ระหว่างที่ผมนั่งคุยกับเ้าหญิงเทียน่า ระหว่างนั้นกษัตริย์เฮนรี่ก็เดินเข้ามาพอดี
“ท่านพ่อ”เธอว่างช้อนลงทันที
“เทียน่าลูกรัก ฟึ่บ”กษัตริย์เฮนรี่พูดจบก็เดินเข้ามากอดเทียน่าทันที
“ฮื่อออ ท่านพ่อหนูกลัววว”เธอโอบกอดกษัตริย์เฮนรี่พร้อมทั้งน้ำตา
“โธ่ลูกรัก พ่อขอโทษ”
“ฮื่อๆ”
“ลูกไม่ต้องห่วงนะ พ่อจะจับคนที่มันคิดจะทำร้ายลูกมาให้ได้!!!!!”เธอพยักหน้าตอบรับ ผมเห็นรู้สึกได้ทันทีเลยว่าทั้ง 2 รักกันมาก แล้วใครกันกล้าใจร้ายกับเธอได้ขนาดนี้
“กริ้งๆ”เสียงโทรศัพท์ผมแจ้งเตือน
“ถึงเวลาแล้วเหรอ”กษัตริย์เฮนรี่หันมาถามผม
“ครับท่าน”
“อืมไปเถอะ”
“คุณจะไปไหน?”เธอหันมาถามผม
“ผมมีธุระ แต่เดียวผมจะรีบกลับมา”
“ไม่เป็ไรนะลูกเดียวพอร์ชกลับมา”
“จริงนะ”แววตาของเธอเศร้าลงอีกครั้ง
“คุณไม่ต้องกลัวนะ ผมรีบทำธุระแล้วจะรีบกลับมาหาคุณทันทีผมสัญญา”ผมเดินไปหาเธอแล้วพูดกับเธอ
“สัญญานะคะ”
“สัญญา”
สนามบินประเทศเวเนซุเอลา
“พี่ผมฝากดูแลเธอด้วยนะครับเดียวผมจะรีบกลับไป”ผมบอกรุ่นพี่คนสนิทของกษัตริย์เฮนรี่
“เห้อออ เออๆ พูดเป็100ครั้งแล้ว ฉันรู้แล้วน่า”
“ครับ ผมไปก่อนนะครับ”
“อืม”
ดอนเมือง
ผมลงเครื่องมาได้สักพักก็หันไปเห็นน้องเล็กกำลังยืนทะเลาะกับพี่ใหญ่ 2คนนี้ยังเหมือนเดิมเลยจริงๆแหะ☺️
“ตารองง”คุณแม่เดินเข้ามากอดผมทันที
“พี่รองงงง”
“พี่รองดูพี่ใหญ่สิครับ!!!”มาถึงก็ฟ้องเลยนะ
“ดูฉันทำไมฉันหล่อใช่ไหม!!!”
“แหวะจะอ้วก”“555555พอๆ”ผมหัวเราะออกมา เพราะทั้งคู่ทะเลาะกันเป็เื่ปกติ
“ตารองแม่คิดถึงลูกมากนะ”
“สวัสดีครับคุณแม่ สวัสดีครับคุณพ่อ”
“ผมก็คิดถึงทุกคนครับ”
“สวัสดีค่ะ”คนนี้คงจะเป็แฟนตารองสินะ
“สวัสดีครับบ คนนี้เหรอ”
“ใช่ครับคนนี้สวยไหมล้า”
“เทสดีนะเนี่ยยย”
“ฝากน้องพี่ด้วยนะ”ผมหันไปพูดกับแฟนของน้องเล็ก
“น้องพี่มันไม่รู้จักโตสักที”
“5555ค่ะ”
“พี่รอง!!!!”55555ก็มันจริงนิครับ แต่ว่าไปน้องเล็กเราแต่งงานคนแรกเลยแหะ
บ้านตระกูลวิทยาโสภานนท์
หลังจากที่ผมได้เข้าไปคุยกับคุณพ่อคุณแม่เื่ที่จะต้องทำงานให้กษัตริย์เฮนรี่ ใช่ครับคำตอบเหมือนเดิมคือไม่อนุญาต(ใครอยากรู้ว่าเราพูดว่าอะไรกันให้ไปอ่านได้ในเื่ Achoo! แพ้รักให้กับคุณหมอ)แต่รอบนี้หนักหน่อยครับ เห้ออแล้วผมจะทำยังไงดี
“ก๊อกๆ”ผมเดินมาเค๊าะประตูห้องพี่ใหญ่
“อ้าวเข้ามาสิ”
“มีอะไร”พี่ใหญ่ถามผม
“คือ..เมื่อไหร่พี่จะแต่งงาน?”ผมเอ่ยถาม
“เหอะแกเอากับเขาด้วยเหรอหื้มม เดียวก็โดนเหมือนไอ่แสบหรอก.....”พ่อหนุ่มเ็าประจำตระกูลของเรา ผมเป็ห่วงพี่ใหญ่จริงๆ
“5555ผมล้อเล่นครับบ ผมถามจริงๆพี่ไม่คิดจะแต่งงานจริงๆเหรอ”ผมเอ่ยถามอีกครั้ง
“แกจะให้ฉันแต่งกับใครอีกอย่างทุกวันนี้งานก็เยอะพอแล้ว”จริงครับ พี่ใหญ่บ้างานมากกก (อย่าว่าพี่เลยตัวเองก็ไม่แพ้กัน5555)
“กับลูกพีชไง”
“เหอะ.....ลูกพีชหนะเขาไม่ได้ชอบฉัน”
“ใครบอกครับเนี่ยย ลูกพีชเขาชอบพี่ที่สุด พี่เชื่อผมสิเพราะผมสนิทกับเธอ”
“????”
“จริงครับบ”ผมพยายามทำหน้าจริงจัง
“ว่าแต่มีอะไร”เห้อออ อุส่าห์จะเข้ามาแค่คุยให้สบายใจแต่กลับโดนพี่ใหญ่จับได้สะงั้น
“เห้ออ ผมไม่เคยปิดบังพี่ได้เลยจริงๆนะ”
“คือ...”ผมเลยเล่าเื่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับเ้าหญิงเทียน่าและเื่ที่ผมไปคุยกับคุณแม่มา
“รอบนี้หนักเลยนะ”พี่ใหญ่พูดขึ้น
“ใช่ครับ”
“จริงๆฉันเข้าใจทั้งนายและก็แม่”
“นี่ รองฟังพี่นะคุณแม่เขาเป็ห่วงรองมาก เวลามีข่าวไม่ดีต่างๆคุณแม่นอนไม่เคยหลับสักครั้ง”ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าคุณแม่เป็ห่วงผมมากขนาดนี้ ผมคิดว่าคุณแม่แค่เห็นว่ามันเป็งานอันตราย เลยไม่อยากให้ผมเข้าไปยุ่ง ได้ยินจากพี่ใหญ่ก็แอบรู้สึกผิดกับคุณแม่
“จริงเหรอครับพี่ใหญ่”
“อืม พี่เลยอยากพูดให้รองเข้าใจคุณแม่ไง”
“ส่วนรอง พี่ก็เข้าใจรองเช่นกัน”
“แล้วพี่ว่าผมควรทำยังไงดีครับ”
“ถ้าเป็พี่ พี่จะทำเหมือนที่รองทำ”
“ยังไงครับ”
“รองรับปากกับเขาไว้แล้วหนิถูกไหม และอีกอย่างรองบอกว่าเธอน่าสงสารเธออยู่ตัวคนเดียวเป็พี่ พี่ก็จะไปช่วยเธอ”ผมฟังพี่ใหญ่ก็ได้แต่เงียบ มันจริงอย่างที่พี่ใหญ่พูดทุกอย่าง ใช่ครับผมรับปากเขาไว้แล้ว เพราะฉะนั้น
“รองไม่ต้องห่วงเื่คุณแม่หรอกเดียวพี่จะช่วยพูดกับท่านให้เอง”
“ขอบคุณครับพี่ใหญ่”ผมสบายใจขึ้นมานิดนึงครับ แค่พี่ใหญ่เข้าใจผม ผมก็ดีใจมากที่สุดเลยครับ
หลังจากงานแต่งได้สิ้นสุดลงผมก็กะว่าจะมาคุยกับคุณแม่อีกรอบ
“กริ้งๆ”เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
“ว่าไงครับพี่”รุ่นพี่ผมโทรมา
“เ้าหญิงเทียน่าโดนวางยา”คำพูดของรุ่นพี่ของผมมันทำให้ผมหยุดชะงักทันที
“ห้ะ มันเกิดขึ้นได้ไง”
“คือ.....”
“ผมจะรีบกลับไปครับ”ผมเลยตัดสินใจวิ่งกลับไปที่ห้องแล้วเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าทันที
“ต้องไปแล้วเหรอ”พี่ใหญ่เดินมาถามผม
“ใช่ครับ พอดีเกิดเื่ขึ้นนิดหน่อยครับ”
“ไปเถอะเดียวพี่คุยกับแม่ให้เอง”พี่ใหญ่เดินมาตบไหล่ผม ผมพยักรับ
“ครอบคุณครับพี่ใหญ่ผมไปก่อนนะครับ”ต้องขอบคุณพี่ใหญ่จริงๆที่เข้าใจผม
“อืม”ผมรีบออกจากบ้านทันที เื่นี้เดียวผมค่อยเคลียร์ที่หลังแต่ตอนนี้มีเื่เกิดขึ้นกับเ้าหญิงเทียน่าผมต้องรีบกับไปดูเธอก่อน โธ่เว้ยยย ขออย่าให้เธอเป็อะไรเลย
“ไปไม่คิดจะลาแม่เลยเหรอตารอง?”
122K
![ใบไม้ผลิแห่งการเริ่มต้น [The Originated Spring]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1786133547_97719731.webp)
![[ข้าเนี่ยแหละราชาของเกมส์นี้]AC Online เอซีออนไลน์ ss1+ss2](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/storyNotfoundSmall.webp)