วจ้าๆ มาแล้ววววว... มาแล้วขอรับเหล่านายท่านทั้งหลาย อันว่าอาวุธนั้นถือว่าเป็หัวใจหลักสำคัญของเาาวนักสู้!
ฉะนั้นแล้วท่านมีอาวุธที่ดีที่เหมาะสมหรือยังเล่า หากว่ายังไม่มีหรือว่ามีแล้วแต่ยังไม่ถูกใจยังไม่ได้คุณภาพที่ควร เชิญมาเลือกซื้อเลือกหาแวะชมกันได้ที่ร้านอาวุธของข้าทางนี้เลยขอรับ มั่นใจได้ ของดีของคุณภาพ และราคานย่อมเยา!”
“ทางนี้ขอรับๆ ๆ ทางนี้เลย... หากนายท่านกำลังหาชุดเกราะนานาประการเชิญท่านทางนี้เลย ทางร้านข้านั้นมีเกราะเวทคุณภาพดีการันตีเต็มร้อยขอรับ”
“ของกินอร่อยๆ อยู่ทางนี้เลยจ้าเชิญทางร้านข้าทางนี้เลยเ้าค่ะ รับรองว่าหากได้ลิ้มลองเพียงแค่ปลายลิ้นแล้วจะติดใจไม่ลืมเลย”
“เร่เข้ามาจ้าๆ ทางร้านข้าตอนนี้มีสมุนไพรหายากและมีไม่มากมาไม่บ่อยด้วยนะเ้าคะ ทั้งว่านเมฆหมอก หญ้าเพลิงกัลป์ แกนไม้พันปีและอีกมากมาย เชิญนายท่านทั้งหลายแวะเข้ามาเลือกชมเลือกซื้อเลือกหากันได้เลยค่ะ และขอบอกเลยว่าหากท่านช้างานนี้พลาดแล้วพลาดเลยนะเ้าคะ”
ที่นี้... ครึกครื้นวุ่นวายดีจริงๆ เสียงะโแข่งขันกันเรียกลูกค้าของเหล่าพ่อค้าแม่ค้าดังสลับปะปนกันไปทั่วจนตอนนี้มีคาเอลก็เริ่มที่จะปวดหัวขึ้นมาเลยตามประสาของคนที่ไม่ชอบความวุ่นวายและขี้รำคาญที่ยังไม่สามารถปรับตัวกับโลกภายนอกอันวุ่นวายเช่นนี้ได้ ความน่าสนใจความตื่นเต้นเหมือนค่อยๆ หายไปเหลือกลับมาเพียงความน่ารำคาญใจเช่นเดิม… เขาคิดว่าเขาควรรีบไปทำธุระและออกจากที่นี้น่าดีกว่า
กริ๊งๆ กริ๊งๆ
มีคาเอลเดินมายังร้านค้าแห่งหนึ่งมีขนาดกลางไม่ใหญ่มากไปจนคนพลุกพล่านเยอะแต่ก็ไม่เล็กเกินไปเลยกำลังพอดีๆ ข้างในมีขายทั้งสมุนไพรและอาวุธอุปกรณ์เวท วันนี้ธุระของเขาก็คือการมาทำการแลกเปลี่ยน สิ่งของที่ไม่จำเป็สำหรับเขาออกไปและยังมีสิ่งของที่เขา้าและยังไม่มีอีกด้วย... ก็หวังว่าที่นี้จะให้เขาได้นะ
“ยะยิน ยินดีต้อนรับนายท่านสู่ร้านค้าซิลเวอร์ขอรับ ที่นี้มีทั้งสมุนไพรและอาวุธอุปกรณ์เวททุกอย่างครบครัน เชิญนายท่านแวะชมแวะเลือกดูได้เลย และหากว่านายท่านสนใจหรืออยากทราบข้อมูลของสิ่งใดขอให้เรียกข้าอีดอนได้เลยขอรับ”
เมื่อมีคาเอลได้เข้ามาภายในร้านแล้วชายวัยกลางนามว่าอีดอนที่ดูท่าว่าน่าจะเป็ผู้ดูแลร้านนั้นก็เอ่ยต้อนรับเขาภายในทันทีแม้ว่าจะแลดูมีความชะงักไปเล็กน้อยไปใน่แรกคงเพราะเห็นว่าเขาในร่างเล็กแบบเด็กรุ่นเยาว์นั้นที่มาในชุดคลุมปกปิดทั้งหมดอย่างลึกลับมากแต่ไม่นานผู้ดูแลร้านนั้นก็เอ่ยต่อได้อย่างไหลลื่น... แน่นอนว่ามันเป็เื่ธรรมดาของผู้ที่ไม่้าเปิดเผยตัวตนออกมาอยู่แล้วจึงได้กลับมามีท่าปกติ มีคาเอลเดินดูอาวุธอุปกรณ์เวทที่ตั้งโชว์อยู่ภายในกรอบแก้วป้องกัน
“นายท่านสนใจอาวุธอุปกรณ์เวทอันไหนหรือหาสิ่งใดเรียกถามข้าได้เลยนะขอรับ” อีดอนก็ยังคงทำหน้าที่ของตนได้เป็อย่างดีในการเข้ามาแนะนำมีคาเอล ส่วนของที่เขาสนใจและ้านั้นมันก็ต้องมีอยู่แล้ว แต่ว่า...
“ข้า... ไม่มีเงิน”
ตอนออกจากตระกูลมาเขาก็ไม่ได้พกเงินติดตัวมาด้วยเนี่ยสิเพราะคิดว่าแค่ไปเดินเล่นทีู่เาแอลฟ์เท่านั้น และเมื่อสิ้นคำกล่าวของมีคาเอล รอยยิ้มค้างเก้อบนใบหน้าของอีดอนชายผู้ดูแลร้านนั้นก็กลับหายไปในพริบตาทันทีและความนอบน้อมก่อนหน้านี้ก็ด้วยหายไปเช่นกันเหลือเพียงใบหน้าที่ชักสีไม่พอใจและสายตาเหวี่ยงๆ ส่งมายังมีคาเอลก่อนที่จะเอ่ยต่อมาด้วยน้ำเสียงกระโชกโฮกฮากอย่างไม่น่าฟัง ยังดีว่าในส่วนมุมที่ที่มีคาเอลยืนอยู่นั้นหลบเลี่ยงสายตาของผู้คนอยู่บ้างมิฉะนั้นเขาคงจะกลายเป็สายตาอยู่ไม่น้อยเลยทั้งที่ตกเป็เป้าสายตาอยู่แล้วก่อนหน้านี้จากความลึกลับนี้
“นี่เ้า! หากว่าไม่มีเงินแล้วจะเดินมาในร้านค้าเหตุใด เสียเวล่ำเวลาข้าจริงๆ เลย!”
‘ให้ตายเถอะทักษะการพูดเข้าสังคมของเ้านี่มันต่ำเตี้ยเรี่ยดินจริงๆ เลยนะมีลล์’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นภายในจิติญญาของมีคาเอลอย่างหน่ายใจกับวิธีการพูดที่เถรตรงของนายตน รู้ว่าไม่มีเงินจริงๆ แต่ว่าก็ไม่ต้องเอ่ยเถรตรงไปขนาดนี้ก็ได้ วุ้ย!
“แต่ข้ามีสมุนไพรและแก่นจิติญญาจะขอแลกเปลี่ยนแทนได้หรือไม่”
การแลกเปลี่ยนโดยไร้เงินตราหรือก็คือการนำเอาสิ่งของเข้ามาแลกเปลี่ยนกันโดยจะต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างพึงพอใจทั้งสองฝ่าย ต้องเป็การแลกเปลี่ยนที่สมน้ำสมเนื้อ...
“เห๊อะ นี่ท่านคิดว่าร้านข้า...” อีดอนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียวอย่างชัดเจนทั้งที่มีคาเอลยังไม่ทันได้เอ่ยถึงสิ่งของที่จะนำมาทำการแลกเปลี่ยนเลยด้วยซ้ำ
“ผลลูกดาวตกสีดำ 10 ผล”
“แก่นจิติญญาอสรพิษเืดำระดับเงิน 3 อัน”
มีคาเอลก็หาได้สนใจไม่และเอ่ยต่อขึ้นตัดคำพูดของอีดอน เขาเอ่ยทุกอย่างจบแต่เพียงเท่านี้... ก่อนที่สถานการณ์จะ...
“นายท่านนนนน... โฮะๆ ๆ งั้นเชิญนายท่านเข้าไปนั่งพักด้านในก่อนเลยขอรับ เมื่อสักครู่นี้ข้าอาจที่จะผิดพลาดไปบ้างขอนายท่านโปรดอภัยด้วย”
‘เหอะๆ ๆ ผิดพลาดไปบ้างกับผีเ้านะสิเ้าบ้านี่... เปลี่ยนสีเร็วเสียยิ่งกว่ากิ้งก่าซะอีก’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นอย่างประชดประชันถึงอีดอนพ่อค้าคนนี้ที่เปลี่ยนสีเร็วเสียยิ่งกว่ากิ้งก่าอีกกระมังเพียงได้ยินถึงสิ่งที่มีคาเอลจะนำมาแลกเปลี่ยน และสถานตอนนี้ที่เปลี่ยนกลับไปเร็วอย่างกับหลังมือเป็หน้ามือเลย
“เชิญๆ ๆ เชิญนายท่านทางด้านในนี้เลยโปรดนั่งรอสักครู่นะขอรับ ข้าจะไปเรียกเ้าของร้านมาคุยโดยตรงกับท่านเลย” อีดอนผายมือเชิญมีคาเอลเข้าในส่วนของห้องรับรองแขกของร้านที่ชั้นสองหลังจากนั้นตัวเองก็เดินออกไปอย่างรีบๆ ด่วน
‘เห๊อะ ไอ้เ้าบ้านี่ไม่ใช่เ้าของร้านแท้ๆ แต่กลับมาทำตัวเป็เ้าของร้านซะได้ หน้าไม่อายจริงๆ!’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ชอบใจกับมนุษย์ผู้นี้ ส่วนมีคาเอลเพียงก็ได้แต่ส่ายหน้า... น่ารำคาญชะมัดเลย
และไม่นานอีดอนก็กลับมาพร้อมกับ... หญิงสาวนางหนึ่งที่น่าจะอยู่ใน่วัยอายุราวๆ เดียวกับบาสเตียนได้ หญิงสาวผู้มีใบหน้างดงามที่มีเครื่องหน้าโฉบเฉี่ยวเซ็กซี่และรูปร่างทรวดทรงพราวแลดูมีเสน่ห์อันเย้ายวนกับเส้นผมยาวสลวยสีบลอนด์ทองอร่ามเด่น เอ่อ ยิ่งเสื้อด้านหน้าที่แหวกคว้านลึกยิ่งเผยให้เห็นถึงความเซ็กซี่อวบอัดของ่บนมากที่ขยับตามการเคลื่อนไหวของเ้าตัวแลเนื้อผ้าที่รัดเรียบแนบชิดไปกับทรวดทรงนั้นแล้วยิ่งทำให้เผยอวดเอวคอด สะโพกงอนงามและเรียวขายาวสวย...
‘มีคาเอลเ้ายังเด็กน่า...’ (แอลฟ์) ัวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเอ่ยขึ้นแกมหยอกเย้ากับจุดที่สายตามีคาเอลโฟกัส ก่อนที่มีคาเอลจะกลับมาเฉยชาอีกครั้งและหันกลับมาสนใจเ้าราชสีห์เพลิงเกล็ดัน้อยที่ขยับตัวคล้ายกับจะตื่นแต่ก็หลับต่อเมื่อได้ัักับมือเล็กอันอบอุ่นของมีคาเอลผ่านห่อผ้านั้นคล้ายอย่างกับขับกล่อมให้หลับ... แต่การหันหน้าหนีจากหญิงสาวผู้มีใบหน้างดงามและเรือนร่างอันแสนมีเสน่ห์และยังพยายามใช้เสน่ห์นั้นยั่วยวนเ้าแบบนี้เนี่ยนางคงจะรู้สึกเสียหน้าไม่น้อยเลยนะ เ้านี่ช่างใจร้ายและเฉยชากับหญิงงามเสียจริงๆ
แต่ถึงแม้ว่ามีคาเอลจะมิได้สนใจอะไรถึงขนาดนั้นแต่ก็ถือว่าสนใจถึงขนาดมองสำรวจนางถึงขนาดนี้ล่ะนะ นางช่างเป็ผู้หญิงที่รู้จักใช้เสน่ห์อันแสนเย้ายวนมากล้นของตัวเองให้เป็ประโยชน์มากเลยสินะ... เธอคนนี้อันตราย
------------------------
เก็บน้องราชสีห์มาได้หนึึ่งตัว ฮิๆ น้องบอกแล้วว่าน้องไม่โง่นะมิคาเอลตามมาจนได้
ในสายตาของมิคาเอลมองสัตว์อสูรทั้งสอง : เ้าพวกตัวน่ารำคาญ!
แต่เมื่อสาวสวยปรากฏตัว... มองอะไรมองตรงไหนฮึ มิคาเอลเธอยังเด็กนะ!
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ
52K
![[END]หนีซอมบี้อยู่ดีๆ ทำไมมาโผล่ยุค 1968](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685074479_664739.webp)
![ทะลุมิติมาหมอหญิงอย่างข้าจะยิ่งใหญ่ในใต้หล้าให้ดู [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1757389753_11392520.webp)
