[นิยายแปล] กว่าจะเป็นรักในฝันของผมกับคุณเพลย์บอย

ตอนที่ 4 (2)

        ในที่สุดถังเฮ่อก็หันไปสนใจซุปของตัวเองเสียที ตอนเข้ามาในร้านเขาเห็นหม้อต้มซุปกระดูกวัวเดือดปุดๆ อยู่หม้อหนึ่ง ในนั้นมีพวกซองยาจีนและผักจำนวนหนึ่งต้มอยู่ด้วยกัน หลังจากลูกค้าสั่งอาหาร เถ้าแก่จะวางเนื้อวัวสไลด์ในชามเครื่องเคลือบสีขาว โรยขิงบดเล็กน้อย ใช้กระบวยตักน้ำซุปที่เดือดปุดๆ ราดไปตามขอบชาม ลวกเนื้อวัวสไลด์จนกลายเป็๞ม้วนสีชมพูอ่อนก็เป็๞อันเสร็จสมบูรณ์ ขณะนี้น้ำซุปในชามเครื่องเคลือบสีขาวใบโตที่ยกมาเสิร์ฟตรงหน้ามีสีขาวนมเข้มข้น เนื้อสีชมพูนุ่มลิ้นอร่อยถูกปาก หลังจากถังเฮ่อกินไปคำหนึ่งก็ชมเปาะ ลืมไปเลยว่าเมื่อครู่กำลังขำอะไรอยู่

        เมื่อตู้เจี้ยนโยวยกน้ำจิ้มสูตรของร้านเถ้าแก่มาให้ถังเฮ่อคีบเนื้อวัวสไลด์จิ้มกินนั้นก็ให้อีกรสชาติหนึ่ง

        ในตอนแรกถังเฮ่อยังกังวลนิดๆ ต่อสิ่งที่เรียกว่าอาหารเลิศรสของตลาดกลางคืน แต่ซุปเนื้อวัวชามนี้ได้เปิดต่อมรับรสใหม่ให้เขาจนเริ่มมีความรู้สึกที่ดีต่อตลาดกลางคืนแล้ว

        “อร่อยล่ะสิ ผมไม่ได้โกหกพี่เห็นไหม นี่เป็๲เมนูพิเศษจากเถ้าแก่ ใส่เนื้อวัวเป็๲สองเท่าเลยนะ! หลักๆ เป็๲เนื้อวัวสด...” ตู้เจี้ยนโยวพูดเป็๲ต่อยหอยอย่างภูมิอกภูมิใจราวกับเป็๲คนต้มซุปชามนั้นเอง ถังเฮ่อซดซุปจนเกลี้ยงแล้วถึงได้เช็ดปากด้วยความพึงพอใจ

        “อร่อยจริง ซุปนี้ทำยังไงเหรอ ดูแล้วไม่ยาก ฉันอยากลองกลับไปทำเองที่บ้าน” ถังเฮ่อคิดจะทำเองจริงๆ แบบนี้อยากกินเมื่อไรก็ได้กินแล้ว

        “ช่างมันเถอะพี่! แค่ซุปกระดูกหม้อนั้นก็ต้องต้มสองวันแล้ว แถมน้ำสต๊อกยังต้องใช้กระดูกกับผักเยอะมากถึงจะต้มจนได้รสชาติที่เข้มข้นแบบนี้ออกมา พี่ลองเลียปากดูสิว่ามันเหนียวๆ รึเปล่า เป็๲เจลาตินทั้งนั้นเลยนะ” ตู้เจี้ยนโยวแลบลิ้นเลียริมฝีปาก “หม้อเล็กๆ ที่บ้านพี่ต้มออกมาไม่ได้หรอก! ถ้าพี่ชอบจริงๆ ละก็ ผมช่วยตักซุปใส่ถุงให้ได้นะ กลับไปพวกเราค่อยลวกเนื้อวัวกินกันเอง”

        “...” ถังเฮ่อใจกระตุกเพราะท่าทางที่ตู้เจี้ยนโยวแสดงออกมาโดยไม่รู้ตัว หวนนึกถึงจูบสะเปะสะปะนั่นในโรงแรมทันที ร่างกายเริ่มเกร็งขึ้นมาหน่อยๆ เขารีบหายใจเข้าลึกๆ สองสามครั้ง พอตั้งสติได้ถึงค่อยรับคำ “ดีเหมือนกัน ใช้ซุปนี้ต้มหม้อไฟ ครั้งหน้าพวกเรามาลองทำที่บ้านกัน”

        ทั้งคู่คุยกันอย่างออกรสออกชาติ ถังเฮ่อยังอยากสั่งเพิ่มอีกชาม แต่ตู้เจี้ยนโยวไม่ยอม บอกว่ายังมีของให้กินอีกเยอะแยะ จะมาซดแค่ซุปเนื้อก็อิ่มแล้วได้ที่ไหน เขาผลักถังเฮ่อแล้วออกไปจ่ายเงิน แต่พ่อเจี่ยนและแม่เจี่ยนยืนกรานไม่ยอมคิดเงิน แถมยังบ่นๆ ว่าตัวเองนั้นยุ่งเกินไป ไม่มีเวลาทักทายพูดคุยกันสักหน่อยเลย ย้ำว่าทู่ทู่ต้องมาใหม่ครั้งหน้า ตู้เจี้ยนโยวยิ้มรับคำ ถังเฮ่อชมว่าอาหารอร่อยมากจากใจจริงเช่นกัน บอกว่าครั้งหน้าจะมาอีกแน่นอน

        จากนั้นตู้เจี้ยนโยวก็พาถังเฮ่อไปกินต่ออีกหลายแผง เช่นข้าวผัดกุ้งอันเลื่องชื่อ เต้าหู้เหม็นที่หอมจนแทบกัดลิ้นตาย เส้นหมี่หอยนางรมไซซ์ใหญ่พิเศษ และยังซื้อสเต๊กไก่ทอดเดินไปกินไปอีกด้วย ระบบย่อยของถังเฮ่อไม่ดี ก่อนเลิกงานเขาเลยแอบกรอกนมรองท้องมาแล้ว จากนั้นทำได้เพียงทุ่มสุดตัว ทิ้งเ๹ื่๪๫ดีต่อสุขภาพไหม ถูกสุขอนามัยหรือเปล่าไว้ข้างหลัง ปล่อยให้ตู้เจี้ยนโยวป้อนอาหารให้แบบซี้ซั้ว จนท้ายที่สุดท้องของเขาก็รับไม่ไหวแล้วจริงๆ ขณะนี้ตู้เจี้ยนโยวยังชี้ไปที่ร้านหาบเร่ข้างหน้าพร้อมใบหน้าที่ขมขื่น ตีอกชกหัวพูดอย่างสุดแสนเสียดายและเศร้าใจว่า “นี่เป็๞ร้านซี่โครงตุ๋นยาจีนที่แม่ผมชอบกินที่สุด โคตรของโคตรอร่อย เมื่อกี้ลืมเผื่อท้องไว้ได้ยังไงกัน...” จากนั้นเดินโซเซไปหาแผงขายเต้าฮวยที่อยู่ติดกัน ยืนกรานว่าของหวานและอาหารเย็นไม่ได้ใช้กระเพาะร่วมกัน บังคับให้ถังเฮ่อแบ่งเต้าฮวยถั่วลิสงไปกินถึงได้หยุด

        ถังเฮ่อน้ำเต็มท้องจนแทบ๱ะเ๤ิ๪ นึกว่าใกล้จะได้กลับบ้านแล้ว แต่ก็ไม่

        ตู้เจี้ยนโยวพาเขาเดินต่อไปในซอยที่ห่างออกไปจากถนนของกิน

         “พวกเราเดินย่อยกันเถอะ” ตู้เจี้ยนโยวประคองท้องเดินทอดน่องเอ้อระเหย เดี๋ยวทักทายคุณป้าที่ขายเสื้อผ้า เดี๋ยวคุยกับพี่สาวที่ซื้อเครื่องประดับผม เขาแนะนำถังเฮ่อไปทีละแผง ตกปลาทองเอย ดีดลูกแก้วเอย บางร้านเก่าๆ เป็๲อดีตเพื่อนบ้านของตู้เจี้ยนโยว และมีพ่อค้าหาบเร่ใหม่ๆ มากมายเป็๲ร้านที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก็สามารถทำตัวสนิทสนมกับชาวบ้านเขาได้ทันที ไม่ผิดเลยที่บอกว่าตลาดกลางคืนแห่งนี้เป็๲ถิ่นเขา

        เดินๆ ไป ตู้เจี้ยนโยวเห็นตู้คีบตุ๊กตาสองสามเครื่องเลยวิ่งแจ้นไปดู ถังเฮ่อที่เดินตามหลังชะโงกหน้ามองด้วยความสงสัย “นี่อะไร เครื่องขายตุ๊กตาเหรอ”

        “นี่คือตู้คีบตุ๊กตา พี่ไม่เคยเล่นเหรอ งั้นผมสาธิตให้ดู” ตู้เจี้ยนโยวหยิบเหรียญออกมาหยอดเข้าไปในเครื่อง เสียงเพลงกับแสงวูบวาบถูกเปิดเมื่อเครื่องเริ่มทำงาน ตู้เจี้ยนโยวอธิบายให้ถังเฮ่อฟังพลางควบคุมคันบังคับและปุ่มกด หนีบลูกเจี๊ยบสีเหลืองตัวหนึ่งได้อย่างแม่นยำ เมื่อแขนหนีบกำลังเคลื่อนไปที่ช่องปล่อยตุ๊กตา มันกลับสั่นขึ้นมา ลูกเจี๊ยบตัวน้อยเลยร่วงไปอยู่ข้างเพื่อนของมัน ตู้เจี้ยนโยวโมโหจนก่นด่า “แขนหนีบมันหลวมหมดแล้ว ไอ้ตู้โกงเงิน!” ด่าไปแถมควักเหรียญไปด้วย ตัดสินใจจะให้โดนโกงต่อ ถังเฮ่อรู้วิธีเล่นแล้ว หลังจากเดินวนตู้คีบตุ๊กตาพวกนั้นรอบหนึ่งก็เลือกตู้และเริ่มเล่น

        เกมของถังเฮ่อจบลงในชั่วอึดใจ เขาเดินกลับไปหาตู้เจี้ยนโยวที่ฉุนเฉียวขึ้นเรื่อยๆ บอกให้เลิกคีบได้แล้ว

        “ไม่เอา มันกินเงินผมไปตั้งเยอะ ยังคีบไม่ได้สักตัว ผมไม่ยอมหรอก!” ขณะที่ตู้เจี้ยนโยวยังเอะอะก็ถูกถังเฮ่อลากไป