หากมีโอกาสได้เริ่มใหม่สักครั้งฉันจะทำให้ครั้งนี้ดีกว่าเดิมหรือฉันจะไม่ทำพลาดในเื่เดิมอีกคือสิ่งที่ใครหลายคนคิดอยู่เสมอแม้ว่ามันจะเป็แค่เื่เพ้อฝันก็ตามที
ในปี 2277 นี้แม้ว่ามนุษยชาติจะเผชิญวิกฤติการไวรัสมรณะที่แพร่ระบาดไปทั่วแต่เหล่าสิ่งมีชีวิตในดาวเคราะห์ดวงสีน้ำเงินที่สวยงามนี้ก็ยังคงต่อสู้ดิ้นรนต่อไปเครื่องกรองเชื้อแบบติดตั้งถาวรได้ถูกสวมให้กับทุกชีวิตั้แ่วัยเด็กจนถึงผู้เฒ่าที่ใกล้ร่วงโรย
การถอดดึงหรือทำการอันใดซึ่งส่งผลให้หน้ากากชำรุดเป็สิ่งต้องห้ามเ้าอุปกรณ์ช่วยชีวิตชิ้นนี้เสมือนเป็อวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายซึ่งทำหน้าที่ปกป้องปอดจากเชื้อโรคมรณะการไปยุ่งกับหน้ากากของคนอื่นก็ถือเป็อาชญากรรมดีๆไม่ต่างกับการพยายามฆ่า
ท่ามกลางกฎเกณฑ์แห่งชีวิตซึ่งน่าอึดอัดแบบนี้ยิ่งจำเป็ที่จะต้องค้นหาเหตุผลในการดำรงชีวิตต่อไป ความบันเทิงมักเป็สิ่งแรกที่จะดึงผู้คนออกจากความโศกเศร้าและสิ้นหวังมนุษย์ในทุกยุคสมัยยังคงพึ่งพากีฬาชนิดต่างๆ เพื่อปลุกเร้าเปลวไฟในหัวใจ
นักกีฬาหญิงผู้หนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางแสงสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องแม้ใบหน้าของเธอจะถูกหน้ากากป้องกันเชื้อคลุมไว้ั้แ่จมูกลงมาแต่ผมสีดำสนิทที่ดูเรียบรื่นและความงามซึ่งสามารถมองเห็นได้จากดวงตาดำขลับอันสุกสกาวบ่งบอกว่าเธอผู้นี้คือสาวงามคนหนึ่ง
หวังชิงสุ่ย(ธารน้ำใสแซ่หวัง) กำเนิดจากพ่อซึ่งเป็คนจีนและแม่คนไทย ครอบครัวของเธอทำธุรกิจค้าขายสินค้าหลากหลายชนิดและตัดสินใจปักหลักอาศัยอยู่ที่ประเทศเขตร้อนในโซนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถ้าเป็่ยุคโบราณมันอาจเป็เื่แปลกที่จะมีใครใช้ชื่อแซ่แบบชาวจีนในประเทศขวานทองแห่งนี้แต่ในปัจจุบันแล้วด้วยการคมนาคมสื่อสารและเทคโนโลยีที่ทันสมัยจะเป็ชื่อชาวยุโรป ชาวจีนหรือชื่อแถบสแกนดิเนเวียก็ไม่แปลกที่จะใช้ชีวิตอยู่ในสังคมเดียวกัน
เมื่อปีก่อนนี้ชิงสุ่ยที่เรียนดีกีฬาเด่นในที่สุดก็จบการศึกษาชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่งในกรุงเทพเด็กหญิงตัวน้อยชื่นชอบกีฬายิงธนูมาั้แ่เด็กและความหมกมุ่นของเธอก็ส่งผลให้เธอเองนั้นพัฒนาฝีมือด้านนี้ไปได้อย่างรวดเร็ว
ในระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยสายวิทยาศาตร์การกีฬาแม้ว่าชิงสุ่ยจะคาดหวังว่าตัวเธอนั้นจะสามารถติดทีมชาติเพื่อไปแข่งในระดับประเทศแต่วงการกีฬาช่างแปลกประหลาดไม่ว่าเธอจะแสดงฝีมือสักเพียงใดก็มักจะมีเหตุให้ต้องพลาดหวังไปในขั้นตอนสุดท้ายอย่างเสียไม่ได้บางทีฉายานามในวงการยิงธนูเมืองไทยอย่าง“ธารา999” อาจจะไม่มากพอที่จะพาเธอไปถึงระดับโลกไม่สิการจะขึ้นสู่จุดสูงสุดแค่ฝีมืออย่างเดียวคงไม่เพียงพอ
ซู้ด...
สาวน้อยหายใจเข้าอย่างมั่นใจเทคนิคการหายใจที่ฝึกจนชำชองนี้ทำให้เธอไม่มีปัญหาในการจัดสภาวะร่างกายธนูคอมพาวด์สำหรับแข่งถูกยกขึ้นเล็งไปยังเป้ารูปวงกลมเบื้องหน้า
มันเป็การยากสำหรับนักยิงธนูทั่วไปที่จะกำหนดให้ธนูดอกแรกยิงเข้าเป้าในส่วนที่จะได้มากกว่าแปดคะแนนขึ้นไปแต่สมญานาม “ธารา999”ของชิงสุ่ยไม่ใช่ของซึ่งได้มาโดยง่าย สายตาของเธอและการประมวลผลในสมองของสาวน้อยไม่เหมือนนักกีฬาทั่วไป
มุมมองเชิงสามมิติถูกกำหนดขึ้นในสมองของชิงสุ่ยไม่ว่าระยะห่างจากเป้าแรงลมในพื้นที่โดยรอบล้วนถูกคำนวณอย่างรวดเร็วสาวน้อยกัดฟันเล็กน้อยตามนิสัยประจำตัวเธอก่อนจะปล่อยลูกธนูออกไป
ฉึก!! เก้าคะแนน !!
เสียงเฮจากผู้ชมที่ลุ้นอยู่ขอบสนามซึ่งมีครอบครัวของเธอด้วยดังกระหึ่มขึ้นทั่วบริเวณแต่ในมุมมองของผู้อยู่ในสนามแข่งแล้วกลับเห็นได้เพียงท่าทางขยับเคลื่อนไหวไปมาเท่านั้นสำหรับกีฬาที่ต้องใช้สมาธิสูงเทคโนโลยีกำแพงนาโนแมชชีนป้องกันเสียงถูกนำมาใช้อย่างทั่วถึงมาหลายปีแล้ว
ชิงสุ่ยมองไปยังลูกธนูบนเป้าด้านหน้าสิ่งที่อยู่ในใจของเธอไม่ใช่ความยินดีแต่มันคือความผิดหวัง
“มันยังคงเป็เก้าบ้าจริงๆ...”
คะแนนดอกแรกที่สูงถึง9จากการแข่งขันยิงธนูสามดอกถือว่าสุดยอดแต่สิ่งนี้เหมือนเป็ขีดจำกัดของเธอการประมวลผลแบบพิเศษที่ถือเป็พร์มีข้อเสียของมันอยู่เหมือนกับว่าสิ่งนี้เป็ดาบสองคมเสมือนกับกำแพงั์ขนาดใหญ่มันทำให้ชิงสุ่ยไม่สามารถก้าวข้ามตัวเลขอาธรรพ์นี้ไปได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
“ธารา 999ยังคงเป็ ธารา 999!!!”
แม้จะไม่ได้ยินแต่นักกีฬาสายตาดีอย่างหวังชิงสุ่ยกลับสามารถอ่านปากซึ่งขยับถ้อยคำง่ายๆตามจังหวะโห่ร้องของกองเชียร์ความสามารถที่คนทั่วไปมองว่าสุดยอดนี้นั้นบางครั้งเธออยากจะให้มันหายๆไปซะเพราะการรับรู้ความคาดหวัง“เก้าคะแนน” นั้นมันกลับตอกย้ำความจริงลงในหัวใจเธอแม้ว่าชิงสุ่ยตัดสินใจแล้วว่าสักวันหนึ่งเธอจะทำลายกำแพงนี้ลงและเป็นักธนูอันดับหนึ่งของโลกที่ยิงได้สิบในทุกดอกที่ออกไปจากคันศรให้ได้แต่เธอก็อดถอดถอนใจใน่เวลาปัจจุบันนี้ไม่ได้
“เจ็ดคะแนน !!”
คู่แข่งของเธอยิงดอกแรกไปแล้วและดูเหมือนว่าจะทำได้ไม่ดีสักเท่าไหร่สำหรับการแข่งชิงตัวแทนประเทศแบบนี้ควรได้สักแปดคะแนนถ้าอยากจะชนะหวังชิงสุ่ย
ใช่แล้วไม่ใช่ว่าหวังชิงสุ่ยจะเป็มือธนูไร้เทียมทานมีอยู่หลายครั้งที่เธอแพ้ด้วยคะแนน8-9-9 และ 10 ในดอกตัดสินแต่การที่คู่แข่งยิงได้เจ็ดคะแนนในดอกแรกเท่ากับว่าศัตรูผู้นี้ไม่อาจเอาชนะได้อย่างแน่นอน
“ชิ๊..”
มือธนูคู่แข่งวางมือลงและมองมายังชิงสุ่ยสายตาที่ผสานราวกับจะกินเืเนื้อเธอให้หมดสิ้นและขูดกระดูกไปใส่หม้อซุปแต่นั่นก็เป็แค่สายตาของผู้แพ้ชั่วชีวิตนี้หวังชิงสุ่ยไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดในการแข่งขันมาก่อนเพราะศัตรูที่แท้จริงของเธอคือตัวเธอเองเท่านั้น
ซู้ด…
ฉึก !! เก้าคะแนน !!
ชิงสุ่ยหันไปมองคู่แข่งด้วยสายตาที่อ่อนโยนเธอจงใจทำเช่นนั้นเพื่อเอาคืนสายตามุ่งร้ายที่กดดันเธอในตอนแรกนักกีฬาสาวถือธนูคอมพาวด์ด้วยทีท่าผ่อนคลายคันธนูสีแดงสดใสสะท้อนถึงความมั่นใจของเธอที่มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม
“มาริณี 8คะแนน !!”
เสียงขานคะแนนยิ่งเป็สิ่งตอกย้ำถึงชัยชนะของชิงสุ่ยในรอบนี้คราวก่อนหน้าแม้เธอจะชนะแต่เนื่องจากคู่แข่งมีประเด็นเื่การถือสัญชาติของเธอทำให้เธอพลาดการติดทีมชาติเพื่อไปแข่งในระดับโลกแต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน
ปัง!!
เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วบริเวณชิงสุ่ยรับรู้ได้ถึงแรงสั่นะเืจากคันธนูของเธอก่อนที่มันจะหักเป็สองท่อนวิธีะุถูกเปี่ยงลงไปยังต้นขาของนักธนูสาวจนเธอต้องล้มลงด้วยความเ็ปและเมื่อมองไปยังทิศทางของเสียงกลับเป็กรรมการผู้หนึ่งซึ่งลุกขึ้นยืนหันปากกระบอกปืนมายังเธอ
“โว้ย !! โดนยิงไปซะก็สิ้นเื่แล้ว”ชายผู้นั้นวิ่งเข้าตรงเข้ามาหาชิงสุ่ยอย่างมีเป้าหมายพร้อมอาวุธสังหารในมือ
ผู้คนในสนามแตกตื่นวุ่นวายกระจัดกระจายออกราวกับฝูงมดที่ถูกน้ำสาดใส่ลงในรังเ้าหน้าที่ความปลอดภัยไม่ทราบหายไปที่ใดหมดเพียงไม่กี่อึดใจคนผู้ซึ่งถืออาวุธสังหารก็ห่างจากชิงสุ่ยไม่ถึงสิบเมตรเสียแล้ว
“ระยะแค่นี้ไม่พลาดแน่”คนร้ายยกปืนขึ้นเล็งลำกล้องมาที่ชิงสุ่ย เป็คำรบสองเป็การยากที่สาวน้อยจะพาร่างกายที่าเ็หลบเลี่ยงจากสภาวะสังหารครั้งนี้
ปัง!! โอ้ย !!
ชิงสุ่ยที่คิดว่าตัวเองไม่รอดแน่แล้วกลับต้องประหลาดใจเมื่อคนร้ายซวนเซเสียหลักไปจนยิงะุเฉี่ยวศีรษะเธอไปเล็กน้อยเท่านั้นและเมื่อมองดูให้ดีแล้วไหล่ขวาของเขาปักไว้ด้วยลูกธนูสำหรับแข่งขัน
“ฉันไม่ยอมให้คู่แข่งตายไปแบบนี้หรอกครั้งนี้ฉันต้องชนะเธอด้วยความสามารถของตัวเองให้ได้”
คู่แข่งในวันนี้กลับเป็ผู้ที่ช่วยชีวิตของเธอไว้แม้ว่ามาริณีจะเป็ตัวแทนทีมชาติในเอเซียนเกมส์ครั้งก่อนแต่เธอไม่เคยภูมิใจเลยและนักธนูสาวคนนี้ตั้งใจจะชนะชิงสุ่ยให้ได้ในการคัดเลือกครั้งนี้
“ฉันไม่สนแล้วถ้าอย่างนั้นแกก็ตายไปก่อนเลย!!”
ปัง !!
เกมส์แห่งชีวิตไม่ใช่เกมส์กีฬาคันธนูคอมพาวด์และลูกธนูสำหรับแข่งขันซึ่งออกแบบให้มีความแม่นยำสูงแต่เนื่องจากศูนย์เล็งและลักษณะของหัวลูกศรไม่เหมาะกับการสังหารจึงไม่สามารถสร้างาแที่เพียงพอในการหยุดผู้ชายร่างใหญ่คนหนึ่งได้และด้วยเหตุนี้คนร้ายจึงสามารถยิงสวนไปที่มาริณีจนเธอล้มพับลงไปอย่างไม่รู้ชะตากรรม
“ไม่!! แกไอ้บ้า ไอ้ชั่ว ทำไมถึงต้องทำอะไรแบบนี้” ชิงสุ่ยที่สติเลือนลางรู้สึกคับแค้นในใจอย่างที่สุดเพียงเพราะคนบ้าคนหนึ่งทำไมความฝันของเธอจะต้องมาจบลงแบบแย่ๆอย่างนี้
“เธอ!! ฮ่าๆ ฉันไม่ยิงเธอแล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน”
คนร้ายเดินมาหาชิงสุ่ยด้วยสภาวะเดือดดาลเขาใช้สองมือจับที่หน้ากากของหญิงสาวก่อนที่จะพยายามดึงมันออกมา
ไม่ว่าใครที่เกิดมาก็รู้ว่าการที่หน้ากากชำรุดหรือหลุดออกคือการที่ต้องจบชีวิตแน่นอนอย่างไม่มีเงื่อนไขไวรัสแอคเซสตร้าที่กระจายอยู่ทั่วบรรยากาศโลกจะทำให้ร่างกายสูญสิ้นเรี่ยวแรงกลายเป็คนพิการที่จะตายก็ไม่ได้จะอยู่ก็ทรมาณ
ชิงสุ่ยพยายามต่อสู้ดิ้นรนแต่เรี่ยวแรงของหญิงสาวไม่อาจต้านทานศัตรูเบื้องหน้าได้หน้ากากของเธอถูกเปิดออกพร้อมเสียงหัวเราะอันหยาบช้าของชายผู้อยู่ตรงหน้า
“ฮ่าๆสวยดีนี่ แต่ก็เท่านั้นแหละเชิญไปนอนเป็ผักได้เลยฉันละเกลียดพวกเด็กอนาคตไกลแบบพวกแกจริงๆ”
ชิงสุ่ยไม่คิดว่าชีวิตของเธอจะต้องจบลงแบบนี้ต่อไปนี้ร่างกายของเธอคงจะแย่ลงอย่างต่อเนื่องและหนีไม่พ้นความตายแบบการุณฆาตในที่สุดน้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้มันคือความเจ็บแค้นที่ถูก่ชิงความฝันและ่เวลาตลอดทั้งชีวิต
“หลับไปเถอะสาวน้อยความฝันของเธอมันก็จบลงแค่นี้แหละ”
364
![ราชันเทพอัคคี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/11a7fd270f3b88178230a9706d9f19dd.webp)
